Tibetan
པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གྱི་གསལ་བ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པས་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེའི་རྒྱུའི་དོན་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་དོན་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྡ་ལ་མ་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ་ཤ་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ལ་ནི་ཡོད་པས་ཏེ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་དེ་བློ་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང་། བློ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཤིང་མིན་གྱི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤིང་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་འདྲ་བར་ཡང་སྣང་ཞིང་ཞེན་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤ་པ་སོགས་རྣམས་ཤིང་མིན་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཤིང་མིན་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་དེ་ལ་འདི་ཤིང་ངོ་ཞེས་བརྡ་སྐད་སྦྱོར་ཏེ་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྒྲ་དེ་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུའང་བློ་ལ་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་དེ་ཉིད་སྣང་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དུས་ཀྱི་བློ་དེ་ཡང་སྣང་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཁྲུལ་པས་སྔར་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དོན་དངོས་པོ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་སྤྱི་མེད་ཅིང་བརྡ་དུས་ཀྱི་དོན་འགགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་མི་ཤེས་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཞི་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན། ཉན་པ་པོའི་བློ་ཐེ་ཚོམ་ཅན་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་ལས་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་ངེས་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། ཉན་པ་པོ་དེ་འདོད་པའི་དོན་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བཅད་བྱ་མེད་ལ་སེལ་འཇུག་མེད་པ་སྤང་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སེལ་བས་འཇུག་ནའང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སེལ་བས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། བསལ་བྱ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བློ་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་ཤེས་བྱར་འགྱུར་ཅིང་མ་བྱས་ན་དེ་སེལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཚིག་གཞན་དང་འབྲེལ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་ནི་འཇོག་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཅན། ཉན་པ་པོའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ། དོན་བརྗོད་བྱེད་དུ་སྦྱར་བའི་ངག་གང་ཞིག ཉན་པ་པོ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་གཅོད་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཅོད་ན་དོན་བརྗོད་བྱེད་
Chinese
具法者，你以现量各自见到树与非树的显现之后，以分别念将之认知为一类，其原因的意义，如木材等，以及不属于一类认知的原因的意义，如石头等，不依赖于符号，自己就能区分开来的心，在树的符号之前也能产生，因为木材等认知为一类的心是存在的，即显现的事物形象，显现为成为该心之因的外在的树木一般，以及显现为不是该心之因，与非树的自性相离一般，并且外在的树木也显现为自性相同相似，由于执着，自己的木材等与非树不同，则会在一方面有所了解。之后，对于认知与非树不同的显现的他者排除，施加“这是树”的符号语言，如此施加的声音，在名言的时候，也会显现心中所显现的他者排除，从而得以认知。那时的心，也因为对外境的错觉，而认知为先前和之后的事物是相同的，因此没有总相，即使符号时的意义消失，也不会出现名言时无法理解意义的过失。第四，能诠之声，具法者，是为了使听者的犹豫不决之心从唯一的意义中解脱出来，而进入某种确定的意义，所以才善加运用，是为了使听者确定地把握所希望的意义。第二，驳斥没有遮除对象就没有排除的说法，如果树等声音通过排除而进入，那么所知等声音就不应通过排除而进入。因为没有所排除的非所知，如果将其作为心的对象，则会成为所知，如果不作为心的对象，则无法排除它。如果说一切法都是所知等等，那么这些词语是在与其他词语相关的名言中使用的，对于认知者来说，具法者，存在着一些能够断除听者犹豫之境的事物，任何作为意义表达者的语言，如果听者除了断除犹豫之境以外，不能断除其他，那么就是意义表达者。
English
Possessor of qualities, after you have directly seen the appearances of trees and non-trees separately, the mind that recognizes them as one category through conceptualization, the meaning of its cause, such as wood, and the meaning of the cause that is not recognized as one category, such as stones, without relying on symbols, can distinguish them separately by itself. The mind arises even before the symbol of a tree, because the mind that recognizes wood and the like as one category exists, that is, the appearance of things appears as if it were the external tree that became the cause of that mind, and it appears as if it were not the cause of that mind, separate from the nature of non-trees, and the external trees also appear to be of the same nature and similar. Due to attachment, one's own wood and the like are different from non-trees, so one will understand in one aspect. Afterwards, to the exclusion of others that appear in the cognition that is different from non-trees, the symbolic language "This is a tree" is applied, and the sound applied in this way, at the time of expression, will also reveal the exclusion of others that appears in the mind, so that it can be recognized. The mind at that time also recognizes that the previous and subsequent things are the same due to the illusion of external objects, so there is no generality, and even if the meaning at the time of the symbol disappears, there will be no fault of not being able to understand the meaning at the time of expression. Fourth, the expressive sound, possessor of qualities, is well used in order to liberate the listener's hesitant mind from the sole meaning and enter into some definite meaning, in order to make the listener grasp the desired meaning with certainty. Second, refuting the statement that there is no exclusion without an object to be excluded, if the sound of trees and the like enters through exclusion, then the sound of knowable objects and the like should not enter through exclusion. Because there is no non-knowable object to be excluded, if it is made the object of the mind, it will become knowable, and if it is not made the object of the mind, it cannot be excluded. If it is said that all dharmas are knowable objects, etc., then these words are used in expressions related to other words, for those who cognize, possessor of qualities, there are some things that can cut off the listener's state of hesitation, any language that is used as a meaning expresser, if the listener cannot cut off anything other than cutting off the state of hesitation, then it is a meaning expresser.