Tibetan
་འཛིན་ཤེས་པ་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་གསལ་བྱེད་དེ་ལ་དངོས་སུ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། སྤྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་ལས་གསལ་བྱ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བས་ཕན་བཏགས་སྟོབས་ཀྱིས་རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། གསལ་བ་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་དེ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འདུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་འཛིན་པར་འདུ་བྱེད་པས་སྤྱིའི་གསལ་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཆོས་ཅན། མིག་སྨན་སོགས་ཀྱིས་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལས་དབང་པོ་དེ་སྤྱི་འཛིན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཁྱོད་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དུས་དག་ལ། དབང་པོས་སྤྱི་རྟོགས་པ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་རིགས་དང་ལྡན་པའམ་གནས་བར་འདོད་ན་སྒྲོན་མ་དང་ལ་སོགས་པ་དབང་ཡིད་ནི་ཆོས་ཅན། བ་གླང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་དེ་དང་ལྡན་པའམ་གནས་པ་ཐོབ་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གནས་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་སྤྱི་བློ་མེད་པར་ཐལ། །ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་གྲུབ། །མ་གྲུབ་པ་ཡི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་གང་དག་རིགས་ནི་གསལ་བ་ལས་རྫས་གཞན་ནམ་གྲངས་ཅན་པ་གང་དག་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པར་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེའི་ལྟར་ན་སྔར་མེད་གསལ་བྱུང་གི་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། བ་སྤྱི་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱི་ཡི་བློ་གྲོས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། གཅིག་པ་གསལ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་མཐོང་བའི་བ་སྤྱི་ནི་གཞན་ཁྱོད་ལ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་ན་སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་དོན་དམ་པར་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་ཐལ། གསལ་བ་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཉིད་མིན་ན་སྟེ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་སྤྱི་གསལ་བ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དོན་གཞན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མེད་པར་ཐལ། དོན་གཞན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་ནི་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་མི་འགྲོ། གསལ་བ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ན་ཁྱོད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཁྱོད་གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་ཡོད་པ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡང་
Chinese
因为直接产生执持识的显现，不应直接依赖于它。总的，是所立宗。从具有总的显现中，显现所显现的任何东西都不应存在。因为显现通过施加利益的力量，不会变成能够产生自执识。如果不是遍及，那么，将显现作为总的显现的原因，不是认为能够产生总执识，而是认为官能能够执持总的，所以才将显现作为总的显现的原因。显现，是所立宗。就像眼药等对眼睛的官能施加利益一样，从你那里，官能不应被认为能够执持总的，因为你在存在和不存在的时候，官能对总的认识没有清晰与不清晰的区别。第二，如果仅仅因为显现是各种类的显现原因，就认为具有或存在于种类中，那么灯和等等的官能意识，是所立宗。应获得具有或存在于牛等总的之中，因为那些总的是对识的显现原因。第二，对于存在本身，显示损害，有三种：他人不应有总的智慧。成立的理由在他人处成立。对不成立的他人回答进行反驳。第一，那些胜论派认为种类是从显现中产生的其他事物，或者数论派认为不是其他事物而存在于一体，按照他们的观点，对于先前没有显现出来的牛的显现，是所立宗。通过牛总存在的方式，总的智慧怎么会产生呢？因为在先前显现中存在的牛总，不可能在其他你那里见到。第二，如果理由不成立，按照数论派，总的，是所立宗。在后来的显现中，不应有真实的随行，因为如果不是从先前的显现中产生的其他事物，那么就是一体的。按照胜论派，如果总的是从显现中产生的其他事物，那么总的，是所立宗。在后来的显现中，不应有其他事物，因为其他事物不依赖于后来的显现，因为你存在于先前的显现中，不会到后来的显现中去。后来的显现产生的时候，你也不存在。你存在于先前的显现中，并且具有存在于后来的显现中的两个部分，也
English
Because the manifestation that directly generates the grasping consciousness should not directly depend on it. The general, is the subject of the thesis. From the manifestation possessing the general, whatever is manifested as the object should not exist. Because the manifestation, through the power of bestowing benefit, will not become capable of generating self-grasping consciousness. If it is not pervasive, then, considering the manifestation as the cause of the general, it is not considered capable of generating general-grasping consciousness, but it is considered that the sense faculty is capable of grasping the general, so the manifestation is considered as the cause of the general. Manifestation, is the subject of the thesis. Just as eye medicine and so on bestow benefit on the eye sense faculty, from you, the sense faculty should not be considered capable of grasping the general, because when you exist and do not exist, the sense faculty's cognition of the general has no difference of clarity or unclearness. Second, if it is thought that merely because the manifestation is the cause of manifestation of various kinds, it possesses or exists in the kind, then the sense consciousness of lamps and so on, is the subject of the thesis. It should obtain possessing or existing in the general of cows and so on, because those generals are the cause of manifestation to consciousness. Second, to show the harm to existence itself, there are three: Others should not have general wisdom. The reason for the consequence is established in others. Refuting the other's answer of non-establishment. First, those Vaibhashikas who think that the kind is another substance from the manifestation, or the Samkhyas who think that it is not another substance but exists as one, according to their view, for the manifestation of the cow that did not appear before, is the subject of the thesis. How can the wisdom of the general arise through the way of the cow general existing? Because the cow general that exists in the previous manifestation cannot be seen in the other you. Second, if the reason is not established, according to the Samkhyas, the general, is the subject of the thesis. In the later manifestation, there should be no true following, because if it is not another thing from the previous manifestation, then it is one. According to the Vaibhashikas, if the general is another substance from the manifestation, then the general, is the subject of the thesis. In the later manifestation, there should be no other thing, because the other thing does not depend on the later manifestation, because you exist in the previous manifestation, you will not go to the later manifestation. When the later manifestation arises, you also do not exist. You exist in the previous manifestation, and also possess the two parts of existing in the later manifestation.
Tibetan
མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། སྤྱི་དེ་རྟེན་གསལ་བ་སྔ་མ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བ་སྔར་བྱུང་བ་དང་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ལ་སྤྱི་གཅིག་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཀྱེ་མ་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསལ་བའི་བར་ན་སྤྱི་མེད་དགག །གསལ་བའི་བར་ནི་སྤྱི་ཡོད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པའི་སྟོན་པ་གཟེགས་ཟན་གྱིས་སྤྱི་གཅིག་གཡོ་བ་མེད་པ། ཆ་མེད་པ། གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྣང་རུང་དུ་འདོད་ལ། དེའི་སློབ་མ་པེ་ཐ་རས་རྟེན་མིན་ཕྱིར་ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། གསལ་བ་མེད་པའི་བར་ན་སྤྱི་མེད་ཀྱང་གསལ་བ་སྔ་མའི་སྤྱི་དེ་ཕྱི་མ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སྤྱི་མེད་པར་ཐལ། གཞན་གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པའི་སྤྱི་ནི་རང་གི་གནས་གསལ་བ་སྔ་མ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་ཞིང་། གསལ་བ་སྔ་མ་ཡོད་པ་དེ་ལས་གནས་གཞན་དུ་གསལ་བ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སྤྱི་དེ་གནས་ན་གསལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སྤྱི་ཡོད་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་རིགས་པར་ལྡན་ཡང་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་དེ་གསལ་བ་སྔ་མ་ལས་མི་གཡོ་ཡང་ཕྱི་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡུལ་གང་ན་གསལ་བ་གསར་བྱུང་གི་དངོས་པོ་དེ་གནས་པར་གྱུར་པའི་ཡུལ་དེར་ནི་སྤྱི་དེ་འབྲེལ་པའང་མ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཏེ་དེ་ན་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་ལ་ཁྱབ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཅི་ག་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་རིགས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བེ་ལུ་ཀ་ན་རེ། རྟེན་མིན་ཕྱིར་ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་ཀུན་ན་རིགས་ཡོད་པས་གསལ་བ་གསར་སྐྱེས་ལ་ཡང་སྤྱི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་མཐོང་བར་ཐལ། གསལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གསལ་བས་ཁྱོད་གསལ་བར་བྱས་པ་ཉིད་གང་ཞིག ཕྱོགས་ཀུན་ན་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྤྱི་ཕྱོགས་ཀུན་ན་ཡོད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་མཐོང་སྟེ། སྤྱི་མཐོང་བ་གསལ་བས་གསལ་བར་བྱས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱི་མཐོང་བ་དེ་ཡང་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ལྟོས་ནས་གསལ་བྱེད་གསལ་བ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ན་གསལ་བྱ་སྤྱི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྤྱི་དང་དེ་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་ན་རྟོགས་ཚུལ་གོ་བཟློག་པར་འདོད་དེ། སྔར་སྤྱི་བཟུང་ནས་གསལ་བ་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་འདིར་ནི་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས
Chinese
因为不是的缘故。第一个论式成立，因为总的来说，作为所依的先前的显现不是完全抛弃的缘故。因此，所谓一个总的安住在先前生起和后来生起的显现上，这也是可怜的贫乏之因啊！第三个方面有两个：破斥显现之间没有总的，破斥显现之间有总的。第一个方面是：胜论派的导师食穗者认为，一个总的是不动的、无分的、遍及一切显现的、能被看见的。他的弟子贝塔认为，“因为不是所依”这个论证不成立，即使在没有显现的间隙中没有总的，但先前的显现的总的会随顺于后来的显现的缘故。这样一来，后来的显现上没有总的，应成。此外，安住在先前显现上的总的，不从自己的处所先前显现移动到其他地方，如果从先前显现存在的地方，新的显现在其他地方生起时，总的安住在那里，那么后来的显现上有总的，这非常合乎道理，但是这种情况是不可能的。如果说总的虽然不从先前显现移动，但遍及后来的显现，那么，总的与显现新产生的物体所安住的地方没有关联，而且后来的那些物体的处所，即在那里的显现的遍及，是法，这是多么令人惊奇啊，因为超出了道理。第二个方面是贝卢嘎说：“因为不是所依”这个论证不成立，如果一切处所都有种姓，所以新产生的显现上也有总的缘故。那么，这个总的，是法，应成在显现存在与不存在的一切方都可见。在显现存在的某一方，显现使你显现，这又是什么呢？因为在一切方都没有差别。如果说总的虽然在一切方都存在，但在某些地方不可见，因为看见总的依赖于显现使之显现的缘故。那么，看见总的也不依赖于显现，如果依赖于显现，那么显现者显现不是被认识的，则所显现的总的也不是如实认识的，应成。因为已经承诺了那个。如果承认，总的和具有总的显现的主体，为什么认为认识的方式是颠倒的呢？因为先前承诺了先执持总的然后认识显现，而这里是依赖于显现。
English
Because it is not. The first argument is established because, generally speaking, the prior manifestation that is the basis is not completely abandoned. Therefore, the assertion that a single universal resides in prior and subsequent manifestations is indeed a cause of lamentable poverty! There are two aspects to the third: refuting the absence of a universal between manifestations, and refuting the presence of a universal between manifestations. The first aspect is: the teacher of the Vaisheshika school, Kanada, asserts that a single universal is immovable, indivisible, pervades all manifestations, and is visible. His disciple, Beta, argues that the reason "because it is not a basis" is not established, because even if there is no universal in the interval where there is no manifestation, the universal of the prior manifestation follows the subsequent manifestation. Thus, it follows that there is no universal in the subsequent manifestation. Furthermore, the universal that resides in the prior manifestation does not move from its place, the prior manifestation. If, from the place where the prior manifestation exists, a new manifestation arises in another place, and the universal resides there, then it is very reasonable that the subsequent manifestation has a universal, but such a situation is impossible. If it is said that the universal, although not moving from the prior manifestation, pervades the subsequent manifestation, then the universal is not related to the place where the newly arisen object of manifestation resides, and the pervasion of the manifestation that is the locus of those subsequent objects, i.e., existing there, is the subject. How amazing, because it transcends reason! The second aspect is that Beluka says: the reason "because it is not a basis" is not established, because if there is genus in all places, then there is also a universal in the newly arisen manifestation. Then, this universal, is the subject, it follows that it is visible in all directions, whether manifestation exists or not. In one direction where manifestation exists, manifestation makes you manifest, what is that? Because there is no difference in all directions. If it is said that the universal exists in all directions, but is not visible in some places, because seeing the universal depends on manifestation making it manifest. Then, seeing the universal does not depend on manifestation, if it depends on manifestation, then the manifestor, manifestation, is not understood, then the manifested universal is also not truly understood, it follows. Because that has been promised. If it is admitted, why do the universal and the subject of manifestation that possesses it consider the way of understanding to be reversed? Because it was previously promised that first grasping the universal and then understanding the manifestation, but here it depends on the manifestation.