Tibetan
་འདོཾད་ནཾ། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལས་འབྱུང་སྟེ། རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ན་སྤྱི་གཙོ་བོ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་ཞིང་རྐྱེན་དེ་དག་ལས་གང་རུང་གཅིག་དང་བྲལ་ནའང་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་སྟེ། དོན་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་སྟེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་དངོས་པོ་དང་སྤྱིའི་གཞི་མཐུན་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་ཐམས་ཅད་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་སྐྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དེས་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་བདག་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་སོགས་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཅན། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་པ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་འདི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐལ་བ་འགོད་ཅིང་ཉེས་སྤོང་དགག །སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་། །རང་མཚན་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་སྤང་། །དུ་མས་བསྐྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། །གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་གཏན་མེད་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། གནས་སྐབས་མི་རྟག་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱད་པར་གཅིག་འཇིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་འདིའི་སྤྱི་འདི་ཞེས་སམ། སྤྱི་འདིའི་ཁྱད་པར་འདིའོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བློ་དོན་མཐུན་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་འཇིག་པའི་ཚེ་སྤྱི་འཇིག་མི་འཇིག་བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་དེ་སེལ་བའི་སྤྱི་ལའང་མཚུངས་ཏེ། སེལ་བའི་སྤྱིའང་གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པས་འཇིག་པ་ལྟར་ན་གསལ་བ་ལྷག་མ་སྤྱི་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། མི་འཇིག་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་དེ་མིན་ལས་ལྡོག་པ་སེལ་ངོར་གསལ་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སེལ་བར་བྱེད་པ་པོ་ལ་སེལ་བའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལྡོག་པའི་སེལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཁྱོད་དོན་ལ་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པའི་སྤྱིའི་བློ་ཡང་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་ཁྱོད་དོན་ལ་གནས་པའམ་མི་གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་སྒོ་ནས་སུན་དབྱུང་བ་ཡང་མེད་དེ། ཁྱོད་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་བསླད་པ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི། ཤེས་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །འདིར་བོད་དག་དོན་རང་མཚན་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་དང་། དེ་མིན་ལས་ལྡོག་པའི་མེད་དགག་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་སེལ་བར་བྱས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གསལ་བ་དང་སྐྱེ་འཇིག་ཅིག་ཆར་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ཁ་བསྐང་། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས། གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཏེ་དེ་ཡང་སྤྱིའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་གཅིག་ཞིག་པ་ན་དོན་ལ་གནས་མི་གནས་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་སུན་དབྱུང་དུ་མེད་དེ། བསླང་པ་ཡིན་པས་རང་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་དེ་བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཆད་པ་ནི་རྒན་པོའི་ཟེར་སྒྲོས་ཚད་མར་བྱས་པས་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པ་སྟེ། དང་པོ་ཁ་བསྐང་བ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྡོག་པའི་གཞན་སེལ་ལ་མེད་དགག་གིས་ཁྱབ་པ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གསུམ་པ་སྤྱིའི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱི་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ལྡོག་པ་ངོ
Chinese
འདོཾད་ནཾ། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། （此等果实苗芽，有法，） རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ལས་འབྱུང་སྟེ། （从各种因缘产生，） རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ན་སྤྱི་གཙོ་བོ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་ཞིང་རྐྱེན་དེ་དག་ལས་གང་རུང་གཅིག་དང་བྲལ་ནའང་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། （因为诸缘聚合，即使没有总主因也能产生，并且如果缺少任何一个因缘，也不会产生。） གང་ཞིག་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་སྟེ། （从随顺显现的总主因中，不会产生果实苗芽，） དོན་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་སྟེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང་། （因为凡是能产生果实，即具有生起能力者，才是真实存在的。） དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། （而且真实存在者，彼此之间没有随顺性。） ཚིགས་བཅད་འདིས་ནི་དངོས་པོ་དང་སྤྱིའི་གཞི་མཐུན་དང་། （此偈颂应知遮破了事物与总体的同一性，） དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །（以及“凡是具有作用能力，就一定是真实具有作用能力”的不遍及性。） གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆུ་ལུད་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ན། （第三，如果说除了产生苗芽的种子之外，水、肥料等也能产生苗芽，） ནས་ཀྱི་ས་བོན་སོགས་ཐམས་ཅད་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སོགས་སྐྱེད་པ་པོར་འགྱུར་ཏེ། （那么所有的青稞种子等都会变成稻米的苗芽等的生产者，） ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེ་ན། （因为在不同方面没有差别。） རང་བཞིན་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དེས་ན། （如果说自性相同就能产生，那就太过分了，） ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་བདག་ཉིད་ཐ་དད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་སོགས་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཅན། （因此，即使青稞种子和稻米种子在本体上相同，但某些稻米种子等，有法，） སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་གཞན་པ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། （是稻米苗芽的因，而其他的青稞种子不是稻米苗芽的因，） དེ་ལྟ་བུ་འདི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནམ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། （因为如此这般是事物的自性或法性。） གཉིས་པ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། （第二，破斥诸事物自性相同有五点：） ཐལ་བ་འགོད་ཅིང་ཉེས་སྤོང་དགག །（立宗太过并遮破过失，） སེལ་བའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་། །（舍弃在区分的总相上相同，） རང་མཚན་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་སྤང་། །（舍弃不是自相的生起者，） དུ་མས་བསྐྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། །（多种产生没有损害，） གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་པའོ། །（一种产生有损害。） དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། （第一，如果一切事物自性没有差别，都是唯一的，） སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཆོས་ཅན། （那么先后产生的各种事物，有法，） ཅིག་ཆར་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། （应成同时生灭，） རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། （因为是同一本体。） གལ་ཏེ་ཐ་དད་གཏན་མེད་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། （如果说不是完全没有差别，而是从总主因中暂时存在差别，所以不会同时生灭，） གནས་སྐབས་མི་རྟག་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། （因为暂时是无常的，但自性是常恒的。） གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཅན། （主因的本体，有法，） ཁྱད་པར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་མིན་པར་ཐལ། （应成不是与差别者的自性相同，） ཁྱད་པར་གཅིག་འཇིག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར། （因为当一个差别者坏灭时，你不会坏灭而存在。） འདོད་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན། （如果承认，那么总相和差别在意义上就变成不同的，如果那样，） སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། （总相和差别，有法，） ཁྱད་པར་འདིའི་སྤྱི་འདི་ཞེས་སམ། （应成不能说“这是此差别的总相”或者，） སྤྱི་འདིའི་ཁྱད་པར་འདིའོ་ཞེས་པའི་ས （“这是此总相的差别”。）
English
འདོཾད་ནཾ། These sprout-fruits, have the property of arising from various specific conditions. Because when the conditions gather, they arise even without a general principal cause, and because they do not arise even if one of those conditions is missing. The sprout-fruit does not arise from the general principal cause that follows what is clear. Because whatever has the ability to produce the fruit, that is, to generate it, is what truly exists. And what truly exists does not follow anything else. This verse should be understood as negating both the common ground of objects and generality, and the non-pervasion of 'if it has the ability to perform a function, then it truly has the ability to perform a function.' Thirdly, if water, fertilizer, etc., which are different from the seed that produces the sprout, also produce the sprout, then all barley seeds, etc., would become producers of rice sprouts, etc., because there is no difference in being different. If you say that, since it is too extreme if one nature produces, then even though barley seeds and rice seeds are the same in being different entities, some rice seeds, etc., have the property of being the cause of rice sprouts, but other barley seeds are not the cause of rice sprouts. Because this is the nature or dharma of things. Secondly, there are five points to refute that all things have the same nature: Establishing the consequence and refuting the fault-finding. Abandoning similarity in the general that distinguishes. Abandoning what is not the producer of its own characteristic. There is no harm in being produced by many. There is harm in being produced by one. The first is: If all things are one and the same without difference in nature, then the various things that arise successively have the property of becoming simultaneous arising and ceasing. Because they are one substance. If you say that it is not that there is no difference at all, but that they do not become simultaneous arising and ceasing because they exist temporarily differently from the general principal cause, because the temporary is impermanent but the nature is permanent, then the nature of the principal cause has the property of not being the same as the nature of the particular. Because if one particular ceases, you remain without ceasing, that is, because you remain. If you accept that, then the general and the particular become different in meaning, and if that is the case, then the general and the particular have the property of not being able to be said to be 'this is the general of this particular' or 'this is the particular of this general.'
Chinese
声音和意识不会一致运作，因为它们是相互独立的实体。其次，如果当显现的事物消失时，普遍性是否会消失的问题也适用于消除的普遍性。如果消除的普遍性也像一个显现的事物消失一样消失，那么剩余的显现事物将不存在普遍性。如果它不消失，那么普遍性和特殊性将成为不同的实体。如果有人这样说，那么在这里，消除的普遍性有两种情况：一种是将与非此不同之处的消除视为存在于所有显现事物中的消除；另一种是将想象的形象视为消除者，并以消除之名来称呼它。如果从第一种情况来看，那么作为消除的对立面，当一个显现的事物消失时，你不应该被询问你是在现实中存在还是不存在的事物，因为你本质上是不存在的。如果从第二种情况来看，那么对于将多个事物想象为一个事物的普遍意识，当一个显现的事物消失时，也没有必要通过询问你是在现实中存在还是不存在的事物来驳斥它，因为对你来说，外在的显现事物是一种错误的意识，而不是与外在的显现事物相同的实体。这与“与意识不同，如何追随其他事物？”这句话的意思相同。在这里，西藏人将事物自身的特征视为消除，将与非此不同的否定性消除视为消除，并将想象的形象视为声音的直接表达对象，这三种情况。如果从第一种情况来看，那么“显现事物和生灭同时发生”这句话需要补充。如果从第二种情况来看，那么是前两句。如果从第三种情况来看，那么是后两句，也就是说，普遍意识是主题。当你所假设的普遍性消失时，没有必要通过询问它是否存在于现实中来驳斥它，因为它是被捏造的，所以你自己假设的普遍性不是真实的。这样解释是因为将老人的说法视为标准，没有理解经文的含义。首先，补充也是不必要的，因为否定性消除涵盖了对立面的消除，这已经在普遍意义上被禁止了。第三，将它应用于普遍意识所假设的普遍性是错误的。
English
Sound and consciousness will not operate in unison, because they are mutually independent entities. Secondly, if the fault of examining whether the generality disappears when the manifested disappears also applies to the generality of elimination. If the generality of elimination also disappears like one manifested thing disappears, then the remaining manifested things will not have generality. If it does not disappear, then the generality and the particular will become different entities. If someone says that, then here, there are two cases for the generality of elimination: one is to regard the elimination of what is different from non-this as the elimination that exists in all manifested things; the other is to regard the imagined image as the eliminator, and to call it by the name of elimination. If from the first case, then as the opposite of elimination, when one manifested thing disappears, you should not be asked whether you are a thing that exists or does not exist in reality, because you are essentially non-existent. If from the second case, then for the general consciousness that imagines multiple things as one thing, when one manifested thing disappears, there is also no need to refute it by asking whether you are a thing that exists or does not exist in reality, because for you, the external manifested thing is a false consciousness, not the same entity as the external manifested thing. This is the same meaning as "Different from consciousness, how can it follow other things?" Here, Tibetans regard the self-characteristic of things as elimination, regard the negative elimination that is different from non-this as elimination, and regard the imagined image as the direct object of expression of sound, these three cases. If from the first case, then the sentence "Manifested things and arising and ceasing occur simultaneously" needs to be supplemented. If from the second case, then it is the first two sentences. If from the third case, then it is the last two sentences, that is, the general consciousness is the subject. When the generality that you have hypothesized disappears, there is no need to refute it by asking whether it exists in reality, because it is fabricated, so the generality that you yourself have hypothesized is not true. This explanation is because taking the old man's saying as the standard, not understanding the meaning of the scripture. First, supplementation is also unnecessary, because negative elimination covers the elimination of opposites, which has already been prohibited in the general sense. Third, applying it to the generality hypothesized by general consciousness is wrong.