Tibetan
་རྩོལ་བ་ལན་ཅིག་བྱས་པས་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གང་གི་ཚེ་ལན་ཅིག་གོམས་པར་བྱས་པར་གྱུར་པ་དེ་སླར་ཡང་འབད་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ན་རྩོལ་བ་སྔ་མ་དེས་རྩོལ་བ་གཞན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མཆོངས་པ་གོམས་པ་དང་མི་མཚུངས་པར་བསྟན་ནོ། །རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་དཔེ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། གོམས་རྐྱེན་དང་མ་བྲལ་བར་གོམས་པར་གྱུར་ན་ཚད་ཅན་དུ་གང་ན་གནས་ཏེ་མི་གནས་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རང་གི་རིགས་མཐུན་སྔ་མའི་ས་བོན་ལས་ནི་འཕེལ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གོམས་པ་དེ་དག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་དེས་ན་རྩོལ་བ་སྔ་མ་དེས་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་དང་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ཆུའི་དྲོད་དང་མི་མཚུངས་པར་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་ན་མཆོངས་པའང་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་མཚུངས་སོ་ཤེ་ན། མཆོངས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་རྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་དག་གི་ནུས་པ་ཚད་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བརྩེ་སོགས་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་འཕེལ་བ་དེ་ལྟར་མཆོངས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་མཆོངས་པ་ཕྱི་མ་འཕེལ་བ་མིན་པར་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དང་པོ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་ནུས་པར་ཐལ། རྒྱུ་སྟོབས་དང་འབད་རྩོལ་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། དང་པོ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ནས་ཕྱིས་སྦྱངས་པ་བཞིན་དུ་མཆོངས་པ་མིན་ཏེ། དང་པོ་མ་སྦྱངས་དུས་ནས་བད་ཀན་ལ་སོགས་པས་ལུས་ལ་མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས་ལྗི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་རྩོལ་བས་རིམ་གྱིས་མི་མཐུན་པ་བསལ་ན་ཡང་མཆོངས་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་ཅན། མཐའ་མེད་དུ་མཆོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཉིད་དུ་མཆོངས་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་རང་རིག་ལས་འཕེལ་ན་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རིག་ཡོད་པས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་ཏེ། བརྩེ་བ་རང་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་གལ་ཏེ་རང་གི་ས་བོན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཅ
Chinese
就像一次努力之后，后续的努力无需依赖其他，自然而然地就能调伏一样。这是有遍及的，因为一旦习惯了一次，就不再需要努力，所以之前的努力会使其他的努力变得特别。这表明跳跃与习惯不同。因为有自然而然进入的例子，所以慈爱等心识，如果与习惯的因缘不分离而变得习惯，那么作为量，它会在哪里存在呢？它不会存在。因为它是从自己同类之前的种子中增长的心之功德。这是有遍及的，因为从习惯中产生的功德是作为心之自性而产生的功德，因此之前的努力会使之后的努力变得特别，并且之后也会变得特别，所以这是遍及的。这表明它与水的温度不同。第三个是，如果慈爱等无限增长，那么跳跃也应该无限增长。跳跃是具有确定限度的自性，因为它的原因，身体的力量和努力等的能力是确定限度的。这是有遍及的，慈爱等从同类之前的增长，并不是从之前的跳跃中增长出之后的跳跃，而是前后每一次都依赖于身体的努力。那么，应该能像最初未练习时一样跳跃，因为原因、力量和努力前后没有差别。跳跃的人，不是像最初未练习时一样跳跃，因为最初未练习时，黏液等对身体造成不适，所以身体沉重。之后通过努力逐渐消除不适，但跳跃的人，不是无限地跳跃，因为跳跃停留在自己身体的力量中。第四个是，如果慈爱等从自证中增长，那么因为所有人都有自证，所以会无限增长。普通人，慈爱等不会无限增长，慈爱从自己的种子中产生，如果它也是自己之前种子的原因
English
Just as after one effort, subsequent efforts do not depend on others and are naturally subdued. This is pervasive, because once one is accustomed to something, one no longer needs to make an effort, so the previous effort makes other efforts special. This shows that jumping is different from habit. Because there is an example of entering naturally, therefore, those minds such as love, if they become accustomed without being separated from the cause of habit, then as a measure, where would they exist? They would not exist. Because it is a quality of mind that increases from the seed of its own previous kind. This is pervasive, because the qualities that arise from those habits are qualities that arise as the nature of the mind, so the previous effort makes the subsequent effort special, and the subsequent effort also becomes special, so this is pervasive. This shows that it is different from the temperature of water. The third is, if love and so on increase infinitely, then jumping should also increase infinitely. Jumping is of a nature with a definite limit, because its cause, the power of the body and the effort, etc., are of a definite limit. This is pervasive, love and so on increase from the previous of the same kind, but the subsequent jump does not increase from the previous jump, but each time before and after depends on the effort of the body. Then, one should be able to jump as one did after practicing, just as one did when one had not practiced at first, because there is no difference in cause, strength, and effort before and after. The person who jumps is not jumping as he did after practicing, just as he did when he had not practiced at first, because when he had not practiced at first, phlegm and so on caused discomfort to the body, so the body was heavy. Later, by gradually eliminating the discomfort through effort, the person who jumps is not jumping infinitely, because the jump remains in the power of his own body. The fourth is, if love and so on increase from self-awareness, then because everyone has self-awareness, it will increase infinitely. Ordinary people, love and so on do not increase infinitely, love arises from its own seed, and if it is also the cause of its own previous seed
Tibetan
ན་ཏེ། འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་ན་སེམས་རྒྱུད་ལ་བརྩེ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་ཁྱོད་ལ་ཞེ་སྡང་སོགས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་གནས་པའི་ཕྱིར། འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་མཐུན་རྐྱེན་གོམས་པ་ཡོད་ན་བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་གོམས་པ་སྔ་མ་དང་སྔ་མའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་བརྩེ་བ་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་བློ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་མ་གཞན་དག་གི་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡི་ནི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རང་ཕྱོགས་འཐད་པའི་དཔེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བརྩེ་སོགས་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་བའི་དཔེ་མེད་ན་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་བའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་གོམས་པ་ལས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པར་བཞེད་པའི་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དཔེ་ཡོད་དེ། ཆགས་བྲལ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ཡིད་ལོག་སྟེ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་སྟོན་པ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྩེ་བས་སྟོན་པ་དྲང་བའི་ཚུལ། །སྟོན་པའི་དམིགས་རྣམ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ། །དམིགས་རྣམ་གོམས་པ་སྟོན་པར་བསྟན། །དེས་ན་བསམ་སྦྱོར་རྒྱུ་རུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་གསུངས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་རྒྱུ་ཙམ་ལས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་འཁྲུལ་ནའང་། རྒྱུ་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དེ། སྲེད་པ་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་རང་དབང་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡོད་ན་སྟོན་པ་སོགས་ཕྱི་མ་གསུམ་རང་དབང་དུ་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བརྩེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་ཏེ་ལམ་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཐབས་བྱུང་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཐབས་དེ་དངོས་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པར་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱའི་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་དཔྱད། །དེ་རྒྱུ་གཞོམ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་དཔྱད། །དཔྱད་པས་གྲུབ་པའི་སྤོང་གཉེན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་ལ་ལུང་དང་རིགས་པས་
Chinese
那么，如果作为果的不顺品，嗔恨等没有损害，心相续会变成慈爱的自性，但是因为你存在嗔恨等的违缘。如果没有违缘并且串习顺缘，慈爱等会无边增长，理由是这样，因为串习前前的心之法，慈爱和离贪之智等是后后其他差别的显现之根本的缘故。第三，宣说自方成立的比喻是：如果没有慈爱等无边不增长的比喻，那么无边增长的比喻是怎样的呢？有慈爱串习后，成为欲救护有情脱离痛苦的慈爱自性之比喻，如同修习离贪和贪执及厌恶即不悦意，那些会自然而然地生起一样。第二，从那之中生起导师之理有四：以慈爱引导导师之理。清净导师之所缘行相之理。串习所缘行相显示为导师。因此以思和行成为因。第一是：如果说成就是大悲，那么成为成就之理是怎样的呢？一般来说，仅仅是因，如果成立果是错乱的，也有仅仅是因存在，果就自然而然生起的，如同如果存在贪欲，痛苦的蕴聚就会自然而然生起一样。因此，如果存在自然而然生起的悲心，那么导师等后三者会自然而然生起，因此会成为成就，意思是说，慈爱者，为了摧毁他人的痛苦，自己对于寂灭痛苦和随顺的方便，即道等是现前修习，因为欲为他人如实宣说寂灭痛苦之方便的缘故。周遍存在，因为如果通达方便寂灭痛苦，并且没有如实证悟作为其因的方便，对于自己是隐蔽的，如实为他人宣说则是困难的缘故。第二有三：观察所断之因和自性。为了摧毁彼因观察对治。宣说以观察成立的所断和对治。第一是：以感受痛苦成立，那么以教理和理证
English
Then, if the opposing factors that have become the fruit, such as hatred, do not harm, the mindstream will become the nature of love, but because you have obstacles such as hatred. If there are no obstacles and the conditioning of conducive conditions, love etc. will increase limitlessly, the reason is that, because the conditioning of the former and former mind's dharma, love and non-attachment wisdom etc. are the root of the manifestation of the latter other differences. Third, the example of establishing one's own position is explained: If there is no example of love etc. not increasing limitlessly, then what is the example of increasing limitlessly? There is an example of becoming the nature of love that wishes to save sentient beings from suffering after conditioning love, just as those who cultivate non-attachment and attachment and aversion, that is, unpleasantness, will arise naturally. Second, there are four ways in which the teacher arises from that: The way to guide the teacher with love. The way to purify the object and aspect of the teacher. Conditioning the object and aspect is shown as the teacher. Therefore, thinking and action become the cause. The first is: If it is said that accomplishment is great compassion, then what is the way to become accomplishment? Generally speaking, it is wrong to establish the result only from the cause, but there are also cases where the result arises spontaneously as long as the cause exists, just as if there is desire, the aggregate of suffering will arise spontaneously. Therefore, if there is compassion that arises naturally, then the latter three, such as the teacher, will arise naturally, so it will become an accomplishment, meaning that the loving one is practicing the means of pacifying suffering and following it, that is, the path etc., in order to destroy the suffering of others, because he wants to truly explain the means of pacifying suffering to others. There is pervasiveness, because if you understand the means of pacifying suffering, and you have not truly realized the means that is its cause, it is hidden from yourself, and it is difficult to truly explain it to others. The second has three: Examine the cause and nature of what is to be abandoned. Examine the antidote to destroy that cause. Explaining what is to be abandoned and the antidote established by observation. The first is: Established by experiencing suffering, then by scripture and reason