Tibetan
་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ཐ་དད་པ་དེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པས་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་བྲམ་ཟེ་དང་གདོལ་པའི་རིགས་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྡ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་འགྱུར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔགས་ཆོས་ཅན། བྲམ་ཟེས་ཁྱོད་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེས་སྔགས་ལ་ཁྱད་པར་གསར་དུ་མི་བྱེད་ཀྱང་སྔགས་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྟག་པ་གང་ཞིག རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོང་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་གང་ལས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྔགས་གསལ་བའི་དོན་ཡིན་ལ་བློ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཡང་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔགས་ཟློས་པ་པོ་ལས་གཞན་པའི་ཉན་པ་པོའང་ཆོས་ཅན། སྔགས་བཟླས་པའི་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་ཐོབ་པར་ཐལ། སྔགས་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཉན་བློ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག སྨྲ་བ་པོ་ལས་སྔགས་གསལ་བ་སྟེ་ཐོས་པ་ཉིད་སྔགས་བཟླས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་སུ་མི་རུང་བར་སྒྲ་ངག་གི་བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་རྣམས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ཕྲད་པའི་སྦྱོར་བ་ཤུབ་བུས་བཟླས་པའམ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་ཆོས་ཅན། སྔགས་བཟླས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྔགས་སྒྲ་མངོན་པར་གསལ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མངོན་གསལ་གྱི་སྒྲ་ནི་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་རྟོག་བློ་དེའང་ཆོས་ཅན། སྔགས་སྒྲ་གསལ་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱུད་པས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་མིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། གལ་ཏེ་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་གཟུང་དོན་ཅན་ཡིན་པ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། རྟོག་པ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འོ་ན་བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་བཟླས་དོན་མེད་མིན་ཅེ་ན། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཆོས་ཅན། སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་འགལ་ཏེ། སྔགས་སྦྱོར་བ་པོའི་བསམ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་ནས་བཟླས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྔགས་རང་མཚན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱི་ཡི་རང་བཞིན་པ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་སྟེ་ཞེན་ནས་བརྡ་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཡིད་བཟླས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བཟླས་ལ་སྔགས་སྒྲ་རང་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ཆ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡི་གེའི་གོ་རིམ་མེད་ན་ནི་རོ་དང་མཚོ་སྟེ་ར་སཿདང་ས་རཿཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐོས་པ་ལས་རིམ་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་རོ་དང་མཚོ་ཐ་དད་དུ་གོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང་ཞིག ཡི་གེ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་ཁས་བླངས་ཤིང་ཕྱི་མ་ཡི་གེ་རྟག་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་གྲུབ་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡི་གེའི་རྒྱུ་འབྲས་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས། །དེས་ན་གོ་རིམ་གཞན་ལ་འབྲས་ཁྱད་ཡོད། །ཡི་གེའི་གོ་རིམ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ར་སཿདང་ས་རཿཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གོ་རིམ་ཐ་དད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་གོ་རིམ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཐ་དད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཀུན་སློང་དང་། ཉན་ཤེས་དང་། དྲན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་ཀུན་སློང་གི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་ཡི་གེ་ར་དང་ས་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། ས་ཀུན་སློང་གི་ཤེས་པ་ལས་སྒྲ་ས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་ཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཉན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་ར་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ས་དེ་ནི་རྣ་བས་ངེས་པ་སྟེ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཅིང་། ས་རཿལ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ། ར་སཿལ་ར་ཐོས་པའི་ཤེས་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་རང་འཛིན་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་ས་དེ་ཐོས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་མིན་པ་སྔ་ཕྱི་སོ་སོ
Chinese
虽然已经做了，但是果法的各不相同是由因的不同造成的，因为不是其他的缘故。造作者婆罗门和旃陀罗种姓好坏的差别有法，你不是自性成立的，因为咒语的能力不是各自决定的。因为你仅仅依赖世间的名言而转变，不是自性成立的缘故。第三，咒语有法，婆罗门对你做了什么差别，婆罗门才成为你的造作者，否则不会转变呢？因为你是不能被因缘所改变的缘故。如果婆罗门没有对咒语新做差别，但是使咒语明显显现的，是咒语的修行者，那么，咒语有法，你不应是由因缘所显现的，因为你是常法。常法是由因缘所显现的，这在前面已经遮破了。如果从婆罗门那里生起听到咒语声音的听觉之识，这就是咒语显现的意义，而且这个识也是咒语的果，也是修行者，那么，咒语念诵者之外的听者也有法，应该得到念诵咒语的果，因为生起了听到咒语声音的听觉之识，因为说话者之外的咒语显现，也就是听到本身，被认为是得到念诵咒语之果的真实因。此外，听觉之识不能听到的，发出声音的语的作者，舌头和上颚稍微接触的修行，小声念诵或者以意念念诵有法，应该没有成办念诵咒语之义的能力，因为咒语的声音不是明显显现的缘故。理由成立，因为明显显现的声音是耳根的行境所周遍的缘故。如果小声和意念念诵时，咒语的形象显现的分别念，也有法，是咒语的声音显现，因为是通过它而生起咒语的声音的缘故。因此意念念诵不是没有意义的，那么，小声和意念念诵时，声音的形象显现的分别念有法，如果不是声音自相的所取义，则不成立，因为是随行于先前分别念的分别念的缘故。第四，那么想要依靠名言而成就咒语之果的你
English
Although it has been done, the differences in the nature of the results are caused by the differences in the causes, because it is not for other reasons. The difference between the good and bad of the Brahmin and Chandal caste makers has the Dharma, you are not established by nature, because the power of mantras is not determined separately. Because you only rely on worldly expressions to change, not because you are established by nature. Third, the mantra has the Dharma, what difference did the Brahmin make to you, so that the Brahmin became your maker, otherwise it would not change? Because you are the reason that cannot be changed by conditions. If the Brahmin does not make a new difference to the mantra, but makes the mantra clearly manifest, it is the practitioner of the mantra, then, the mantra has the Dharma, you should not be manifested by conditions, because you are constant Dharma. The constant Dharma is manifested by conditions, which has been refuted above. If the auditory consciousness of hearing the sound of the mantra arises from the Brahmin, this is the meaning of the mantra's manifestation, and this consciousness is also the fruit of the mantra, and also the practitioner, then, the listener other than the mantra reciter also has the Dharma, and should obtain the fruit related to reciting the mantra, because the auditory consciousness of hearing the sound of the mantra arises, because the mantra's manifestation other than the speaker, that is, hearing itself, is considered to be the real cause of obtaining the fruit of reciting the mantra. In addition, the auditory consciousness cannot hear, the author of the sound-emitting speech, the practice of the tongue and palate slightly touching, whispering or reciting with the mind has the Dharma, and should not have the ability to accomplish the meaning of reciting the mantra, because the sound of the mantra is not clearly manifest. The reason is established, because the clearly manifest sound is pervaded by the object of the ear. If the conceptual mind that appears in the image of the mantra during whispering and mental recitation also has the Dharma, the sound of the mantra is manifest, because the sound of the mantra arises through it. Therefore, mental recitation is not meaningless, then, the conceptual mind that appears in the image of the sound during whispering and mental recitation has the Dharma, if it is not the object of the self-character of the sound, it is not established, because it is the conceptual mind that follows the previous conceptual mind. Fourth, then you who want to achieve the fruit of the mantra by relying on expressions
Chinese
如果按照您的观点，为什么默念不是没有意义的呢？默念和口诵，就其本质而言，与产生咒语的果实并不矛盾，因为它是通过实现念诵者的意图来赞美的，因为它执着于咒语的共相作为自相而念诵。这是普遍的，因为那些执着于咒语的自相和咒语的共相的自性为一体而表达的人们念诵咒语。对于那些认为果实仅仅从咒语声音的自相的实体中产生的人来说，从默念中产生果实并不矛盾，因为默念没有咒语声音的自相。第三，为了消除对该情况的争论，分为两部分：争论和回答。第一部分是：如果字母的工作不同，并且没有字母的顺序，那么“味道”和“海洋”，即“ra saḥ（ར་སཿ，梵文 देवनागरी，raḥ saḥ，味道）”和“sa raḥ（ས་རཿ，梵文 देवनागरी，saḥ raḥ，海洋）”这些词，就其本质而言，您从听觉中不会按照顺序理解到味道和海洋是不同的果实，因为您的顺序没有区别。字母也没有区别。如果说前一个标志被接受，而后一个标志由字母是永恒且相同的来证明，那么第二部分分为三点：字母的因果顺序是由人造成的。因此，不同的顺序有不同的结果。证明字母的顺序是由人造成的。第一点是：“ra saḥ（ར་སཿ，梵文 देवनागरी，raḥ saḥ，味道）”和“sa raḥ（ས་རཿ，梵文 देवनागरी，saḥ raḥ，海洋）”，就其本质而言，您不应该因为没有不同的顺序而没有果实的区别，因为您的顺序是依赖于人的不同的。例如，在动机、听觉和记忆的三个顺序中，原因的动机顺序是不同的。对于“ra saḥ（ར་སཿ，梵文 देवनागरी，raḥ saḥ，味道）”，从ra的动机意识中产生字母ra，并且从sa的动机意识中产生声音sa，而对于“sa raḥ（ས་རཿ，梵文 देवनागरी，saḥ raḥ，海洋）”，则相反。结果的听觉顺序是不同的。对于“ra saḥ（ར་སཿ，梵文 देवनागरी，raḥ saḥ，味道）”，在ra的听觉听到之后，ra的特殊sa被耳朵确定，即被听到，而对于“sa raḥ（ས་རཿ，梵文 देवनागरी，saḥ raḥ，海洋）”，则相反。结果的记忆顺序是不同的。对于“ra saḥ（ར་སཿ，梵文 देवनागरी，raḥ saḥ，味道）”，ra的听觉意识所产生的意识具有自我把握，sa的听觉不是很迅速，前后是分开的
English
According to your view, why is mental recitation not meaningless? Mental recitation and verbal recitation, by their very nature, are not contradictory to the arising of the fruit of mantra, because it is praised through accomplishing the intention of the reciter, because it is recited by clinging to the generality of the mantra as its own characteristic. This is universal, because those who cling to the self-characteristic of the mantra and the nature of the generality of the mantra as one entity express the mantra. For those who believe that the fruit arises solely from the entity of the self-characteristic of the mantra sound, it is not contradictory that the fruit arises from mental recitation, because mental recitation does not have the self-characteristic of the mantra sound. Third, to refute the dispute regarding that situation, there are two parts: the dispute and the answer. The first part is: If the functions of the letters are different and there is no order of letters, then the words "taste" and "ocean," namely "ra saḥ (ར་སཿ, Sanskrit देवनागरी, raḥ saḥ, taste)" and "sa raḥ (ས་རཿ, Sanskrit देवनागरी, saḥ raḥ, ocean)," by their very nature, you would not understand from hearing that taste and ocean are different fruits according to the order, because there is no difference in your order. There is also no difference in the letters. If it is said that the former sign is accepted and the latter is proven by the fact that the letters are eternal and the same, then the second part has three points: The causal order of letters is made by a person. Therefore, different orders have different results. Proving that the order of letters is made by a person. The first point is: "ra saḥ (ར་སཿ, Sanskrit देवनागरी, raḥ saḥ, taste)" and "sa raḥ (ས་རཿ, Sanskrit देवनागरी, saḥ raḥ, ocean)," by their very nature, you should not lack the difference in fruits because there is no different order, because your order is different depending on the person. For example, among the three orders of motivation, hearing, and memory, the motivational order of the cause is different. For "ra saḥ (ར་སཿ, Sanskrit देवनागरी, raḥ saḥ, taste)," the letter ra arises from the motivational consciousness of ra, and the sound sa arises from the motivational consciousness of sa, and for "sa raḥ (ས་རཿ, Sanskrit देवनागरी, saḥ raḥ, ocean)," it is the opposite. The auditory order of the result is different. For "ra saḥ (ར་སཿ, Sanskrit देवनागरी, raḥ saḥ, taste)," after hearing the hearing of ra, the special sa of that ra is determined by the ear, that is, it becomes heard, and for "sa raḥ (ས་རཿ, Sanskrit देवनागरी, saḥ raḥ, ocean)," it is the opposite. The memory order of the result is different. For "ra saḥ (ར་སཿ, Sanskrit देवनागरी, raḥ saḥ, taste)," the consciousness generated by the hearing consciousness of ra has self-grasping, the hearing of sa is not very rapid, and the before and after are separate.