Tibetan
ཇུག་ལྡོག་བྱེད་མི་ནུས་པས་ལུང་ཁོ་ན་ལས་བྱེད་དགོས་ལ། ལུང་གི་ནང་ནས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་ཚད་མར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་ཚིག་གི་མཚན་གཞི་བཤད། །མི་སླུ་བ་ཡི་དོན་ལྡོག་བཤད། །སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར་གསུངས་པའི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ནི་ཆོས་ཅན། ལུང་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་མེད་མ་ཡིན་པར་བླང་དོར་གྱི་གནས་སྟོན་པ་ལ་ངག་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་ཆགས་པ་དང་ནི། དགོས་པ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་དགོས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་དང་། དགོས་མེད་མ་ཡིན་པར་སྐྱེས་བུ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དགོས་པའི་དོན་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་ངག་ཡིན་མིན་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་གསུམ་ལྡན་དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བ་མངོན་གྱུར་དང་། མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ཡི་དོན་ལྐོག་གྱུར་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་དག་སྟོན་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་པ་དེ། ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་སླུ་བའི། །ཞེས་པ་འདི་ཡི་སྐབས་ཀྱི་མི་སླུ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སྟོན་པ་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས་ལུང་དེ་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་སླུ་བར་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཁ་ཅིག་མ་མཐོང་བ་ལ་ལྐོག་གྱུར་དང་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་རང་ཚིག་གི་གནོད་པ་མེད་པ་ཁ་བསྐང་བ་དང་། གཞན་དག་མཐོང་བ་ལ་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་མ་མཐོང་བ་ལ་རྗེས་དཔག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་མེད་ཅེས་འཆད་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ལོངས་པ་སྟེ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་རྣམ་གཉིས་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང་། སྤྱི་ལས་ཞེས་དང་། འདིའི་མི་སླུ་བ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནུས་པ་མ་ཐོན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞལ་བྱའི་གནས་གསུམ་ལ་མི་སླུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤིན་ལྐོག་ལ་མི་སླུ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་དེས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཚིག་ཉིད་རྗེས་དཔག་ཏུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ནི་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་དངོས་སྟོབས་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྤྱི་ལས་ལུང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིའི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ནའང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤིན་ལྐོག་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གང་ཞིག ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་ཚད་མ་ཤིན་ལྐོག་ལ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། གཞན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་གྱུར་གྱི་གཙོ་བོའི་དོན། བདེན་བཞི་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བླང་བྱའི་དེ་ཉིད་འགོག་བདེན་དང་། དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཐབས་ལམ་ཀུན་འབྱུང་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིས་སོ། །སྔ་མ་དག་འདིར་ཡང་ན་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བྱས་ནས་སྔ་མའི་རྣམ་གྲངས་སུ་འཆད་པ་དང་། རབ་ཏུ་ངེས་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ཡིས་ཞེས་པའི་འབྲུ་སྦྱར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་ལ་བློ་གྲོས་རྩིངས་པ་སྟེ་སྔ་མས་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་ནས་ཕྱི་མས་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ཚུལ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་བཞི་རབ་ཏུ་ངེས་པ་བདེན་བཞི་སྟོན་པའི་རྒྱུར་དགོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ངེས་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཅིང་ཉེས་པ་ཟད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་དེས་སྨྲས་པའི་ཚིག་ནི་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ཅན་དུ་རིགས་པ་ཅན་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པས་དེ་ལས་བརྗོད་དོན་སྒྲུབ་ནུས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ལ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་མེད། །རང་ལ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ནུས་ན་དེའི་ཚིག་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་དོན་དེ་འདོད་པར་རིགས་ཀྱང་ཐ་མལ་པ་ཆོས་ཅན། ཕ་རོལ་པོ་སྐྱེས་བུ་ཕུལ་བྱུང་ཡིན་མིན་དུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོ་འདི་ནི་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་གཞན་ལ་སྐྱོན་ལྡན་ནམ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རྣམས་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྲིད་པར་བསྟན། །སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པར་བསྟན། །ཉེས་པའི་རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །
Chinese
因为无法逆转，所以只能依赖于圣言。在圣言之中，像这样的圣言是可靠的，这是在完全考察其可靠性的前提下说的。第二部分有三点：解释可信之语的定义；反驳不欺骗的含义；解释从一般到推论的方式。第一点是：总的来说，所说的可信之语，并非仅仅是圣言，而是因为前后语句连贯，能够指示取舍之处，并非不能实现目的，而是能够指示实现目的和与之相符的方法，并非无用，而是能够陈述对人有用的必要之义，即，在完全考察是否具备这三种特性的言语之后，才以此为前提，而不是以不具备这三种特性的其他言语为前提。第二点是：可见的显现和不可见的隐蔽事物，你们在指示这些事物时，如果显现和自力推论这两种量都没有损害，那么，这就是“可信之语是不欺骗的”这句话中的不欺骗的含义。因为必须以你们在指示事物时，两种量都没有损害作为标志，来证明圣言在极隐蔽事物上是不欺骗的。这里，有些人将不可见的事物分为隐蔽和极隐蔽两种，以此来弥补自己言语的无害性，另一些人将可见的事物分为显现和隐蔽两种，认为在不可见的事物上，从两种推论中，依赖于圣言的推论没有损害，这种解释没有理解上下文的含义，因为必须确定损害的量是两种，并且“从一般”和“这里的不欺骗”等词语没有发挥作用，而且以对三种可衡量事物不欺骗的标志来证明对极隐蔽事物不欺骗，这与所证和能证是相同的。第三点是：论师的论著并没有将可信之语本身说成是推论，而是说具备三种特性的可信之语，对于显现和隐蔽事物是不欺骗的，从自力量确定的普遍性出发，依赖于该圣言，来推断极隐蔽的事物。
English
Because it is impossible to reverse, one must rely solely on the sacred word. Among the sacred words, it is said that such a sacred word is reliable, which is said on the premise of fully examining its reliability. The second part has three points: explaining the definition of trustworthy words; refuting the meaning of non-deception; and explaining the method of inference from the general. The first point is: In general, the trustworthy words that are spoken are not merely sacred words, but because the preceding and following statements are coherent, they can indicate the places of acceptance and rejection, and they are not incapable of achieving the purpose, but can indicate the method of achieving the purpose and being consistent with it, and they are not useless, but can state the necessary meaning that is useful to people, that is, after fully examining whether the speech possesses these three characteristics, it is taken as a premise, rather than taking other speech that does not possess these three characteristics as a premise. The second point is: Visible manifestations and invisible hidden things, when you indicate these things, if neither manifestation nor self-powered inference, these two valid cognitions, cause harm, then this is the meaning of non-deception in the phrase "trustworthy words are not deceptive." Because it is necessary to prove that the sacred word is not deceptive in extremely hidden things by using the fact that neither of the two valid cognitions cause harm when you indicate things as a sign. Here, some people divide invisible things into hidden and extremely hidden, in order to compensate for the harmlessness of their own words, and others divide visible things into manifestation and hidden, believing that in invisible things, among the two inferences, the inference based on the sacred word does not cause harm, this explanation does not understand the meaning of the context, because it must be determined that the amount of harm is two kinds, and the words "from the general" and "non-deception here" etc. have not played a role, and proving that extremely hidden things are not deceptive by the sign of not deceiving the three measurable things is the same as what is to be proven and what can be proven. The third point is: The teacher's treatise does not say that the trustworthy word itself is an inference, but that the trustworthy word with three characteristics is not deceptive for manifestation and hidden things, and based on the universality determined by self-powered valid cognition, relying on that sacred word, to infer extremely hidden things.
Chinese
具有了知的智慧是所立宗。雖然此（智慧）的對境極為隱蔽，但（經中）說唯有通過比量才能了知。因為，對於通達現世者的相續而言， কোন प्रमाण能證知極為隱蔽之境？因為通達現世者的相續之中的現勢量，沒有機會涉入極為隱蔽之境。那麼，從總相中能夠進行比量的理由是什麼呢？ 值得信賴的言辭是所立宗。因為它在對於其他極為隱蔽之境不會欺騙的情況下，能夠進行比量。因為（此言辭）對於隱蔽之境的主要內容，也就是四聖諦不會欺騙。因為，您所應當接受的，就是滅諦，以及應當捨棄的，就是苦諦，以及其途徑集諦，如其所說，都已通過現勢量完全確定了。 前面那些（觀點），通過在此處使用「或者」這樣的連接詞，將其作為前面觀點的分類來解釋。並且，通過「完全確定」作為原因，然後連接「已經指示」這樣的詞語，這是對於極為細微之義的粗略理解。因為前者（觀點）已經確定了比量的基礎，而後者（觀點）則顯示了如何從總相中進行比量。如果完全確定四聖諦需要成為指示四聖諦的原因，那麼這就與認為在佛陀的境界中沒有確定性的認知相矛盾。 第二（部分）有兩個方面：陳述觀點，以及闡述反駁。 第一個方面是：需要依賴於具有如實見到事物本質的功德，並且已經滅盡過失的卓越之人。因為他所說的言辭，其他有理性的人能夠知道其具有如實的意義，因此能夠從中證成所要表達的內容。 如果這樣說，那麼第二個方面有兩個方面：他人沒有卓越之人，以及自己已經成立了卓越之人。 第一個方面是：如果能夠知道卓越之人就是那樣的，那麼也應該承認他的言辭具有真實的意義。然而，對於普通人來說，如實地了解他人是否是卓越之人是很困難的。因為很難找到以他人是否具有這樣的過失，或者是否沒有這樣的過失為對境的量。這是其他佛教徒所了解的。 第二個方面有三個方面：顯示斷除過失是可能的，顯示斷除之後不會再次復發，以及消除對於過失之因的爭論。
English
The mind that knows is the subject. Although its object is extremely obscure, it is said that it can only be inferred. Because, for the continuum of those who see the present, what प्रमाण can prove the extremely obscure realm? Because the direct perception of the continuum of those who see the present has no opportunity to enter the extremely obscure realm. Then, what is the reason why it is possible to infer from the general? The trustworthy word is the subject. Because it can be inferred without deceiving in the case of other extremely obscure realms. Because (this word) does not deceive about the main content of the obscure realm, which is the Four Noble Truths. Because what you should accept is the Truth of Cessation, and what you should abandon is the Truth of Suffering, and its path, the Truth of Origin, as it has been shown, have been completely determined by direct perception. The former (views) are explained here as a classification of the former views by using the conjunction "or". And, by using "completely determined" as the cause, and then connecting the words "has been indicated", this is a rough understanding of the extremely subtle meaning. Because the former (view) has determined the basis of inference, and the latter (view) shows how to infer from the general. If completely determining the Four Noble Truths needs to be the cause of indicating the Four Noble Truths, then this contradicts the view that there is no certainty in the state of the Buddha. The second (part) has two aspects: stating the view, and explaining the refutation. The first aspect is: it is necessary to rely on an excellent person who has the merit of seeing things as they are, and who has exhausted faults. Because the words he speaks, other rational people can know that they have the meaning of reality, so they can prove what they want to express from it. If you say so, then the second aspect has two aspects: others do not have an excellent person, and you have established an excellent person. The first aspect is: if you can know that an excellent person is like that, then you should also admit that his words have a true meaning. However, for ordinary people, it is difficult to know whether others are excellent people as they are. Because it is difficult to find a measure that takes as its object whether others have such faults, or whether they do not have such faults. This is what other Buddhists know. The second aspect has three aspects: showing that it is possible to abandon faults, showing that abandoning them will not recur, and eliminating disputes over the cause of faults.