Tibetan
་སྟོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་སྟོན་པ་དམ་བཅར་སྟོན་པས་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅར་མི་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒོལ་བ་གང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་ནི་དོན་གང་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དཔེར་ན་གཞལ་བྱ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། ཆོས་གང་རང་གི་རྒྱུད་དུ་གྲུབ་ལ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དཔེར་ན་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའམ་རྟག་པའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་། གང་གྲུབ་པ་ན་རྣམ་པ་གཞན་འགྲུབ་པ་དཔེར་ན་ལུས་ཅན་མིན་པའི་བདག་ནི་ཤི་ནས་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དེར་ལས་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་བདག་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྐབས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་། མ་བརྟགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ལས་དེའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་དཔེར་ན་མ་བརྟགས་པར་བདག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ནས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལྟ་བུ་ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་བཞིའོ་ཞེས་ཤཱཀྱ་བློས་བཤད་དེ་བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོར། ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་རྟགས་དོན་མེད། །ཆོས་བསྒྲུབ་བྱ་ན་ཆོས་མཐུན་མེད། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་པ་ཁྱོད་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་གང་ཡིན། ཆོས་ཡིན་ནམ། ཆོས་ཅན་ཡིན་ནམ། གཉིས་ཀ་ཡིན། ཆོས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་དེའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཅན་དཔེ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། རྟགས་སྐྱེ་ལྡན་གྱི་མཐུན་དཔེ་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། སྐྱེ་ལྡན་དུ་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་དེའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་རྟགས་སྐྱེ་ལྡན་ཡོད་པ་མིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་རྟགས་སྐྱེ་ལྡན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ལ་ཁས། རྟགས་ནི་རྟགས་སྐྱེ་ལྡན་སྒྲའི་ཆོས་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་པའི་ཆོས་མིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རིགས་ཏེ། རྟགས་སྐྱེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཅན་སྒྲ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲ་གྲུབ་ཟིན་པས་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྟགས་དོ
Chinese
立宗词句法，您以宗义之体性唯独显示立宗，由于以例证未成立之因陈述，不应成为非立宗，因为以例证未成立之因也与所立相同，因为成为任何论敌所承诺之体性之故。四种宗是就一切相续而言的事例，例如说有能量度所量之量，这是一切相续之宗；任何法在自相续中成立，而在他相续中不成立的事例，例如说一切皆为无常或常，这是各自相续之宗；任何成立时，其他相成立的事例，例如说非有身之我死后享受果报，在那里业产生并非有，当这样说时，我成立，这是场合之宗；未考察而承诺，由此了知其差别的事例，例如未考察而承诺有我，从而分别无常等，这是承诺之宗，此四种是释迦慧所说，是分别部之宗。第二，总而言之，有法、所立、因无意义，法为所立则无法同，两者皆是则成两者之过失。如是说，如您理智者，所立为何？是法？是有法？是两者？若法为所立，则与所立相同，从中了知其法之方式之例证被说，此相违。因有生之同品例证瓶子法，声无常之所立，以有生之法相同之方式，成为所立之法之因有生并非有，因为成为无常之法之因有生不存在之故。遍存在承诺。因是因有生是声之法，而非无常之法故。如第二者，以例证与法相同之方式，成立所立者是正因，正因之体性不合理，因为因有生法，有法声，从成立有法，不能成为成立所立之因，因为声已成立，因此成立它则因无用。
English
The subject of the statement of the proposition, you show only the characteristic of the tenet as the statement of the proposition, since the example of the unestablished sign is stated, it should not become a non-proposition, because the example of the unestablished sign is also the same as what is to be proven, because it becomes the characteristic of what is promised by any opponent. The four tenets are: the example of what is done in all continuums, such as saying that there is a valid cognition that holds the object to be measured, is the tenet of all continuums; the example of any dharma that is established in one's own continuum but not established in another's continuum, such as saying that everything is impermanent or permanent, is the tenet of each continuum; the example of when something is established, another aspect is established, such as saying that the self without a body enjoys the fruit after death, and that there is no karma arising there, when this is said, the self is established, this is the tenet of the occasion; the example of understanding the difference from what is promised without examination, such as promising the existence of the self without examination and then analyzing impermanence, etc., is the tenet of promise, these four are said by Shakya Blo, and are the tenets of the Vaibhashika school. Secondly, in short, the subject, the probandum, the sign are meaningless. If the dharma is the probandum, then there is no similarity. If both, then there will be faults of both. As you logicians say, what is the probandum? Is it the dharma? Is it the subject? Is it both? If the dharma is the probandum, then it contradicts the statement that the example is the way to understand the dharma that is similar to what is to be proven. The example of the similar class of the sign 'having birth' is the pot, the subject. The probandum of proving sound is impermanent, and the sign 'having birth' which becomes the dharma of the probandum in the way that it is similar to 'having birth' is not there, because the sign 'having birth' which becomes the dharma of impermanence does not exist. The pervasion is accepted. The sign is the dharma of sound, the sign 'having birth', but not the dharma of impermanence. According to the second, the definition of the reason is not reasonable, because the reason is that the example and the dharma are the same, and the probandum is established. The sign 'having birth' is the subject. The subject, sound, is what is to be proven, but it cannot become the sign that establishes the probandum, because sound is already established, so the sign is useless to establish it.
Tibetan
ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་སྐྱོན་གཉིས་ཀར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དེ་དག་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ནའང་རྟགས་ཆོས་ཅན། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཁྱོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་སྐྱེ་ལྡན་ཆོས་ཅན། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་དང་མཐུན་དཔེ་གཉིས་ཀའི་ཆོས་སུ་མཐུན་པར་ངེས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་དེས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲའི་ཆོས་སུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྐྱེ་ལྡན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་དེས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་དང་སྐྱེ་ལྡན་དུ་ཆོས་མཐུན་པར་ངེས་པས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་དེའི་ཆོས་སྐྱེ་ལྡན་ཡོད་པ་ཞེས་པ་དཔེའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་དེས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་དང་སྐྱེ་ལྡན་དུ་ཆོས་མཐུན་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ལ་སྐྱེ་ལྡན་དོན་མེད་དོ། །ཆོས་ཅན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་ནའང་དེ་དག་མཚུངས་སོ། །རྟགས་ཚོགས་དོན་གྱི་ཆོས་སུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་ལ་འཇུག་པར་འདོད་ན། རིགས་པ་ཅན་པ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་སྟེ་དོན་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཅི་རིགས་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་ནས་དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་དམ་བཅའོ་ཞེས་དམ་བཅའི་སྔར་རམ། བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དམ་བཅའི་ཕྱིས་ངེས་གཟུང་སྦྱོར། དང་པོ་ལྟར་ན་གྲུབ་ཟིན་སྟོན་པའམ་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་ད
Chinese
因为没有的缘故。如果按照第三种说法，就会变成两种过失。如果说，法和有法这两者的集合就是所立宗，那么，作为理由的有法，法和有法二者是互相具有差别的，即以法所区别的有法和以有法所区别的法，应该是你的所立宗。因为法和有法的集合体是你的所立宗。如果承认，那么，在这种情况下，如果以法所区别的有法是所立宗，那么，以声无常的理由，有生之物是有法。因为处于当前情况，对方辩论者一定会在声无常的论证中，将以无常所区别的声和相似例子二者的法都确定为相同，所以“所立宗成立”这一理性的特征无法成立。因为处于当前情况，对方辩论者没有通过量式成立以无常所区别的声的法。此外，以有生之物的理由来论证声无常的相似例子瓶子是有法。因为处于当前情况，对方辩论者一定会在以无常所区别的声和有生之物上确定法相同，所以以无常所区别的声的法存在有生之物，这一定无法成立例子的特征。因为处于当前情况，对方辩论者没有确定以无常所区别的声和有生之物在法上相同。如果两个理由都不成立，那么，在声无常的论证中，有生之物就没有意义了。如果认为以有法所区别的法是所立宗，那么这些也是一样的。因为理由不可能成为集合体的法，所以如果想让所立宗的声包含在有法中，那么，按照理智者的观点，有法，为了理解所立宗的意义，阐述所立宗特征的论著有什么用呢？因为人们会各自知道什么是所立宗，什么不是所立宗，然后才会进入对它们的分类。第三种情况是：此外，所谓“陈述所立宗是立宗”，对于这个说法，是说“仅仅陈述所立宗才是立宗”这样在立宗之前进行限定，还是说“陈述所立宗是唯一的立宗”这样在立宗之后进行限定。如果是第一种说法，那么陈述已成立的或者陈述能成立的
English
Because it does not exist. According to the third view, it would become both faults. If you say that the collection of these two, dharma and dharmin, is the probandum itself, then, the reason, the dharmin, the two, dharma and dharmin, are mutually differentiated, that is, the dharmin differentiated by dharma and the dharma differentiated by dharmin, should be your probandum. Because the meaning of the collection of dharma and dharmin is your probandum. If you accept, then, in that case, if the dharmin differentiated by dharma is the probandum, then, with the reason of sound being impermanent, the dharmin is that which is produced. Because it is in the current situation, the opponent debater will definitely determine that the dharma of both the sound differentiated by impermanence and the similar example are the same in the proof of sound being impermanent, so the characteristic of the reason that "the probandum is proven" cannot be established. Because it is in the current situation, the opponent debater has not established through valid cognition the dharma of sound differentiated by impermanence. Furthermore, with the reason of that which is produced, the similar example in the proof of sound being impermanent is the pot, the dharmin. Because it is in the current situation, the opponent debater will definitely determine that the dharma is the same in the sound differentiated by impermanence and that which is produced, so it must be impossible to establish the characteristic of the example that the dharma of the sound differentiated by impermanence exists in that which is produced. Because it is in the current situation, the opponent debater has not determined that the sound differentiated by impermanence and that which is produced are the same in dharma. If both reasons are not established, then, in the proof of sound being impermanent, that which is produced is meaningless. If you think that the dharma differentiated by the dharmin is the probandum, then these are the same. Because the reason cannot be the dharma of the collection, so if you want the sound of the probandum to be included in the dharmin, then, according to the logician, the dharmin, for the purpose of understanding the meaning of the probandum, what is the use of the treatise that explains the characteristics of the probandum? Because people will know what is the probandum and what is not the probandum, and then they will enter into the classification of them. The third case is: Furthermore, regarding the statement "stating the probandum is the thesis", is it limiting before the thesis by saying "only stating the probandum is the thesis", or is it limiting after the thesis by saying "stating the probandum is the only thesis"? If it is the first statement, then stating what is already established or stating what can be established