Tibetan
རྩོམ་བྱེད་དམ་པའི་གཞུང་གི་དོན། རྩོམ་བྱེད་དམ་པའི་གཞུང་གི་དོན། ཐོག་མར་དགེ་བ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་བསྟན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐོག་མར་དགེ་བ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་བསྟན། བར་དུ་དགེ་བ་འཇུག་བྱའི་གཞུང་ཉིད་བཤད། ཐ་མར་དགེ་བ་གཞུང་གི་ཆེ་བ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དྭང་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་མཆོད་པར་བརྗོད། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྩོམ་པ་པོ་རང་ཉིད་དམ་པར་རྟོགས་ནས་དེས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གཞན་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་སྐུ་གསུམ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་བསྟན་པས་དེའི་རྒྱུ་བརྗོད་བྱར་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་གཞན་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྗེས་འཇུག་གིས་བཤད་ཉན་བྱེད་པའི་ཚེ་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཏོན་པས་དེ་དག་གི་བར་ཆད་ཞི་ཞིང་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དགོས་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རང་དོན་དང་། གཞན་དོན་གཉིས། དང་པོ་ནི་སྐུ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ལ་ན་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལའོ། །དོན་གཉིས་གང་ཞེ་ན། རང་དོན་བདག་དང་བདག་གིར་ཞེན་པའམ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཏེ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བསལ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གནས་འོག་མིན་ཁོ་ན་ལ་བཞུགས་ཤིང་འཁོར་ས་བཅུ་པའི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་འབའ་ཞིག་སྟོན་པས་ཟབ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། རིགས་ཅན་གསུམ་ཀ་ལ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་སྐུར་སྟོན་པས་རྒྱ་ཚབ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་མངའ་བའོ། །ཅིང་གཉིས་ནི་སྡུད་ཚིག་གོ །གཞན་དོན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཡིན་ལ་དེ་སྟོན་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་དག་ཀུན་ནས་མ་ལུས་པར་འཕྲོ་བར་མཛད་པའོ། །ཡང་ན། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དཔེ་མེད་དྲང་སྲོང་ཆེ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། སྣ་ཚོགས་དམ་ཆོས་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བའི་སྐུས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་འོད་ཟེར་ནི་དེའི་དམ་ཆོས་ཏེ། དེ་འཕྲོ་བར་མཛད་པ་ནི་འོད་ཟེར་དང་འབྲེལ་བས་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་ནོ། །རྒྱ་གར་བ་ཁ་ཅིག བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སྦྱར་བའི་བཤད་པ་ཡང་སྣང་སྟེ། སྔ་མ་ཉིད་དོན་ལ་གནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་སྔ་མ་དག་ཕལ་ཆེར་ཚིག་རྐང་དང་པོ
Chinese
论著作者圣者的意趣。 论著作者圣者的意趣。 首先讲述进入善行的支分。 第二部分有三：首先讲述进入善行的支分，中间讲述所入善行的论著本身，最后讲述论著的功德。第一部分有二：为生起信心而宣说供养，宣说造论的必要。第一部分有必要、略义、词义三者。第一，作者自己证悟为圣者，因此他人会进入他所造的论著；以及宣说最终的果位，即具有三身和事业，因此他人会进入以其原因为主题的论著；以及后学者在讲说听闻时，念诵供养偈，因此能平息他们的障碍并圆满资粮，此为三种必要。第二部分有赞颂和顶礼二者。第一部分有自利和他利二者。第一是三身。第三是，直接说顶礼。对谁顶礼呢？对具足二种利益的佛陀顶礼。二种利益是什么呢？自利是依靠对治的力量，将执着我和我所，或者执着能取和所取的分别之网，彻底地、不再生起地断除，即法身；以及安住于色究竟天，只为十地菩萨眷属宣说大乘佛法，即甚深报身；以及为三类有情示现随顺其根器的应化之身，即广大化身，即具有三身。且二是连词。他利是，普贤行是增上生和决定胜，并且是示现此二者的正法之光，完全、无余地照耀。或者说，以“普贤无等大仙人”的方式，普贤是佛；以“种种妙法光芒照耀身”的方式，他的光芒是他的正法，照耀此光芒是与光芒相关的有形之庄严。有些印度人也作解释，将之与普贤菩萨联系起来，但前者更符合意义。第二部分中，前者大多是第一句。
English
The intent of the author, the holy one. The intent of the author, the holy one. First, the limb of entering virtue is shown. The second part has three: First, the limb of entering virtue is shown, in the middle, the treatise of the virtue to be entered itself is explained, and finally, the greatness of the treatise of virtue is stated. The first part has two: To generate faith, offering is stated, and the necessity of composing the treatise is shown. The first part has necessity, summary, and meaning of the words, three in total. First, the author himself realizes as a holy one, therefore others will enter the treatise made by him; and the ultimate result, the three bodies and activities, is shown, therefore others will enter the treatise that shows its cause as the subject; and when followers explain and listen, reciting the verses of offering, therefore their obstacles will be pacified and accumulations will be completed, these are the three necessities. The second part has praise and prostration, two. The first part has self-benefit and other-benefit, two. The first is the three bodies. The third is, directly saying prostration. To whom? To the Buddha who is perfect with two benefits. What are the two benefits? Self-benefit is the dharmakaya, which is the nature of eliminating the net of clinging to self and what belongs to self, or clinging to the grasped and the grasper, with the power of the antidote, completely and without rebirth; and the sambhogakaya, which abides only in Akanishta and teaches only the profound Mahayana Dharma to the retinue of tenth-ground bodhisattvas; and the nirmanakaya, which shows bodies that tame according to what is needed to all three types of beings, that is, having the three bodies. And "ching" is a conjunction. Other-benefit is that Samantabhadra is higher realms and definite goodness, and the light of the sacred Dharma that shows them shines completely and without remainder. Or, in the manner of "Samantabhadra, the unparalleled great sage," Samantabhadra is the Buddha; in the manner of "with a body radiating various sacred Dharma lights," his light is his sacred Dharma, and making it shine is an ornament of form related to light. Some Indians also explain it by relating it to the Bodhisattva Samantabhadra, but the former is more in line with the meaning. In the second part, the former is mostly the first line.
Tibetan
་གསུམ་གྱིས་གཞན་དོན་དུ་མི་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་དང་། བཞི་པ་རང་དོན་དུ་རྩོམ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་ཅེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྣམ་ངེས་ལས། གང་ལ་འཕགས་པ་ཉིད་བྱོན་རྗེས་བཟུང་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་དྲི་མེད་བློ་མངའ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་བློ་གྲོས་བླུན་པོ་འདིས་ནི་དེའི་ཚིག་བརླིང་བ་གསལ་བར་མི་ཤེས་པས། །ཉེར་བསྟེན་འཇིག་རྟེན་རྒྱས་མཛད་དེ་ལ་རྨོངས་པས་ཅུང་ཟད་སྨད་བྱས་ནའང་། །དོན་མིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་བརྩེ་བས་དེ་ཡི་ལུགས་ནི་གསལ་བར་བྱ། །ཞེས་གཞན་དོན་དུ་རྩོམ་པར་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་ངེས་གཞན་དོན་དུ་བརྩམས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གཞན་དོན་དུ་མི་རྩོམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སུས་ཀྱང་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་གཞན་དོན་གྱི་དགོས་པ་དང་། རང་དོན་གྱི་དགོས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དངོས་བསྟན་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ལ་དངོས་སུ་མི་ཕན་པར་བསྟན་པ་དང་། ཤུགས་བསྟན་དེ་དག་ལ་ཡང་བརྒྱུད་ནས་ཕན་པར་བསྟན་པ་དང་། འང་གི་ནུས་པས་སྣོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་པར་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་བདག་ལ་བསྟན་ཆོས་འདི་ནི་གཞན་ཉན་པ་པོ་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་པ་ཡིན་ཞེས་བསམ་པའང་མེད་དེ། ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་སོགས་ཕལ་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་ལེགས་བཤད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་མེད་པས་ན་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱོན་དང་། ལེགས་བཤད་རྣམས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས་ན་དོན་གཉེར་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་། དེ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ལེགས་བཤད་རྩོམ་པ་པོ་ལ་ཕྲག་དོག་གི་དྲི་མ་དག་གིས་སྡང་བས་ན་བློ་གཟུ་བོར་མི་གནས་པའི་སྐྱོན་ཏེ་སྐྱོན་གསུམ་དང་ལྡན་པར་ཡང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དེས་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ལ་ཡང་བརྒྱུད་ནས་ཕན་པར་འགྱུར་ཏེ། བློ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྤངས་པའི་ཚེ་ན་དངོས་སུ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་རྣམ་ངེས་ཕྲག་དོག་གི་དྲི་མ་སྦྱང་བའི་ཆེད་དུ་རྩོམ་པར་གསུངས་པས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྟན་ཆོས་འདི་ནི་ཉན་པ་པོ་སྣོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལ་དངོས་སུ་ཕན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཕལ་པ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་ཡོད་པས་ན་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལེགས་བཤད་རྣམས་དོན་དུ་གཉེར་བས་ན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། དེ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ལེགས་བཤད་རྩོམ་པ་པོ་ལ་ཕྲག་དོག་གི་དྲི་མ་དག་གི་སྡང་བ་མེད་པས་བློ་གཟུ་བོར་གནས་པའི་ཡོན་
Chinese
解释说，用三种原因说明不为他人而作，第四种原因说明为自己而作，这是不恰当的。在《释量论》中说：谁在圣者出现之后接受，他就是具有光荣无垢智慧者。世间愚笨的智慧不能清楚地了解他的坚定之语。如果因为迷惑而稍微诽谤了亲近世间、使世间增长的他，因为会产生无意义，所以慈悲地阐明他的规矩。这样说了是为他人而作。因为谁也不能区分《释量论》是为他人而作，而《释量论释》不是为他人而作的差别。因此，这有为他人的必要和为自己的必要两种。第一种，有直接显示对于具有容器过失者没有直接利益，间接显示对于那些人也有间接利益，以及通过“也”的力量显示对于具有容器功德者有直接利益三种。第一种是：法称菩萨对我说道：这部教法对于听者具有三种容器过失者没有直接利益，这种想法也没有。因为听者大多数都执着于外道的论典等庸俗之物，并且没有领悟善说的智慧能力，因此具有不具备智慧的过失；不追求善说的意义，因此具有不追求意义的过失；不仅如此，还因为嫉妒的污垢而憎恨善说的作者，因此具有心不公正的过失，完全具有这三种过失。第二种是：对于那些人也有间接利益，因为当好好地训练心智，断除三种容器过失时，就会有直接利益。这也知道《释量论》是为了消除嫉妒的污垢而作的。第三种是：这部教法对于听者具有三种容器功德者会有直接利益，因为有些听者不执着于庸俗的论典，并且具有智慧能力，因此具有具备智慧的功德；追求善说的意义，因此具有追求意义的功德；不仅如此，因为没有嫉妒的污垢而憎恨善说的作者，因此具有心公正的功
English
It is inappropriate to explain that the three reasons explain not writing for the sake of others, and the fourth reason explains writing for one's own sake. In the Pramāṇavārttika, it says: Whoever accepts after the arrival of the noble one, he is the one with glorious and stainless wisdom. The foolish wisdom of the world cannot clearly understand his firm words. If one slightly slanders him who is close to the world and makes the world grow because of delusion, because it will give rise to meaninglessness, therefore, out of compassion, clarify his rules. It is said that it is written for the sake of others. Because no one can distinguish the difference between the Pramāṇavārttika being written for the sake of others and the Pramāṇavārttikakārikā not being written for the sake of others. Therefore, this has two necessities: the necessity for others and the necessity for oneself. The first has three aspects: directly showing that there is no direct benefit for those who have the faults of the vessel, indirectly showing that there is also indirect benefit for those, and showing through the power of "also" that there is direct benefit for those who have the qualities of the vessel. The first is: Dharmakīrti said to me: This teaching is not meant to directly benefit those listeners who have the three faults of the vessel. Because most of the listeners are attached to ordinary things such as non-Buddhist scriptures, and do not have the wisdom to understand good explanations, therefore they have the fault of not having wisdom; they do not pursue the meaning of good explanations, therefore they have the fault of not pursuing meaning; not only that, but also because they hate the author of good explanations with the defilement of jealousy, therefore they have the fault of not being impartial, and they are completely filled with these three faults. The second is: There will also be indirect benefits for those, because when the mind is well trained and the three faults of the vessel are eliminated, there will be direct benefits. It is also known that the Pramāṇavārttika was written to eliminate the defilement of jealousy. The third is: This teaching will directly benefit those listeners who have the three qualities of the vessel, because some listeners are not attached to ordinary scriptures and have the ability of wisdom, therefore they have the quality of having wisdom; they pursue the meaning of good explanations, therefore they have the quality of pursuing meaning; not only that, but also because they do not hate the author of good explanations with the defilement of jealousy, therefore they have the quality of being impartial.