Tibetan
་ཏུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་གྱི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ན་རེ། ཅི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣོ་བ་ཉིད་སོགས་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་དོ། །མི་འཐད་དེ། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་ཡོད་དེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་རང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་གང་སྐྱེ་བའམ་དོན་གཞན་སྔ་མ་གང་འགྱུར་བ་སྟེ་ལོག་པ་ན་ཡང་ཕྱི་མ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དེ་ནི་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་བྱ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་དེའི་རྒྱུར་ཐལ། དོན་གཞན་ཕྱི་མ་མིག་ཤེས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རེག་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་སྟེ་མིག་ཤེས་ལ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་བརྒྱུད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མིག་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཅིང་། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱིར་རྟག་པ་རྣམས་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྲེད་པ་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོར་བསྟན། །དེ་ལ་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །སྲེད་པ་ཁོ་ན་བཤད་པའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་མིང་ཅན་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པའི་སྲེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། མིས་མཚོན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལེན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དེ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་སྟེ་སྲེད་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་འདོད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་མདོར། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ
Chinese
因为遍及于不是有时存在或完全不存在，如果无因，则必须不依赖于其他条件。第二种是，一些人，即主张自性为因的人说：就像荆棘等的锐利等是无因的那样，这些痛苦也会无因而生，这是极力主张的。不合理，因为荆棘的锐利等和痛苦的谛实，这些也都是有法，有因，因为存在着其他先前的境，是其随行或退转之处。遍及，因为任何先前的境存在，依赖于此，任何后来的境产生或任何先前的境变化，即使是退转，后来的境也会变化，是后者的随行或退转之处，这被极力主张为后者的因。如果这样，眼识的所缘缘的因所变成的触，是有法，应是眼识的因，因为是其他后来的境，即眼识的随行或退转之处。眼识的所缘缘的因所变成的触，是有法，是所见，即眼识的间接因，因为是眼识的所缘缘所变成的色的因。第二，这样痛苦成立为具有因，并且也不会从不同类的因中产生，这样痛苦，是有法，从自在天和主宰常有等也不会产生，因为总的来说，常有被遮止为因，因为常有不具有产生果的能力。第三有三：显示贪爱为主要条件，对此引用经文的成立，仅仅宣说贪爱的原因。第一，因为痛苦不是无因和常有的因，因此，烦恼的集起之名的有包含的身体受用欲的贪爱是痛苦的因，因为，以人为例，众生对于境的差别，稍微执取，即取受的一切，都是由想要获得该境的想法，即贪爱所造成的。如果说有欲是痛苦的因，那么简而言之，痛苦的集起
English
Because it pervades not being sometimes existent or completely non-existent, if it is without cause, then it must not depend on other conditions. Secondly, some, namely those who assert that nature is the cause, say: Just as the sharpness of thorns etc. is without cause, so these sufferings will arise without cause, this is strongly asserted. It is unreasonable, because the sharpness of thorns etc. and the truth of suffering, these are also subjects, having a cause, because there exists another previous object, which is its place of following or reversing. It pervades, because any previous object exists, depending on this, any later object arises or any previous object changes, even if it is reversing, the later object will also change, it is the place of following or reversing of the latter, this is strongly asserted as the cause of the latter. If so, the touch that has become the cause of the objective condition of eye consciousness, is a subject, it should be the cause of eye consciousness, because it is another later object, which is the place of following or reversing of eye consciousness. The touch that has become the cause of the objective condition of eye consciousness, is a subject, it is what is seen, namely the indirect cause of eye consciousness, because it is the cause of the form that has become the objective condition of eye consciousness. Secondly, thus suffering is established as having a cause, and it will not arise from causes of different kinds either, thus suffering, is a subject, it will not arise from Ishvara and the permanent Lord etc. either, because in general, the permanent is prevented from being a cause, because the permanent does not have the ability to produce a result. Third, there are three: showing craving as the main condition, establishing this by quoting scriptures, only explaining the cause of craving. First, because suffering is not without cause and not a permanent cause, therefore, the craving for the body and enjoyment of existence, which is the name of the arising of afflictions, is the cause of suffering, because, taking humans as an example, beings, with respect to the difference of objects, slightly grasp, namely take all that, are all caused by the thought of wanting to obtain that object, namely craving. If it is said that desire for existence is the cause of suffering, then in short, the arising of suffering
Tibetan
་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་གང་སྲེད་པ་འདི་ནི་ཡང་སྲིད་པར་འབྱུང་བ་ཅན་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང་། འཇིགསཾ་པའི་སྲེད་པའོ་ཞེས་སྲེད་པ་གསུམ་ཆར་རྒྱུར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འདོར་བར་འདོད་པས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པའི་སྲེད་པ་དེ་དག་ནི། རིམ་པ་ལྟར་འདོད་སྲེད་དང་། འཇིགསཾ་སྲེད་ཅེས་གསུང་པ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་པས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ལྷའི་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། ཤཱཀྱས་འདོད་ཁམས་དོན་དུ་གཉེར་བ་འདོད་སྲེད་དང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྲིད་སྲེད་དང་། སྡུག་བསྔལ་འདོར་བར་འདོད་པ་འཇིགསཾ་སྲེད་ཅེས་བཤད་ཀྱང་མངོན་པ་དང་བསྲེས་པ་ཡིན་གྱི་གཞུང་འདིའི་དོན་དུ་མི་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་སྲིད་པ་སྟེ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་སྲེད་པས་རྒྱུ་བྱས་པ་ཉིད་ལས་བདེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་། བདེ་བ་ལ་སྲེད་པས་ཡུལ་བཟང་ངན་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ལེན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆགས་བྲལ་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཆགས་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་ནི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ། འོ་ན་ལུས་ལས་ཀྱང་ནི་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་མེད་ལ་ཆགས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ལུས་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། འདོད་ཆགས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། འདོད་ཆགས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །འོ་ན་སྔར་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ལུས་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འདོད་ཆགས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པ་སྔར་བཀག་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་འདོད་ཆགས་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་ཉིད་ནི་སྔར་བསལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འདོད་
Chinese
什么是圣谛呢？就是这种贪爱，是导致再次产生（轮回）的，伴随着喜悦和欲望，对这个和那个都非常喜欢的状态。例如，欲贪、有贪、无有贪。如果说把三种贪爱都说成是原因，这不就矛盾了吗？不矛盾。因为正如所说，那是被认为是“有贪”。因为众生都希望获得快乐，希望摆脱痛苦，所以对于取舍而产生的贪爱，依次被称为“欲贪”和“无有贪”。因此，这是普遍和个别的差别。这是天神的观点。释迦牟尼认为，追求欲界的是欲贪，追求上二界的是有贪，希望摆脱痛苦的是无有贪。虽然这样说，但那是和《俱舍论》混合在一起的，不符合本论的意义。因此，普通人啊，这三种贪爱是存在的根本，是轮回中出生的基础。因为由执着于自我的贪爱作为原因，将非快乐的有漏之乐视为快乐，因为贪爱快乐，所以会完全投入并获取所有好坏的境，因此是这样。第二部分分为两部分：正文和消除争论。第一部分是：因为没有见到没有贪执的出生，所以导师们说贪执是出生的原因。导师世亲说：因为没有见到脱离贪欲的人出生，所以，出生是具有贪欲的原因。第二部分是：顺世外道说：那么身体也会产生贪欲，因为没有见到没有身体的贪欲，所以是相同的。如果这样说，那么先前的身体，被认为是后来的贪欲的原因，因为后来的贪欲的原因，也就是被认为是俱生缘的缘故。如果这样，那么和先前遮止是原因相矛盾。先前的身体啊，你不是先前遮止了是后来的贪欲的原因，因为你先前仅仅是排除了是后来的贪欲的近取因。如果因为没有见到没有贪执的出生，所以认为贪
English
What is the noble truth? It is this craving that leads to rebirth, accompanied by delight and desire, and with great fondness for this and that. For example, craving for desire, craving for existence, and craving for non-existence. If all three cravings are said to be the cause, isn't that contradictory? It is not contradictory. Because as it is said, that is considered "craving for existence." Because beings want to obtain happiness and want to get rid of suffering, so the craving that arises from taking and abandoning is called "craving for desire" and "craving for non-existence" respectively. Therefore, this is the difference between the general and the specific. This is the view of the gods. Shakyamuni believes that pursuing the desire realm is craving for desire, pursuing the upper two realms is craving for existence, and wanting to get rid of suffering is craving for non-existence. Although it is said that way, it is mixed with the Abhidharma and does not conform to the meaning of this treatise. Therefore, ordinary people, these three cravings are the root of existence, the basis of birth in samsara. Because the craving that clings to the self is the cause, the defiled happiness that is not happiness is regarded as happiness, and because of craving for happiness, one will fully invest in and acquire all good and bad realms, therefore it is like this. The second part is divided into two parts: the main text and the elimination of disputes. The first part is: Because no birth without attachment has been seen, the teachers say that attachment is the cause of birth. The teacher Vasubandhu said: Because one has not seen the birth of a person who is free from desire, therefore, birth has the cause of desire. The second part is: The Lokayata says: Then the body will also produce desire, because no desire without a body has been seen, so it is the same. If you say so, then the previous body is considered to be the cause of the later desire, because the cause of the later desire, that is, it is considered to be the co-occurring condition. If so, then it contradicts the previous prohibition of being the cause. Previous body, you are not previously prohibited from being the cause of later desire, because you have only previously excluded being the proximate cause of later desire. If because no birth without attachment has been seen, therefore consider greed