Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་གང་ཞིག ཡོན་ཏན་ཅན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་ལས་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཡོན་ཏན་ཅན་དེའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་ནི་ལ་ལར་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྱུང་བ་ལས་དོན་གཞན་པའི་དཀར་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་འགའ་ཞིག་ལ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་ལས་གསར་དུ་བྱུང་ཡང་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པར་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆགས་སོགས་ཀྱང་ཡིན་པས་སྔ་ན་མེད་པ་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཁྱོད་ཡོད་པར་ངེས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་རུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་ཡང་མཚུངས་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྱུང་བ་དང་འབྲལ་མི་ཤེས་ཡིན་པ་དེ་ཆགས་སོགས་ལ་མཚུངས་པ་མིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་མཚུངས་ན་ཆགས་སོགས་དང་འབྱུང་བ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་ཐལ། འབྲལ་མི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་འབྱུང་བ་ཡོད་ཀྱང་རེས་འགའ་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡང་ཁྱོད་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱང་རང་གིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཆགས་སོགས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ནི། ཆགས་སོགས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐལ་མཉམ་སྟེ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའམ། གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་ཀུན་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་དངོས་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་གྱི་ཚེ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མི་རྟག སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། སྟོང་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང
Chinese
因此，遍。什么功德？功德者之外存在的功德是，那些具有从功德者那里增减差别的次第的功德，因为功德者的后来的差别在某些方面会消失。例如，从地、水、火、风四大种之外的其他白色等的功德，在地、水、火、风四大种的某些后来的差别中会消失，就像那样。第二，虽然色等从地、水、火、风四大种中新出现，但就像地、水、火、风四大种必定存在那样，贪等也是如此，因此“先前没有的地、水、火、风四大种”的推论是不确定的。如果这样说，那么贪等法，就像色等一样，你并非必定存在于地、水、火、风四大种中，因为色等那些与地、水、火、风四大种是不可分离的无别，而你与地、水、火、风四大种是可以分离的缘故。如果色等与地、水、火、风四大种不可分离，这与贪等也相同，那么色等法，你与地、水、火、风四大种不可分离，这与贪等不相同。如果相同，那么贪等和地、水、火、风四大种法，在一切方面都应同时产生，因为是不可分离的事物之故，就会有这样的过失。如果贪等依赖于外在的对境缘而产生，虽然地、水、火、风四大种存在，但有时不会产生，那么贪等法，外在的所取境也不是必定使你有时产生，因为你即使没有外在的境，也只是以自己分别的方式作为境而产生的缘故。第二，贪等有时产生是不确定的，因为贪等法，在某些人身上不会必定产生，因为是无因的缘故，即因为缺少同类的因的缘故。或者，如果认为地、水、火、风四大种是实际的因，那么贪欲等所有的心识法，在所有人的所有时间都应产生，因为对于所有人来说，它的实际因地、水、火、风四大种在所有时间都存在之故。承认了宗法。第二，建立无常等体性有四种，即建立无常、痛苦、无我、空性。第一，痛苦谛的体性是取蕴。
English
Therefore, pervasive. What quality? A quality that exists apart from the qualified is that those qualities that possess a gradation of differences of increase and decrease from the qualified, because the later differences of the qualified will disappear in some aspects. For example, qualities such as whiteness, etc., which are different from the elements, will disappear in some later differences of the elements, just like that. Secondly, although form, etc., newly arise from the elements, just as the elements must exist, so too are attachment, etc., so the inference that "the elements did not previously exist" is uncertain. If you say so, then attachment, etc., phenomena, like form, etc., it is not certain that you exist in the elements, because form, etc., those are inseparable and indistinguishable from the elements, and you are separable from the elements. If form, etc., are inseparable from the elements, and this is also the same for attachment, etc., then form, etc., phenomena, you being inseparable from the elements is not the same for attachment, etc. If they are the same, then attachment, etc., and the elements phenomena, should arise simultaneously in all aspects, because they are inseparable things, there will be such a fault. If attachment, etc., depend on external objective conditions and arise, although the elements exist, sometimes they do not arise, then attachment, etc., phenomena, the external object of apprehension is also not necessarily what causes you to arise sometimes, because even if you do not have an external object, you arise only by making your own conceptualization the object. Secondly, it is uncertain that attachment, etc., sometimes arise, because attachment, etc., phenomena, will not necessarily arise in some people, because they are without cause, that is, because they lack a cause of the same kind. Or, if you think that the elements are the actual cause, then all minds such as desire, etc., phenomena, should arise at all times for all people, because for all people, its actual cause, the elements, is always present. The sign is accepted. Secondly, there are four ways to establish characteristics such as impermanence, namely, establishing impermanence, suffering, selflessness, and emptiness. The first is that the characteristic of the truth of suffering is the aggregates of appropriation.
Tibetan
་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་དམིགས་པ་སྟེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་བདག་དང་། བདག་གིར་ཞེན་པ་དང་། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་སྲེད་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་མིན་ཏེ། བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བདག་གི་བའང་མིན་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྟག་པའང་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཏེ་མིན་པས་སོ། །བདག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་དུས་ཐ་དད་པར་ཏེ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་ན་ཡང་ཁྱོད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཚོགས་ན་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་མེད་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་པ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་བཤད་པ་ནི། འདིར་རྒྱན་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བདེན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བ་དང་། ལྷས་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་། འགོག་བདེན་གྱི་འགོག་པ་དང་། ལམ་བདེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གསུམ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་ཉིད་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག །རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་སྲེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བས་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབ། །རྒྱུ་མེད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་འདི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་རྟག
Chinese
彼（指蕴）是法，是无常的，因为有时是能被认识的，即是产生的缘故。第二，取蕴是法，是痛苦的，因为是过患我及我所执着，以及生老病死等的所依，并且也是因为成为因贪爱的他者的自在。第三，取蕴是法，非我，因为与我的体性不相符，即因为是无常、众多、他者自在之故。第四，取蕴是法，也不是我所加持的我所，因为彼我不是您加持者，因为彼我不是您的因，因为彼我是常法。周遍，常法又怎能是生果者呢？不是的。我是法，您从一个常法，不可能在不同时间次第产生众多果，因为常法不是生果者。此外，我等常法是法，不可能成为痛苦等的因，因为即使痛苦等的其他因聚合，由于没有您，痛苦等就会止息，而这在您那里是不存在的缘故。周遍，即使某些果的其他因聚合，由于缺少某种法，果就不会产生，因此，从该聚合可以推断出其他因，而不是其他情况。第二，论述了痛苦与因一同成立，即宣说集谛。在此，随行装饰者将剩余的三谛也分为四种，并且天神宣说了集谛的因、灭谛的灭除、道谛的道之三种相，从而成立了剩余的三种相，这有两种说法。如果按照后一种说法，则有三种：成立痛苦与因一同存在，驳斥将因误认为其他，以及指出因的主要因素是贪爱。第一种又分为两种：通过有时产生来成立与因一同存在，以及驳斥成立无因的理由。第一种是：此痛苦是法，确实是与因一同成立的，因为有时会产生。周遍，如果无因，则应恒常。
English
That (referring to the aggregates) is a phenomenon, it is impermanent, because sometimes it is knowable, that is, because it arises. Second, the aggregates of grasping are phenomena, they are suffering, because they are the basis of the faults of self and clinging to self, as well as birth, aging, sickness, death, etc., and also because they are under the control of others due to craving. Third, the aggregates of grasping are phenomena, they are not self, because they do not conform to the nature of self, that is, because they are impermanent, numerous, and under the control of others. Fourth, the aggregates of grasping are phenomena, they are also not what is blessed by the self, because that self is not the one who blesses you, because that self is not your cause, because that self is permanent. Pervasive, how can a permanent thing be a producer of results? It is not. I am a phenomenon, it is impossible for you to produce many results in different times sequentially from one permanent thing, because a permanent thing is not a producer of results. Furthermore, permanent things such as self are phenomena, it is impossible for them to be the cause of suffering, etc., because even if other causes of suffering, etc., gather, suffering, etc., will cease due to the absence of you, and this is not present in you. Pervasive, even if other causes of some results gather, the result will not arise due to the lack of some phenomenon, therefore, other causes can be inferred from that gathering, and not otherwise. Second, it discusses the establishment of suffering together with its cause, that is, explaining the truth of the origin of suffering. Here, the one who follows the ornaments also divides the remaining three truths into four types, and the gods explain the three aspects of the cause of the origin of suffering, the cessation of the truth of cessation, and the path of the truth of the path, thereby establishing the remaining three aspects, there are two ways of saying this. If we follow the latter way of saying it, there are three: establishing suffering together with its cause, refuting the misconception of the cause as something else, and pointing out that the main factor of the cause is craving. The first one is divided into two: establishing the existence of a cause by sometimes arising, and refuting the reason for establishing no cause. The first one is: this suffering is a phenomenon, it is indeed established together with a cause, because it sometimes arises. Pervasive, if there is no cause, it should be permanent.