Tibetan
་ཆོས་ཅན། འཁར་གཞོང་གིས་ཕན་མི་འདོགས་བཞིན་དུ་འཁར་གཞོང་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁར་གཞོང་མེད་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་ལྟུང་བའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་དོན་གང་ཞིག རང་གི་ཉེར་ལེན་དང་། ཡུལ་མཚུངས་པས་ཉེར་ལེན་དེའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་བསྐྱེད་པ་འཁར་གཞོང་ལ་སོགས་པས་ནུས་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་དང་སྤྱི་ལའང་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། སྤྱི་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ཉེར་ལེན་དང་ཡུལ་མཚུངས་པར་གནས་པ་གསལ་བས་བསྐྱེད་པ་དེའང་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གསལ་བའི་སྤྱི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གྲུབ་ཟིན་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བས་གནས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་དེ་མེད་ན་ཡང་གནས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བས་གནས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གསལ་བས་བྱས་པའི་གནས་པ་རང་དང་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་བརྟགས་ན་གསལ་བས་གནས་པ་མི་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཐ་དད་ན་གསལ་བ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གནས་པར་མ་བྱས་པར་ཐལ། སྤྱི་ལས་རྫས་གཞན་པའི་གནས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་མིན་ན་སྤྱི་གནས་པ་ཆོས་ཅན། གསལ་བས་མ་བྱས་པར་ཐལ། གསལ་བས་མ་བྱས་པའི་སྤྱི་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་དཔེ་མ་གྲུབ། །གྲུབ་ཀྱང་རིགས་དང་ལྡན་མི་འགྲུབ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་བརྟགས་པའི་གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྤྱིར་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ཡིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་དགོས་ཏེ། གསལ་བྱ་བདག་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པར་རུང་བའི་དོན་དུ་གཞན་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ལྟོས་ནས་རང་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བྱ་ཡིན་ལ་དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པོ་གསལ་བྱེད་དེ་ཡང་གསལ་བྱ་དེའི་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། གསལ་བྱ་བུམ་སོགས་འདི་ནི་གསལ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྔ་ནས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན། དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་གསལ་བྱེད་དེ་ལ་དངོས་སུ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། སྤྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ལས་གསལ་བྱ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བས་ཕན་བཏགས་སྟོབས་ཀྱིས་རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བ་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་དེ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་འཛིན་པར་འདུ་བྱེད་པས་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཆོས་ཅན། མིག་སྨན་སོགས་ཀྱིས་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལས་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་འཛིན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དུས་དག་ལ། དབང་པོས་སྤྱི་རྟོགས་པ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་རིགས་དང་ལྡན་པའམ་གནས་བར་འདོད་ན་སྒྲོན་མ་དང་ལ་སོགས་པ་དབང་ཡིད་ནི་ཆོས་ཅན། བ་གླང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའམ་གནས་པ་ཐོབ་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གནས་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་སྤྱི་བློ་མེད་པར་ཐལ། །ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་གྲུབ། །མ་གྲུབ་པ་ཡི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་གང་དག་རིགས་ནི་གསལ་བ་ལས་རྫས་གཞན་ནམ་གྲངས་ཅན་པ་གང་དག་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་སྔར་མེད་གསལ་བྱུང་གི་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། བ་སྤྱི་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱི་ཡི་བློ་གྲོས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གཅིག་པ་གསལ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་མཐོང་བའི་བ་སྤྱི་ནི་གཞན་ཁྱོད་ལ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་ན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་དོན་དམ་པར་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བ་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཉིད་མིན་ན་སྟེ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་སྤྱི་གསལ་བ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དོན་གཞན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མེད་པར་ཐལ། དོན་གཞན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་ནི་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མི་འགྲོ། གསལ་བ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ན་ཁྱོད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཁྱོད་གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། སྤྱི་དེ་རྟེན་གསལ་བ་སྔ་མ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བ་སྔར་བྱུང་བ་དང་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ལ་སྤྱི་གཅིག་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཀྱེ་མ་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསལ་བའི་བར་ན་སྤྱི་མེད་དགག །གསལ་བའི་བར་ནི་སྤྱི་ཡོད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པའི་སྟོན་པ་གཟེགས་ཟན་གྱིས་སྤྱི་གཅིག་ག
Chinese
法者，犹如车轮不能助益，却又依赖车轮。若无车轮，则有坠入他乡之理，此为何义？以自之近取，及处所相同故，以近取于彼处所生起，车轮等有此能力之故。若谓光明与总相亦相同，则总相法者，以自之近取及处所相同而住，光明所生起者，亦不应理，以是常法之故。若谓光明之总相，非先前未有而新产生，乃是已成而住之所依，则总相法者，不应为光明所住持，以无光明亦能住之故。又总相法者，光明所住持亦不应理，以光明所作之住持，与自是一是异之理而观察，则光明所住持不应理之故。若是异，则光明法者，不应住持总相，以住持总相之外的他物之故。若非异，则总相住持法者，不应为光明所作，以非光明所作之总相与自是一体之故。第二者有二，谓所明能明例不成，成亦与理不合。初者，如前所观察之第二者，若总相为所明能明，则必为因果，以所明于自境所缘之识，能真实生起之义，于他能明之境，观待而生自执，凡是所明者，彼能生自执识之作者能明，亦应许为彼所明之因故。立宗已成，谓瓶等所明者，此不待能明，先前即能真实生起自执识，则彼生自执识之能明，不应真实观待之故。总相法者，不应为与总相合之光明所明，以光明加持之力，不能转为能生自执识之故。若谓不遍，谓光明安立为总相之能明，非谓能生总相执识。
English
Regarding phenomena: It is not that the wheel assists, yet it relies on the wheel. If there is no wheel, there is the reason for falling into another place. What is the meaning of this? Because of one's own immediate cause and the similarity of location, the immediate cause arises in that location, due to the ability of the wheel and so forth. If it is thought that clarity and generality are also the same, then regarding the generality as a phenomenon: it is not possible that what is produced by clarity, residing in the same location as its own immediate cause, is permanent. If it is said that the generality of clarity is not newly produced from something that did not exist before, but is the basis for something that is already established, then regarding generality as a phenomenon: it should not be maintained by clarity, because it can exist even without clarity. Furthermore, regarding generality as a phenomenon: it is also not reasonable for it to be maintained by clarity, because if one examines whether the maintenance done by clarity is the same as or different from itself, it is not reasonable for it to be maintained by clarity. If they are different, then regarding clarity as a phenomenon: it should not maintain generality, because it maintains a substance other than generality. If they are not different, then regarding the maintenance of generality as a phenomenon: it should not be done by clarity, because the generality that is not done by clarity is one substance with itself. The second has two parts: the object of clarification and the clarifier are not established as examples; even if they are established, they do not accord with reason. The first is that, according to the second point examined above, if generality is the object of clarification and the clarifier, then it must be cause and effect, because the object of clarification, in the sense that it can actually generate a consciousness that focuses on its own object, relies on the perspective of another clarifier to generate its own apprehension. Whatever is the object of clarification, the clarifier that is the agent of its ability to generate its own apprehending consciousness is also considered the cause of that object of clarification. The proposition is established, because if the object of clarification, such as a vase, is capable of actually generating its own apprehending consciousness from the beginning without relying on the clarifier, then it is not permissible to actually rely on the clarifier that generates its own apprehending consciousness. Regarding that generality as a phenomenon: it should not be clarified by the clarity that is combined with generality, because it cannot be transformed into the ability to generate its own apprehending consciousness by the power of clarity's assistance. If it is said that it is not pervasive, because establishing clarity as the clarifier of generality does not mean that it can generate the consciousness that apprehends generality.
Chinese
如果说，因为将眼根执著为总持，所以安立为总的显现者。显现法，如同眼药等对眼根有利益一样，你不是将眼根执著为总持，因为你在有和没有的时候，根识对总的认识没有明显不明显的差别。第二，如果认为仅仅是显现法是各类（总）的显现者，就认为具有或存在于类，那么灯等根识，就应该具有或存在于牛等总，因为那些总对于认识是显现的因。第二，对于存在本身，显示破斥，有三：破斥他者没有总的智慧，破斥的理由在他者成立，驳斥他者不成立的回答。第一，对于那些认为种姓是与显现法不同的实物的胜论派，或者认为不是不同的实物而是一个的数论派来说，对于先前没有显现出来的牛的显现法来说，通过牛总存在的方式，总的智慧如何产生呢？不会产生，因为见到存在于先前显现法中的牛总，不可能在其他的你那里见到。第二，如果说理由不成立，按照数论派的观点，总，在后面的显现法中，实际上没有随行，因为不是与先前的显现法不同，而是一个。按照胜论派的观点，如果总与显现法是不同的实物，那么总，在其他的后面的显现法中不存在，因为其他的后面的显现法不依赖于其他的后面的显现法，因为你存在于先前的显现法中，不会随行于后面的显现法，后面的显现法产生的时候，你也不存在，你也不具有存在于先前的显现法和存在于后面的显现法的两个部分。第一个理由成立，因为总的所依，先前的显现法不会完全舍弃。因此，所谓的总存在于先前产生的显现法和后来产生的显现法中，也是可怜的因。第三有二：破斥显现法之间没有总，破斥显现法之间有总。第一，胜论派的导师食碎者认为一个总
English
If it is said that because the eye faculty is apprehended as the general holder, it is established as the general illuminator. The illuminator, just as eye medicine and the like benefit the eye faculty, you are not apprehending the eye faculty as the general holder, because at times when you are present and absent, there is no difference in the clarity of the faculty's cognition of the general. Secondly, if it is thought that merely because the illuminator is the illuminator of all kinds, it is considered to possess or abide in the kind, then the lamp and the like, the faculty of mind, should be considered to possess or abide in the general of cows and the like, because those generals are the cause of illumination for knowledge. Secondly, there are three ways to show the harm to existence itself: it is inferred that others do not have general wisdom, the reason for the inference is established in others, and the refutation of others' answers that are not established. Firstly, according to those particularists who consider the genus to be a substance other than the illuminator, or those Samkhyas who consider it not to be a different substance but to be one, how does the general wisdom arise from the general of the cow, which has not previously appeared, by means of the existence of the cow general? It does not arise, because it is impossible to see the cow general that exists in the previous illuminator in another you. Secondly, if it is said that the reason is not established, according to the Samkhyas, the general, in the later illuminator, does not actually follow, because it is not different from the previous illuminator, but is one. According to the particularists, even if the general is a different substance from the illuminator, the general does not exist in the other later illuminator, because the other later illuminator does not depend on the other later illuminator, because you exist in the previous illuminator and do not follow the later illuminator, and you do not exist when the later illuminator arises. You also do not possess the two parts of existing in the previous illuminator and existing in the later illuminator. The first reason is established, because the basis of the general, the previous illuminator, is not completely abandoned. Therefore, the so-called general existing in the previously arising illuminator and the later arising illuminator is also a cause of misery. There are two parts to the third: refuting the absence of the general between the illuminators, and refuting the presence of the general between the illuminators. Firstly, the teacher of the particularists, the grain eater, considers a general