Tibetan
ད་མ་རྟག་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་སྨོས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྟག་པ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་མི་རྟག་ནའང་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྟག་ལ་དེ་ལས་ཚད་མ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དུས་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དེ་ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་དེ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་འགས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་། དབང་ཕྱུག་དེ་འདྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མི་རུང་སྟེ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྟེའུ་བཞིན། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་ཡས་ཁང་བཞིན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགྲ་སཏྭ་བཞིན། ལ་སོགས་པ་གྲངས་དང་ཚད་དང་ལྡན་པ་དག་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལས་འོས་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་སོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུའི་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ན་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་སྟེ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་བསྒྲུབས་ན་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱི་ཙམ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །བྱེ་བྲག་དབྱིབས་ལྡན་བརྟགས་ནས་དགག །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས། །དེ་ཡིས་གྲུབ་པའི་འཕྲོས་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་ན་སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱིབས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག །དབྱིབས་ཀྱི་མིང་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་དབྱིབས་མ་གྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡིན། །དབྱིབས་ཙམ་མཚུངས་པ་མ་ངེས་ལྟར་སྣང་ཡིན། །ཚུལ་དེ་གཞན་ལ་སྦྱར་ན་འབྲས་མཚུངས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་དོན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་དབྱིབས་ཡིན་ན་ནི། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་སྟེ་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་ཅི་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གནས་ལུས་སོགས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། གནས་ལུས་སོགས་ལ་ཁྱོད་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། རྟགས་དེ་ལས་གནས་ལུས་སོགས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་། གནས་ལུས་སོགས་ལ་ཁྱོད་ཕྱོགས་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་དེ་དང་དབྱིབས་ཙམ་དུ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་མཆོད་རྟེན་སོགས་ལ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དབྱིབས་དེ་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པར་མཚུངས་པས་དབྱིབས་ལྡན་དུ་ཐ་དད་མེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གནས་ལུས་སོགས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རི་བོ་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྱེ་བོའི་རྫས་ལས་མེ་བསྒྲུབས་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་དབྱིབས་དང་དབྱིབས་ཙམ་དུ་མཚུངས་པས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་མི་འགྲུབ་པ་དེ་ལྟ་མིན་པར་གྲུབ་ན་གྲོག་མཁར་ཡང་ཆོས་ཅན། རྫ་མཁན་དེས་བྱས་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྫ་མཁན་གྱིས་བུམ་པ་ལ་སོགས་འཇིམ་པ་ཡི་རྣམ་འགྱུར་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་སྟེ། བྱས་པ་དེ་དང་འཇིམ་པའི་རྣམ་འགྱུར་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་དབྱིབས་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བརྟགས་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་འདི་འབྲས་བུ་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དུ་ཐལ། སྤྱི་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་
Chinese
现在，为了驳斥无常的意义而进行辩论是不合理的，因为自在成就的常恒自在是可靠的。如果这样说，自在，作为有法，不是常恒的可靠，因为只有认识到事物存在才是可靠的，并且由于所知的事物本身是无常的，因此有境的知识是不稳定的。如果即使可靠是无常的，但具有可靠性的补特伽罗是常恒的，并且从他那里产生可靠性，那么，具有次第产生之相的可靠性，作为有法，从常恒的补特伽罗产生是不合理的，因为不合理之处在于，常恒的补特伽罗不应依赖于产生你的因缘，因为常恒者不能被任何因缘的方式所利益。第二，如果自在不是常恒的，但自在成就的、在所有时间都存在的自在是可靠的，那么，这样的自在，作为有法，你不能与“存在确定”这个词语相符，因为没有证实你存在的可靠性。第三部分分为两点：陈述主张，驳斥它。第一点是，自在的证实手段并不存在，因为世间的处所、身体、受用等，作为有法，是卓越智慧之士先前所为，因为它们安住和进入，如房屋；因为它们具有形状的差别，如宫殿；因为它们具有作用的能力，如军队。等等，具有数量和尺度的事物是证实的理由，而卓越智慧之士只能是自在。如果这样说，第二部分分为两点：通过考察所要证明的意义来驳斥，通过考察能证明的来驳斥。第一点是，安住和进入等，作为有法，不是证实世间的处所是卓越智慧之士先前所为的正确理由，因为如果仅仅证实了世间的处所是补特伽罗的智慧先前所为，那么以“世界从各种业产生”的方式，佛陀的观点就成立了，即变成了已成立而再去证明；如果证实是由自在所为，那么比喻就不成立。第二部分分为四点：笼统地混淆能立
English
Now, it is unreasonable to argue for the purpose of refuting impermanence, because the permanent self-established lord is reliable. If you say so, the lord, as a subject, is not permanently reliable, because only the realization that things exist is reliable, and because the object of knowledge itself is impermanent, therefore the knowledge of the object is unstable. If even if the reliable is impermanent, but the person with reliability is permanent and reliability arises from him, then, the reliable ones with the aspect of arising in sequence, as a subject, it is unreasonable to arise from a permanent person, because the unreasonableness is that the permanent person should not depend on the causes and conditions that produce you, because the permanent one cannot be benefited by any aspect of causes and conditions. Secondly, if the lord is not permanent, but the self-established lord who exists at all times is reliable, then, such a lord, as a subject, you cannot be consistent with the term "existence is certain," because there is no reliable means of proving your existence. The third part is divided into two points: stating the claim, refuting it. The first point is that the means of proving the lord does not exist, because the world's places, bodies, enjoyments, etc., as a subject, are previously made by a person of excellent wisdom, because they abide and enter, like a house; because they have differences in shape, like a palace; because they have the ability to function, like an army. And so on, things with number and measure are the reason for proof, and a person of excellent wisdom can only be the lord. If you say so, the second part is divided into two points: refuting by examining the meaning to be proven, refuting by examining the means of proof. The first point is that abiding and entering, etc., as a subject, are not the correct reason for proving that the world's places are previously made by a person of excellent wisdom, because if it is only proven that the world's places are previously made by the wisdom of a person, then in the way that "the world arises from various actions," the Buddha's view is established, that is, it becomes proving what has already been proven; if it is proven to be made by the lord, then the example is not established. The second part is divided into four points: generally confusing the means of proof
Chinese
已经展示了驳斥的方式。通过考察具有特殊形状的事物来驳斥。以这种方式，其他同类的事物也被排除。这是对通过它所成立的剩余意义的解释。第一种情况是：或者，作为所住之处等法，你对通过自在天成立世界的状态的周遍性产生怀疑，因为自在天本身是不确定的。第二种情况有两种：通过考察形状的意义来驳斥，通过考察形状的名称来驳斥。第一种情况有三种：特殊形状似乎没有成立，仅仅形状相同似乎是不确定的，如果将这种方式应用于其他事物，结果是相同的。第一种情况是：如果具有形状的特殊性，是人所造的形状，那么，受到加持，也就是随着作者的有无而变化的佛塔的形状等，作为法，从你那里，状态等不是由人所造而成立的，如果状态等在你那里彻底成立为同品法，那么，从那个因相可以推断出状态等是由人所造的，即使那是理智本身，因为状态等在你那里没有成立为同品法。第二种情况是，如果它与那个仅仅在形状上没有差别，那么与非人所造的事物不同的所造之物，佛塔等，对于人所造彻底成立的那个形状，并且形状的声音在应用上是相同的，因此在具有形状上没有差别，作为法，因为你是那个，所以推断状态等是由人所造是不合理的，因为非人所造的山就是你。例如，如果从生物的物质中推断出火，那么周遍性是不确定的。如果人所造的形状和仅仅在形状上相同，因此人所造的不成立，如果不是那样而是成立的，那么蚂蚁窝也是法，将成立是由陶工所造，因为陶工制造花瓶等泥土的某些变化，与那个所造的和泥土的变化相同。第三种情况是，对于仅仅将形状作为因相而安立，通过考察特殊性来指出过失，这成为结果相同的后效。对于将共相作为因相而安立，通过考察特殊性来指出过失的
English
The way of refuting has been shown. Refute by examining things with special shapes. In this way, other similar things are also excluded. This is an explanation of the remaining meaning established through it. The first case is: Or, as the Dharma of the place of residence, etc., you doubt the pervasiveness of the state of the world established by Ishvara, because Ishvara himself is uncertain. The second case has two types: refuting by examining the meaning of the shape, and refuting by examining the name of the shape. The first case has three types: the special shape does not seem to be established, merely the same shape seems to be uncertain, and if this method is applied to other things, the result is the same. The first case is: If it has the specialty of shape, it is the shape made by a person, then, blessed, that is, the shape of the stupa, etc., which changes according to the presence or absence of the author, as Dharma, from you, the state, etc. are not established as made by a person, if the state, etc. are thoroughly established as the same class Dharma in you, then, from that sign, it can be inferred that the state, etc. are made by a person, even if that is reason itself, because the state, etc. are not established as the same class Dharma in you. The second case is that if it is no different from that only in shape, then the created object different from the non-human-made object, the stupa, etc., for that shape thoroughly established by the human-made, and the sound of the shape is the same in application, so there is no difference in having a shape, as Dharma, because you are that, it is not reasonable to infer that the state, etc. are made by a person, because the non-human-made mountain is you. For example, if fire is inferred from the substance of a living being, then the pervasiveness is uncertain. If the shape made by a person and the shape are the same only in shape, therefore the human-made is not established, if it is not so but is established, then the ant nest is also Dharma, it will be established that it is made by the potter, because the potter makes some changes in the clay such as vases, which are the same as that made and the changes in the clay. The third case is that for merely establishing the shape as a sign, pointing out faults by examining the specialty becomes the aftereffect of the same result. For establishing the commonness as a sign, pointing out faults by examining the specialty