Tibetan
ལག་ལ་མེད་པའི་ལྗིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་དེའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཚད་མས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་མེད་པའི་རིགས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་དགག་པའི་རིགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷག་དང་ལྷག་པོ་ཡོད་ན་སྣང་རུང་བ་ལས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་ཤེས་པས་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཡང་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པའི་དམ་བཅའ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་དོན་ལ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་དོན་ལ་བྱེ་བྲག་པ་རང་གི་ཁས་བླངས་དང་། རང་གིས་ཚིག་དང་། མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་ནི་སྲིད་པས་ནའོ། །གནོད་ཚུལ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དཔེ་དེས་ཕྱི་མ་མཚོན་པའི་ཚུལ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་དོན་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། དཔེར་བརྗོད་གཞན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བ་སོགས་ལ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ཚུལ་མཚོན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཞན་ལུགས་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཉེས་པས་དགག །བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཡིན་བརྟགས་ཏེ་དགག །ངེས་གཟུང་སྦྱར་ས་བརྟགས་ཏེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དགོད། གཞན་གྱི་ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ལ། མདོར་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་ཞེས་པ་འདི་ལ། གྲུབ་པ་མེད་པར་དོན་བྱས་ཉིད། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟགས་དང་དཔེ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འཆད་དེ། མིག་གི་གཟུང་བྱ་དང་རྟག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་མིན་པའི་གཞན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དང་དཔེ་བློ་དག་ལ་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བློ་བཞིན་ཞེས་དེ་ལྟར་བཀོད་པ་ན། བློ་རྟག་པ་དང་སྒྲ་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། དེའི་ཚེ་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འདོད་ན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱོད་བརྗོད་པའི་ཚིག་ཀྱང་དམ་བཅར་ཐལ། དེའི་ཚེ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་བློ་ངོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་
Chinese
就像手中没有重量就无法了解重量的功德一样，因为你无法用量度来了解它的所有形等功德。因此，论师所说的“没有低秤的差别”的道理，是法，是近似于表示遮遣有支功德的道理，即如果有支的形等功德有剩余或更多，则应能显现，但实际上却无法如实地被自己的境识所见，这也表示了未见显现的能显现的理由。第二，遮遣胜论师的法之差别的立宗是法，你的执着对象也会被其他量度，而非实力的现量和比量所损害，因为你的执着对象可能会被胜论师自己的承诺、自己的言辞和现量等所损害。损害的方式应从总的方面来看。第三，以例子表示后者的方式是，以如前所说的遮遣法之差别的例子，也能理解遮遣其他法的差别和法本身的自性，因为遮遣法的差别等能表示被实力比量等损害的方式。第二，破斥他宗所立的应成之相有三：以太过的过失破斥，考察什么是应成后破斥，考察确定所系之处后破斥。第一有二：太过之过，破斥他宗的免责。第一，对于正理派认为的表示应成的立宗之相，简而言之，对于这个“表示应成”：没有成立而作意。如果那样，则标志和例子，未成立也会变成应成。解释所说的意义是：对于眼所取和常恒等自性之外的他法，法，声音和例子心等，声音是法，是常恒，因为是眼所取。例如像心一样这样安立时，心是常恒，声音是眼所取，这些是法，那时即使对方不认为是应成，也会变成应成，而且你所说的词也太过成为立宗，那时因为在外敌的心前没有成立的缘故。周遍
English
Just as one cannot understand the merit of weight without having it in hand, so too, you cannot understand all its qualities such as form with measurement. Therefore, the reasoning of "no difference in low weight" spoken by the teacher is the dharma, it is close to expressing the reasoning of negating the qualities of the limb-possessor, that is, if the qualities of the limb-possessor such as form have excess or more, then it should be able to appear, but in reality it cannot be seen as it is by the consciousness of its own object, this also expresses the reason for not seeing the appearance of what can appear. Second, the proposition of negating the difference of the dharma of the Vaisheshika is the dharma, your object of attachment will also be harmed by other measurements than the power of reality and inference, because your object of attachment may be harmed by the Vaisheshika's own promise, his own words and direct perception, etc. The way of harming should be viewed from the general aspect. Third, the way in which the example represents the latter is that the example of negating the difference of dharma as mentioned above can also understand the difference of negating other dharmas and the self-nature of the dharma itself, because the difference of negating dharma etc. can represent the way of being harmed by the power of reality and inference etc. Second, there are three refutations of the characteristics of what should be accomplished according to other systems: refutation by the fault of being too excessive, refutation after examining what should be accomplished, and refutation after examining the place of determination. The first has two: the fault of being too excessive, refuting the other's exemption. First, for the logician's view of the characteristic of the proposition that shows what should be accomplished, in short, for this "shows what should be accomplished": intending without being established. If so, then the sign and the example, not being established will also become what should be accomplished. Explaining the meaning of what is said is: for other dharmas other than the nature of what is taken by the eye and permanence, dharma, sound and example mind etc., sound is dharma, is permanent, because it is taken by the eye. For example, when it is established like the mind, the mind is permanent, and the sound is taken by the eye, these are dharma, then even if the opponent does not think it is what should be accomplished, it will become what should be accomplished, and the word you say will also be too much to become the proposition, then because it is not established in the mind of the external enemy. pervasive
Tibetan
སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་པའི་བྱ་བའི་སྒྲ་དུས་གསུམ་གྱི་མ་གྲུབ་པ་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་གཞན་ལན་དགག །ལས་སོགས་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་པ་ཀུན་ལ་མི་འཇུག་པ་བདེན་ཡང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བ་རང་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པའམ་འཇུག་པ་མིན་པར་ཐལ། ཤེས་བྱེད་རྟགས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཀུན་ལ་མི་འཇུག་པ་དེས་ན་རིགས་པ་ཅན་པའི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཅན། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་དག་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་སྐྱོན་གྱི་དཔེར་ནི་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་པ་ཀུན་ལ་འཇུག་ན་རི་བོང་རྭ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་ཀུན་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་རིགས་པ་ལས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། དེ་བརྗོད་པའི་ཚིག་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས། བྱེད་པ་པོ། བྱ་བ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ལས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་ནང་ནས་ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡན་ལག་ལྔའི་ནང་ནས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཡན་ལག་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ནི་ལས་དང་། ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མ་ཡིན་ཞིང་། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལས་ལ་སོགས་པ་ཡི་ཁྱད་པར་གསུམ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡི་ལན་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱེད་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་འགས་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་ལས་སོགས་གསུམ་ཡིན་པར་མཚུངས་པ་དེས་ནའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཡན་ལག་སྟོན་པ་ཁོ་ན་དམ་བཅའ་བསྟན་པས་དཔེར་རྟགས་གྲུབ་པ་སྟོན་པ་དམ་བཅར་མི་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་རུང་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔར་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དམ་བཅར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བསྒྲུབ་བྱ
Chinese
即，因为“所立”这个行为的词，是使三时未成立者成为有境的词。第二分二：驳斥具有意乐差别的他宗答辩；驳斥具有业等差别的他宗答辩。初者：如果说，所立之词并非适用于一切未成立者，而是适用于立宗者自己承许的所立。因此，例如说出未成立的宗法，不会变成立宗的过失。虽说不适用于一切未成立者是真实的，但是，作为所立之词的法，不应仅仅依赖于立宗者自己承许所立的差别而安立或适用，因为能知因的场合，一切未成立者都是能被了知的。不适用于一切未成立者，因此，对于理智者的立宗之相，说出宗法、比喻和因等未成立者，是作为过失的例子而成立的。否则，如果所立之词适用于一切未成立者，那么兔角等一切未成立者也都会变成所立，因为是未成立的缘故，如此说出过失，是因为没有说出道理。第二者：即使那样，例如未成立的因是所立，并且说出它的词不是立宗，因为从业、作者、行为三者之中不是业的缘故；从四宗派之中不是承诺的宗派的缘故；从五支之中不是所立支的缘故。周遍，因为所立是业，是承诺的宗派，是所立支的缘故。如果这样说，例如未成立的因，法，你不是业等三者，并且以在所立上安立业等的三个差别之答辩，不能从所立上区分开来，因为你和一切所立，在能知之时，以某种未成立的形态是相同的缘故，因此在是业等三者上是相同的。称为“显示所立是立宗”的词，法，你仅仅显示所立支是立宗，因此说显示已成立的因不是立宗的答辩是不合理的，因为你先前已经说过显示未成立自性的所立的一切都是立宗。又，所立
English
That is, because the word "to be proven" is a word that makes the three times unestablished into an object. The second has two parts: refuting the opponent's answer with the distinction of intention; refuting the opponent's answer with the distinction of action, etc. The first is: if the word "to be proven" does not apply to all unestablished things, but only to what the proponent intends to prove. Therefore, for example, stating an unestablished sign will not become a fallacy of the proposition. Although it is true that it does not apply to all unestablished things, the term "to be proven" should not depend solely on the distinction of the proponent's own intention to prove, because in the case of a valid sign, all unestablished things can be understood. Because it does not apply to all unestablished things, stating the unestablished subject, example, and reason is an example of a fault in the definition of a proposition for logicians. Otherwise, if the word "to be proven" applies to all unestablished things, then all unestablished things such as rabbit horns would also become "to be proven" because they are unestablished, and the fault of saying this is because the reason is not stated. The second is: even so, for example, an unestablished sign is what is to be proven, and the word that expresses it is not a proposition, because it is not an action among the three of action, agent, and object; it is not an accepted tenet among the four tenets; it is not a limb of what is to be proven among the five limbs. It is pervasive, because what is to be proven is an action, an accepted tenet, and a limb of what is to be proven. If you say so, for example, an unestablished sign, dharma, you are not the three of action, etc., and the answer of establishing the three distinctions of action, etc., on what is to be proven cannot distinguish you from what is to be proven, because you and all that is to be proven are the same in being unestablished in some way at the time of cognition, therefore you are the same in being the three of action, etc. The word "showing what is to be proven is a proposition," dharma, you only show that the limb of what is to be proven is a proposition, therefore the answer that showing an established sign is not a proposition is not reasonable, because you have previously said that everything that shows what is to be proven of an unestablished nature is a proposition. Also, what is to be proven