Tibetan
པ་བསད་པ་དེ་མཚུངས་ཀྱང་ནག་པའི་གསོད་བྱེད་དེ་ནག་པ་བསད་པ་ཉིད་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་མེས་བྱས་པའི་འཇིག་པ་དེ་ཤིང་ལས་དོན་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ཅེ་ན། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉིད་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འཇིག་པ་ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཤིང་གི་འཇིག་པ་ཆོས་ཅན། མེ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ། མེ་དེ་མེད་པར་ཡང་ཁྱོད་ཤིང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། མེས་བྱས་པའི་འཇིག་པ་དེ་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཤིང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་གང་རུང་འདི་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་པའི་རྣམ་པའང་མེད་དེ། ཁྱོད་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤོང་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ཞིག་དངོས་ལྷན་ཅིག་འགྱུར་བ་སྤོང་། །དངོས་པོ་འཇིག་པ་མེད་པ་སྤོང་། །བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པ་སྤོང་། །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནའང་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤིང་གི་དངོས་པོ་དང་འཇིག་པ་སྟེ་ཤིང་གི་ཞིག་པ་དག་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་ཞིག་པ་དེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིང་གི་ཞིག་པ་མེད་དགག་དེ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ཡང་རྟག་ཏུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་པ་དངོས་པོར་མེད་ན་དེས་དངོས་པོ་བཤིག་མི་ནུས་པས་དངོས་པོ་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཞིག་པ་དོན་གཞན་དངོས་པོར་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་འཇིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་འཇིག་པ་དོན་གཞན་པ་ཡིས་འཇིག་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེས་པ་ཉིད་འཇིག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པ་དོན་གཞན་དངོས་པོར་མེད་ན་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་གཞིར་བྱས་ནས་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་དཔྱད་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་ཤེ་ན། དངོས་པོ་རང་ཉིད་ངང་གིས་འཇིག་པ་དེ་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ལྟོས་མེད་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་དང་དེའི་འཇིག་པ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འཇིག་པའི་གནས་སྐབས་དེ་རྒྱུ་དོན་གཞན་
Chinese
杀人和杀黑人虽然相似，但杀黑人的行为并非仅仅是杀黑人。第二种情况是，火造成的毁灭与木头本身不是不同的东西，是吗？木头，作为主题，你本身应该变成毁灭。因为你的毁灭也是你的毁灭，与你不是不同的东西。如果接受，那么木头的毁灭，作为主题，火不应该是你的原因。因为即使没有火，你也会从木头的原因中产生。第三种情况是，火造成的毁灭与木头既不是同一实体也不是不同实体，是吗？木头，作为主题，除了你之外，没有其他同一或不同实体的毁灭形式，因为你是由实体组成的。为了避免第二个论点中的极端情况，有四点：避免毁灭与事物同时发生，避免事物不毁灭，避免类似的推论错误，通过这种方式，其他类别也被排除。第一点是：毁灭，即破坏，作为主题，应该总是以实体的形式存在，即使它是无因的。如果接受，那么木头的实体和毁灭，即木头的破坏，应该同时存在。因为木头的破坏总是存在。如果有人说：木头的破坏，即否定，作为主题，即使是无因的，也应该总是以实体的形式存在，这是不可能的，因为它不是实体。第二点是：如果毁灭不是实体，那么它就不能破坏事物，因此事物不会毁灭。对于那些认为破坏是与事物不同的实体的人来说，事物不会毁灭的推论不能作为反驳，因为他们不认为事物是被与事物不同的毁灭所破坏的，而是认为事物本身从其原因中瞬间产生的那一刻就是毁灭。如果毁灭是与事物不同的实体，那么事物的毁灭就是无因的，如果以此为基础来分析无因性，那又有什么意义呢？事物本身自然毁灭，因为它不依赖于事物原因之外的其他因素，为了理解这种不依赖性，推测的心识会虚构事物和它的毁灭是不同的，即使它们不是不同的，并将毁灭的状态视为其他原因
English
Although killing and killing a black person are similar, the act of killing a black person is not merely killing a black person. The second case is, is the destruction caused by fire not a different thing from the wood itself? Wood, as the subject, you yourself should become destruction. Because your destruction is also your destruction, which is not a different thing from you. If accepted, then the destruction of wood, as the subject, fire should not be your cause. Because even without fire, you would arise from the cause of wood. The third case is, is the destruction caused by fire neither the same entity nor a different entity from the wood? Wood, as the subject, there is no other form of destruction, either the same or different entity, apart from you, because you are composed of entities. To avoid the extreme consequences in the second argument, there are four points: avoid destruction and things occurring simultaneously, avoid things not being destroyed, avoid similar inferential fallacies, and in this way, other categories are also excluded. The first point is: destruction, i.e., ruin, as the subject, should always exist as an entity, even if it is causeless. If accepted, then the entity of wood and destruction, i.e., the ruin of wood, should exist simultaneously. Because the ruin of wood always exists. If someone says: the destruction of wood, i.e., negation, as the subject, even if it is causeless, should always exist as an entity, which is impossible, because it is not an entity. The second point is: if destruction is not an entity, then it cannot destroy things, therefore things will not be destroyed. For those who believe that destruction is a different entity from things, the inference that things will not be destroyed cannot be used as a refutation, because they do not believe that things are destroyed by a different destruction, but rather that the moment things themselves arise instantaneously from their cause is the destruction. If destruction is a different entity from things, then the destruction of things is causeless, and if this is used as a basis to analyze causelessness, what is the point? Things themselves naturally decay because they do not depend on factors other than the cause of things, and in order to understand this independence, the speculative mind fabricates that things and their destruction are different, even though they are not different, and regards the state of destruction as other causes.
Tibetan
མེད་པ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཞིག་ཟིན་རྒྱུ་མེད་དུ་བཤད་པ་ནི་རྒྱུ་གཏན་མེད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཞིག་པ་དེ་རང་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤིང་རང་ཉིད་གྲུབ་ཙམ་ལས་ཡོད་ན་ཡང་འཇིག་པ་དེ་ཤིང་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེས་པའི་རྣམ་རྟོག་འདི་ནི་མཚུངས་ཏེ། གཞན་ཡིན་ན་ཤིང་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཅིག་ཡིན་ན་ཤིང་སྐྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཞིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཤིང་དེའི་དངོས་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་དེ། ཤིང་ཞིག་ཟིན་ནས་མེད་པར་གྱུར་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་འདི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞིག་ཟིན་དེ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུང་བ་སྟེ་བརྗོད་པ་དེ་ནི། དངོས་པོ་མིན་ཞེས་བྱ་བའང་དགག་པ་ཙམ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གཞན་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞིག་ཟིན་གྱི་མེད་དགག་དེ་ཆོས་ཅན། ཅི་སྟེ་ཤིང་གི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་ལྟོས་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་གང་གིས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་ལས་སུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་གྱི་མེད་ན་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་བསྟན་པ་དེས་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཞིག་པ་རྒྱུ་མེད་ལ་སྐྱོན་འགོད་པའི་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཅིག་འཇིག་པ་སྟེ་ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལས་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའི་དང་པོ་ནས་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །འདོད་ན་ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་སོགས་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། འཇིག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ། དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསལ་ཅེ་ན། ཞིག་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་དང་པོ་ནས་ཡོད་པ་སོགས་གསུམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདིར་འཇིག་པ་ཅེས་པའི་སྒྲ་ནི་རིགས་པ་ཅན་པས་ཤིང་ཞིག་ཟིན་ནས་ཤིང་གི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ཞིག་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་ལ། སངས་རྒྱས་པས་ནི་ཤིང་
Chinese
说是以无有为体性，而说坏灭为无因，这是说为全无因，因此有差别。第三，如果那木头的无实体的坏灭，不依赖于自己的因，也不依赖于其他的因，仅仅是木头自身成立而存在，那么坏灭与木头是一还是异呢？这种分别念是相同的。如果是异，那么木头就不会坏灭；如果是一，那么木头就不会有丝毫的生起。如果这样说，那么木头的坏灭，作为法，从木头的实体来说，它本身和他者丝毫也不会改变，因为仅仅是木头坏灭后变成没有了。实体是一还是异的分别念，仅仅对于实有存在的事物才会产生，因为一和异的成立，也就是作用，仅仅与实有存在的事物有关。因此，说木头坏灭后就没有了，这个说法，也仅仅是否定不是实体，而不是成立其他的法，因此与实体既不是一也不是异。因此，木头坏灭后的无有否定，作为法，如果它会依赖于木头的因之外的其他因，那是不可能的，因为对于你来说，因的实体不会有丝毫的作用。这是周遍的，如果某个因有丝毫的作用，那么它就会依赖于其他的因，如果没有，那么它就不会依赖。第四，显示坏灭为无实体，作为法，还有其他的必要，那就是为了消除对于坏灭是无因的过分推论的责难。什么样的责难呢？一个坏灭，也就是坏灭，作为法，会从没有产生的事物中，也就是从没有产生的最初就存在，因为它是无因的缘故。如果承认，那么坏灭，作为法，就会成为与苗芽等不同的存在，并且是坏灭本身，因为它是最初就存在的缘故。如何消除呢？坏灭，作为法，如果是无因，那么就不会成为最初就存在等三种情况，因为它不是实体的缘故。这里，所谓的“坏灭”这个词，理则学家认为，是指木头坏灭后，即使木头的实体不存在，但坏灭本身仍然以实体的形式存在。而佛教徒则认为木头
English
It is said to be characterized by non-existence, and to say that destruction is without cause is to say that there is no cause at all, so there is a difference. Third, if the destruction of the wood, which is without substance, does not depend on its own cause or on other causes, but exists only because the wood itself is established, then is the destruction one with the wood or different? This distinction is the same. If it is different, then the wood will not be destroyed; if it is one, then the wood will not have the slightest arising. If you say so, then the destruction of the wood, as a dharma, from the substance of the wood, neither itself nor otherness will change in the slightest, because it is only that the wood has been destroyed and become non-existent. The distinction of whether a substance is one or different only arises for things that exist substantially, because the establishment of one and different, that is, action, is only related to things that exist substantially. Therefore, the statement that the wood is destroyed and then there is nothing, this statement, is only to deny that it is not a substance, but not to establish other dharmas, so it is neither one nor different from the substance. Therefore, the negation of non-existence after the wood is destroyed, as a dharma, if it would depend on other causes besides the cause of the wood, that is impossible, because for you, the substance of the cause will not have the slightest effect. This is pervasive, if a certain cause has the slightest effect, then it will depend on other causes, if not, then it will not depend. Fourth, showing destruction as non-substantial, as a dharma, there is also another necessity, that is, to eliminate the blame of excessive inference that destruction is without cause. What kind of blame? One destruction, that is, destruction, as a dharma, will be from things that have not arisen, that is, from the beginning of not arising, because it is without cause. If you admit it, then destruction, as a dharma, will become a different existence from sprouts and so on, and it will be destruction itself, because it exists from the beginning. How to eliminate it? Destruction, as a dharma, if it is without cause, then it will not become the three situations such as existing from the beginning, because it is not a substance. Here, the word "destruction" is considered by logicians to refer to the fact that after the wood is destroyed, even if the substance of the wood does not exist, the destruction itself still exists in the form of a substance. Buddhists, on the other hand, consider wood