Tibetan
ཆགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་རིགས་པ་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལུས་མེད་ཆགས་པ་མ་མཐོང་བས་ལུས་ཀྱང་ཆགས་པའི་རྒྱུར་འདོད་ན་ནི་རྒྱང་འཕེན་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ལ་གནོད་པ་སྨྲས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིས་ལུས་དང་ཆགས་པ་སྔ་མ་ཆགས་པ་དང་ལུས་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆགས་པ་ཆོས་ཅན། ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་ཏེ། ལུས་སྐྱེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུས་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱོད་མཐོང་གི་དེའི་སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ལུས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཆགས་པའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། ཆགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཆགས་པ་རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་གཞན་ལུས་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བས་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཚེ་འདིའི་ཆགས་པ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་གི་སྔར་རིགས་འདྲ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐལ་མཉམ་སྟེ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྲེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། མི་ཤེས་ལས་དང་སྲེད་ལས་བྱུང་རིག་མཛོད། །ཅེས་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་གསུམ་པ་ཅན་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་ཤེས་པ་སྟེ་མ་རིག་པ་ཆོས་ཅན། ཡང་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་འདིར་མ་བརྗོད་དེ། ཡང་སྲིད་འཕེན་པར་ངེས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། སྲེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉིད་སྐབས་འདིར་རྒྱུར་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཡང་སྲིད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནི་འཕེན་པ་སྟེ་ལེན་པ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་རྒྱུར་བཤད་པར་འོས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ཡོད་ཀྱང་སྲེད་པའི་རླན་དང་བྲལ་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞུང་འདི་དག་གིས་ནི་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་བཀག་ནས་རིགས་མཐུན་རྒྱུར་བསྒྲུབ། དེ་ལའང་མ་རིག་པ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལས་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་གཞན་གཉིས་པོ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཁོ་ནར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ངེས་མིན་པས་འདིར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ་རྒྱུར་གྲུབ་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་འགོག་བདེན་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཐར་པ་བསྒྲུབ། །གྲོལ་བ་པོ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་། །བཅིངས་ཐར་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གཏན་དུ་བ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མ་རིག་པ་དེ་ལ་གེགས་དང་། རྐྱེན་མ་ཚང་བ་སོགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདག་རྫས་ཡོད་ལ་བསམས་ནས་སེམས་ཅན་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་མེད་པར་ཐལ། འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེ་དྲོ་བ་ལས་མི་ཐར་བ་བཞིན་ཞེ་ན། ཐལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པས་འདོད་པ་དང་རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་ལན་དོན་མཐུན་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཁོར་བ་དང་ཐར་པ་གང་ལ་འཇོག་ཅེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་ལ་འཁོར་བ་དང་། རྒྱུ་སྤངས་པས་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་ལ་ཐར་པར་འཇོག་གོ །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་རྩོལ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། འཁོར་བ་པོ་དང་། གྲོལ་བ་པོའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདོད་ཅིང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་འབད་རྩོལ་བྱེད་པ་འཐད་དེ། ཇི་སྲིད་བདག་ལ་ཆགས་པ་མ་བཅོམ་ཞིང་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་བདག་འཁོར་བ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བ་པོའི་བདག་ནི་དོན་ལ་མེད་ན་ཡང་། བདག་དང་བདག་གིར་ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོས་བརྩོན་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདག་བརྩོན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གནད་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མང་པོས་བཀུར་བ་མ་གཏོགས་པ་རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་གསུམ་ཆར་གྱིས་བདག་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། སེམས་ཅན་དང་། གང་ཟག་རྫས་སུ་མེད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་མི་འཐད་ལ་ཕུང་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་བདག་བཅིངས་ཐར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་བཀུར་བ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པས་དོན་ལ་བཅིངས་ཐར་འཐད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལས་བྱེད་པ་ད
Chinese
如果追随“贪欲是产生（轮回）之因”的这种理路，因为没有见到无身的贪欲产生，如果认为身体也是贪欲的因，那么，顺世外道，你们自己就成了自己所主张的没有前世后世的障碍了。因为先前已经承诺没有前世后世，后来又说身体和贪欲，前者是贪欲和后者身体的因。如果说，贪欲，法相，不是身体的因，因为身体产生的同时，贪欲也一起产生，因为你见到身体产生，而在那之前没有见到贪欲。那么，身体也是，法相，不是贪欲的因，应成，因为和贪欲一起产生。如果承认，那么贪欲不是无因，也不是从身体之外的其他因产生，因此成立了从同类因产生。这样一来，此生的第一个贪欲，法相，成立了在它之前已经存在同类因。因为是同等因缘，即从同类因产生。第三，如果只有贪欲是产生的原因，那么“无明、业和贪欲所生，知识宝藏”，这样与所说的产生具有三种原因相违背。如果这样说，无明，也就是无明，法相，也是轮回产生的原因，但这里没有说，因为不一定是投生。贪欲，法相，您在此处被说成是原因是有理由的，因为它是驱使投生的蕴的相续去投生，并且是紧接着产生的因。业，法相，不适合在此处被说成是原因，因为即使有业，如果没有贪欲的滋润，也不一定会有产生。因此，这些论典总的来说是成立了痛苦和痛苦之因，并且遮止了不同类的因，成立了同类的因。在这些因中，有无明、贪欲和业三种，其中另外两个不一定只在后世产生痛苦，因此，在此处，作为成就者的主要作用是贪欲成为原因，这是此处的重点。第三，成立了痛苦的止息，宣说灭谛，有四点：成立从痛苦中解脱的解脱；驳斥对解脱者的争论；驳斥对解脱方式的争论；破斥束缚和解脱由我所作
English
If we follow the reasoning that "desire is the cause of arising (samsara)," since we have not seen desire without a body arising, if we consider the body to be the cause of desire as well, then, O Lokayatas, you yourselves become an obstacle to your own assertion that there is no past or future life. Because you previously promised that there is no past or future life, and later you said that the body and desire, the former is the cause of the latter desire and body. If you say, desire, the property, is not the cause of the body, because desire arises simultaneously with the arising of the body, because you see the body arising, but you did not see desire before that. Then, the body is also, the property, not the cause of desire, it follows, because it arises simultaneously with desire. If you admit this, then desire is not without a cause, nor does it arise from another cause other than the body, therefore it is established that it arises from a similar cause. In this way, the first desire of this life, the property, it is established that a similar cause existed before it. Because it is an equal condition, that is, it arises from a similar cause. Third, if only desire is the cause of arising, then "ignorance, karma, and desire are born from the treasury of knowledge," thus it contradicts the statement that arising has three causes. If you say this, ignorance, that is, ignorance, the property, is also the cause of rebirth, but it is not mentioned here, because it is not necessarily a rebirth. Desire, the property, there is a reason why you are said to be the cause here, because it is what urges the continuum of aggregates to be reborn, and it is the immediate cause of arising. Karma, the property, is not suitable to be said to be the cause here, because even if there is karma, if it is without the moisture of desire, it is not certain that there will be arising. Therefore, these treatises generally establish suffering and the cause of suffering, and they prevent dissimilar causes and establish similar causes. Among these causes, there are three: ignorance, desire, and karma, among which the other two do not necessarily cause suffering only in the future life, therefore, here, the main function of the accomplisher is that desire becomes the cause, which is the focus here. Third, establishing the cessation of suffering, explaining the truth of cessation, there are four points: establishing liberation from suffering; refuting disputes about the liberated one; refuting disputes about the manner of liberation; refuting that bondage and liberation are done by the self.
Chinese
首先，导致痛苦的主要原因——贪欲，是无常的，因为它与无明等原因有关。这是普遍的，因为无明等原因可能存在障碍或不具备充分的条件。其次，有些人认为，考虑到存在“我”的实体，那么众生就无法从轮回中解脱，因为他们是轮回的本性，就像火无法摆脱温暖一样。对此，这个推论对佛教徒没有损害，因为佛教徒可以一致地回答说，他们的主张和理由都没有成立，因为没有“我”。那么，轮回和解脱应该如何定义呢？仅仅将痛苦的集合视为与原因相关联的状态称为轮回，而仅仅将原因消除后不再产生的状态称为解脱。如果有人说，因为轮回者和解脱者的“我”不存在，所以个人不应该为了摆脱轮回并获得解脱而努力。如果从究竟意义上讲，这是可以接受的。但如果从世俗意义上讲，这个论证是不成立的。例如，个人在世俗意义上努力摆脱轮回并获得解脱是合理的，因为只要对“我”的执着没有消除，并且执着于“我”的蕴聚仍然被痛苦所折磨，那么“我”就被认为是痛苦的，并且没有安住在快乐的本性中，所以在世俗意义上，“我”是轮回的。虽然解脱者的“我”在究竟上不存在，但为了摧毁对“我”和“我所”的错误执着，蕴聚的努力在世俗意义上被认为是“我”的努力。关键在于，除了大众敬奉者之外，所有三个自宗的实在论者都认为“我”、补特伽罗、有情和人不是实体，因此在究竟上束缚和解脱是不合理的，但蕴聚是实体，因此在究竟上束缚和解脱是合理的。在世俗意义上，“我”是束缚和解脱的主体，因为蕴聚受苦时，“我”被认为是受苦的，蕴聚从痛苦中解脱时，“我”被认为是脱离痛苦的。大众敬奉者和外道认为“我”是实体，因此在究竟上束缚和解脱是合理的。将蕴聚和“我”区分为实体存在与否，以及蕴聚的作用
English
Firstly, the main cause of suffering, which is craving, is impermanent because it is related to ignorance and other causes. This is universal, because ignorance and other causes may have obstacles or lack sufficient conditions. Secondly, some people think that considering the existence of a substance of "self," sentient beings cannot be liberated from samsara because they are of the nature of samsara, just as fire cannot escape warmth. To this, this inference does not harm Buddhists, because Buddhists can consistently answer that their claim and reason are not established, because there is no "self." Then, how should samsara and liberation be defined? Merely considering the collection of suffering as a state associated with causes is called samsara, and merely considering the state that no longer arises after the causes have been eliminated is called liberation. If someone says that because the "self" of the samsaric being and the liberated being does not exist, individuals should not strive to escape samsara and attain liberation. If speaking from the ultimate sense, this is acceptable. But if speaking from the conventional sense, this argument is not established. For example, it is reasonable for individuals to strive in the conventional sense to escape samsara and attain liberation, because as long as attachment to the "self" has not been eliminated, and the aggregates attached to the "self" are still tormented by suffering, then the "self" is considered to be suffering, and does not abide in the nature of happiness, so in the conventional sense, the "self" is samsara. Although the "self" of the liberated being does not exist ultimately, in order to destroy the false clinging to "self" and "mine," the effort of the aggregates is considered to be the effort of the "self" in the conventional sense. The key point is that, except for the Many Honored Ones, all three schools of realists consider the "self," the person, sentient beings, and individuals not to be substances, so ultimately bondage and liberation are unreasonable, but the aggregates are substances, so ultimately bondage and liberation are reasonable. In the conventional sense, the "self" is the agent of bondage and liberation, because when the aggregates suffer, the "self" is considered to be suffering, and when the aggregates are liberated from suffering, the "self" is considered to be liberated from suffering. The Many Honored Ones and the Outsiders consider the "self" to be a substance, so ultimately bondage and liberation are reasonable. Distinguishing between the aggregates and the "self" as to whether they exist as substances, and the function of the aggregates