Chinese
其心识具有，故显现之事物，如彼心识之因之外境树木般显现。非彼心识之因，则如离树木之体性般显现。外境之树木，亦显现为体性相同，且执着自身之血肉等，与非树木相异，则于一方面可知晓。其后，于了知与非树木相异时，于显现之他者排除，施设此乃树木之名言，如是施设之声音，于名言之时，亦显现心识所显现之他者排除，而得以了知。彼时之心识，亦于显现上错乱为外境，故了知前后之义，如一事物般，故无总相，虽于施设时义理中断，然亦无于名言之时，不解义理之过失。第四，能诠之声音，乃法，为使听者具有犹豫之心识，从唯一之义理中回转，而趣入于某些确定之义理，故善加施设。是为使听者于所欲之义理中，确定执取之义理而施设。第二，遮遣无有应断者，则无有排除之安立，若谓：纵然树木等之声音，以排除而安立，然所知等之声音，则不应以排除而安立。因无有应排除之非所知之故，若以彼为心识之境，则将成所知，若不作意，则不能排除彼。然则，一切法皆为所知也，如是等之语句，乃安立于与他句相关联之名言中，于诸了知者，乃法，具有某些断除听者犹豫之境者。何谓以义理诠释而施设之语，若听者不于断除犹豫之境以外断除，则以义理诠释而施设，将成无义，是故。第三，于反体有无实体之考察遮遣，共有五：反体成为能诠之方式。于彼安立经教之成立。于经教之义理遮止诤论。是故反体非为实体。遮止声音表诠后者无义。第一，汝所许之反体，若成立为实体，则于总相实体者，
English
Since that mind has it, the appearing objects appear as if they were external trees that are the cause of that mind. What is not the cause of that mind appears as if it were separate from the nature of non-tree. The external trees also appear to be of the same nature, and because of attachment, one's own flesh and blood are known to be different from non-trees in one respect. Afterwards, when one realizes the difference from non-trees, one applies the term "this is a tree" to the exclusion of others that appear. Thus, the sound that is applied appears to the mind at the time of naming, and one is able to realize the exclusion of others that appear. At that time, the mind is also mistaken about the appearance of the external world, so one realizes that the meaning of the past and the future is like one thing, so there is no generality, and even if the meaning is interrupted at the time of naming, there is no fault of not understanding the meaning at the time of naming. Fourth, the expressive sound is a dharma. In order to make the listener's mind turn away from the mere meaning of doubt and enter into some definite meaning, it is well applied. It is applied for the purpose of making the listener hold the desired meaning firmly. Second, the rejection of the absence of what is to be cut off means that there is no establishment of exclusion. If it is said that even if the sound of trees and so on is established by exclusion, the sound of knowable things and so on should not be established by exclusion, because there is no non-knowable thing to be excluded, because if it is made the object of the mind, it will become knowable, and if it is not made, it cannot be excluded. However, the statement that all dharmas are knowable is established in the terminology related to other sentences, and for those who know, it is a dharma, and there are some who cut off the object of the listener's doubt. What is the word that is applied to explain the meaning? If the listener does not cut off anything other than the object of doubt, then the application of explaining the meaning will be meaningless, therefore. Third, there are five ways to examine and reject whether the opposite exists in reality: The way in which the opposite becomes expressive. Establish the proof of the scriptures on that. Refute the argument about the meaning of the scriptures. Therefore, the opposite is not a reality. Reject the meaninglessness of the sound symbol that follows. First, if the opposite that you accept is established as a reality, then in the general reality,
Tibetan
སྐྱོན་མཚུངས་ལ་དངོས་པོར་མེད་ན་དེ་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་མ་ཡིན་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤིང་གི་ཁྱད་པར་ཤ་པ་སོགས་མཚུངས་པར་སྣང་བའི་སྤྱིའི་རྒྱུ་མཚན་ཤིང་གི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཅན་ལ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་ཞེན་པ་དེ་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་འགོད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དོན་གཉེར་སྐྱེས་བུ་ཤིང་གང་ཞིག་ཤིང་མ་ཡིན་གང་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ཤིང་མ་ཡིན་དེ་རྣམ་བཟློག་ནས་ཤིང་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་ཤིང་གི་ལྡོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་ནི་ཚད་མ་མདོར་རབ་ཏུ་བཤད་དེ། ཚད་མ་མདོར་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡིས། དངོས་པོ་དེ་ཡི་ཆ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་དང་། སྒྲས་ནི་དོན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ཁོ་ན་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་དང་། སྒྲས་ནི་སྒྲ་དང་དོན་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་རང་གི་དོན་བྱེད་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པས་སོ། །ལུང་དང་པོའི་དོན་ནི་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས། ཤིང་གི་དངོས་པོའི་ཆ་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དེ་རྟོགས་སོ། །རྣམ་པ་ལ་ཤིང་གི་དངོས་པོའི་ཆར་ཅིའི་ཕྱིར་འཇོག་ཅེ་ན། གཞན་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་ཡིས་འཇོག་ཅེས་པའོ། །ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ནི། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་གཞན་སེལ་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་དངོས་པོ་བརྗོད་ཅེས་པ་སྟེ། ཤེས་ལ་ཡོད་པའི་དོན་འདི་རྣམས། །ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་གཞུང་གི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ་ལུང་དང་པོའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལའང་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། ལྡོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་ན། སྤྱི་ལྡན་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན་ལྡོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་ཤིང་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་ལས་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་གཟུགས་བརྙན་དེ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་ཤིང་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་གི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་སྤྱི་དོན་གཞན་འགའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། སྤྱི་དོན་གཞན་འགའ་ཡང་ཁྱོད
Chinese
如果说，在事物中没有相同的过失，那么说它就没有必要和作用了。从那些非树木中区分出来的树木的特点，比如树皮等，显现为相同的普遍原因，对于显现树木形象的事物执着为外在的树木，对此施加“树木”这个词，有必要，因为寻求意义的人是为了区分哪种树木与非树木不同，从而从非树木中排除，而专注于树木。第二，执着于外在树木的树木执着分别的形象本身就是树木的遮遣，因此它本身就是“树木”这个词的直接表达对象，这在量经中已经详细阐述了。量经中说：“通过与他者的遮遣，可以理解该事物的部分特征。”以及“词语表达的只是通过与他者的遮遣而区分的事物。”以及“词语能够遣除词语和意义的他者，并表达自己的作用。”第一条引文的意思是，从“树木”这个词中，可以理解树木的事物部分，即树木执着分别的形象。如果问，为什么要把形象放在树木的事物部分呢？回答是：因为它是通过与非树木的遮遣而安立的。第二条引文的意思是： “树木”这个词表达的是通过遮遣他者而区分的，在分别中显现的树木的事物，这与“存在于知识中的这些意义”意义相同。第三条引文的意义将在正文的上下文中出现。第三，驳斥对第一条引文意义的争论：对于分别中显现的这个形象，它没有丝毫树木的自性，因为它是一种知识的实体。驳斥对第二条引文意义的争论：如果说表达的是通过遮遣而区分的事物，那么就等同于承认共相是词语的对境。如果说“通过遮遣而区分的事物”的意义是，从树木等词语中，通过理解在分别中显现的树木的影像，就能理解与非树木的遮遣，因为影像本身就执着为树木。对于树木的影像来说，通过与非树木的遮遣而区分的其他的共相，词语是无法理解的，因为其他的共相
English
If it is said that if there are no similar faults in things, then there is no need or function to say it. The characteristics of trees that are different from those non-trees, such as bark, etc., appear as the same general reason. For those who are attached to the appearance of trees as external trees, applying the word "tree" to this is necessary, because the meaning-seeking person is to distinguish which tree is different from which non-tree, thereby excluding from non-trees and focusing on trees. Second, the appearance of tree-grasping conceptualization that is attached to external trees is itself the negation of trees, so it itself is the direct object of the word "tree," which has been explained in detail in the Pramana Sutra. The Pramana Sutra says, "Through the negation of others, one can understand some characteristics of that thing." And, "Words express only those things that are distinguished by the negation of others." And, "Words can eliminate the others of words and meanings, and express their own function." The meaning of the first quote is that from the word "tree," one can understand the part of the tree's thing, that is, the appearance of tree-grasping conceptualization. If you ask, why put the appearance in the thing part of the tree? The answer is: because it is established through the negation of non-trees. The meaning of the second quote is: The word "tree" expresses the thing of the tree that appears in the conceptualization that is distinguished by negating others, which has the same meaning as "these meanings that exist in knowledge." The meaning of the third quote will appear in the context of the text. Third, refuting the argument against the meaning of the first quote: For this appearance that appears in conceptualization, it does not have the slightest nature of a tree, because it is a substance of knowledge. Refuting the argument against the meaning of the second quote: If it is said that what is expressed is the thing that is distinguished by negation, then it is equivalent to admitting that the universal is the object of words. If the meaning of "the thing distinguished by negation" is that from words such as trees, by understanding the image of the tree that appears in conceptualization, one can understand the negation of non-trees, because the image itself is attached to as a tree. For the image of the tree, the other universals that are distinguished by the negation of non-trees cannot be understood by words, because the other universals
Tibetan
་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གསུམ་པའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ལ་ཤིང་མིན་སེལ་བ་དང་། ཤིང་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་དོན་གཞན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཤིང་མིན་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་སྒྲུབ་པ་དང་ཤིང་མིན་སེལ་བའི་བྱ་བ་དོན་གཞན་པ་གཉིས་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཤིང་མིན་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལྡོག་པ་འདི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པ་འདི་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོར་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་བློ་ཡིས་བསླད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མེད་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་ན་དེ་ཤ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ་ཤ་པ་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། པ་ལ་ཤ་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཤ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཤ་པ་དེ་ཤིང་གི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་ཤ་པ་ལས་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀའང་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཤ་པ་དང་པ་ལ་ཤ་འདི་ཤིང་མིན་འདི་ལས་ཐ་དད་ཅེས་ནི་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་ན་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་ཤིང་མི་རྟག་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་པ་རང་མཚན་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱང་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྟོག་ངོར་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་དོན་རྟག་པ་གཅིག་གཅོད་པ་ན་ཤིང་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ནི་གཅིག་པུ་ཡིས་དེ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱི་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་དེ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། ཁྱོད་དེ་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་བཅད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་གྱི་བརྗོད་བྱ་ཅིའང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་མཚན་སྒྲ་ཡིས་དངོས་སུ་བརྗོད་ན། རང་མཚན་གང་གིས་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་རང་མཚན་དེའི་ཆོས་མ་ལུས་པར་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུ
Chinese
因为没有作为区分事物的特性的缘故。驳斥第三种观点的争论是：如果说“树”这个词，具有排除非树和成立树两种不同的作用，因为“树”这个词能够排除非树。那么，“树”这个词，不具有成立树和排除非树两种不同的作用，因为成立树本身就是排除非树。因为树和非树是互相矛盾的，不是彼此同一自性的。第四，作为词语实际对象的“遮遣”，并非真实存在，因为虽然遮遣不是事物，但却被认为是存在于外境的事物，这仅仅是由于心识的迷惑。如果从非树中遮遣出来的东西，存在于树的事物之外，那么它要么是沙巴的事物，要么是沙巴之外的事物。如果是前者，那么巴拉夏就不应成为树的事物，因为从非树的事物中遮遣出来的东西是沙巴的事物。如果是后者，那么沙巴就不应成为树的事物，因为从非树的事物中遮遣出来的东西是沙巴之外的事物。这两种情况都不能接受，因为会说沙巴和巴拉夏与非树是不同的。第五，如果以词语表达分别的影像，那么在说“树”之后，再说“树是无常”的词语，以及用以成立此结论的理由将变得没有意义，因为执持树的分别影像的知识是自相，所以在表达它的时候，也会表达无常等等。如果说，执持树的分别影像，当你在分别境中似乎混杂的常法时，说“树是无常”的词语，唯一以此成立的理由才能起到断除作用，而“树”这个词并不能起到断除作用，因为你没有可以用“树”这个词来断除的自相的事物。这是周遍的，如果自相被词语直接表达，那么通过任何表达自相的事物，都会完全理解该自相的法
English
Because there is no characteristic that distinguishes things. The refutation of the argument for the third view is: If the word "tree" has two different functions, namely, excluding non-trees and establishing trees, because the word "tree" can exclude non-trees. Then, the word "tree" does not have two different functions of establishing trees and excluding non-trees, because establishing trees itself is excluding non-trees. Because trees and non-trees are mutually contradictory and not of the same nature. Fourth, the "negation" that is the actual object of words is not truly existent, because although negation is not a thing, it is seen as existing in external objects, which is only due to the delusion of consciousness. If what is negated from non-trees exists outside of the thing of trees, then it is either the thing of shaba or the thing other than shaba. If it is the former, then palasha should not become the thing of trees, because what is negated from the thing of non-trees is the thing of shaba. If it is the latter, then shaba should not become the thing of trees, because what is negated from the thing of non-trees is the thing other than shaba. Both of these situations are unacceptable, because it will be said that shaba and palasha are different from non-trees. Fifth, if the image of discrimination is expressed by words, then after saying "tree," saying the word "tree is impermanent," and the reason for establishing this conclusion will become meaningless, because the knowledge of the image of discrimination that holds trees is self-characterized, so when expressing it, impermanence, etc., will also be expressed. If you say that the image of discrimination that holds trees, when you distinguish the permanent dharma that seems to be mixed in the discriminating object, the word "tree is impermanent," only the reason established by this can play the role of cutting off, but the word "tree" cannot play the role of cutting off, because you do not have a self-characterized thing that can be cut off by the word "tree." This is pervasive, if the self-character is directly expressed by words, then through anything that expresses the self-character, the dharma of that self-character will be completely understood.