Tibetan
ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་བརྒྱུད་པའི་སུན་འབྱིན་བརྗོད་དགོས་ན་མཐར་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་སྔ་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རིག་བྱེད་པ་ན་རེ། འདོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འདོན་པ་པོ་གཞན་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཁྱབ་ཟེར་བ་ལ། དྲང་སྲོང་རྒྱས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་ཙམ་ནི་འདོན་པས་མ་ངེས་ཞེས་སུན་ཕྱུང་བ་ན། རིག་བྱེད་ཁྱད་པར་ཅན་འདོན་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་ཞིང་། ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་དྲིས་པས། གཞན་དུ་འདོན་མི་ནུས་པ་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བའི་སྐབས་སུ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་རྨོངས་པ་སེལ་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་ལུགས་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་བཤད། །གཞན་ལུགས་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་དགག །ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བའི་དཔེ་ཡང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད། །དགོས་པ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པའི་ངག་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། བསྟན་བཅོས་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཡང་། བསྟན་བཅོས་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་སོགས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པ་དང་། ལུང་དོན་སོགས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རྨོངས་པ་མཐོང་བས་དེ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱར་འཇོག་བྱེད་ཚིག་བཞི་བཤད། །ཡང་དག་འཇོག་བྱེད་མ་བསལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚིག་བཞིས་བཟུང་བའི་དོན་བཞི་བསྟན། །ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། ངོ་བོ་ཁོ་ན་བསྟན་བྱ་བ། །རང་ཉིད་འདོད་དང་མ་བསལ་བ། །ཞེས་ལྔ་གསུངས་པའི་ནང་ནས་ངོ་བོ་དང་། ཁོ་ན་ཞེས་པའི་ཚིག་ཕྲད་དང་། འདོད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཅེས་པའི་ཚིག་གིས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞི་བཟུང་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པ་མིན་པ་དང་། ངག་ཏུ་མ་སྨྲས་ཀྱང་དོན་གྱིས་བརྗོད་པ་སྟེ་འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་དང་། རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་རྣམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསལ་བ་འདིར་མ་བརྗོད་ཅེ་ན། མཚན་ཉིད་དང་པོ་བཞི་པོ
Chinese
如果需要通过类似的差别来陈述驳斥，最终会变得没有陈述驳斥的能力。那么，这是怎么回事呢？像这样，已经说过，那种类似的先决条件本身不是理性的。怎么说呢？声明者说：“因为是诵读者，所以普遍存在其他诵读者先于他”，但正直的圣者自己驳斥说，仅仅吠陀不一定是诵读，因此声称存在特殊的吠陀诵读。当被问及有什么特殊之处时，在说“无法在其他地方诵读”等语时，已经被阻止了。第二，为了消除迷惑而解释所要证明的事物，有三点：解释自宗所要证明事物的定义；驳斥他宗所要证明事物的定义；以及驳斥表面上看起来像样的例子。第一点有两点：解释显示定义的必要性；以及显示具有必要性的定义。第一点是：如果从陈述三种方式的语言中能够理解所要证明的事物，那么，从论典中显示所要证明事物的定义就没有必要了。即使陈述论证的三种方式本身具有理解所要证明事物的作用，但是，从论典中显示所要证明事物的定义，作为有法，是有必要的，因为看到将意愿的对象等作为所要证明的事物，但实际上不是，以及将经文意义等作为非所要证明的事物，但实际上是，存在迷惑，为了消除这些迷惑。第二点有两点：解释作为所要证明事物的四个词；以及解释没有排除的正确放置。第一点有两点：显示四个词所包含的四个意义；以及详细解释后面的两个。第一点是：简而言之，“本体唯独应显示，自身意愿且未排除”，在所说的五个词中，本体和“唯独”这个词缀，以及“意愿”和“自身”这些词，作为有法，包含了其他意义的所要证明事物的四个定义，即为了抓住：反驳者尚未证实的；不是正在被用作论证的；即使口头上没有说，但实际上已经表达，也就是意愿所指向的对象；以及反驳者自己承诺作为所要证明的事物。为什么要说没有排除呢？因为前四个定义
English
If it is necessary to state refutations through similar differences, eventually there will be no ability to state refutations. So, how is this? Like this, it has already been said that such a prior position is not rational itself. How so? The reciter says, "Because he is a reciter, it is universally present that other reciters precede him," but the righteous sage himself refuted that the Vedas alone are not necessarily recitation. Therefore, he claims that there is a special Veda recitation. When asked what is special, it has already been prevented in the context of saying things like "unable to recite elsewhere." Second, to explain what is to be proven in order to eliminate confusion, there are three points: explaining the definition of what is to be proven in one's own system; refuting the definition of what is to be proven in other systems; and also refuting examples that appear to be plausible. The first point has two points: explaining the necessity of showing the definition; and showing the definition that has necessity. The first point is: If what is to be proven can be understood from the language stating the three modes, then there would be no need to show the definition of what is to be proven from the treatises. Even though stating the three modes of proof itself has the function of understanding what is to be proven, it is necessary to show the definition of what is to be proven from the treatises, as the subject of the proposition, because it is seen that there is confusion in taking the object of desire, etc., as what is to be proven, but it is not in reality, and taking the meaning of the scriptures, etc., as what is not to be proven, but it is in reality, in order to eliminate these confusions. The second point has two points: explaining the four words that establish what is to be proven; and explaining the correct placement that has not been excluded. The first point has two points: showing the four meanings contained in the four words; and explaining the latter two in detail. The first point is: In short, "The essence alone should be shown, one's own intention and not excluded," among the five words spoken, the essence and the suffix "alone," and the words "intention" and "self," as the subject of the proposition, contain the four definitions of what is to be proven in other meanings, that is, in order to grasp: what has not been proven by the opponent; what is not being used as proof; even if it is not said verbally, it has actually been expressed, that is, the object to which the intention is directed; and what the opponent himself has promised as what is to be proven. Why is it said that there is no exclusion here? Because the first four definitions