Tibetan
དད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་ཡང་འཚེད་པ་པོའི་གཞན་སེལ་བའི་རིགས་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་འཚེད་པ་པོའི་སྒྲ་བློ་གཅིག་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅིང་། གཞན་བུམ་སྣམ་སོགས་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་སེལ་དེ་ཉིད་སྤྱིའི་སྒྲ་དང་། ཤེས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་དངོས་དབང་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེར་སྐྱ་པ་ཡི་འདོད་པ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་འགོག་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སེར་སྐྱ་པ་ན་རེ་གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་གཞན་སེལ་བ་སྤངས་པ་སྟེ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོའི་རྗེས་འགྲོ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་གཞན་མེད་ན་གཅིག་ས་བོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ཆུ་ལུད་སོགས་གཞན་གྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། ཆུ་ལུད་སོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དུ་མའང་རང་བཞིན་གཅིག་པར་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ཅན་ལུགས་ཉིད་རིགས་པས་དགག དེ་ཡིས་འཛེམ་མེད་པ་ཡང་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་འཇུག་ཡུལ་མིན། །འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཁོ་ནར་བསྟན། །འཇུག་ཚུལ་སྤྱི་གཉིས་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་དགག །དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག །རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་གཅིག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་གིས་བསྐྱེད་ན་རྐྱེན་དོན་མེད། །དུ་མས་བསྐྱེད་ན་སྤྱི་དོན་མེད། །དུ་མས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྤྱི་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིས་ཆུ་ལུད་སོགས་དུ་མ་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་གཅིག་བྱེད་ན་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་སོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ལའང་ཁྱོད་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་ས་བོན་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་ནུས་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱི་ཐ་དད་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྤྱི་གཙོ་བོ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བར་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ངེས་པར་དགོས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ངེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གོང་གི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བར
Chinese
即使在信仰上相同，但由于使者（འཚེད་པ་པོ།）的排除他者的种类有亲近和不亲近的原因，为什么使者（འཚེད་པ་པོ།）的声音概念能强烈地进入某些人心中，而不进入瓶子、粗布等事物中呢？因为排除他者本身就是共同的声音和知识进入的原因。第二，驳斥共同事物凭借力量产生相同结果，分为两部分：陈述胜论派的观点；详细阐述驳斥该观点的方法。第一部分，胜论派认为，如果否定（ལྡོག་པ་）即排除他者，是除了事物之外，追随事物的所有事物的本质都是相同的，没有其他，那么一个种子（ས་བོན་）作为有法，你的果实，即幼芽，不应该变成水、肥料等其他事物的果实，因为与水、肥料等事物非常不同。因此，许多事物也能以相同的自性产生相同的结果。第二部分分为两部分：以数论派的观点进行驳斥；这也驳斥了他们的无畏主张。第一部分分为三点：相同的自性不是进入的对象；仅仅指出进入的对象是自相；考察进入的方式是否存在共同和二元。第一部分分为三点：驳斥以相同的自性产生；驳斥事物具有相同的自性；驳斥自性变化相同。第一部分分为三点：如果一个产生，则条件无意义；如果多个产生，则共同无意义；即使多个产生，也有差别。第一点：如果存在一个自性相同的主体，即共同的主要因素，它能使水、肥料等多个事物产生一个果实，即幼芽，那么幼芽作为有法，在你产生的过程中，共同起作用的条件，即水、肥料等，将变得没有意义，因为种子的一个自性也能产生你，因为存在共同的主要因素。建立该宗义是，种子作为有法，应该总是能产生幼芽，因为能直接产生幼芽的无差别本质，即共同的主要因素，不会离开它，因为那是它的自性。特殊之处，即共同起作用的条件，作为有法，不一定需要产生幼芽，因为与成为种子自性的主要因素共同存在是无必然联系的。第二点：上述共同起作用的条件变得无意义
English
Even if faith is the same, why does the sound concept of the agent (འཚེད་པ་པོ།) strongly enter the minds of some people, but not into things like bottles and coarse cloth, due to the reasons of proximity and non-proximity of the exclusion of others by the agent (འཚེད་པ་པོ།)? Because the exclusion of others itself is the reason for the entry of common sounds and knowledge. Second, refuting that common things produce the same result by power is divided into two parts: stating the view of the Vaisheshika school; elaborating on the method of refuting that view. The first part, the Vaisheshika school argues that if negation (ལྡོག་པ་), which is the exclusion of others, is that the essence of all things that follow things, except for things, are the same, and there is nothing else, then a seed (ས་བོན་) as the subject, your fruit, the sprout, should not become the fruit of other things like water and fertilizer, because it is very different from water and fertilizer. Therefore, many things can also produce the same result with the same nature. The second part is divided into two parts: refuting with the view of the Samkhya school; this also refutes their fearless claim. The first part is divided into three points: the same nature is not the object of entry; it only points out that the object of entry is the self-character; examining whether there is common and dual in the way of entry. The first part is divided into three points: refuting production with the same nature; refuting that things have the same nature; refuting that the nature of change is the same. The first part is divided into three points: if one produces, the condition is meaningless; if many produce, the common is meaningless; even if many produce, there are differences. The first point: if there is a single self-same subject, the common principal factor, which can cause many things like water and fertilizer to produce one fruit, the sprout, then the sprout as the subject, in your production process, the conditions that work together, such as water and fertilizer, will become meaningless, because one self-nature of the seed can also produce you, because there is a common principal factor. Establishing this tenet is that the seed as the subject should always be able to produce sprouts, because the undifferentiated essence that can directly produce sprouts, the common principal factor, does not leave it, because that is its nature. The special feature, the conditions that work together, as the subject, do not necessarily need to produce sprouts, because there is no necessary connection with being coexistent with the principal factor that has become the self-nature of the seed. The second point: the above-mentioned conditions that work together become meaningless.