Tibetan
རྟོགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མའི་ནུས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི། ཁྱོད་མེད་ཅིང་རོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་རོ་ལས་གཞན་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་དཔག་མི་ནུས། འབྲས་སྤྱིས་རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་དཔག་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཁ་ཡར་བས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ཁ་ཡར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ནི་འབྱུང་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྒྱལ་དཔོག་པས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ལུས་དང་། དབང་པོ་དང་། བློ་ལ་སོགས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་སྐྱེས་བུ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རོ་ལས་གཟུགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ན་འབྲས་བུའི་སྤྱིས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ་བཟུང་བའི་འབྲས་བུའི་སྤྱི་དུ་ཙམ་མཐོང་བ་སྟེ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་གཞི་འགར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རྩྭ་སོགས་མེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་ཁེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བརྗོད་འདོད་སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཚིག་ལས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཆགས་པ་ཅན་དང་ལ་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་ཅན་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། ། མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་འབྲེལ་དང་། གཞུང་གི་དོན་ཏོ། །དང་པོ་ལ། རྣམ་ངེས་ལས་བསྟན་ཚུལ་དང་། གཞུང་འདིར་བསྟན་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་དོན་ལེའུར། ཐོག་མར་རང་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ཡང་འཇུག་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ངོས་གཟུང་བ་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས། མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཐོག་མར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ནས་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་བྱེད། རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་ཡང་། །ཞེས་སོགས་རྣམས་བསྟན། དེ་ནས་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་བྱེད། དེ་མེད་པར་ནི་དེ་ཡོད་ན། །ཞེས་སོགས་བསྟན། དེ་ནས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱབ་འབྲེལ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ངེས་བྱེད་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་ཀྱིས་ངེས་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་ལས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའམ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་གསུངས། དེ་ནས། ཆོས་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལ་གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་དང་བཅས་ཏེ་གསུངས། དེ་ཉིད་ལ་བྱས་མི་རྟག་རྫས་གཞན་ཡིན་ཡང་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་འཕྲོས་མཛད་ནས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་མིན། ཅེས་པ་ནས། མ་རྟོགས་རྟོགས་བྱའི་སྦྱོར་སྒོ་ནས། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས་ཏེ། དེས་རང་དོན་ལེའུ་རྫོགས་སོ། །རྟགས་ཡང་དག་གི་གྲངས་ངེས་སོགས་གཞན་དོན་ལེའུར་གསུངས་ཤིང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལུས་མདོར་བསྟན་དང་། གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་གཞུང་འདིར་མདོར་བསྟན་གྱི་དོན་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་འཆད་པ་ལ་ཡང་གསུམ་པོ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་གྲངས་ངེས་པ་དང་། གྲངས་གཞན་འགོག་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་ཡང་གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་དང་། གྲངས་གཞན་འགོག་པ་བསྟན། དེའི་མཇུག་ཏུ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་པ་འགོག་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་མི་གྲུབ་པས་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་དགོས་པར་བསྟན། དེའི་མཇུག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་ལས་མ་དམིགས་པ་ཙམ
Chinese
领悟，即成为真实的证成之相。如果甘蔗的前味的力量没有消失，那么你就不存在，并且前味本身是味觉之外的形体的因，即共同作用的条件，就是这样，因此。因此，从味觉之相中领悟形体等的智慧，是所立宗。它从作为自身因的果之相中产生，因为它是作为自身因的果相的利益所施加的对象。第二种分为两种：因不具足，不能推测果；果的总体不能推测因的差别。第一种是：如果因具足，果就能产生，这如果是自性之相的正确证成，那么因的部分缺失而证成果，是什么样的理由呢？麦芽的因不具足的部分缺失，是所立宗。在任何基础上，你都是推测果，即麦芽产生的相，即使仅仅是在不相似方没有见到，也是有剩余的，即是不遍知的理由，因为你没有产生果，即麦芽的能力，并且那是证成方的所立宗的理由。例如，国王推测者以身体、感官和智慧等作为贪欲等因的集合的相，从而推测出人在果上有贪欲等。第二种是：如果从味觉推测形体的理由是果相，那么从果的总体推测因的差别的理由是什么相呢？国王推测者等仅仅以在不相似方没有见到的理由，就认为是正确的理由，即从所执取的果的总体中，仅仅见到多少，就作为相，从而在某些基础上，推测出因的差别，如草等推测出火等，那是所立宗。它是相似的量，即是不遍知的，因为作为相的所执取在不相似方是不确定的理由。例如，从语言这一普遍的果中，推测出因的差别，如具有贪欲者等，以及具有嗔恨者等。 没有则不生，广说。 第三，没有则不生，广说分为两种：总的关联和论的意义。第一种，从《释量论》中
English
Understanding, that is, becoming the true sign of proof. If the power of the previous taste of sugarcane does not disappear, then you do not exist, and the previous taste itself is the cause of the form other than the taste, that is, the condition of acting together, that is how it is, therefore. Therefore, the wisdom of understanding form etc. from the sign of taste is the subject to be established. It arises from the sign of the fruit that is the cause of itself, because it is the object to which the benefit of the fruit sign that is the cause of itself is applied. The second is divided into two: if the causes are not complete, the fruit cannot be inferred; the generality of the fruit cannot infer the difference of the cause. The first is: if the causes are complete, the fruit can arise, if this is the correct proof of the nature sign, then what kind of reason is it to prove the fruit by the partial lack of causes? The partial lack of the causes of the sprout is the subject to be established. On any basis, you are the sign of inferring the fruit, that is, the sprout arises, even if it is only not seen in the dissimilar side, it is still incomplete, that is, the reason of being uncertain, because you do not have the ability to produce the fruit, that is, the sprout, and that is the reason of the subject to be established of the proving side. For example, the king's conjecturer takes the body, senses, and wisdom etc. as the sign of the collection of causes such as desire, thereby inferring that people have desire etc. in the fruit. The second is: if the reason for inferring form from taste is the fruit sign, then what sign is the reason for inferring the difference of the cause from the generality of the fruit? The king's conjecturer etc. only with the reason of not seeing in the dissimilar side, think it is the correct reason, that is, from the generality of the fruit that is grasped, only seeing how much, it is taken as the sign, thereby inferring the difference of the cause on some basis, such as inferring fire etc. from grass etc., that is the subject to be established. It is a similar measure, that is, uncertain, because the grasped as the sign is uncertain in the dissimilar side. For example, from the general fruit of the desire to speak, inferring the difference of the cause, such as those with desire etc., and those with hatred etc. If there is no, then there is no arising, explained extensively. Third, if there is no, then there is no arising, explained extensively, divided into two: general connection and the meaning of the text. The first, from the Pramāṇavārttika,
Chinese
关于建立的方式和本论典中阐述的方式有两种。第一种是，在自义品中，首先阐述了自义比量的定义，以及虽然它在显现境上是错觉，但在进入境上是量（ प्रमाण ）的论证，然后在它的下面阐述了具有第三种建立方式的理由的确定。然后，在理由的分类中，在三种理由中，对于非观待的理由，首先阐述了显现可能非观待的理由及其分类，然后阐述了不显现非观待的理由及其延伸意义。然后是自性之相的定义的分类，以及“周遍关系决定，无因故亦坏灭。”等等。然后是果相的定义，以及“周遍关系决定，彼无则此有。”等等。然后，两种成立相的周遍关系也必须通过自性决定和因果决定来确定。其中，“随顺行和违逆行中。”等一颂，以及“因和果的事物。”等两颂结合起来讲述。然后，“法义他之因。”等一颂，连同“此外”的连接词一起讲述。对于它本身，虽然已作、无常、异体，但已作不会与无常相混淆，因为在不相似方没有见到，这样作了延伸。仅仅在不相似方没有见到，并不能避免混淆。从“未悟入悟入之门。”之间讲述，这样自义品就结束了。正确的相的数量确定等在其他义品中讲述，理由的本体简要地阐述，以及详细的其他遮遣的论述，这似乎是《释量论》的特点。第二种是，在本论典中，依次解释简要阐述的四个意义，在三种意义的详细解释的结尾，确定了非观待之相的数量，并且从阻止其他数量延伸出三种的数量确定，以及阻止其他数量。在它的结尾，从阻止仅仅因为没有见到就成立违逆周遍延伸出，仅仅因为没有见到不能成立违逆，因此为了成立违逆，必须确定无则不生的关系。在它的结尾，论典中仅仅是非观待
English
There are two ways of establishing and the way it is explained in this treatise. The first is, in the chapter on self-interest, first, the definition of self-interest inference, and the proofs that although it is a delusion in the appearing object, it is a valid cognition (pramana) in the entering object, and then below it, the determination of the reason with the third way of establishment is explained. Then, in the classification of reasons, among the three reasons, for the non-apprehension reason, first, the classification of the appearance-possible non-apprehension reason with its divisions, and then the non-appearance non-apprehension reason with its extended meaning is explained. Then, the definition of the nature sign with its divisions, and "Pervasive relation is determined, because there is no cause, it also perishes." etc. are explained. Then, the definition of the effect sign, and "Pervasive relation is determined, if that is not, then this is." etc. are explained. Then, the pervasive relation of the two establishing signs must also be determined by the nature determinant and the cause-effect determinant. Among them, "From following and reversing." etc. one verse, and "The object of cause and effect." etc. two verses are combined and spoken. Then, "The reason for other dharma objects." etc. one verse, together with the conjunction "In addition," is spoken. For itself, although it is made, impermanent, and a different substance, being made is not confused with impermanence, because it is not seen in the dissimilar side, thus making an extension. Merely not seeing on the dissimilar side does not avoid confusion. From "The door of realization of the unrealized." until the end, thus the chapter on self-interest is completed. The determination of the number of correct signs etc. is explained in the chapter on other-interest, the body of the reason is briefly explained, and the detailed explanation of other exclusions seems to be a characteristic of the Pramāṇavārttika. The second is, in this treatise, explaining the four meanings briefly stated in order, at the end of the detailed explanation of the three meanings, the number of non-apprehension signs is determined, and from preventing other numbers, the number of the three is determined, and the prevention of other numbers is explained. At its end, from preventing the establishment of reverse pervasion merely because it is not seen, it is extended that reverse pervasion cannot be established merely because it is not seen, therefore, in order to establish reverse pervasion, the relationship of non-arising without it must be determined. At its end, in the treatise, merely non-apprehension