Tibetan
་གོམས་པ་ལས་སེམས་རྒྱུད་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེས་པ་ལན་གཅིག་ཟད་ཀྱང་སླར་ལྡོག་སྟེ་སྔར་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཕྱིས་ཉེས་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ལམ་གོམས་པས་འཁོར་བའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ན་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་དག་གིས་མི་ཟློག་སྟེ་ལམ་ལ་སྐྱོན་དང་ཉོན་མོངས་ལ་ཡོན་ཏན་མཐོང་མི་སྲིད་པས་དེ་སྤོང་བ་ལ་མི་འབད་ཅིང་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བློ་ནི་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ལ་འབད་རྩོལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་མེད་རྟོགས་པ་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་ན་ཉེས་པའི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་དུ་འགྱུར་ཅིང་དེ་ལྟར་ན་གཏི་མུག་ཉེས་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་འཇིག་ལྟ་དེ་མ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གཏི་མུག་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བདག་དེར་ཆགས་ཤིང་དེ་ལས་བདག་གི་བ་དེ་ལ་ཆགས། ཆགས་པ་དེ་གཉིས་ལས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། །མདོ་གཞན་ལས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རྒྱུའི་གཙོ་བོར་གསུངས་ཏེ། འཇིག་ལྟ་དེ་སྤངས་པ་ན་ཉེས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རིག་སྒྲ་བདེན་དོན་བསྒྲུབ་པའང་ལྟར་སྣང་ཡིན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དགག ཕྱོགས་གཅིག་མི་སླུའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་རིག་བྱེད་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་དོན་སྟོན་པ་གང་ཞིག སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚིག་རྣམས་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིག་བྱེད་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་དཔྱོད་པ་བ་ལ་ལ་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྩ་བའི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱབ་སྒྲུབ་དགག །རྩ
Chinese
由于串习，心相续转变成证悟无我的自性。第二，如果过失一次性断尽后又复发，如同先前具有过失的心后来变成无过失一样，那么，由于串习道，远离轮回的一切近边损害时，就是无有损害，并且无常等是具有自相的对境，因此是真实义道的自性。心的本体成为过失的对治品，那么，对于这个法，颠倒错乱，也就是不正确和非自性的过失都不能遮止，因为不可能在道上见到过失，在烦恼上见到功德，因此不努力断除它，即使努力了，心意也是执持道的无我证悟的那一方，也就是只对它努力的缘故。第三，如果证悟无我的增减导致过失贪著等的因增减，那么过失的因就会变成我执，这样就与愚痴是过失之因的说法相违背了，如果这样问，那么并不相违背，因为轮回的一切过失都是从坏聚见中产生的，而坏聚见就是无明。因此，说诸过失之因是愚痴是有理由的，因为在无明的控制下，贪著于我，并由此贪著于我的所有。从这两种贪著中产生嗔恨等一切过失的缘故。其他经中说坏聚见是因的主要因素，因为断除坏聚见时，就能断除诸过失。第三，以理智之声成立真谛也是相似的，这有二：遮破以非人所作的理由成立；遮破以不欺骗一方的理由成立。第一种又分二：陈述所欲；宣说驳斥。第一种是吠陀（riti，梵文天城体：riti，梵文罗马音：riti，汉语字面意思：吠陀）是法，是具有真实意义的，因为凡是宣说意义，都是非人所作的缘故。周遍：因为语句是具有虚假意义的因就是过失贪著等，而这依赖于人。因此，吠陀对于所说之义是不欺骗的，这是对一些论理者说的。第二种分三：遮破根本理由的周遍成立；
English
Due to familiarity, the mindstream transforms into the nature of realizing selflessness. Secondly, if faults, once exhausted, recur, like a mind that was previously with faults becoming faultless later, then, due to familiarizing with the path, when all the near harms of samsara are separated, there is no harm, and impermanence, etc., are objects with their own characteristics, therefore they are the nature of the path of true meaning. The very essence of the mind becomes the antidote to faults, so, for this dharma, faults that are inverted, that is, incorrect and non-self-existent, cannot be averted, because it is impossible to see faults in the path and virtues in afflictions, therefore one does not strive to abandon it, and even if one strives, the mind is on the side of the path's realization of selflessness, that is, one only strives for it. Thirdly, if the increase or decrease of the realization of selflessness causes the increase or decrease of the cause of faults such as attachment, then the cause of faults will become self-grasping, and in that case, it contradicts the statement that ignorance is the cause of faults. If you ask this, it is not contradictory, because all the faults of samsara arise from the view of the perishable aggregate, and the view of the perishable aggregate is ignorance. Therefore, there is a reason to say that the cause of all faults is ignorance, because under the control of ignorance, one is attached to the self, and from that one is attached to what belongs to the self. From these two attachments arise all faults such as hatred. Other sutras say that the view of the perishable aggregate is the main cause, because when the view of the perishable aggregate is abandoned, all faults can be abandoned. Thirdly, establishing the truth through the sound of reason is also apparent, and there are two types: refuting the establishment by the reason of being non-human-made; refuting the establishment by the reason of not deceiving one side. The first has two parts: stating the desired; explaining the refutation. The first is that the Vedas (riti，梵文天城体：riti，梵文罗马音：riti，汉语字面意思：吠陀) are dharma, and have true meaning, because whatever expresses meaning is non-human-made. Pervasion: because the cause of statements being of false meaning is faults such as attachment, and this depends on humans. Therefore, the Vedas do not deceive in the meaning they express, this is said to some logicians. The second has three parts: refuting the pervasion of the root reason's establishment;