Tibetan
མ་བཅའ་ཡིན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་སྨོས། དང་པོ་ལྟར་ན། གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་བཟློག་ནས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ངེས་གཟུང་སྨོས་མི་དགོས་པར་ཐལ། ངེས་གཟུང་མ་སྨོས་ཀྱང་དོན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཉིད་ལས་ཁྱོད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྟགས་དཔེའི་ཚིག་ལ་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་དོགས་པ་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་ངེས་གཟུང་སྨོས་མི་དགོས་པར་ཐལ། རིགས་པ་ཅན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། སོགས་པ་དཔེའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་ཁྱབ་པས་དམ་བཅར་དོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིགས་པ་ཅན་པའི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ན་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་བརྗོད་པའི་ཕྱི་དེར་ངེས་གཟུང་བརྗོད་དགོས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ནི་དམ་བཅའ་ཁོ་ན་ཞེས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དམ་བཅའི་སྔ་ཕྱི་གང་རུང་དུ་ངེས་གཟུང་སྦྱོར་བ་གང་ཞིག དམ་བཅའི་སྔར་ངེས་གཟུང་སྦྱར་ན་རིགས་པ་ཅན་པ་དེ་ཡིས་ནི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དུ་ངེས་གཟུང་བརྗོད་པ་དོན་མེད་པར་བསྟན་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ཤུགས་ཀྱིས་སོ། །འདོད་ན། བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་སྟོན་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་ཐལ། བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་ཁོ་ན་ཞེས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་སོ། །གསུམ་པ་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བའི་དཔེ་ཡང་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགལ་བའི་དོན་ཉིད་བརྟགས་ནས་དགག །རྟགས་སུ་སོང་ཚོད་གང་ཡིན་བཤད། །དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པ་ན་རེ། སྒྲ་རྟག་སྟེ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདིས་དམ་བཅའི་ཚིག་གིས་སྒྲ་རྟག་པར་བསྟན། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཚིག་གིས་སྒྲ་ལའང་མི་རྟག་པ་བསྟན་པས་གཏན་ཚིགས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་ཞིང་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་རྟགས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བའི་དོན་རྟགས་འདོད་པའི་དམ་བཅའ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་དོན་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་པ་མེད་པའམ། རྟགས་ཆོས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ན་གཞན་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རྟགས་མེད་ནའང་དེ་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲ་ལ་འཇིག་པ་རྟགས་སུ་འཕངས་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་མིན་པ་རྟགས་སུ་འཕངས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཚིག་གིས་སྒྲ་དེ་མི་རྟག་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་དེ་ལྟར་རྟགས་སུ་བརྗོད་པར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་པའི་དམ་བཅའ་དེ་ནི་བཟློག་པར་འགྱུར་བས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་འཕངས་པ་དེ་ལྟར་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲ་རྟག་སྟེ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་རྟག་པའི་དམ་བཅའ་སྐྱོན་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བུམ་སོགས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་ཅེས་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཉིད་ལས་དོན་གཞན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཅི་ཞིག་མཐོང་བ་སྟེ་བསྟན་པ་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཚིག་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་སྒྲ་ལ་ནི་གཞན་རྟག་པར་དམིགས་བསལ་བརྗོད་ནས། ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་སྤྱིར་བཏང་བའི་ཚིག་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་སྨྲས་པས་ནའོ། །དེས་ན་སྒྲ་མིན་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། བྲམ་ཟེ་ཀུན་ཌི་ནའི་བུ་ལ་དར་བ་བྱིན། བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞོ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ཀུན་ཌི་ནའི་བུ་ལ་ཞོ་སྦྱིན་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞོ་སྦྱིན་པ་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དུ་ན་སྔར་གྱི་སྦྱོར་ངག་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟག་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་རིགས་པར་འགྱུར་གྱི། སྤྱི་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བརྗོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པའང་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲ་མིན་ཐམས་ཅད་མི་རྟག
Chinese
为了驳斥并非立宗的情况而说。首先，对于驳斥已成立的作为应成立的事物，而未成立的才是应成立的事物，这个论题，你为了了解，不需要特别说明确定对象，因为即使不说明确定对象，也能从证明的标志所显示的效力中，领悟到你是应成立的事物。其次，对于作为证明的标志和例子的词语，为了消除立宗的疑惑，不需要特别说明确定对象，因为有理者所说的理由，以及等等显示例子的特征的词语所涵盖，所以对立宗也没有疑惑。因此，在显示有理者的立宗的特征时，论题，在陈述立宗之后必须陈述确定对象，因此会变成显示应成立的事物就是唯一的立宗。无论在立宗之前或之后添加确定对象，如果立宗之前添加确定对象，那么有理者就已经显示了在立宗的特征中陈述确定对象是没有意义的，因此是间接的。如果承认，那么显示应成立的事物就是唯一的立宗这句话，论题，应该被理解为具有显示如果显示应成立的事物，那么就是立宗的必然性的结果，因为显示应成立的事物就是唯一的立宗，显示的是不相容的排除。如果承认，那么例如陈述未成立的标志，就会面临立宗的过失。第三，对于像似宗一样的例子，也有三种反驳方式：首先考察相违的意义进行反驳，然后说明成为标志的程度，以及它本身会变成未成立的过失。首先，有理者说：声音是常，因为一切都是无常的。这句话用立宗的词语显示声音是常。因为一切都是无常的这句话的标志词语也显示声音也是无常的，因此理由与立宗相违，而这本身就是宗的过失。那么，标志与立宗相违的意义，是指标志与所希望的立宗没有关联吗？它的意思是标志对成立应成立的事物没有帮助，还是标志与法不共存？如果是前者，那么所有的标志的过失，论题，都会变成立宗的过失，因为对成立应成立的事物没有帮助的那个
English
It is said to refute the case of not being a proposition. Firstly, regarding the point of refuting what is already established as something to be established, and what is not established is what should be established, for this subject, you do not need to specifically mention the defined object for the sake of understanding, because even if the defined object is not mentioned, from the force of the sign indicating the proof, it is understood that you are something to be established. Secondly, regarding the words of the sign and example that prove, for the subject, there is no need to specifically mention the defined object in order to dispel doubts about the proposition, because the reason stated by the logician himself, and the words that show the characteristics of the example, etc., cover it, so there is no doubt about the proposition. Therefore, when showing the characteristics of the logician's proposition, for the subject, it will become that showing what should be established is the only proposition because the defined object must be stated after stating the proposition. Whichever of the defined object is added before or after the proposition, if the defined object is added before the proposition, then the logician has already shown that stating the defined object in the characteristics of the proposition is meaningless, so it is indirectly. If you admit, then the sentence that showing what should be established is the only proposition, for the subject, it should be understood as having the result of showing that if what should be established is shown, then it is necessarily a proposition, because showing what should be established is the only proposition, shows the incompatible exclusion. If you admit, then for example, stating an unestablished sign, the fault of being a proposition remains. Thirdly, there are also three ways to refute examples that appear like pseudo-subjects: first, examine the meaning of contradiction and refute it, then explain the extent to which it becomes a sign, and that itself becomes the fault of being unestablished. Firstly, the logician says: sound is permanent, because everything is impermanent. This statement shows that sound is permanent with the words of the proposition. The sign word because everything is impermanent also shows that sound is also impermanent, so the reason contradicts the proposition, and that itself is the fault of the subject. Then, does the meaning of the sign contradicting the proposition mean that the sign has no connection with the desired proposition? Does it mean that the sign is of no help in establishing what should be established, or that the sign and the property do not coexist? If it is the former, then all the faults of the sign, for the subject, will become the faults of the proposition, because that which is of no help in establishing what should be established
Chinese
因此，不能这样认为。如果属于宗的过失，就不是依赖于其他能立的过失，这也已经说明了。如果按照第二种情况，即使作为所立的法上有不存在的因，但那法，也不成为立宗的过失。因为仅仅通过法不成办的角度，就是因的过失。第二种情况有两种：声音上没有抛出坏灭作为因。显示了没有抛出一切非作为因。第一种是：因为一切都是无常的，这样的因词语显示了声音具有无常的理由，如果这样在声音上说无常作为因，那么因为一切都是无常的这样的理由，法。声音是常的这样的立宗，就会变成相违，会变成与立宗相违的过失。如果无常作为成立声音是常的因抛出来，那么因此，承认了因。即使那样，声音是常的，因为一切都是无常的，对于这个法，通过显示声音是无常的角度，声音是常的立宗不会变成与过失相违的过失。因为瓶等一切都是无常的，声音不是一切，而是因为不是一切的缘故是常的，这样成立声音是常的，显示了不相似法的例子的陈述，除此之外还能见到什么其他的声音是无常的，即显示了存在，因为不存在的缘故。因此，声音是常的，因为一切都是无常的，这样的词语，法。不是显示声音被无常所遍及，而是特别地，对于声音则特别地说其他是常的，对于剩余的则说一切都是无常的，因为说了一般的词语是随后的。因此，会变成声音以外的一切都是无常的。例如：给婆罗门昆迪那的儿子布施了绸缎，如果说给一切婆罗门布施酸奶，这不是显示给昆迪那的儿子布施酸奶，而是显示给除他以外的一切婆罗门布施酸奶一样。否则，之前的陈述，法。声音是常的，因为是无常的，这样说是合理的，而对于一般的一切，说随后跟随，又有什么结果，即没有必要，因为没有的缘故。声音以外的一切都是无常的。
English
Therefore, it cannot be considered so. If it is a fault of the subject, then it is not a fault dependent on other valid means, which has already been explained. According to the second case, even if the subject that is to be proven lacks a sign, that subject does not become a fault of the proposition. Because it is only through the aspect of the property of the subject not being established that it is a fault of the sign. There are two types of the second case: there is no throwing of destruction as a sign on sound. It is shown that not all non-things are thrown as signs. The first is: because everything is impermanent, the word of the sign shows that the sound has the reason of impermanence, so if impermanence is expressed as a sign on the sound, then because everything is impermanent, the reason, the subject. The proposition that sound is permanent will become contradictory, and will become a fault contradictory to the proposition. If impermanence is thrown as a sign to prove that sound is permanent, then therefore, the sign is accepted. Even so, sound is permanent, because everything is impermanent, for this subject. By showing that sound is impermanent, the proposition that sound is permanent will not become a fault contradictory to the fault. Because everything like pots is impermanent, and sound is not everything, but because it is not everything, it is permanent, thus establishing that sound is permanent, showing the statement of the example of dissimilar dharma, what else can be seen other than that sound is impermanent, that is, it is shown to exist, because it does not exist. Therefore, sound is permanent, because everything is impermanent, the words of this, the subject. It is not shown that sound is pervaded by impermanence, but especially, for sound, it is specifically said that others are permanent, and for the rest, it is said that everything is impermanent, because the general words are said to follow. Therefore, it will become that everything other than sound is impermanent. For example: silk was given to the son of the Brahmin Kundina. If it is said to give yogurt to all Brahmins, it is not shown to give yogurt to the son of Kundina, but it is shown to give yogurt to all Brahmins other than him. Otherwise, the previous statement, the subject. Sound is permanent, because it is impermanent, it is reasonable to say so, but for the general all, what is the result of saying that it follows, that is, there is no need, because it does not exist. Everything other than sound is impermanent.