Tibetan
ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནད་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བཤད་པ་ལ་ཐུགས་མི་གསལ་བ་ཉིད་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན་སྤྲེའུ་ལྟར་མཆོངས་བྱེད་པ་དང་། ངག་གི་གནས་ངན་ལེན་འགའ་ཞིག་ལ་དམངས་རིགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རེས་འགའ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཁ་ཅིག ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྐྱོན་ཟད་པ་མིན་ཏེ། ངག་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྷག་ལྡན་ཉིད་དུ་བསྟན། །བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངག་སྨྲ་སོགས་འདི་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པ་སྐྱོན་ཟད་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱོན་རྣམས་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཅེས་དམ་བཅས་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་ཐབས་ནི་ཡོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་གྲང་ན་རྟགས་གསུམ་ཀ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་རིམ་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་ནི་གཉེན་པོ་གོམས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིས་རྒྱུའི་གཉེན་པོ་དེ་ཤེས་པའང་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དེ་ལས་སྐྱོབ་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་གསུངས་པའི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྫུན་ཏེ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་གསུངས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང
Chinese
是。佛陀的断证，是完全断除，因为通过多种方式，以多种方法，长期习惯，断除了烦恼的习气。这被证实比声闻、独觉阿罗汉更殊胜，因为他们虽然没有烦恼之因，也没有痛苦之果，但对于三乘道的讲解并不清楚，并且身体的恶劣行为表现在乞食时像猴子一样跳跃，语言的恶劣行为表现在说“贱民”之类的话，以及心的恶劣行为表现在偶尔没有平等安住，处于未被授记的心之状态。第二部分分为两点：辩论和回答。第一点是：一些国王推测者说：释迦牟尼佛不是断尽过失者，因为他说话，并且是士夫等等。第二部分分为两点：显示能立有余，通过考察所立之义进行驳斥。第一点是：说话等等这些，是释迦牟尼佛不是断尽过失者的能立，这是错误的，因为这样成立会怀疑倒转。第二点是：如果立宗为过失没有断尽，那么其能立是因为常恒的缘故吗？或者因为没有断除的方法吗？或者因为有方法却不知道的缘故？如果这样进行辨析，那么三个理由都不成立，理由依次是：因为你有对治的缘故，因为你的对治通过串习会使你的因灭尽的缘故，并且因为你的因的自性，通过知晓，也成立了知晓因的对治的缘故。第四，从那之中产生救护之理是：薄伽梵是经部供养赞颂中所说的救护者，因为通过如实宣说自己所见所证之道，而救护所化众生脱离痛苦。如何如实宣说呢？薄伽梵不会说谎，不会颠倒宣说道，因为那样宣说没有果，也就是没有必要。如果因为没有慈悲而颠倒宣
English
It is. The Buddha's abandonment is complete abandonment, because through various means, with many methods, long-term habituation, the imprints of afflictions are abandoned. This is proven to be more superior than the Shravaka and Pratyekabuddha Arhats, because although they do not have the cause of afflictions, nor the fruit of suffering, they are not clear about the explanation of the three vehicles' paths, and the bad conduct of the body is manifested in jumping like a monkey when going for alms, the bad conduct of speech is manifested in saying things like "outcastes," and the bad conduct of the mind is manifested in occasionally not abiding equally, being in a state of mind that has not been predicted. The second part is divided into two points: debate and answer. The first point is: Some royal speculators say: Shakyamuni Buddha is not one who has exhausted faults, because he speaks, and is a person, etc. The second part is divided into two points: showing that the proof is excessive, refuting by examining the meaning of what is to be proven. The first point is: Speaking, etc., is the proof that Shakyamuni Buddha is not one who has exhausted faults, this is wrong, because establishing it in this way will doubt the reversal. The second point is: If the proposition is that faults have not been exhausted, then is its proof because of being constant? Or because there is no method to abandon it? Or because there is a method but it is not known? If analyzed in this way, then all three reasons are not established, the reasons are in order: because you have an antidote, because your antidote through habituation will cause your cause to be exhausted, and because the nature of your cause, through knowing, also establishes knowing the antidote of the cause. Fourth, the way in which protection arises from that is: The Bhagavan is the protector spoken of in the sutra's offering praise, because through truly proclaiming the path that he himself has seen and experienced, he protects sentient beings to be tamed from suffering. How does he truly proclaim? The Bhagavan does not lie, he does not proclaim the path in a reversed way, because proclaiming it in that way has no fruit, that is, it is not necessary. If because of not having compassion, he proclaims in a reversed way
Tibetan
་ངོ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། བརྩེ་བ་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ཀུན་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་མར་སྦྱོར་ཞིང་གོམས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཅིང་དེ་ལས་སྟོན་པ་དང་། བདེར་གཤེགས་དང་། སྐྱོབ་པ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནན་ཏན་མ་བྱས་བཀག་ནས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྐྱོབ་པ་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །དེ་ལས་བདེར་གཤེགས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་སྟོན་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེ་ལས་བརྩེ་བ་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །དེས་ན་ནན་ཏན་བྱས་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེན་བཞི་སྟོན་པ་སྐྱོབ་པར་བསྟན། །བསྟན་བྱ་བདེན་བཞི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱོབ་པའི་དོན་ལམ་བདེན་གསུངས་པ་ལ་བཤད་པ་ལས་ཡང་ན་ཞེས་པའམ་སྒྲུབ་བྱེད་བཞི་པོ་ལུགས་འབྱུང་དུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ཙམ་གྲུབ་པ་ལས་ཡང་ན་ལུགས་ཟློག་ཏུ་བཤད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པ་ཡང་གྲུབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་ལ་ཤེས་བྱ་སྡུག་བསྔལ། སྤང་བྱ་ཀུན་འབྱུང་། ཐོབ་བྱ་འགོག་པ། བསྟེན་བྱ་ལམ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་འདིས་བདེན་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གཞུང་འོག་མ་རྣམས་དང་སྦྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབས་ཏེ་སྡུག་བདེན་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཅས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་བཤད། །སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་འགོག་བདེན་བཤད། །བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་ལམ་བདེན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གཞི་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ། །མཚན་ཉིད་མི་རྟག་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་དུ་བསྟན། །འཁོར་བ་ཡོད་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ། །འཁོར་བ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། རྣམ་སྨིན་གསུམ་པོ་བར་མེད་པར་འཁོར་བ་ཅན་གྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་
Chinese
如果这样想。世尊法，不是因为没有慈悲心而颠倒说法，而是因为具有大慈悲心。因为身语意的行为，都为了他人的利益，在无数劫中勤奋修习。第五，因此成立具有能立的理由是：世尊法，您具有是量士夫的能立，因为您的能立——慈悲心，已经被理智所证实，并且由此证实了导师、善逝、救护者是自主自在的。第三，从遮止不努力而成立努力，有五点：以正量理智成立救护者。由此成立善逝之理。由此成立导师之理。由此成立慈悲之理。因此成立已经努力。第一，有二：宣说四谛是救护者。以理智成立所宣说的四谛。第一是：在宣说救护者的意义时，宣说了道谛，或者说，由于以顺生的方式宣说了四种能立，仅仅成立了具有能立，或者说，由于以逆生的方式宣说，也成立了对能立的努力，这就是说，世尊法，是救护者，因为对于希求解脱者来说，所知是痛苦，所断是集，所证是灭，所修是道，这四谛没有颠倒地开示。以没有颠倒开示的能立——导师，如其所说地开示四谛，是因为以正量理智成立的缘故。这要与下面的论典结合起来。第二，有四点：成立自相和相，从而宣说苦谛。成立痛苦及其原因，从而宣说集谛。成立痛苦的止息，从而宣说灭谛。成立我见之对治，从而宣说道谛。第一，有二：成立自相是轮回。成立相是不常等。第一，有三：显示痛苦是轮回。以理智成立有轮回。如果没有轮回，则有太大的过失。第一是：烦恼、业和异熟这三者没有间隔地成为轮回之因的近取蕴，法，是苦谛。
English
If one thinks like that. Blessed One Dharma, it is not because of lack of compassion that you speak perversely, but because you possess great compassion. Because all actions of body, speech, and mind are diligently practiced for the benefit of others in countless eons. Fifth, therefore, the reason for establishing the existence of proof is: Blessed One Dharma, you have the proof of being a valid person, because your proof—compassion—has been proven by reason, and from this it has been proven that the teacher, the Sugata, and the protector arise independently. Third, there are five points to establish effort from preventing non-effort: Establishing the protector with valid reasoning. From this, the way to establish the Sugata. From this, the way to establish the teacher. From this, the way to establish compassion. Therefore, it is established that effort has been made. First, there are two: Showing the Four Noble Truths as the protector. Establishing the Four Noble Truths to be shown by reason. The first is: In explaining the meaning of the protector, the Truth of the Path is explained, or, because the four proofs are explained in the order of arising, only the existence of the proof is established, or, because it is explained in the reverse order, the effort on the proof is also established, that is, Blessed One Dharma, is the protector, because for those who seek liberation, what is to be known is suffering, what is to be abandoned is origin, what is to be attained is cessation, and what is to be cultivated is the path, these Four Noble Truths are taught without perversion. The proof of teaching without perversion—the teacher—teaches the Four Noble Truths as they are, because it is established by valid reasoning. This should be combined with the following treatises. Second, there are four points: Establishing the self-character and characteristics, thereby explaining the Truth of Suffering. Establishing suffering and its causes, thereby explaining the Truth of Origin. Establishing the cessation of suffering, thereby explaining the Truth of Cessation. Establishing the antidote to the view of self, thereby explaining the Truth of the Path. First, there are two: Establishing the self-character as samsara. Establishing the characteristics as impermanence, etc. First, there are three: Showing suffering as samsara. Establishing the existence of samsara by reason. If there is no samsara, there would be too great a fault. The first is: The aggregates of clinging that are the cause of samsara without interruption by afflictions, karma, and maturation, Dharma, is the Truth of Suffering.