Tibetan
འི་འཇིག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་སྟེ་དེ་བསྐྱེད་ངེས་མིན་པར་ཐལ། བུམ་པའི་འཇིག་པའི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྒྱུ་ཙམ་ལ་འབྲས་བུ་དེ་གནས་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འཇིག་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དེ། རང་གི་འཇིག་པ་དེའི་རྒྱུ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེས་རང་གི་འཇིག་པ་དངོས་པོ་དང་ཞིག་ཟིན་གྱི་དངོས་མེད་གང་ཡང་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་གི་སྒྲས་ཞིག་ཟིན་གྱི་འཇིག་པ་དངོས་མེད་མི་བསྐྱེད་པ་ལ་སྔ་མ་དག་འཆད་ཀྱང་གཞུང་གི་དོན་རིགས་པ་སྔ་མ་སྡུད་པར་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐོང་བའི་བུམ་སོགས་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་བའི་བུམ་སོགས་གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱས་ཡོད་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་པར་སྐྱེས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ནི། འབྲེལ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་དེས་ན་འབྲས་རྟགས་དང་། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཆོས་ཅན། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དངོས་པོ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཡིན་པ་ཁྱོད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་ཏེ། ཁྱོད་དེ་དག་ཁོ་ན་ལས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་ངོ་བོར་གྱུར་པས་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་འབྲེལ་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བཟློག་འབྲེལ་དགག་པའི་རྟགས་ལ་སྦྱར་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་དམིགས་དང་པོས་དགག་བྱ་འགོག་པའི་ཚུལ། །མ་དམིགས་གཉིས་པས་དགག་བྱ་འགོག་པའི་ཚུལ། །མ་དམིགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོད་ངེས་འགོག་པ་ཚད་མ་ཡིན། །མེད་ངེས་བསྒྲུབ་ལ་ཚད་མ་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་ནའང་དགག་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་བཀག་པས་འབྲས་བུ་ཐ་སྙད་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པའི་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདིའི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་ཚད་མས་མི་དམིགས་ན། ཆོས་དེ་ཡོད་ངེས་
Chinese
说产生毁灭是错误的，因为不一定产生毁灭。因为瓶子的毁灭仅仅是传承的因。遍：因为仅仅是因，不一定有那个果。第二：瓶子，作为有法，它的毁灭不依赖于自身因之外的其他因，因为它的毁灭的因，即从自身因之后产生的因，没有能力产生它的毁灭，无论是实物还是已毁坏的非实物。又，用“又”字说明不产生已毁坏的毁灭非实物，虽然前面已经解释过，但文中明确说明了总结了之前的道理。第三：所见的瓶子等，作为有法，其自性会毁灭，因为产生了不依赖于自身因之外的其他因的毁灭的自性。第二：对于所见的瓶子等，凡是被称为自性会毁灭的，以及除此之外的已造之物，作为有法，其自性会毁灭，因为产生不依赖于自身因之外的其他因的毁灭没有差别。第三，由于关联的缘故，确定为两种能立因，由于确定为两种关联，因此，果因和自性因，作为有法，所立之法是实物，凡是以能立作为对境的现量，即正确的因，你们确定为两种，因为你们仅仅是从那两种因中，成为自身所立之法的果和自性，因此确定与自身所立之法相关联。第二，将反向关联应用于遣除的因，有三种：第一，不现见以遮止所遮止的方式。第二，不现见以遮止所遮止的方式。第三，分为两种不现见以消除争论。第一种有两种：遮止存在确定是量。建立不存在确定不是量。第一：如果对于两种能立因，成立了因果和一体的关系，那么对于遣除因的因法，如何成立关联呢？不显现的不现见的理由，是因为遮止了名称的因，从而遮止了名称的果，因此，通过那样的生起关联的反向，也成立了此处的因法关联，这样，如果以量不能现见那个法的自性，那么那个法一定存在。
English
It is said to be mistaken to generate destruction, because it is not certain to generate destruction. Because the destruction of a vase is merely the cause of the lineage. It pervades: because it is merely the cause, there is no certainty that the result exists. Second: A vase, as the subject, its destruction does not depend on causes other than its own cause, because the cause of its destruction, that is, the cause that arises after its own cause, has no ability to produce its destruction, whether it is a real object or a non-real object that has already been destroyed. Moreover, the word "moreover" explains that it does not produce the non-real object of destruction that has already been destroyed, although the previous ones have been explained, but the text clearly states that it summarizes the previous reasoning. Third: The visible vase, etc., as the subject, its own nature will be destroyed, because the nature of destruction that does not depend on causes other than its own cause is born. Second: For the visible vase, etc., whatever is called that its own nature will be destroyed, and the created things other than that, as the subject, its own nature will be destroyed, because there is no difference in the birth of destruction that does not depend on causes other than its own cause. Third, due to the connection, it is determined as two valid reasons. Because it is determined as two connections, therefore, the result reason and the nature reason, as the subject, the established dharma is a real object, and all the inferences that take the valid reason as the object of proof, you are determined as two types, because you are only from those two reasons, becoming the result and nature of your own established dharma, therefore it is certain to be related to your own established dharma. Second, applying the inverse relation to the refuting reason has three aspects: First, the way of negating the object to be negated by non-apprehension. Second, the way of negating the object to be negated by non-apprehension. Third, dividing into two types of non-apprehension to eliminate disputes. The first has two aspects: Negating the certainty of existence is a valid cognition. Establishing the certainty of non-existence is not a valid cognition. First: If the relationship of cause and effect and identity is established for the two valid reasons, then how is the relationship established for the dharma of the refuting reason? The reason for non-apprehension of non-appearance is that by negating the cause of the name, the result of the name is negated, therefore, through the inverse of such a arising relationship, the relationship of the dharma of this reason is also established. Thus, if the nature of that dharma cannot be apprehended by valid cognition, then that dharma must exist.
Tibetan
ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་དེ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ནི་ཆོས་དེ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པས་སྐལ་དོན་ཚད་མས་མི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་སྐལ་དོན་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། གཞི་འགར་སྐལ་དོན་ཡོད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་དག་འདི་ལ་ཡོད་ངེས་འགོག་པར་གཉིས་ཀ་མཚུངས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་ནས་དགག་རྟགས་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་ངེས་ལས། མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་བ་དང་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་འགའ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྐབས་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དང་། དོན་རྣམས་དབང་པོ་ལས་འདས་ནས་ཡོད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ལ་ལྟར་མི་རུང་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱང་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྐལ་དོན་དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། གང་ལ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་ཚད་མས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་མེད་ངེས་སུ་འགྲུབ་སྟེ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་ཚད་མས་དམིགས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མ་དེ་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་ཡོད་མེད་གང་རུང་ལ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤ་ཟ་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །རང་འགྲེལ་དུ། ཚད་མ་དག་ནི་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། ལྷས། དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་འབའ་ཞིག་བཟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་བ་དེའི་ངོ་བོ་ཆོད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་། མ་ངེས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་དག་མཐོང་བ་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་དེ་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མ་ནི་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། ཤཾས། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་འཛིན་པ་ན་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་དང་། ཀ་ཤཱིས། མ་ཞེན་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱོན་ཡང་ཅི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནང་ཁོ་ན་ལ་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་དེ་གང་ལ་བསྐྱེད་
Chinese
不使用“存在”这个词，因为使用“该法存在”这个词是因为该法是心识所缘在先的缘故。如是成立，以正量不缘有分，是为法。在某个基上遮止“有分存在”这个词，说是以正量作为能立，因为在某个基上遮止“有分存在”这个词，三相可以具足的缘故。前者等同于此处遮止存在，以“二者相同”来称谓，并将二者都施加于遣除之相，出自《释量论》。这与只施加于不可见不缘的因相相违。第二，有些事物与论典的语境所要表达的意义无关，有些事物虽然超离感官而存在，但不能像现量一样观察，以及不具备能立之相的有分，这些是为法。因为不被成为有分之人的正量所缘，如何成立为必定不存在呢？不能成立，因为即使你存在，也不遍及被那个人的正量所缘。因此，食肉者成为有分之人的相续之正量，是为法。不会成为对食肉者存在与否都施设的正量，因为不是对食肉者存在与否都决定的决定的结果。自释中说：因为正量是决定的结果。拉云：对于此，即使仅仅取了以无常等相差别不同的自性，也不是决定的，因为是已决断了错乱之体性。而且，从不决定来说，也和没有取到见到的一样，如此一来，对于这些来说，这就是正量。另一种情况则不是，因为正量是具有进入之果的缘故。香：现量也是，在取一切相时，对于以进入之境而决定的那些来说，才是正量。喀什：对于不执著之义，不欺骗也不是正量，因为太过分了。像这样，现量没有差别，过失又如何，凡是完全取受之相，仅仅在内心中产生分别的，就认为是现量，对于何者生起
English
The term "exists" is not used, because the term "that dharma exists" is used because that dharma is preceded by a mind that apprehends it. Thus, it is established that the non-apprehension of a part by a valid cognition is the subject. To negate the term "a part exists" on some basis, it is said that a valid cognition is the means of proof, because the three characteristics can be complete in negating the term "a part exists" on some basis. The former is the same as negating existence here, and the term "both are the same" is used, and both are applied to the sign of negation, according to the Pramāṇavārttika. This contradicts applying it only to the reason of non-apprehension of the invisible. Secondly, some things are unrelated to the meaning to be expressed in the context of the treatise, and some things, although existing beyond the senses, cannot be observed like direct perception, and those parts that do not have the sign of proof are the subject. Since it is not apprehended by the valid cognition of the person who has become a part, how can it be established as necessarily non-existent? It cannot be established, because even if you exist, it is not pervasive that you are apprehended by the valid cognition of that person. Therefore, the valid cognition of the continuum of a person who has become a meat-eater is the subject. It will not become a valid cognition that is applied to whether a meat-eater exists or not, because it is not the result of a determination that determines whether a meat-eater exists or not. In the autocommentary, it says: Because valid cognitions are the result of determination. Lha: For this, even if only the nature that is differentiated by aspects such as impermanence is taken, it is not a determination, because it is the nature of having decided the nature of confusion. Moreover, from the point of view of non-determination, it is the same as not having taken what is seen, and thus, for these, this is a valid cognition. Otherwise, it is not, because a valid cognition is the cause of having the result of entering. Sham: Even direct perception, when taking all aspects, is a valid cognition for those that are determined by the object of entering. Kashi: For the meaning of non-attachment, non-deception is not a valid cognition, because it is too extreme. Like this, direct perception has no difference, and what is the fault, whatever is the aspect of completely taking, and only generates conceptualization within, is considered direct perception, for what arises