Tibetan
་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་ཞེས་འཆད་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕན་གནོད་བར་མ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་བཤད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་སོགས་ནི་དོན་ཏེ། རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་པས་བཤད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་སོགས་ནི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་དང་པོར་འཆད་ཅེས་ཏེ། ལྷས་ལེའུ་གཉིས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བཤད་པའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པར་བཞག་ནས་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འདི་ལ་ཡང་དཔྱད་དུ་ཡོད་དེ། རང་དོན་རྗེས་དཔག་དེ་ཕྱོགས་གླང་གིས་བཤད་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་སམ་མ་གཏོགས། མ་གཏོགས་ན་ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲངས་མ་ངེས་པ་དང་། ཚད་མ་མངོན་སུམ་གཅིག་པུར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་གནས་ཤིང་། གཏོགས་ན་རང་དོན་རྗེས་དཔག་གི་སྔོན་དུའང་རང་དོན་རྗེས་དཔག་འཆད་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཁྱབ་ཁས། ལུགས་སྔ་མ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་རྣམ་ངེས་ལས་ཕན་པ་དང་མི་ཕན་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བ་ནི་ངེས་པར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསམ་པར་སྣང་ན་ཡང་འདི་གཉིས་དོན་མི་གཅིག་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་རང་མཚན་ཡོད་མེད་ཡིན་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡང་དག་ཤེས་པ་ནི་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཆར་ཡིན་གྱི་རྗེས་དཔག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་དོན་གཅིག་ན་ལེའུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་ཡང་དག་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ལེའུ་འཆད་རིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷའི་དགོངས་པ་ནི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འཆད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རང་དོན་དང་པོ་འཆད་ཅེས་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་མདོའི་མངོན་སུམ་ལེའུ་ཁོ་ན་ལ་བཞེད་པར་སྣང་སྟེ། ལེའུ་གསུམ་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བཤད་པའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དང་པོར་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་གོང་མ་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ལེའུ་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཟིན་ནས། དེ་ནི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་སྨོས་པར་གསུངས་ཤིང་། ཚད་མ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་ལོག་རྟོག་བཞི་མཐོང་བར་གསུངས་པའི་ལོག་རྟོག་བཞི་པོ་ནི་གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནས་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་བར་གྱིས་རྫོགས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་གསུམ་ལེའུ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པའི་དོན་ཡང་གྲངས་སོགས་བཞི་བསྟན་པས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་དག་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་ཏེ། འགྲེལ་པར། གལ་ཏེ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདི་ལ་རྗེས་དཔག་གི་སྔོན་དུ་རྗེས་དཔག་འཆད་རིགས་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མི་འཇུག་ཀྱང་། ཀུན་བཏུས་དང་རྣམ་ངེས་ལས་ཀྱང་། རྗེས་དཔག་དང་པོར་འཆད་རིགས་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་འཇུག་སྟེ། ལོག་རྟོག་རྣམ་བཞི་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ཅན་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་མངོན་གསུམ་ལེའུ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་འདི་ནི་གོང་མ་རྣམས་ལ་ཡང་འཇུག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱན་མཛད་པས་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་གོ་རིམ་དང་། གླེགས་བམ་གནས་པའི་གོ་རིམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མདོའི་གོ་རིམ་ལྟར་བརྩམས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་རང་དོན་ལ་རང་འགྲེལ་ཡོད་པས་ལེའུ་དང་པོར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། ལྷ་དབང་བློས་ནི་ལེའུ་གོ་རིམ་ཙམ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། གོ་རིམ་དངོས་ནི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པའི་གོ་རིམ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་བཞེད་དེ། རྒྱན་ལས་གཞན་དོན་ལེའུའི་མཚམས་སྦྱར་དུ་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཆད་དེ་གསུངས་པས་སོ། །འདི་ཡང་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྩམས་པའི་ཚེ་གོ་རིམ་ཇི་ལྟར་བརྩམས་ཀྱང་གླེགས་བམ་གནས་པའི་ཚེ་མགོ་མཇུག་བསྒྲིགས། དེ་བཞག་པ་དེ་ཉིད་གོ་རིམ་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་གཉིས་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུའི་འགོར་འབྱུང་རིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་རང་འགྲེལ་གྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། བསྟན་བཅོས་སྤྱི་ལ་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་མེད་པར་བར་སྐབས་ཀྱི་ལེའུ་གཅིག་ལ་སྦྱར་བ་ནི་རྒྱ་གར་མཁས་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་བཏུ
Chinese
如果说依赖于比量，这也是不合理的。因为区分利益、损害和中庸之境，也是依赖于比量。这样遮止之后，就说：在自宗看来，陈那所说的量之定义和分类等是有意义的，因为它们符合理智。外道所说的量之定义和分类等是没有意义的，因为它们不符合理智。区分这些是仅仅依赖于比量，所以首先宣说比量。如释量论第二品结尾处所说：论师解释量之定义的论典的原因，是安立了比量。这样说的。对此也有可以研究的地方。自利比量是属于陈那所说的量之定义和分类之中，还是不属于？如果不属于，那么量就不能确定是现量和比量两种，而且会有量变成仅仅是现量的过失。如果属于，那么在自利比量之前也必须宣说自利比量，因为区分它是依赖于比量，这是承认了宗法和周遍。前一种观点也是不合理的，因为《释量论》中说：获得利益和不利益，取舍等，必定是以正确的认识为先导。虽然似乎认为这两者意义相同，但这两者意义并不相同。因为《释量论》中所说的是世俗共称的量的取舍之境，是自相的有无。而其先导的正确认识，则是现量和比量两者，而不是仅仅比量。否则，如果意义相同，那么所有章节的开头都应该宣说仅仅是正确认识的章节了。天神的观点是，因为解释量之定义的论典的原因，所以首先宣说自利，这里的量之定义的论典，似乎认为是仅仅指经部的现量品。因为在第三品结尾处说：论师解释量之定义的论典的原因是比量。而且论典的开头，赞颂句上半部分的解释，第一品就已经说明了。这是因为作了量之定义的解释的缘故。衡量
English
If it is said to rely on inference, that is also unreasonable. Because distinguishing between benefit, harm, and the neutral state also relies on inference. After thus refuting, it is said: In our own system, the definition and classification of valid cognition as explained by Dignāga are meaningful, because they are in accordance with reason. The definition and classification of valid cognition as explained by outsiders are meaningless, because they are not in accordance with reason. Distinguishing these relies solely on inference, so inference is explained first. As it is said at the end of the second chapter of the Commentary on Valid Cognition: The reason why the teacher explains the treatise on the definition of valid cognition is because inference is established. This is what is said. There is also something to be examined here. Does self-benefit inference belong to the definition and classification of valid cognition as explained by Dignāga, or does it not? If it does not belong, then the number of valid cognitions cannot be determined as two, perception and inference, and there will be the fault that valid cognition becomes only perception. If it does belong, then self-benefit inference must also be explained before self-benefit inference, because distinguishing it relies on inference, which is the acceptance of the property of the subject and pervasion. The former view is also unreasonable, because it is said in the Commentary on Valid Cognition: Obtaining benefit and non-benefit, taking and abandoning, etc., must be preceded by correct knowledge. Although it seems that these two have the same meaning, these two do not have the same meaning. Because what is said in the Commentary on Valid Cognition is the object of taking and abandoning of valid cognition in common parlance, which is the existence or non-existence of self-character. And the correct knowledge that precedes it is both perception and inference, not just inference. Otherwise, if the meaning is the same, then at the beginning of all chapters, a chapter on mere correct knowledge should be explained. The deity's view is that because the reason for explaining the treatise on the definition of valid cognition is that self-benefit is explained first, the treatise on the definition of valid cognition seems to be considered to refer only to the chapter on perception in the Sutra. Because at the end of the third chapter it is said: The reason why the teacher explains the treatise on the definition of valid cognition is inference. Moreover, at the beginning of the treatise, the explanation of the upper half of the verse of praise has already been explained in the first chapter. This is because the explanation of the definition of valid cognition has been made. Measuring
Chinese
还说了“遮止二”等。还说在量论及其定义论著中见到四种邪分别，这四种邪分别是指从于数邪分别到于果邪分别之间圆满的缘故。现量品是量的定义的论著的道理也是，因为显示了数等四者，就是显示了量之定义的纯正的道理。释论中说：如果说在显示量的定义时，显示数等没有意义，不是的，因为那是具有定义纯正之意义的缘故。这样说的缘故。于此，虽然不产生在比量之前宣讲比量之理的过失，但是，从《集论》和《释量论》中也产生首先宣讲比量之理的过失，因为通过遣除四种邪分别而具有定义纯正之意义，在那二者的现量品中也是存在的缘故。要知道这个过失对于前面的那些（论著）也是适用的。造《庄严论》者认为，论著的写作顺序和书本安放的顺序二者中，第一个是按照经的顺序写作的，第二个是因为自义有自释，所以安放在第一品，拉旺沃则说，仅仅在品的顺序上也有错乱，认为实际的顺序就是论著写作的顺序，因为《庄严论》中在其他意义的品的连接处说，在自己意义的推论之后紧接着宣讲其他意义的推论的缘故。这也不是论典的观点，因为写作时无论按照什么顺序写作，书本安放时都要整理首尾，安放的那个本身就是实际的顺序的缘故，否则，就会产生这样的后果：以“断除分别网”等作为礼赞和立誓，应该出现在量成立品的开头的缘故。如果认为那是自释的礼赞和立誓，所以没有过失，那也是不合理的，因为对于整个论著没有礼赞和立誓，而只是加在中间的一个品上，这不是印度智者的规矩的缘故。第二分为二，即《集论》
English
It is also said that "excluding the two," etc. It is also said that four wrong conceptions are seen in the treatise on valid cognition and its definition, and these four wrong conceptions are said to be complete from the wrong conception of number to the wrong conception of result. The reason why the chapter on direct perception is a treatise on the definition of valid cognition is also that by showing the four things such as number, it shows the pure meaning of the definition of valid cognition. In the commentary, it says: If it is said that showing numbers, etc. is meaningless in showing the definition of valid cognition, it is not so, because it is the meaning of pure definition. Because it is said so. Here, although the fault of explaining inference before inference does not occur, the fault of explaining inference first also occurs from the Compendium and the Definitive, because the meaning of pure definition by eliminating the four wrong conceptions also exists in the chapter on direct perception of the two. It should be known that this fault also applies to the previous ones. The author of the Ornament believes that of the two orders of writing treatises and the order of placing books, the first is written according to the order of the sutras, and the second is placed in the first chapter because the self-meaning has self-explanation, and Lhawang Wo said that there is confusion only in the order of the chapters, and believes that the actual order is the order of writing the treatises, because the Ornament says at the junction of the chapter on other meanings that the inference of other meanings is explained immediately after the inference of one's own meaning. This is also not the view of the scripture, because no matter what order is written at the time of writing, the beginning and end must be arranged at the time of placing the book, and the placement itself is the actual order, otherwise, it will have the consequence that the praise and pledge to write with "cutting off the net of distinctions" etc. should appear at the beginning of the chapter on the establishment of valid cognition. If it is thought that it is the praise and pledge of the self-explanation, so there is no fault, it is also unreasonable, because there is no praise and pledge for the entire treatise, but it is only added to one chapter in the middle, which is not the custom of Indian scholars. The second is divided into two, namely the Compendium.