Chinese
具有犹豫不定，即共同的未决定，以及与之相应的真实剩余和非共同的未决定的对治，依次是： পক্ষཆོས（藏文，梵文天城体，pakṣadharmatā，方面法），随行，反遍，因此，作为论式的这三种方式都必须通过量士夫的力量来确定，因为《总集论》中说：“任何在两者上都完全成立的，就是成立。”两者是指争论的基础和顺势，完全成立是指确定。有些人也说是由陈那所说。第二部分有三种：因与自宗的经文相违背而遮破，因共同的事实力和理证而遮破，因他宗的承诺相违背而遮破。第一部分有六种：反遍不是所说，不应理；剩余是错乱，不应理；有生命是能知，不应理；怀疑是征兆，不应理；听闻使两者都被排除，不应理；阻止触觉是理证，不应理。第一种是：像教师自在军等，仅仅因为在不相似方面没有见到，就成立了反面，而且教师本人也这样认为。那么，在《理门论》中，对于具有错乱的未决定者们的对治，必须向反驳者陈述在不相似的例子上成立反遍的理证，这又是什么呢？有法，这没有意义，不应理。如果说，仅仅没有见到征兆在不相似方面，就是认识的果实或具有必要性，那么，这个必要性即使你不说也会被认识。如果承认，那么，《理门论》中暂时对于相违和未决定的对治，应该陈述两者，这与“这是理”的说法相违背。如果说，即使仅仅没有见到就认识了，也必须为了确定在不相似方面没有而说，那么，如果仅仅没有见到而没有认识到没有，那么，即使通过在不相似的例子上成立反遍的语言，即“征兆在不相似方面没有”的有法，从你那里，这个征兆也无法仅仅确定在不相似方面没有，不应理。因为你仅仅陈述了征兆在不相似方面没有见到，而没有陈述没有的理证。如果说，你也会这样，那么，如果像在不相似的例子上陈述成立反遍的语言那样，那时有法，你征兆
English
Having uncertainty, i.e., the common undecided, and the antidotes to the corresponding true remainder and uncommon undecided, in order are: পক্ষཆོས（藏文，梵文天城体，pakṣadharmatā，方面法）, following, and counter-pervasion. Therefore, all three modes of reasoning must be determined by the power of valid cognition, because it is said in the Compendium of Topics: "Whatever is fully established on both is establishment." Both refer to the basis of debate and the similar side, and fully established refers to certainty. Some also say that it was said by Dignāga. The second part has three: refutation because of contradiction with one's own school's scriptures, refutation because of common factual power and reasoning, and refutation because of contradiction with the commitments of other schools. The first part has six: counter-pervasion is not what is said, it is unreasonable; the remainder is confused, it is unreasonable; having life is knowable, it is unreasonable; doubt is a sign, it is unreasonable; hearing causes both to be excluded, it is unreasonable; preventing touch is reasoning, it is unreasonable. The first is: like the teacher Lord of Power and others, the opposite is established merely by not seeing in the dissimilar side, and the teacher himself also thinks so. Then, in the "Door of Reasoning," for the antidotes of those with confused uncertainty, it is necessary to state to the refuter the reasoning of establishing counter-pervasion on the dissimilar example, what is that? Subject, it is meaningless, it is unreasonable. If it is said that merely not seeing the sign on the dissimilar side is the fruit of recognition or has necessity, then that necessity will be recognized even if you do not say it. If you admit, then in the "Door of Reasoning," for the antidotes of contradiction and uncertainty, both should be stated temporarily, this contradicts the statement "this is reasoning." If it is said that even if one recognizes merely by not seeing, it must be said in order to determine that there is no dissimilar side, then if one does not recognize that there is no merely by not seeing, then even through the words of establishing counter-pervasion on the dissimilar example, i.e., "the sign is not on the dissimilar side," the subject, from you, this sign cannot be determined to be only absent on the dissimilar side, it is unreasonable. Because you only state that the sign is not seen on the dissimilar side, but do not state the reasoning of absence. If you say that it will be the same for you, then if, like stating the words of establishing counter-pervasion on the dissimilar example, at that time, subject, you sign
Tibetan
་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོགས་ཏེ། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པའི་རིགས་པ་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་དེ་བརྗོད་ན་སྟེ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་ཆོས་བརྗོད་ཅེས་པའི་དོན་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་གྱི་སྒྲུབ་ངག་ལ་འཆད་པ་ནི་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་ལས་རྟགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཚིག་ལས་དོན་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་གོང་འོག་གི་གཞུང་རྣམས་དང་འགལ་ཞིང་། འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་གཉེན་པོར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ངག་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་སྟེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ཞེས་པ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིའང་ཕྱོགས་སྔའོ། །སྨིན་པའི་ཤིང་ཐོག་དང་གཟུགས་མཚུངས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིང་ཐོག་ལྷག་མ་སྨིན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའི་ལྷག་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཅི་སྟེ་ན་ལྡོག་ཁྱབ་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་པས་རོ་ལ་སོགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་མཚུངས་པ་ནི་རིགས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ཅན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྟགས་སྲོག་སོགས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། གསོན་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མཉན་བྱ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་མཚུངས་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བཞི་པ་ནི། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་དང་སྦྱར་ནས་ལྡོག་ཁྱབ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེའི་དོན་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ལ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་དང་གང་རུང་ལ་མ་གྲུབ་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་གཞི་མ་གྲུབ་པ་གཞི་སྐྱོན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་གཞིར
Chinese
认识到“在不相似方不存在”。如果说理由在不相似方不存在的道理，即理由与法性具有自性关系，那么所说的立论陈述就是没有过失的。所谓“陈述不相似法”，如果将“不相似法的立论陈述”解释为“理由在不相似方不存在”这句话，就必须承认从这句话中可以理解到理由在相似方不存在，这与禁止从语句中理解意义的前后论述相矛盾，并且从言语中也应理解到不能成为迷惑者的对治。第二，如果仅仅因为没有在不相似方见到理由，就能确定反向，即一定能在不相似方不存在，那么以下的内容也是前设。例如，以与成熟果实形状相似的理由来证明剩余的果实没有成熟，这是一种具有剩余的法。如果这样，那就是反向周遍的迷惑者，如果不是这样，那是因为仅仅因为没有在不相似方见到理由就能成立。如果承认，那就与导师所说的“因为形状等相似，味道等也一定相似，这不是道理”相矛盾。第三，理智者认为仅仅在双方都见不到就能臆断为具有反向的理由，例如生命等，这也是一种法。如果说用它来证明活着的身体具有自我，就能成为正确的理由，那是因为它成立了所证的法，并且仅仅在不相似方见到。如果承认，那就与导师所说的“它与可闻声和似是而非的理由相同”相矛盾。第四，对于在不相似方存在与否犹豫不决的理由，这是法。如果将它与对法性犹豫不决而没有成立的理由结合起来，并说它具有反向周遍没有成立的过失，那是不合理的，因为仅仅是在不相似方没有见到。如果承认，那就与导师所说的“必须确定地理解敌论者和反驳论者双方的法”相矛盾。同样，对于在相似方存在与否等，也应根据情况进行陈述。其含义是，就像敌论者和反驳论者双方或任何一方对法性没有成立、犹豫不决以及基础没有成立是基础过失一样，法性成立是基础。
English
Recognizing that "it does not exist in the dissimilar side." If the reason that the sign does not exist in the dissimilar side is stated, that is, the reason and the dharma nature have a self-nature relationship, then the statement of the proof statement is without fault. The meaning of "stating dissimilar dharma" is that if the "statement of dissimilar dharma" is explained as the statement that the sign does not exist in the dissimilar side, it must be admitted that it can be understood from this statement that the sign does not exist in the similar side, which contradicts the previous and subsequent arguments that prohibit understanding the meaning from the statement, and it should also be understood from the speech that it cannot become the antidote for the deluded. Second, if merely not seeing the sign on the dissimilar side can determine the reverse, that is, it can be certainly established that it does not exist on the dissimilar side, then the following is also a presupposition. For example, using the sign that the shape is similar to a ripe fruit to prove that the remaining fruit is not ripe is a dharma that has a remainder. If so, then it is a deluded reverse pervasion, if not, it is because it can be established merely by not seeing the sign on the dissimilar side. If admitted, it contradicts what the teacher said, "Because the shape and so on are similar, the taste and so on must also be similar, which is not reasonable." Third, the rationalist thinks that merely not seeing both sides can be arbitrarily determined as having a reverse sign, such as life, etc., which is also a dharma. If it is said that using it to prove that the living body has a self, it can become a correct reason, because it establishes the dharma to be proven, and it is only seen on the dissimilar side. If admitted, it contradicts what the teacher said, "It is the same as audible sound and specious reason." Fourth, the sign that hesitates whether it exists or not on the dissimilar side is a dharma. If it is combined with the reason that is not established due to hesitation about the dharma nature, and it is said that it has the fault that the reverse pervasion is not established, it is unreasonable, because it is only not seen on the dissimilar side. If admitted, it contradicts what the teacher said, "It is necessary to determine the dharma of both the opponent and the rebuttal." Similarly, for whether it exists or not on the similar side, etc., it should also be stated according to the situation. Its meaning is that just as the dharma nature is not established, hesitated, and the foundation is not established by both or either of the opponent and the rebuttal is a basic fault, the establishment of the dharma nature is the foundation.