Tibetan
་དཔག་རྗེས་དཔག་མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲའི་བརྗོད་རུང་བཀག་པ་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པས་གནོད་པ་དེས་ན་གྲགས་པ་རྗེས་དཔག་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གྲགས་པའི་ཡུལ་བརྗོད་རུང་ལྟོས་པ་བ་ཡིན་ཅིང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ནི། གཞན་དོན་ལེའུ་འདིར་ཡིད་ཆེས་དང་གྲགས་པའི་བསལ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ནི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཡིད་ཆེས་དང་གྲགས་པ་གཉིས་ཀ་རྗེས་དཔག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ལས་ཐ་དད་དུ་བཤད་པ་ལ་ལུང་དང་རང་ཚིག་ནི་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་འགལ་གྱི་དམ་བཅའ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ལ། སྒྲ་བྱུང་གི་གྲགས་པ་ནི་འདོད་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་འགོག་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དགོས་པ་འདི་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར། གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རབ་ཏུ་གྲགས་པས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་གྲུབ་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པའི་བསལ་བ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་གཞན་དོན་ལེའུ་འདིར་སྒྲ་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་རྟག་གོ་ཞེས་བསལ་བྱའི་དམ་བཅའ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། གནོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། གནོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མངོན་སུམ་དང་རང་དོན་ལེའུར་བསྟན་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་དང་མཉན་བྱས་མངོན་སུམ་བསལ་བ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་ཞེས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད། །མཉན་བྱ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་བསལ་བ་འདི་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་ལེའུ་འདིར་ཅུང་ཟད་བཤད་དུ་ཡོད་དེ། ཀུན་བཏུས་སུ། རྩ་བར་དོན་ཞེས་པ་དང་། འགྲེལ་པར་མཉན་བྱ་སྨོས་པའི་དགོས་པའི་
Chinese
如果说，名声不是推断，那么，因为约定俗成的声音仅仅遮止了可说，所以那个妨害，虽然名声不是仅仅推断之外的东西，但是从事物力量加入的推断中作了区分，有法。是有必要的，因为，名声的境是依赖于可说的，并且事物力量推断的境是事物，为了要显示境的差别是不同的缘故。如先前以可信推断从境的方面作了与事物力量推断的区分一样。第三，解释详细显示妨害方式的必要是：在此为他义品中，对于可信和名声的破除，导师以具有理由的方式善加阐述，有法。是有必要的，因为，即使可信和名声二者都成立为推断，但在从事物力量加入的推断中作区分时，经文和自语是以承认为量的方式，成为妨害自相矛盾的誓言，但不是以事物力量；并且由声音产生的名声，是具有仅仅由意愿产生的自性，所以是妨害以约定俗成的声音遮止可说，为了要显示这二种必要缘故。总之，所谓“没有可量之义的量”，是指仅仅以誓言者妨害，以及“是由声音产生的极度名声，但不是由事物成立”等等。对于以现量和推断妨害的破除，有法。导师陈那在此为他义品中说“声音不是可听的”，以及“瓶子是常恒的”仅仅说了破除的誓言，但没有说具有妨害的理由，因为是顾及到妨害的理由已经在现量和自义品中显示完毕的缘故。第二，解释以义和可听现量破除分二：解释说“义”的必要，解释说“可听”的必要。第一是：对于以现量妨害的破除，也有法。在此为他义品中稍微可以解释，在《集量论》中，根本颂中说“义”，以及在解释中说“可听”的必要
English
If it is said that fame is not inference, then, because conventional sound only prevents what can be said, that harm, although fame is not something beyond mere inference, it is distinguished from inference involving the power of things, the subject. It is necessary, because the object of fame depends on what can be said, and the object of inference by the power of things is things, in order to show that the difference in objects is different. It is like the previous distinction between credible inference and inference by the power of things in terms of the object. Third, the need to explain in detail the way of refutation is: In this chapter for the sake of others, the examples of refutation of credibility and fame are well explained by the teacher with reasons, the subject. It is necessary, because even if both credibility and fame are established as inferences, when distinguishing them from inferences involving the power of things, scriptures and one's own words become obstacles to self-contradictory vows by the power of being accepted as valid, but not by the power of things; and fame arising from sound is of a nature that arises only from intention, so it is an obstacle to preventing what can be said with conventional sound, in order to show these two needs. In short, the so-called "there is no valid measure of measurable meaning" means that it is refuted only by the one who makes the vow, and "it is extreme fame arising from sound, but not established by things," and so on. Regarding the refutation of harm by direct perception and inference, the subject. The teacher Dignāga said in this chapter for the sake of others, "Sound is not audible," and "The pot is permanent," only stating the vow to be refuted, but not stating the reason for the harm, because it is with regard to the fact that the reason for the harm has already been shown in the chapter on direct perception and self-interest. Second, the explanation of refuting direct perception with meaning and audibility is divided into two: explaining the need to say "meaning," and explaining the need to say "audible." The first is: Regarding the refutation of harm by direct perception, there is also a subject. Here in this chapter for the sake of others, it can be explained slightly. In the Compendium of Valid Cognition, the root verse says "meaning," and in the explanation, the need to say "audible"
Tibetan
སྒོ་ནས་བཤད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དོན་ཞེས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་དོན་དང་ཞེས་དོན་གྱི་སྒྲ་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒྲ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པ་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་ནང་ནས་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞིག ཉན་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་མེད་པར་སྣང་བར་གྱུར་པ་སྟེ་སྤྱི་གཞན་གྱིས་དབེན་པའི་སྒྲ་རང་མཚན་དེ་སྐབས་འདིར་བསལ་གཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲ་རང་མཚན་ལ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གཉིས་མེད་ཅེ་ན། སྒྲ་རང་མཚན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་དོན་ལ་མེད་དེ། ཁྱོད་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་སྣང་བ་ཡི་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་སྒྲ་རང་མཚན་འདི་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་སྤོང་ན་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་བཅད་ཀྱི་དགོས་པ་བཤད། །ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྒྲ་རང་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་སྒྲ་དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆོས་ཅན། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཏེ། དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་སྤོང་ཡང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བའི་དཔེར་བརྗོད་དུ་མཉན་བྱའི་ཚིག་སྨོས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་མཉན་བྱའི་སྒྲས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་སྒྲ་རང་མཚན་བཤད་ན་དེ་རང་མིང་གིས་དངོས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བརྗོད་ཅེ་ན། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་སྒྲ་རང་མཚན་ཆོས་ཅན། རང་མིང་གིས་དངོས་སུ་བརྗོད་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མཉན་བྱའི་སྒྲས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་སྒྲ་རང་མཚན་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒྲ་རང་མཚན་ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པས་སྒྲ་རང་མཚན་ཡོད་པ
Chinese
因为可以通过（听觉）来解释。那么，说“义”这个词有什么必要呢？“现量义”等解释“义”的词句，有必要，因为声音在无常和有为等多种相违的事物中，被称为声音的自性，无论听到声音的知识是共相还是自相，都显现为没有差别，即与共相相异的声音自相，在这里是排除的对象，为了表明这个意义。为什么声音自相没有共相和差别呢？声音自相，你实际上没有共相和差别，因为你不会产生显现为共相和差别的各种自境之识。因此，听觉所缘的声音自相，如果你否认你是可听的，那么听觉现量就会受到损害，因为你作为可听的已经被听觉现量所证实。第二部分分为两点：解释区分的必要。解释完全排除的必要。第一点是：听觉所缘的声音自性的本质，对于声音来说是胜义谛，而其余具有相违特征的无常等，不是根现量的行境，因为它们是无实有的本质。因此，无常等共相之法，即使你否认你是可听的，也不会受到根现量的损害，因为你已经被证实不是根现量的对境，这是论师以可听的词语作为现量排除的例子来表示的。第二点是：那么，如果用可听的声音来解释根现量的行境的声音自相，为什么不用它自己的名字直接说出来呢？根现量的行境的声音自相，不能用它自己的名字直接说出来，因为在任何情况下，声音都不是可以直接表达的事物。以共相的方式，用可听的声音来解释根现量的行境的声音自相，有必要，因为声音自相已经被听觉现量所证实，所以声音自相存在
English
Because it can be explained through (hearing). Then, what is the need to mention the word "artha"? The phrases such as "pratyaksha artha" explain the word "artha," there is a need, because sound, among the various contradictory things such as impermanence and being made, is called the self-nature of sound, whether the knowledge of hearing the sound is a generality or a particularity, it appears without difference, that is, the sound self-nature that is different from the generality, here is the object of exclusion, in order to show this meaning. Why does the sound self-nature not have generality and difference? Sound self-nature, you actually do not have generality and difference, because you will not produce the various self-object consciousnesses that appear as generality and difference. Therefore, the sound self-nature that is the object of hearing consciousness, if you deny that you are audible, then the hearing direct perception will be harmed, because you as audible have been proven by the hearing direct perception. The second part is divided into two points: explaining the necessity of distinction. Explaining the necessity of complete exclusion. The first point is: the essence of the sound self-nature that is the object of hearing consciousness, for sound is the ultimate truth, and the rest with contradictory characteristics such as impermanence, etc., are not the objects of sense direct perception, because they are the essence of non-reality. Therefore, the general dharmas such as impermanence, etc., even if you deny that you are audible, will not be harmed by sense direct perception, because you have been proven not to be the object of sense direct perception, this is the master using the word audible as an example of direct perception exclusion to indicate. The second point is: then, if the sound self-nature of the object of sense direct perception is explained by the audible sound, why not directly say it with its own name? The sound self-nature of the object of sense direct perception cannot be directly said with its own name, because in any case, sound is not something that can be directly expressed. In a general way, explaining the sound self-nature of the object of sense direct perception with the audible sound is necessary, because the sound self-nature has been proven by the hearing direct perception, so the sound self-nature exists