Tibetan
ར་ཐལ། རྫས་གཞན་དང་གཞན་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་འཚེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་གཅིག་ཡོད་པས་འཚེད་པ་པོ་དུ་མ་ལ་འཚེད་པ་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འཚེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། འཚེད་པའི་བྱ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་དང་པོ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཉིད་དུ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་འཇུག་པར་ཐལ། དེའི་དུས་ན་འཚེད་པ་པོའི་སྤྱི་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་ལས་དོན་ལ་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ནི་འདིའི་སྐྱེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ། །གཞུང་དེ་ལས་འདས་ནས་དང་པོ་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བ་མེད་ན་ནི་རྫས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་གྱི་དེ་དང་ཁྱབ་པར་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ལ་སྤྱི་དང་པོ་ནས་འབྲེལ་ཡང་མི་གསལ་བས་དང་པོ་ནས་སྒྲ་བློ་མི་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། དང་པོ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དེ་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་ནས་གསལ་བ་བཞིན་དུའོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་མི་གསལ་ཏེ་འཚེད་པའི་བྱ་བས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། རྫས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་བྱ་བ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐལ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་སྟེ། རྫས་འདི་ནི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བྱར་ཡོད་ན་ཡང་རྫས་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ཐལ། རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་རྫས་ཆོས་ཅན། ལས་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་རྟག་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་གང་ལས་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཐ་དད་མཚུངས་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ནི། འཚེད་པ་པོ་དུ་མ་དང་བུམ་སྣམ་སོགས་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པའི་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་པ་ལ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་འཇུག་མི་འཇུག་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་འཚེད་པ་པོའི་གཞན་སེལ་བའི་རིགས་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་། གཞན་བུམ་སྣམ་སོགས་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་སེལ་དེ་ཉིད་སྤྱིའི་སྒྲ་དང་། ཤེས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་དངོས་དབང་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེར་སྐྱ་པ་ཡི་འདོད་པ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་འགོག་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སེར་སྐྱ་པ་ན་རེ་གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་བ་སྤངས་པ་སྟེ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོའི་རྗེས་འགྲོ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་གཞན་མེད་ན་གཅིག་ས་བོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ཆུ་ལུད་སོགས་གཞན་གྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། ཆུ་ལུད་སོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དུ་མའང་རང་བཞིན་གཅིག་པར་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ཅན་ལུགས་ཉིད་རིགས་པས་དགག དེ་ཡིས་འཛེམ་མེད་པ་ཡང་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་འཇུག་ཡུལ་མིན། །འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཁོ་ནར་བསྟན། །འཇུག་ཚུལ་སྤྱི་གཉིས་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་དགག །དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག །རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་གཅིག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་རྐྱེན་དོན་མེད། །དུ་མས་བསྐྱེད་ན་སྤྱི་དོན་མེད། །དུ་མས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྤྱི་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིས་ཆུ་ལུད་སོགས་དུ་མ་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་གཅིག་བྱེད་ན་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་སོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ལའང་ཁྱོད་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ནུས་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱི་ཐ་དད་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བར་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ངེས་པར་དགོས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ངེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གོང་གི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བར་འདོཾད་ནཾ། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལས་འབྱུང་སྟེ། རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ན་སྤྱི་གཙོ་བོ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་ཞིང་རྐྱེན་དེ་དག་ལས་གང་རུང་གཅིག་དང་བྲལ་ནའང་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་སྟེ། དོན་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་སྟེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ
Chinese
立宗：因为不随顺其他的实体。第二，如果说因为存在着煮者等的总的共相，所以对众多的煮者施设“煮者”这一语词概念。那么，这些煮饭的人有法，应当推出在与煮饭的行为无关的最初出生时，就施设“煮者”的语词概念。因为那时存在着煮者的共相。理由是，你们的论典中已经承认，凡是与事物相符的，包含在有法中的共相，都只是与此（有法）的出生同时相符。如果超出那个论典，那么最初与共相没有关联的实体人有法，应当推出之后也不会与共相有关联。因为之后也和之前一样，是不变的常法。如果说实体最初就与共相有关联，只是不明显，所以最初不施设语词概念。那么，最初有法，那个共相会变得明显，因为共相是能够显现的。就像存在本身和实体本身等最初就明显一样。如果说最初不明显，是因为依赖于煮饭的行为的帮助，所以共相才变得明显。那么，实体人有法，你所说的使共相变得明显的行为，应当推出是不需要依赖的。因为没有变化。不成立，即使这个实体可以通过因缘变得卓越，但是实体有法，应当推出是刹那性的。因为通过因缘而变化。如果承认，那么实体有法，依赖于业，使常法共相变得明显的行为，从何处存在？应当推出是不存在的。因为是刹那性的。第三，虽然不同但相同，也有差别是：众多的煮者和瓶子、毡子等，在没有共相实体性的不同中相同，是否认为不应该施设煮者的语词概念呢？即使它们在不同中相同，但是由于煮者的排除他者的类别有远近的原因，所以对某些人施设一个煮者的语词概念，而对其他的瓶子、毡子等不施设，因为排除他者本身就是共相的语词和知识施设的原因。第二，破斥以共相实体力的作用而产生相同的结果，分二：陈述数论派的观点。
English
Thesis: Because it does not follow other entities. Second, if it is said that because there is a general universal such as the cooker, the term "cooker" is applied to many cookers. Then, these cooking people, the subject, should be inferred to have the term "cooker" applied to them at the very moment of their first birth, unrelated to the act of cooking. Because at that time, the universal of the cooker exists. The reason is that in your treatise, it is already acknowledged that all the universals that correspond to things, included in the subject, are only corresponding to the birth of this (subject) at the same time. If you go beyond that treatise, then the entity person, the subject, which is initially unrelated to the universal, should be inferred to never be related to the universal later. Because later it is the same as before, it is an unchanging constant. If it is said that the entity is initially related to the universal, but it is not clear, so the term is not applied initially. Then, the initial subject, that universal will become clear, because the universal is able to appear. Just like existence itself and the entity itself, etc., are clear from the beginning. If it is said that it is not clear at first, but it depends on the help of the act of cooking, so the universal becomes clear. Then, the entity person, the subject, the act of making the universal clear that you speak of, should be inferred to be independent. Because there is no change. It is not established, even if this entity can be made excellent by conditions, but the entity, the subject, should be inferred to be momentary. Because it changes through conditions. If you admit it, then the entity, the subject, depending on the action, where does the act of making the constant universal clear exist? It should be inferred that it does not exist. Because it is momentary. Third, although different but the same, there are also differences: many cookers and bottles, felts, etc., are the same in the difference of not having a universal entity. Is it thought that the term cooker should not be applied? Even if they are the same in difference, but because the category of excluding others of the cooker has reasons of being close and not close, so the term of one cooker is applied very much to some people, but not applied to other bottles, felts, etc., because excluding others itself is the reason for applying the term and knowledge of the universal. Second, to refute that the same result is produced by the power of the universal entity, there are two parts: stating the view of the Samkhya school.
Chinese
彼之遣除广说也。初者，胜论师云：若遣余遮止，舍弃，即除彼之外的事物之后行，事物之自性一，无有他者，则一种子法，汝之果苗芽者，不转为水肥等他之果，以其极异于水肥等故。是故众多亦自性一，作一果耶？二者有二，数论宗以理遮破，彼亦遮无畏者也。初者有三，自性一者非趣入处，趣入处唯示自相，趣入之理总二有无观察也。初者三，遮自性一所生，遮诸物自性一，遮自性变异一也。初者有三，一生则缘无义，多生则总无义，多生亦有差别也。初者，若自性一总主宰有者，以水肥等众多作一果苗芽，则苗芽法，于汝之生起，俱作之缘水肥等，成为无义，以种子之自性一亦能生汝故，以有总主宰故。彼立宗者，种子法，应常能生苗芽，以能实生苗芽之无异体性总主宰，不离彼而为其自性故。差别，即俱作缘法，非必为生苗芽所须，以与成种子自性之主宰俱时而住之决定相离故。二者，若许上之俱作缘成为无义，则果苗芽彼等法，从缘之差别而生，以缘等和合则虽无总主宰亦生，且离彼等缘之任何一者亦不生故。何者随明显而行之总主宰，彼不生果苗芽，以义果作者，即能生者，彼即是真实有
English
That refutation is explained in detail. Firstly, the Samkhya says: If the exclusion of others is eliminated, abandoned, that is, after excluding things other than it, the nature of things that follow is one, and there is no other, then one seed, the dharma, your fruit seedling, should not turn into other fruits such as water and fertilizer, because it is extremely different from water and fertilizer. Therefore, are many also of one nature, producing one fruit? The second has two parts: the Samkhya school is refuted by reason, and it also refutes the fearless. The first has three parts: one nature is not the object of entry, the object of entry is only shown as its own characteristic, and the way of entry is examined for the presence or absence of both generalities. The first has three parts: rejecting what is produced by one nature, rejecting the oneness of the nature of things, and rejecting the oneness of the transformation of nature. The first has three parts: if one produces, then the cause is meaningless; if many produce, then the general is meaningless; even if many produce, there is still a difference. Firstly, if there is one self-nature, the general master, who uses many things such as water and fertilizer to produce one fruit seedling, then the seedling dharma, the causes such as water and fertilizer that work together to produce you, will become meaningless, because the one self-nature of the seed can also produce you, because there is a general master. Those who establish this doctrine, the seed dharma, should always be able to produce seedlings, because the general master, who can actually produce seedlings without difference, does not leave it and is its nature. The difference, that is, the co-operative cause, is not necessarily required for producing seedlings, because it is separate from the determination of being together with the master who has become the nature of the seed. Secondly, if you admit that the above co-operative cause is meaningless, then the fruit seedlings, those dharmas, arise from the differences of causes, because when the causes are combined, they arise even without the general master, and they do not arise even if one of those causes is missing. The general master who follows what is clear does not produce the fruit seedling, because the meaning fruit maker, that is, the one who can produce, is truly existent.