Tibetan
ས་དང་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་ལུང་དོན་ལ་ནང་འགལ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། མཐོང་བ་མངོན་གྱུར་དང་། མ་མཐོང་བ་ལྐོག་གྱུར་དང་། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་དག་སྟོན་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དང་། ལུང་རང་གི་ཚིག་གིས་གནོད་པ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞལ་བྱ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གྲགས་པའི་བསལ་བ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བཤད་ཚུལ་དང་པོས་གནོད་བྱེད་འགྲན་ཟླ་མེད། །བཤད་ཚུལ་གཉིས་པས་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནོད་བྱེད་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད། །འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། བརྗོད་རུང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན། །དེ་ཉིད་གནོད་བྱེད་གྲགས་པར་བསྟན། །བརྗོད་རུང་འགོག་ན་དེ་ཡིས་གནོད། །གྲགས་ཟིན་མེད་ཀྱང་བརྗོད་རུང་གྲུབ། །དེས་ན་གནོད་བྱེད་མེད་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། གང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མེད་ལ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་ནི་ཟླ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འདིར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འགྲེལ་བ་ལ་ཐོག་མར་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ་ལ། བརྗོད་རུང་དེ་གྲགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཡང་འདིར་དེས་གནོད་པ་ལ་གྲགས་པས་གནོད་པར་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། དེ་ལ་གྲགས་པའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བརྗོད་རུང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པས་བརྗོད་མི་རུང་ལ་གནོད་པ་ཡིན་གྱི་བརྗོད་མི་རུང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པས་བརྗོད་རུང་ལ་མི་གནོད་ཅེས་པ་རྣམས་གནོད་བྱེད་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་ཁ་ཅིག གཞན་དུ་འདིར་ནི་གནོད་པ་ཡི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་མདོ་ཚིག་དྲངས་པས་དེ་མན་ཆད་ཀྱིས་འཆད་པར་འདོད་པ་ནི། རྣམ་ངེས་ལས། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་གྲགས་པ་ཡང་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་དམ་བཅའ་བ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། དེ་ལ་དེ་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་མཇུག་ཏུ་སྔ་མའི་གྲུབ་དོན་བསྡུས་ནས། གང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་ཚིག་དྲངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཞུང་གི་དོན་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་འདོད་རྒྱལ་བ་ཟླ་བ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དོན་གང་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ངག་ཏུ་ཐ་སྙད་མཐུན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདོད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་བརྗོད་བྱར་རུང་བ་ཉིད་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གྲགས་པ་ལ་བརྗོད་རུང་གི་གྲགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བརྗོད་རུང་གི་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན། གྲགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཡང་སྐབས་འདིར་གྲགས་པའི་སྒྲ་ཡིས་བཏགས་ནས་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་མདོ་ལས་བརྗོད་དེ། ཟླ་བ་ཞེས་སོགས་གྲགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཐ་སྙད་ལས་ནི་སྐྱེས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ལྟོས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གྲགས་པར་བཏགས་ནས་དེས་གནོད་པ་ལ་གྲགས་པས་གནོད་པར་གཞག་པར་མ་ཟད་མངོན་སུམ་དང་། ལ་སོགས་པ་རྗེས་དཔག་དང་། ལུང་རྣམས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ཡང་ཆོས་ཅན། འཇལ་བྱེད་མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད་དེ། མངོན་སུམ་སོགས་མ་ཡིན་ཡང་དེས་གནོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་དག་བརྗོད་རུང་དེ་བརྗོད་མི་རུང་གི་དམ་བཅའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཡིན་པས་བརྗོད་མི་རུང་གི་དམ་བཅའ་སེལ་བ་རིགས་ཀྱང་། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་ལུང་རྣམས་ནི་དམ་བཅའི་དོན་གྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། ལྡོག་ཕྱོགས་ཉིད་མིན་པས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅའ་ལ་གནོད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ། ཞེས་པའི་འཕྲོས་བྱེད་པ་དང་། ཕྱི་མ་དག་སྔ་མའི་དཔེར་བརྗོད་དུ་འཆད་པ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཡང་སྒྲའི་ནུས་པ་མ་ཐོན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་ཟླ་བ་ཞེས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འཇུག་རུང་དོན་གང་ལ་ཡང་དགག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔར་ཟླ་བའི་བརྡ་བྱས་པ་རི་བོང་ཅན་ལྟ་བུ་དང་མ་བྱས་པ་བུམ་སོགས་རྣམས་སུ་ཆོས་ཅན། ཟླ་བ་ཞེས་སོགས་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་རྣམས་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟོག་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཅན་སྔར་བརྡ་བཏགས་ཟིན་པས་སྒྲ་དེའི་བརྗོད་རུང་དུ་བྱུང་བའམ་ནི་ཕྱིས་འདོགས་པར་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་དེའི་བརྗོད་རུང་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་པར་བྱར་རུང་བ་ཉིད་དེ་ཡིས་ཆོས་ཅ
Chinese
因为它与地不相违，所以是为了证悟它。那么，这样考察有什么必要呢？因为以正量的事实力，对于经文意义有无内在矛盾进行考察是必然的。还有其他的必要，即为了显示可见的现量、不可见的隐蔽和极隐蔽，凡是以现量和事势理成立，并且没有经文自身语句妨害的论典，都应被视为衡量极隐蔽之物的证明。第二，关于破除名声的论述分为两部分：第一种论述方式是妨害无敌，第二种论述方式是成就对象的区分。第一部分又分为两点：论述无有妨害之义，论述无有匹敌之义。第一点又分为五点：显示能说遍及一切，显示彼即妨害，若遮止能说则彼妨害，虽未闻名然能说成立，因此成立无有妨害。第一点是：总而言之，对于没有不共之因的随理，以及由于与从声音产生的名声相违的意义，因此破除也不是宗，例如说“有兔者不是月亮，因为是存在的”等等。所说的这个意义，为了依次解释，首先对于以随意的词语遍及一切能说之义进行显示，虽然能说不是名声的自相，但在此处由于它妨害，因此将名声安立为妨害的场合，因此以名声之名来施设的原因，以及因为能说有成立的理由，所以妨害不能说，而不能说没有成立的理由，所以不妨害能说等等，都是论述无有妨害之义的意义。某些前代论师说：在“其他处此是妨害”的场合引用经文，是因为想要从那之后进行阐述。如《释量论》中说：“在此之前的解释中，名声也以相违之义妨害立宗”，以及在那之后的“它是成立的”的结尾处，总结了之前的成立之义，引用了“对于没有不共之……”等等的经文，这是相违的。论典的
English
Because it is not contrary to the ground, it is for the sake of realizing it. So, what is the need for such an examination? Because it is certain that the valid cognition of the power of reality will engage in examining whether there are internal contradictions in the meaning of the scriptures. There is also another need, namely, to show the visible manifest, the invisible hidden, and the extremely hidden, whatever treatises are established by the reasoning of direct perception and the power of reality, and are not harmed by the words of the scriptures themselves, should be taken as proof of measuring the extremely hidden. Second, the explanation of the refutation of fame is divided into two parts: the first way of explaining is that the opponent is unrivaled, and the second way of explaining is that the distinction of the object is accomplished. The first part is divided into two: explaining the meaning of no harm, and explaining the meaning of no rival. The first point is divided into five: showing that what can be said pervades all, showing that it is the fame that harms, if what can be said is blocked, then it harms, although it has not been heard of, what can be said is established, so it is established that there is no harm. The first is: In short, for the inference that has no uncommon reason, and because of the meaning that contradicts the fame that comes from sound, therefore refutation is not a side either, for example, saying "the one with a rabbit is not the moon, because it exists," and so on. To explain this meaning in sequence, first, to show that the meaning of all that can be said is pervaded by arbitrary words, although what can be said is not the characteristic of fame, here, because it harms, it is the occasion to establish fame as harm, therefore, the reason for applying the name of fame to it, and because what can be said has a reason to be established, it harms what cannot be said, but what cannot be said has no reason to be established, so it does not harm what can be said, etc., are the meanings of explaining the meaning of no harm. Some former scholars said: In the case of "elsewhere this is harm," the scripture is quoted because they want to explain it from then on. As it says in the Pramāṇavārttika: "In the previous explanation, fame also harms the proposition with contradictory meanings," and at the end of "it is established," it summarizes the meaning of the previous establishment, and quotes the scripture "for those who have no uncommon...", which is contradictory. The treatise
Chinese
意义是与人的意愿相关的约定俗成的词语，例如“月亮”等等，作为有法。你们这些词语，对于任何意义的运用都没有妨碍，因为凡是语言习惯相同的人，都会乐于接受并相信你们。因为你们能够表达任何事物，没有任何限制。第二种是，名声分为可说之名声和世俗名声两种。第一种，可说的法，作为有法。虽然名声不是自相，但在这里，用名声这个词来命名，经典中说这是由声音产生的名声。例如“月亮”等等，是名声的自相，从世俗中产生，因为它是依赖于世俗而显现的。将名声的果称为名声，不仅用它来反驳损害，而且显现和后续的推论以及经文的衡量对象，作为有法。将衡量者显现等词语强加于其上，虽然不是显现等，但用显现等来反驳损害。前面的可说，是不可说之誓言的反面，因此消除不可说之誓言是合理的。但是，显现、推论、经文等是誓言之意的反面的对境，而不是反面本身，如何损害誓言呢？确实如此。以及解释后者作为前者的例子，这两种方式都没有发挥“也”这个词的作用。第三种是，世间人依赖而产生的约定俗成的词语，例如“月亮”等等，作为有法。你们这些词语，对于任何可以运用的意义都没有阻碍，因为仅仅通过意愿就可以运用到意义上。因此，之前已经约定俗成的“月亮”这个词，例如指有兔子的月亮，以及没有约定俗成的瓶子等等，作为有法。“月亮”等等约定俗成的词语，本质上是可以表达各种事物的，因为约定俗成的词语仅仅通过意愿就可以运用。因此，仅仅与概念的对象相关，或者与之前已经约定俗成的词语相关，通过使该词语可以表达，或者通过之后约定俗成的方式，使该词语可以表达，约定俗成的词语的可表达性，作为有法。
English
The meaning is conventional terms related to the wishes of people, such as "moon" and so on, as the subject. You, these words, have no hindrance to the application of any meaning, because all people with the same language habits are happy to accept and believe you. Because you can express anything without any restrictions. The second is that fame is divided into speakable fame and worldly fame. The first, the speakable dharma, as the subject. Although fame is not a self-characteristic, here, the word fame is used to name it, and the scriptures say that this is the fame produced by sound. For example, "moon" and so on, is the self-characteristic of fame, produced from the mundane, because it appears dependent on the mundane. The fruit of fame is called fame, and not only is it used to refute harm, but also the objects of measurement of manifestation and subsequent inferences and scriptures, as the subject. The words measurer manifestation etc. are imposed on it, although it is not manifestation etc., but manifestation etc. is used to refute harm. The previous speakable is the opposite of the vow of unspeakable, so it is reasonable to eliminate the vow of unspeakable. However, manifestation, inference, scriptures, etc. are the objects of the opposite of the meaning of the vow, not the opposite itself, so how does it harm the vow? Indeed. And explaining the latter as an example of the former, neither of these two ways has played the role of the word "also". The third is that worldly people rely on the conventional terms that arise, such as "moon" and so on, as the subject. You, these words, have no hindrance to any meaning that can be used, because it can be used to meaning only through intention. Therefore, the word "moon" that has been conventionally agreed upon before, such as referring to the moon with a rabbit, and the bottle etc. that has not been conventionally agreed upon, as the subject. The conventional terms such as "moon" etc. are essentially capable of expressing various things, because conventional terms can be used only through intention. Therefore, it is only related to the object of the concept, or related to the word that has been conventionally agreed upon before, by making the word expressible, or by the way of conventionally agreeing upon it later, making the word expressible, the expressibility of the conventional word, as the subject.