Tibetan
བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་ཡུལ་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་བསྟན་པ་མི་དགོས་ཏེ། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ཅེས་སོགས་ཁྱབ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ནི་བྱས་པ་ཡིན། གང་བྱས་པ་འདི་འདྲ་བ་ཀུན་མི་རྟག་ཅེས་ཕྱོགས་ཆོས་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ནི་བརྗོད་པས་ཀྱང་དོན་གྱིས་སྒྲ་དེ་ནི་འཇིག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱོགས་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན་སྒྲུབ་ངག་ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲུབ་ངག་ཆོས་ཅན། ཚུལ་གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ན་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་ཀྱི། ཕྱོགས་ཚིག་མ་ཚང་བས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ནི་མེད་ན་ཡང་ཁྱོད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་ནི་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེས་རིགས་པ་ཅན་པའི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ལ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རང་ལ་མི་འཇུག་པར་ཡང་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འདོད་པ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པར་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲས་ནའང་། སྨྲ་བ་པོ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་བར་ཐལ། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་འགོད་པ་འཐད་པ་མིན་ཏེ། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་དམ་བཅར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འཇུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་ཞེས་པས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་བཀོད་པའི་མ་གྲུབ་པའི་བརྗོད་པ་ཞིག་དམ་བཅའ་བསྟན་ལ། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ངེས་གཟུང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་ཙམ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བས་སྐྱོན་འདི་འཇུག་གོ་སྙམ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ན་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན། །ཞེས་ངེས་གཟུང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་ཞེས་པ་སྤྱིར་བརྗོད་ན་ཡང་ཚིག་དེ་ལས་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་འབྱུང་བ་མི་རིགས་ཏེ། དམ་བཅའ་དང་རིགས་གཅིག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་བཀོད་པའི་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་དམ་བཅའ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་མི་གཅིག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་སྐྱེ་བ་ལས་གཞན་དུ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དེ་ལས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་ཀུན་དམ་བཅར་དོགས་ན་རྫ་མཁན་གྱིས་རྫ་བུམ་བྱའོ་ཞེས་སོགས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་ཀུན་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་དེ་ལས་དམ་བཅའ་བར་ནི་དོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་དེ་ལས་ཤེས་བྱེད་སྐབས་ཀྱི་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་ཞེས་ཁས་བླངས་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ངེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཚིག་དེ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བ་སྨྲ་ནུས་པར་མཚུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་ཆོས་ཅན། དམ་བཅའ་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚད་མས་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པའི་ཚིག་དག་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་ཁས་བླངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རིགས་སྒོའི་འགྲེལ་བྱེད་མང་ལེན་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། ཕྱོགས་ཚིག་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ལྟར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་སྒྲུབ་པ་འགོད་པའི་དུས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་ཚིག་བཞིན་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་པ་དང་། སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ངེས་ཞེས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པའི་ལན་དུ་ཚིག་གི་རང་བཞིན་ལྟར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་སྒྲུབ་པ་འགོད་པའི་དུས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། རྩོད་ལན་ནི་འབྲེལ་མེད་ཉིད་ཀྱིས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་གསོ་བར་མི་ནུས་པ་ལ་ནུས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚིག་གི་རང་བཞིན་ལྟར་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་བརྗོད་པ་བཀོད་པ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་དེ་ལ་རིགས་སྒོའི་ཊཱིཀ་བྱེད་པས་ལན་ཏེ། སུན་འབྱིན་གྱི་ཚིག་གིས་མ་ངེས་ཞེས་པ་དང་། དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཚིག་གི་རང་བཞིན་ལྟར་སྣང་དང་བཅས་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཡོད་ཅེས་དང་། དེའི་ལན་དུ་སུན་འབྱིན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་ཚིག་གི་རང་བཞིན་ལྟར་སྣང་དང་བཅས་པ་བཤད་པ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ངེས་ཞེས་པའི་སུན་འབྱིན་ཡང་ནི་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་མེད་བཞད་གད་ཡིན་ཏེ། དེ་
Chinese
为了成立所立宗的成立能力，不需要实际显示论式的能力范围，也就是所立宗本身。因为对于“凡是所作都是无常”等等具有周遍性的前提来说，即使没有实际显示所立宗，也能了知声音是无常的。声音是所作。凡是像这样的所作都是无常，像这样具有同品遍在性的前提，即使只是陈述，实际上也能使了知声音是坏灭的后得比量生起。第三，如果不是实际陈述宗法，就会变成论式不完整的过失吗？回答说，论式的有法，三相中的任何一相没有实际显示，才说是具有不完整的过失。宗法不完整不会变成过失，因为即使没有实际显示宗法，对于你来说成立所立宗也没有障碍。第二，显示宗法不是能立，由此也成立了对于正理派的立宗的定义，陈那论师所说的过失不会落到自己头上。就像这样，如果不如是认为宗法是能立，即使说陈述所立宗是立宗的定义，对于说话者来说，有法，例子、因不成实陈述会变成立宗的过失，这样安立过失是不合理的。因为例子和似因陈述会变成立宗的过失不会成立。因为“陈述所立宗是立宗”是指显示没有安立为能立的不成立的陈述是立宗。而例子和似因陈述是指在能立的范畴内所作的陈述。如果你们认为没有确定所取的差别，仅仅陈述所立宗就是立宗的定义，就会有这个过失，那么，仅仅陈述所立宗是立宗。这样没有确定所取的差别，即使普遍地说陈述所立宗是立宗，从这句话中也不应该产生有法，与立宗不同类的例子、因不成实陈述是立宗吗？这样的怀疑。因为只会产生与立宗同类的，没有安立为能立的不成立的陈述才是立宗吗？这样的怀疑。
English
To establish the ability to establish the thesis, it is not necessary to actually show the scope of the argument, which is the thesis itself. Because for premises with pervasiveness such as "whatever is made is impermanent," even if the thesis is not actually shown, one can understand that sound is impermanent. Sound is made. Whatever is made like this is impermanent, like this premise with the presence of similar instances, even if only stated, can actually cause the subsequent inference that understands sound to be destructible to arise. Third, if the subject is not actually stated, will it become a fault of the argument being incomplete? The answer is, the subject of the argument, any one of the three aspects not actually shown, is said to have the fault of being incomplete. The incompleteness of the subject will not become a fault, because even if the subject is not actually shown, there is no obstacle for you to establish the thesis. Second, showing that the subject is not the means of proof, thereby also establishes that the faults mentioned by Master Dignāga regarding the definition of the thesis of the logicians will not fall on oneself. Like this, if one does not consider the subject to be the means of proof, even if one says that stating the thesis is the definition of the thesis, it is not reasonable to establish the fault that for the speaker, the subject, the unestablished statement of example and reason will become the thesis. Because the fault of stating examples and pseudo-reasons becoming the thesis will not be established. Because "stating the thesis is the thesis" refers to showing that the unestablished statement that has not been established as the means of proof is the thesis. And the statement of examples and pseudo-reasons refers to the statement made within the category of the means of proof. If you think that without the distinction of what is to be grasped, merely stating the thesis is the definition of the thesis, then this fault will occur, then merely stating the thesis is the thesis. Like this, without the distinction of what is to be grasped, even if it is generally said that stating the thesis is the thesis, from this statement one should not have the doubt whether the subject, the example and reason of a different kind from the thesis, the unestablished statement, is the thesis? Because only the unestablished statement of the same kind as the thesis, which has not been established as the means of proof, is the thesis? Such a doubt will arise.
Chinese
总而言之。如果认为，凡是不确定是否属于同一类别的，除了不产生怀疑之外，凡是没有从立宗的定义之词中成立的陈述，都怀疑是立宗，那么如同陶匠说要做陶罐等等，所有陈述所立之事的法，都应该怀疑是从立宗的定义所表达的词中成为立宗，因为它们是陈述所立之事的缘故。因此，必须承认，立宗的定义所表达的词，暗示着凡是表达了认知时未成立之事，就是立宗。如果这样，我们也可以同样宣称，该词暗示着凡是表达了尚未成为能立的所立之事，就是立宗。如果说，对于其他表达为能立的宗法之词，即使表达了例子和理由未成立，也没有成为立宗的过失，因为它们不是表达能立，而是表达未成立的缘故。这是周遍的，因为表达了量已成立之事，就是能立的缘故。那么，现在，所有表达所立之事的词，怎么会是能立的支分呢？不应该是，因为它们表达了未成立之事。这三者都承认了。第三，理门论的注释者芒连之子等人说，宗法之词是能立，因为在建立表面上具有过患的能立时会表达，如同理由和例子的词一样，这是先提出的宗法。对于以“等等”所包括的，以现量不定来反驳的回答是，词的自性在建立表面上具有过患的能立时会表达等等，这些都是法。辩论的回答因为不相关联而成为笑话，因为对于不能恢复宗法，却说能恢复，因为即使表达了词的自性表面上具有过患，也存在周遍不定的过失。对于宗法，理门论的注释者回答说，反驳之词说是不定，而对于此，其他人说词的自性表面上具有过患，存在差别等等。对此的回答是，反驳之词也是词的自性表面上具有过患的陈述，因此能立不定这样的反驳也是法，是不相关联的笑话，因为那
English
In short. If it is thought that anything that is uncertain whether it belongs to the same category, except for not giving rise to doubt, and all statements that have not been established from the definition of the proposition are suspected of being propositions, then, like a potter saying he will make a pot, etc., all the dharmas that state what is to be established should be suspected of becoming propositions from the words expressing the definition of the proposition, because they are statements of what is to be established. Therefore, it must be admitted that the words expressing the definition of the proposition imply that whatever expresses something that has not been established at the time of cognition is a proposition. If so, we can also claim that the word implies that whatever expresses what is to be established that has not become the means of proof is a proposition. If it is said that for other words of the subject that are expressed as the means of proof, even if the example and reason are expressed as not being established, there is no fault of becoming a proposition, because they are not expressing the means of proof, but expressing what is not established. This is pervasive, because expressing what has been established by valid cognition is the means of proof. Then, how can all the words expressing what is to be established be a part of the means of proof? They should not be, because they express what has not been established. All three are admitted. Third, the commentator of the Treatise on Reasoning, Manglen's son, etc., said that the subject word is the means of proof, because it is expressed when establishing the means of proof that appears to have faults, just like the words of reason and example. This is the subject word that was proposed first. The answer to the refutation that is included by "etc." and is uncertain by direct perception is that the nature of the word is expressed when establishing the means of proof that appears to have faults, etc., these are all dharmas. The answer to the debate is a joke because it is irrelevant, because it says that it can restore the subject word when it cannot be restored, because even if the nature of the word is expressed as having faults, there is still the fault of pervasive uncertainty. For the subject word, the commentator of the Treatise on Reasoning replied that the word of refutation says it is uncertain, and for this, others say that the nature of the word has faults, there is a difference, etc. The answer to this is that the word of refutation is also a statement that the nature of the word has faults, therefore the refutation that the means of proof is uncertain is also a dharma, it is an irrelevant joke, because that