Tibetan
རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་རེས་འགའ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གང་ཞིག་སྤོང་བས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་པར་ནུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱུ་དེ་མི་རྟེན་པ་ཡིན་པ་དང་། ལས་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོག་པར་མཛད་དེ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྔ་མ་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གནས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་སོག་པ་གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བརྟག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་གཞོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་ངེས་པར་གྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ནད་ངོ་ཤེས་ན་ནི་སྨན་ངོས་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་བྱས་པས། འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆགས་པ་སྟེ་སྲེད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་རང་དབང་དུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་གནོད་བྱེད་གཉེན་པོ་ནི་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་དང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་བདག་མེད་མཐོང་བ་དེ་རྣམ་པ་དུ་མར་མང་པོ་སྟེ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་འབྲས་དུས་ཀྱི་སྟོན་པ་འབྱུང་སྟེ། ཁྱོད་ལས་སྤང་བྱ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། གཉེན་པོ་བདག་མེད་མཐོང་བ་དེ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་གཞན་དོན་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཅན། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ཤི
Chinese
具有辨别力的慈爱者啊！由于某种舍弃能够摧毁果——痛苦的特殊性，存在着痛苦之因，并且此因不是恒常的，而是了知业等法相的自性，为了摧毁果——痛苦。这是周遍的。因为，如果像先前那样痛苦之因存在，那么就不会看到果——痛苦被消除。第二，慈爱者啊！是对痛苦之因的相违品进行观察，因为想要摧毁痛苦之因。如此观察时，慈爱者啊！痛苦之因的相违品也必定会显现，因为要了知痛苦之因的体性。正如认识疾病就能辨认药物一样。第三，那么，痛苦之因及其对治是什么呢？由执著我和我所而产生的，以五蕴为对境的贪著，即渴爱，是痛苦之因的主要因素，因为它是自主产生痛苦的。证悟无我的智慧，是痛苦之因的损害性对治，因为痛苦之因的我和无我，所缘是相同的，但执著的方式是相违的。第三，寂灭痛苦之方便，即道路——证悟无我，以多种方式，多次，持续不断地长期串习，慈爱者啊！你将会成为从因到果的导师，因为从你那里，所应断除的轮回之因果，以及对治——证悟无我，按照次第，有多少过患和功德，都会变得非常清楚。由于轮回和涅槃的所有过患和功德都清楚了，因此，薄伽梵啊！已经断除了痛苦之因——烦恼的习气，身语意三门无法使用的自性，因为心也达到了清明的极致。因此，伟大的导师，自然而然地致力于利他之事的佛陀啊！比犀牛般的独觉佛，以及声闻等更为殊胜，因为已经断除了包括烦恼习气在内的一切。
English
O discriminating and loving being! Because of the particularity of abandoning something that can destroy the result—suffering, there exists a cause of suffering, and that cause is not permanent, but rather understands the nature of phenomena such as karma. Because of wanting to destroy the result—suffering. This is pervasive. Because, if the cause of suffering remains as before, then the result—suffering will not be seen to be eliminated. Second, O loving being! It is to examine the opposite of the cause of suffering, because one wants to destroy the cause of suffering. When examined in this way, O loving being! The opposite of the cause of suffering will also definitely appear, because one wants to understand the nature of the cause of suffering. Just as knowing the disease allows one to recognize the medicine. Third, then, what is the cause of suffering and its antidote? Attachment, which is produced by grasping at self and what belongs to self, and which has the five aggregates as its object, that is, craving, is the main cause of suffering, because it independently produces suffering. The wisdom that sees selflessness is the damaging antidote to the cause of suffering, because the object of the cause of suffering, self-grasping, and selflessness is the same, but the way of grasping is contradictory. Third, the means of pacifying suffering, that is, the path—seeing selflessness, when practiced in many ways, repeatedly, continuously, and for a long time, O loving being! You will become a teacher of the path from cause to effect, because from you, the cause and effect of samsara that should be abandoned, and the antidote—seeing selflessness, will become very clear in terms of how many faults and qualities there are in sequence. Because all the faults and qualities of samsara and nirvana are clear, therefore, O Bhagavan! You have abandoned the cause of suffering—the habitual tendencies of the afflictions, the nature of being unusable by body, speech, and mind, because the mind has also reached the ultimate clarity. Therefore, the great teacher, the Buddha who naturally engages in benefiting others, is more superior than the rhinoceros-like solitary Buddhas, and the Shravakas, etc., because he has abandoned everything including the habitual tendencies of the afflictions.
Tibetan
ང་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ཐབས་གོམས་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་སྟོན་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། གཞན་ལ་ལམ་སྟོན་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །བཞི་པ་ནི། བསམ་པ་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཐབས་གོམས་པའི་སྟོན་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། བདེ་གཤེགས་དང་སྟོན་པའི་རྒྱུ་རུ་མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ལས་བཤད་དེ། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་བདེ་གཤེགས་དང་སྐྱོབ་པ་ལས་དང་པོ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་བདེ་གཤེགས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་བདེ་བར་གཤེགས་སུ་བསྟན། །སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་མེད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐད་དོད་སུ་ག་ཏ་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། སུ་ཞེས་པ་ལེགས་པ་སོགས་དང་། ག་ཏ་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ན་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལེགས་པར་སྤངས་པ། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མིན་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། སྤངས་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའམ་དེའི་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་གཤེགས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་དམན་སློབ་པ་ལ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་ཀུན་འབྱུང་པ་དག་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་སླར་ཡང་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་རྣམ་བདེན་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་བདག་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་པ་སྟེ་འགལ་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསུམ་པ་
Chinese
因为我了知轮回与涅槃的一切过患与功德。之前串习方便的那个，作为有法，我认为在经部的供养赞中被宣说为导师，因为那是为他人指路的因的缘故。第四是，发心利益众生和行为串习方便的导师这两个，作为有法，在经部的供养赞中被说是善逝和导师之因，因为在经部的供养赞中，首先出现的是成就自他利益的善逝和救护者。从第三个（导师）产生善逝的方式有两种：宣说断德圆满为善逝，以及破除不断德圆满的诤论。初者又分二：略说和广说。初者是，善逝的梵语是苏伽陀(藏文：སུ་ག་ཏ་，梵文天城体：सुगत，梵文罗马拟音：Sugata，汉语字面意思：善逝)，其中“苏(藏文：སུ་，梵文天城体：सु，梵文罗马拟音：Su，汉语字面意思：善)”是善等的意思，“伽陀(藏文：ག་ཏ་，梵文天城体：गत，梵文罗马拟音：Gata，汉语字面意思：逝)”是断除的意思，如果理解为长期串习见无我，从而断除了痛苦之因——习气及其随眠的断除，那么这个断除，作为有法，就是善逝本身，因为它是具有三种功德的断除的缘故。第二种有三种：善于断除，不再退转地断除，以及无余地断除。初者是，佛陀的断除，作为有法，是善于断除，因为它是没有烦恼的痛苦之所依的断除的缘故。这证明了它比外道更殊胜，因为这个断除是从现量见到无我或者修习它的方便而断除的缘故。第二是，佛陀的断除，作为有法，是不再退转地断除，因为它是断除了我见种子的断除的缘故。这证明了它比小乘的学道者更殊胜，因为小乘的学道者，对于生是痛苦的谛实，以及贪欲等过患是集谛，即使断除一次，据说还会退转。那么，这个断除的因是什么呢？证悟无我的智慧，作为有法，是不再退转地断除之因，因为所缘行相是谛实，即不颠倒，并且与我执和执著方式不同，即相违，以及心的自性，即成为自性的缘故。第三个
English
Because I know all the faults and merits of samsara and nirvana. That which has been accustomed to skillful means before, as a subject, I think it is said to be a teacher in the offering praise of the Sutra, because it is the cause of pointing the way for others. Fourthly, these two, the intention to benefit sentient beings and the teacher who is accustomed to skillful means in action, as subjects, are said in the offering praise of the Sutra to be the cause of the Sugata and the teacher, because in the offering praise of the Sutra, the Sugata and the protector who accomplish the benefit of themselves and others appear first. There are two ways in which the Sugata arises from the third (teacher): Declaring the perfection of abandonment as the Sugata, and refuting the argument that there is no perfection of abandonment. The former is divided into two: brief explanation and detailed explanation. The former is, the Sanskrit word for Sugata is Sugata (藏文：སུ་ག་ཏ་，梵文天城体：सुगत，梵文罗马拟音：Sugata，汉语字面意思：善逝), where "Su (藏文：སུ་，梵文天城体：सु，梵文罗马拟音：Su，汉语字面意思：善)" means good, etc., and "Gata (藏文：ག་ཏ་，梵文天城体：गत，梵文罗马拟音：Gata，汉语字面意思：逝)" means abandonment, if it is understood as the abandonment of the cause of suffering, habitual tendencies and their sleep, from the long-term habituation of seeing selflessness, then this abandonment, as a subject, is the Sugata itself, because it is the abandonment with three qualities. The second has three: abandoning well, abandoning without returning, and abandoning without remainder. The first is, the Buddha's abandonment, as a subject, is abandoning well, because it is the abandonment that is not the basis of suffering with defilements. This proves that it is more superior than the outsiders, because this abandonment is abandoned from directly seeing selflessness or practicing its means. The second is, the Buddha's abandonment, as a subject, is abandoning without returning, because it is the abandonment of abandoning the seed of self-view. This proves that it is more superior than the Hearers of the Lesser Vehicle, because for the Hearers of the Lesser Vehicle, birth is the truth of suffering, and faults such as desire are the origin, even if they are abandoned once, it is said that they will return again. So, what is the cause of this abandonment? The wisdom that realizes selflessness, as a subject, is the cause of abandoning without returning, because the object and aspect are the truth, that is, not inverted, and different from self-grasping and the way of grasping, that is, contradictory, and the nature of the mind, that is, becoming the nature itself. The third