Tibetan
་འགྲོ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། བདག་ནི་གཞན་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་ན་དེ་དཔེ་ལ་མ་གྲུབ་ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གྲངས་ཅན་པ་དང་སངས་རྒྱས་པ་བདག་ཡོད་མེད་གང་ལ་རྩོད་པའི་ཚེ་གྲངས་ཅན་པ་ཡིས་གང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པའི་མིག་སོགས་བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ན། འདུས་བསགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཅི་ཡིན་ཏེ་མེད་པར་ཐལ། མིག་སོགས་བདག་དོན་བྱེད་པ་དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་གང་ཞིག བདག་དོན་བྱེད་པ་ལས་གཞན་དུ་གཞན་དོན་བྱེད་པ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་སྔར་རྒོལ་གྱིས་སྒྲུབ་མི་འདོད་པའམ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཉིས་བཅས་སྦྱོར་བ་སྐྱོན་ཅན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཡང་དག་རྟགས་ལ་མཚུངས་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་། །ཚུལ་དེས་ཉེས་པ་མེད་པ་གཞན་ཡང་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཞེ་འདོད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། རྒྱང་འཕེན་གྱི་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཆོས་དཔེའི་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་འགལ་བའི་སྐྱོན་དག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུས་ཀྱི་ཟླ་བཅས་དེ་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྒྲུབ་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུ། སྐྱོན་གཉིས་པོ་གནས་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། རྒྱང་འཕེན་པས་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུས་དང་། བུམ་པ་གང་རུང་གི་ཟླ་བཅས་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་ལྡན་གྱི་རྩིག་པ་བཞིན་ཞེས་འགོད། དེའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུས་ཀྱི་ཟླ་བཅས་ཡིན་པས་དེ་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་དང་། རྟགས་དེ་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་འགལ་བའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་སྐབས་དེར་དེ་སྒྲུབ་ཆོས་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ལུས་བུམ་གང་རུང་གི་ཟླ་བཅས་སྤྱིར་གྱུར་པ་དེ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་ལུས་ཀྱི་ཟླ་བཅས་སུ་མི་འགྱུར་ན་ལུས་བུམ་གང་རུང་གི་ཟླ་བཅས་སུ་གྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལུས་སེམས་རྫས་གཅིག་པའི་ལུས་ཀྱི་ཟླ་བཅས་སུ་མི་འགྱུར་ན་དེ་འདྲ
Chinese
为了阐释有情众生。正如大学者世亲所说：“如果用‘我’或‘他’这样的词来表示，那么这在比喻上是不成立的。”第二，如果数论派和佛教徒争论有我或无我时，数论派用以建立论证的眼等为我所用的事物，如果不是当时的所立宗，那么，聚集之物法，你的理由成立眼等为他所用，那么所立宗是什么呢？应是无有。眼等为我所用，那又为何不是所立宗呢？如果除了为我所用之外，为他所用是所立宗，那么先前立宗者不愿建立，或者对于反驳者来说将变得没有意义。第三有三点：二者俱全的论式本身就成立为有缺陷；驳斥对于正确的理由的相同争论；通过这种方式，没有过失的其他方面也成立。第一，通过这种理性能显示出，在所希望的场合中，对于所立宗的显示，对于顺世外道的二者俱全的论式，没有同品周遍，以及理由相违的过失，因为身体和心识是一体的补特伽罗的身体的伴随物，被显示为二者俱全的论式的所立宗的缘故。那么，二者俱全的论式是怎样的？存在两种过失的方式又是怎样的呢？顺世外道想要建立身心是一体的，因此说瓶子法，是身心是一体的补特伽罗的身体，以及瓶子任何一个的伴随物，因为不是青莲花的事物，如同有瓶子的墙壁一样。他的意图是，法是身心是一体的补特伽罗的身体的伴随物，因此这在比喻上没有随同，并且这个理由与建立这个相违背。如果当时没有所立宗在比喻上没有随同的过失，因为所要建立的法是身体和瓶子任何一个的伴随物，普遍存在，想要建立这个，那么，瓶子法，如果你不是身心是一体的身体的伴随物，那么你就不成立是身体和瓶子任何一个的伴随物。如果你不是身心是一体的身体的伴随物，那么像这样
English
In order to explain sentient beings. Just as the great scholar Vasubandhu said, "If it is indicated by the words 'I' or 'other,' then it is not established in the analogy." Secondly, if the Samkhya and Buddhists argue about whether there is a self or no self, if the eyes, etc., which the Samkhya uses to establish the argument, are used for the self, and that is not the proposition to be established at that time, then, the aggregated phenomena, your reason establishes that the eyes, etc., are used for others, then what is the proposition to be established? It should be non-existent. The eyes, etc., are used for the self, then why is that not the proposition to be established? If, other than being used for the self, being used for others is the proposition to be established, then the previous proponent would not want to establish it, or it would become meaningless for the respondent. Thirdly, there are three points: the argument with both is established as flawed in itself; refuting the same argument for the correct reason; in this way, other aspects without fault are also established. Firstly, through this reasoning, it can be shown that in the desired situation, for the display of the proposition to be established, for the Charvaka's argument with both, there is no concomitance with the example, and the fault of contradictory reason, because the body of a person whose body and mind are one is accompanied by it, and it is shown as the proposition to be established of the argument with both. So, what is the argument with both like? What is the way in which the two faults exist? The Charvaka wants to establish that body and mind are one, so he says that the pot is the body of a person whose body and mind are one, and the accompaniment of either the pot, because it is not a blue lotus, like a wall with a pot. His intention is that the dharma is accompanied by the body of a person whose body and mind are one, so there is no following in the analogy, and this reason contradicts the establishment of this. If there is no fault of the proposition to be established not following in the analogy at that time, because the dharma to be established is the accompaniment of either the body and the pot, universally existing, wanting to establish this, then, the pot, if you are not the accompaniment of the body whose body and mind are one, then you are not established as the accompaniment of either the body and the pot. If you are not the accompaniment of the body whose body and mind are one, then like this
Tibetan
འི་ལུས་དང་བུམ་པ་གང་རུང་གི་སྤྱི་དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་གཞན་གྱི་ཟླ་བོར་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་ཟླ་བཅས་ཀྱང་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱི་ཟླ་བཅས་ཀྱང་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་བུམ་པ་ལུས་བུམ་གང་རུང་གི་ཟླ་བཅས་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་རྒྱང་འཕེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་འདི་དེ་ཆོས་ཅན། མི་ཤེས་པ་གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་སླདཾ་པ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱས་སྟོང་པ་བརྗོད་པའི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒྲའི་མི་རྟག་པ་དང་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་གང་བསྒྲུབ་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བརྟགས་ན་བྱས་པས་སྒྲ་འཇིག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལའང་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་མཚུངས་ཏེ། སྒྲའི་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་ན་དཔེ་ལ་མེད། བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་སྒྲ་དང་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་བུམ་གང་རུང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་འཇིག་པ་ཙམ་གྲུབ་པ་ཡིས་སྒྲ་ནི་འཇིག་པ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་བུམ་གང་རུང་གི་སྤྱི་དོན་གཞན་ཡོད་པར་གྱུར་ན་བུམ་པའང་དེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་པ་ལས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ནའང་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། མཐུན་དཔེ་བུམ་སོགས་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲ་ཡིས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་བུམ་སོགས་ལ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་མ་འབྲེལ་བ་ཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་རྣམ་གཅོད་ལ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དང་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཆོས་དེས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་གཞན་དང་ནི་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་འཇིག་པར་གྲུབ་ཟིན་པ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་འཇིག་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག འཇིག་ཙམ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ཙམ་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་སྒྲ་འཇིག་པར་གྲུབ་ཟིན་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་མིན་ཏེ། སྒྲ་དེ་ལ་སྤྱི་སྟེ་འཇིག་པ་ཙམ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་ཙམ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་མཐུན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་སྐྱོན་ལྡན་པ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་སྒྲས་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཅན་ཡིན་པ
Chinese
因为身体和瓶子任何一个的共同点，对你来说，绝对不是其他事物的伴侣。也不是瓶子的伴侣。即使不是身体的伴侣，却说瓶子是身体或瓶子任何一个的伴侣，这种外道宗的主张，是因为无知愚昧所迷惑，是说了空话的缘故。第二种情况是，如果以声音的无常和瓶子的无常，要证明哪个的差别来考察，那么以“所作”来证明声音的坏灭，也同样有安立在二者并存的结合上的过失。如果证明声音的无常，那么在例子上没有；如果证明瓶子的无常，那么在所立宗声音上不可能。如果这样说，那么“所作”作为所立宗，当你证明声音是无常的时候，以声音和瓶子的无常作为所证的理由，二者并存的结合的过失并不相同，因为仅仅成立了没有声音和瓶子任何一个差别的坏灭，声音就是这样成立的。同样，如果身体和瓶子任何一个的共同点存在其他事物，那么瓶子也会具有它，但实际上没有。如果那样，那么法，无常法，作为所立宗，正例瓶子等没有随同。因为是以声音作为差别。如果这样说，那么无常法，作为所立宗，因为是以声音作为差别，所以不是瓶子等没有，因为仅仅是遮止了与声音无关的。普遍来说，在遮遣中，有不具遮遣和具遮遣两种，因为法是以不具遮遣作为差别，所以与其他法就没有随同。如果“所作”作为所立宗，会变成证明声音已经坏灭的理由，那么仅仅证明声音坏灭的理由是什么呢？因为仅仅坏灭已经成立了。如果这样说，那么“所作”作为所立宗，即使仅仅坏灭已经成立，也不是证明声音已经坏灭，因为声音要被证明为不具共同点，即仅仅坏灭。因此，仅仅坏灭不是具有所立宗正例没有随同的过失，因为是具有所立宗声音以不具遮遣作为差别。
English
Because the commonality of either the body or the vase is definitely not a companion to other things for you. Nor is it a companion to the vase. Even if it is not a companion to the body, to say that the vase is a companion to either the body or the vase, this assertion of the heretics is deluded by ignorance and stupidity, because it is a statement that speaks of emptiness. The second case is, if we examine the difference between proving the impermanence of sound and the impermanence of a vase, then proving the destruction of sound by "what is made" also has the same fault of being established on the combination of the two existing together. If we prove the impermanence of sound, then there is no example; if we prove the impermanence of the vase, then it is impossible on the subject, sound. If you say so, then "what is made" as the subject, when you prove that sound is impermanent, the fault of the combination of the two existing together is not the same because the reason for making the impermanence of sound and the impermanence of the vase as what is to be proven is that only the destruction without the difference of either sound or vase is established, so sound is established as such destruction. Similarly, if the commonality of either the body or the vase exists as other things, then the vase will also have it, but it does not exist. If that is the case, then the dharma, the impermanent dharma, as the subject, the positive example vase etc. do not follow. Because it is distinguished by sound. If you say so, then the impermanent dharma, as the subject, because it is distinguished by sound, it is not that the vase etc. do not have it, because it is only the negation of what is unrelated to sound. Generally speaking, in negation, there are two types: non-possessive negation and possessive negation, because the dharma is distinguished by non-possessive negation, so there is no following with other dharmas. If "what is made" as the subject, it will become the reason for proving that sound has already been destroyed, then what is the reason for only proving the destruction of sound? Because only destruction has already been established. If you say so, then "what is made" as the subject, even if only destruction has already been established, it is not proving that sound has already been destroyed, because sound is to be proven as not possessing the commonality, that is, only destruction. Therefore, only destruction is not a fault with the subject positive example not following, because it is the subject sound distinguished by non-possessive negation.