Tibetan
་འཁྲུལ་བ་ཡིས་ནི་དེའི་ཁྱབ་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟགས་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ལུང་དོན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནོད་ཀྱང་གཞན་མི་རྟག་པ་ལ་ཅི་ཞིག་གནོད་དེ་མི་གནོད་པར་ཐལ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་མེད་ན་མི་རྟག་པ་མི་འབྱུང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་དགག །བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་དགག །གྲུབ་དོན་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་སྟོབས་ཡུལ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས། །ལུང་ལ་ལྟོས་ནས་གཞལ་བྱ་བསྒྲུབ་པའི་དུས། །ཀུན་ལ་བསྟན་བཅོས་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་ལ་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་འཇལ་བ་བསྟན་བཅོས་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེས་གྲུབ་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་སྟེ་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་འཇལ་བ་ལ་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ཚིག །ཅེས་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་རང་ཡུལ་ལ་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་རྩོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་ན་རྒོལ་བས་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་རྩོད་པ་དེ་དོར་བར་འགྱུར་བས་ཁས་བླངས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་རང་ཡུལ་ལ་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་རྩོད་པ་དོར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་རང་ཡུལ་ལ་རྩོད་པ་དེའི་ཚེ་ལུང་ཁས་བླངས་པ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་མིན་ཏེ། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་རང་ཡུལ་ལ་དཔྱོད་པ་འདི་ནི་ལུང་ཁས་ལེན་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གིས་ཡུལ་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གཉིས་དཔྱོད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ན་གནས་གསུམ་པ་དཔྱོད་པའི་དུས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འདོད་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ཅིང་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་ལས་གཞན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། གནས་གསུམ་པ་ལ་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ལུང་ཚད་མ་དང་འགལ་ན་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུང་ཚད་མ་དེས་གྲུབ་པའི་དོན་གནས་གསུམ་པ་ལ་ལུང་ཚད་མ་དེ་དང་ནི་འགལ་བར་སེམས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ལེ
Chinese
因为谬误会损害它的周遍性。因此，所作之法（有法），即使（经）文之义损害了虚空的功德，但对其他无常法有什么损害呢？不会有损害，因为没有虚空的功德，无常法也不会不产生。第二（部分）有三（部分）：破立论典籍的承诺，破所立的一切都被抓住，破已成立之义的理由相违。第一（部分）有三（部分）：自力之境不依赖论典，依赖（圣）言来成立所量时，一切都需要论典就太过分了。第一（部分）是：自力比量（有法），在衡量自己的境时，衡量境不依赖论典，因为你由此成立是善妙的，即以理成立的缘故，并且衡量你自己的行境不依赖（圣）言，在比量的境上，词句（即可成立）。因为已经这样说了。这样一来，自力比量衡量自己的境时，如果是承诺论典而辩论的时候，如果损害了论典，那么辩论者承诺论典而辩论就会被抛弃，因此承诺就会被破坏，如果这样认为。自力比量衡量自己的境时（有法），没有抛弃承诺论典而辩论的过失，因为没有承诺论典的缘故。因此，辩论者（有法），自力比量辩论自己的境时，即使有承诺（圣）言，也不是能立的支分，因为自力比量衡量自己的境，这是承诺（圣）言的方法的缘故。这样，现量和自力比量衡量显现和隐蔽二者而清净时，衡量第三处的时候，（有法），是想要完全执持论典量作为能立的时候，因为有所量的能立，并且没有论典量之外的能立的缘故。辩论者（有法），在衡量第三处的时候，如果与（圣）言量相违，那么论典就会损害，因为（圣）言量所成立的义，对于第三处，不应该认为与（圣）言量相违。第二（部分）是：论典作为能立来取
English
Because error will harm its pervasiveness. Therefore, the made phenomenon (subject), even if the meaning of the (scriptural) text harms the qualities of space, what harm does it do to other impermanent phenomena? There will be no harm, because without the qualities of space, impermanent phenomena will not fail to arise. The second (part) has three (parts): refuting the commitment to establish scriptures, refuting that everything to be established is grasped, and refuting the reason that contradicts the established meaning. The first (part) has three (parts): the object of self-power does not depend on scriptures, when relying on (holy) words to establish what is to be measured, it is too much if everything needs scriptures. The first (part) is: self-powered inference (subject), when measuring its own object, measuring the object does not depend on scriptures, because your establishment by this is excellent, that is, established by reason, and measuring your own field of activity does not depend on (holy) words, on the object of inference, words (can establish). Because it has already been said like this. In this way, when self-powered inference measures its own object, if it is a time of committing to scriptures and arguing, if it harms the scriptures, then the debater's commitment to scriptures and arguing will be abandoned, so the commitment will be broken, if you think so. When self-powered inference measures its own object (subject), there is no fault of abandoning the commitment to scriptures and arguing, because there is no commitment to scriptures. Therefore, the debater (subject), when self-powered inference argues about its own object, even if there is a commitment to (holy) words, it is not a part of the proof, because self-powered inference measures its own object, this is the method of committing to (holy) words. In this way, when direct perception and self-powered inference measure the manifest and the hidden two and are pure, when measuring the third place, (subject), it is the time when you want to completely hold the scriptural measure as the proof, because there is a proof of what is to be measured, and there is no proof other than the scriptural measure. The debater (subject), when measuring the third place, if it contradicts the (holy) word measure, then the scripture will harm, because the meaning established by the (holy) word measure, for the third place, should not be considered to contradict the (holy) word measure. The second (part) is: taking the scripture as the proof