Tibetan
ང་དུ་རྗེས་འགྲོ་བསྟན་པས་ལྡོག་པ་འགྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་པས་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པའི་མཁས་པ་དང་། དང་པོ་ནས་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་ཟིན་མ་བརྗེད་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་ཆོས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་ཀྱང་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པར་མ་ནུས་པའི་རྒོལ་བ་རྨོངས་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བྱ་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་དཔེ་དག་གིས་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་ན་སྤྱི་ཁྱབ་མ་དྲན་པའི་རྒོལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་ཁྱབ་པ་བརྗོད་དགོས་ཏེ། སྤྱི་ཁྱབ་མ་དྲན་པ་དྲན་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཉིས་ཀ་བརྗོད་དགོས་སམ་ཤེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་ཁྱབ་པ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དངོས་སུ་སྨྲས་པས་གཅིག་ཤོས་མ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་དྲན་པ་ཡང་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཅིག་ཤོས་དེ་དོན་གྱིས་གོ་བས་སོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ་ཁ་ཅིག མཁས་པའི་དོན་དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་བཤད་ནས་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་ཙམ་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གཞུང་སྔ་མའི་དོན་ཆོས་དེ་དག་མེད་ན་རྟག་དེ་དག་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་བཤད་ནས་བརྗོད་པ་ལས་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན་གང་ཟག་གཉིས་ལས་མི་མཁས་པ་ལ་སྟོན་ཚུལ་ནི་དཔེ་ལ་ཞེས་སོགས་དང་། མཁས་པ་ལ་སྟོན་ཚུལ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཅིང་། ཕྱོགས་ཆོས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པའི་དོན་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལྡོག་ཁྱབ་བརྗོད་པའི་ངོས་འཛིན་དཔེའི་སྟེང་དུ་རྗེས་ཁྱབ་བརྗོད་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་ནང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མི་ཤེས་པའི་ལོག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཙམ་དང་། འདིའི་མཁས་པ་དོན་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པ་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་བྱེད་ལ་འཆད་ན། གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་སྨྲས་པས་ཞེས་པ་ཡང་ཁྱབ་པ་ངེས་བྱེད་ལ་འཆད་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་འདི་ནི་རང་འགྲེལ་དང་། རིགས་གཏེར་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། བོད་གཞན་དག་གིས་ནི་ཚིགས་བཅད་གསུམ་པོ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྔར་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་ཅན། རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤིང་དག་མེད་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་དུ་བ་དང་ཤ་བ་མེད་པ་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པའི་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་ཡོད་ན་དམིགས་པར་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བུམ་པ་དེ་མི་དམིགས་པ་ཡང་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་སྣང་རུང་བུམ་པ་མེད་ངེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རང་འགྲེལ་ལས་དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་མི་དམིགས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་འདི་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་ཅིང་འདུས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ། རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་དེ་མ་རྟོགས་པ་གསུམ་དང་། གསུམ་པོ་དེ་དང་འགལ་བ་རྟོགས་པ་གསུམ་དང་། ལ་སོགས་པ་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དང་། རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ངེས་པ་དེ་ཡང་ངེས་བྱེད་གཉིས་ལ་ལྟོས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངེས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ངེས་པར་བྱེད། གཉིས་པོ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྟགས་ཡང་དག་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་དགོས་ན་དེ་གང་གིས་ངེས་པར་བྱེད་ཅེ་ན་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ཀྱི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཆོས་མེད་ལ་མ་མཐོང་ཙམ་ལས་ངེས་པ་མིན་ཞིང་ཆོས་ཡོད་ལ་མཐོང་ཙམ་ལས་ངེས་པ་མིན་ཏེ། རྟགས་ཆོས་གཉིས་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ངེས་པའམ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལས་ཁྱོད་ངེས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ན་གཞན་དུ་བ་ནི་ཆོས་ཅན། གཞན་མེ་དག་དང་ངེས་པར་ཡོད་པའི་ངེས་པ་གང་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། མེ་དང་འབྲེལ་མེད་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་རྟགས་ལ་རྟགས་ཆོས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཡིན་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན་
Chinese
我的意思是，通过展示随行可以实现逆转。第三，对于那些通过这样展示，在相似的例子中了解了周遍关系，从而回忆起普遍概念的智者，以及那些从一开始就记住了普遍概念且未曾忘记的智者来说，作为有法，不需要依赖于表达周遍的后起推论的论证词，因为对于后起推论的产生，仅仅表达作为理由的宗法就足够了。那么，对于虽然在例子中了解了周遍关系，却无法回忆起普遍概念的愚昧的辩论者该怎么办呢？因为例子本身就展示了关系，所以在例子中了解了关系，却无法回忆起普遍概念的那个辩论者，作为有法，你必须表达周遍，因为必须使未回忆起普遍概念的人回忆起来。那么，是否需要表达两者呢？对于这样的辩论者，作为有法，在你面前，真实地说出两个周遍中的任何一个，就会对未说出的另一个产生正确的记忆，因为他会通过它来理解另一个的含义。对于这些含义，有些人将智者的含义解释为仅仅在例子中了解关系，并认为不需要对他表达周遍，这是不合理的，因为仅仅在例子中了解关系并不是这种情况下的智者，并且为了回忆起普遍概念，必须表达周遍。有些人将先前论典的含义解释为，如果那些法不存在，那么那些常法也不存在，从而理解逆转的含义，如果通过表达来理解，那么如何表达呢？对于两个人中的不智者，展示的方式是“在例子中”等等，对于智者，展示的方式是“对于智者来说”等等。将仅仅表达宗法的含义解释为宗法决定的量也是不合理的，因为将逆周遍表达的认识解释为在例子中表达后周遍是自相矛盾的，并且仅仅是不了解的相反方面的知识，并且这里的智者含义不同，并且如果将仅仅表达理由解释为宗法决定，那么“说了两者中的任何一个”也必须解释为周遍决定。
English
My meaning is that reversal is accomplished by showing the following. Thirdly, for those wise ones who, by showing in this way, understand the pervasive relationship in similar examples, thereby recalling the universal concept, and for those wise ones who have remembered the universal concept from the beginning and have not forgotten it, as the subject, there is no need to rely on the proof statement that expresses the pervasiveness of subsequent inference, because for the arising of subsequent inference, it is sufficient to express only the reason's property of the subject. So, what should be done with the ignorant debater who, although understanding the pervasive relationship in the example, is unable to recall the universal concept? Because the example itself shows the relationship, if one understands the relationship in the example, that debater who does not recall the universal concept, as the subject, you must express the pervasiveness, because it is necessary to make the one who has not recalled the universal concept recall it. So, is it necessary to express both? For such a debater, as the subject, in your presence, by actually stating any one of the two pervasivenesses, a correct memory will arise for the one not stated, because he will understand the meaning of the other through it. Regarding the meaning of these, some explain the meaning of the wise as merely understanding the relationship in the example, and think that it is not necessary to express the pervasiveness to him, which is unreasonable, because merely understanding the relationship in the example is not the wise one in this case, and in order to recall the universal concept, it is necessary to express the pervasiveness. Some explain the meaning of the previous text as, "If those dharmas do not exist, then those permanent dharmas do not exist," thereby understanding the meaning of reversal, and if it is understood through expression, then how should it be expressed? For the unwise of the two persons, the way to show is "in the example," etc., and for the wise, the way to show is "for the wise," etc. It is also unreasonable to explain the meaning of merely expressing the property of the subject as the valid cognition that determines the property of the subject, because explaining the recognition of the expression of reverse pervasiveness as expressing subsequent pervasiveness in the example is self-contradictory, and merely the knowledge of the opposite side that is not understood, and the meaning of the wise here is not the same, and if one explains merely expressing the reason as determining the property of the subject, then "having said any one of the two" must also be explained as determining the pervasiveness. This own system is the intention of the auto-commentary and the root and commentary of the Treasury of Reasoning. Other Tibetans, however, the third verse
Chinese
哦，此处的意义如同之前所说，并不明显。第四种是不欺骗因和自性，因和自性不混淆的缘故。有法，没有因火和遍行的自性树木等，在某个基上成立没有烟和兽迹的某些，也是正确的理由，因为这样成立具备三种方式的缘故。不仅如此，如果存在则应显现，具有理性的瓶子，那样的不显现也是有法，在某个基上成立必定没有能见瓶子，是理由，因为这样成立具备三种方式的缘故。自释中说，遮遣的对境的术语的理由，称为彼之理由，因为那样的不显现是自己遮遣的体性的缘故。因和遍行不显现是二者的理由。如是说。这样，不显现的这个相，有法，从关联的角度说是三种，聚集，但从结合的角度说是多种，因、遍行、自性那三种不证悟，和那三种相违的证悟三种，以及等等相违的果，和因相违的果，从显现的结合的差别角度来说，会变成八种的缘故。第三，确定，那也依赖于二种确定者，分为二，二种确定者的确定。如果二者没有，则太过分了。第一种是，正确的相，如果不存在则必定不生，如果需要确定，那么由什么来确定呢？如果成立相的二者不存在，则不生的关联，有法。相和法不存在，仅仅是不见而已，不是确定，法存在，仅仅是见到而已，不是确定，相和法二者，在因和果的事物中确定，或者确定为自性一体的量，你由此确定，因此。第二种是，果相的相法，成立彼生的关联之外不成立，如果不是那样，烟则是有法。其他的火等和必定存在的确定有什么，不存在则太过分了，因为是和火无关联的其他物质的缘故。自性相中，相法是自性一体，除此之外，无常是由于所作的因之后产生的其他因的理由，因为是果的法的缘故。所作，有法
English
Oh, the meaning here is not clear as previously stated. The fourth is not deceiving cause and nature, because cause and nature are not confused. The subject of the argument is the absence of cause, fire, and pervasive nature, such as trees, etc. Establishing the absence of smoke and animal tracks on some basis is also a valid reason, because it fulfills the three modes of proof. Moreover, if it exists, it should appear, the vase with reason, such non-appearance is also the subject of the argument. Establishing the certainty of the absence of a visible vase on some basis is a reason, because it fulfills the three modes of proof. The self-commentary says that the reason for the term of the object of negation is called its reason, because such non-appearance is the nature of self-negation. Non-appearance of cause and pervasion is the reason for both. It is said so. Thus, this sign of non-appearance, the subject of the argument, is explained as three types from the perspective of relation, and gathered, but from the perspective of combination, it is many types, the three non-realizations of cause, pervasion, and nature, and the three realizations that contradict those three, and so on, the contradictory result, and the result that contradicts the cause, from the perspective of the difference of the combination of appearances, it will become eight types. Third, certainty, that also depends on two determiners, divided into two, the determination of the two determiners. If the two are not there, it is too much. The first is, the correct sign, if it does not exist, it will definitely not arise, if it needs to be determined, then by what is it determined? If the two of the establishing sign do not exist, then the relation of non-arising, the subject of the argument. The sign and the property do not exist, it is only not seen, it is not certain, the property exists, it is only seen, it is not certain, the two of the sign and the property are determined in the things of cause and effect, or the measure that determines them as one nature, you are determined by this, therefore. The second is, the sign of the effect, if the relation of that arising is not established other than being established, if it is not so, then smoke is the subject of the argument. What is the certainty that other fires, etc., and must exist, if it does not exist, it is too much, because it is other substances unrelated to fire. In the nature sign, the sign property is one nature, other than that, impermanence is the reason for other causes arising after the cause of what is done, because it is the property of the effect. What is done, the subject of the argument.