Tibetan
ལས་ལོག་པའི་དོན་དེ། གཅིག་བརྗོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྣམ་དབྱེ་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ནས་ཆོས་ཅན་ལས་ཆོས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ཡིས་དོན་གཞན་མེད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དོན་ཐ་དད་ཡོད་པ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་སྟེ་སྟོན་པར་བྱེད་སྲིད་དེ། བརྗོད་བྱ་གཅིག་བརྡས་ཐ་དད་པར་བྱས་པའི་ཤན་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་སྒྲ་གཉིས་ཀས་ལྡོག་པ་གཅིག་ཅིག་བརྗོད་ན་བརྡས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་དུ་བྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་བ་ལང་གི་སྟེང་དུ་རྟ་མ་ཡིན་པ་དང་། མ་ཧེ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། མ་ཧེ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ནི་སྤོང་བ་རྟ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྐྱང་པ་དེ་དང་། མི་སྤོང་བའི་རྟ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། རིམ་པ་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བརྡའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་འཇུག་པའི་གཞིའམ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པ་པོ་སྟེ་ཉན་པ་པོའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དོན་གཅིག་ཉིད་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི་རྟ་མ་ཡིན་པ་དང་རྟ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སྤྱི་དང་སྤྱི་ལྡན་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བ་ལང་དཀར་པོ་དང་། བ་ལང་གི་དཀར་པོ་ཞེས་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་བརྗོད་པ་དང་། བ་ལང་འགྲོ་བ་དང་བ་ལང་གི་འགྲོ་བ་ཞེས་སོགས་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་ཅན་བརྗོད་པ་ཀུན་ལ་རྫས་ཏེ་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་དང་། དངོས་པོ་སྟེ་ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ལ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་དོན་གཅིག་ཉིད་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་ནས་དང་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་ནམ། བྱེད་ལྡན་གྱི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་ནམ། དེ་ལས་གཞན་ཡིན་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་ཅན་ནམ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་མེད་པ་གཞན་དཀར་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་སྒྲ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་མ་སྤངས་དེ་ལས་གཞན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དོན་གཅིག་ཉིད་བརྗོད་ཚུལ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞན་སེལ་སྒྲའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པའི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། རིགས་དོན་གཞན་དེ་དང་ལྡན་པའི་བྱེ་བྲག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་བྱེ་བྲག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མཚུངས་པ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོག་ལྡོག་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རིགས་ཏེ་སྤྱི་དང་། དེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྫས་ཐ་དད་ཉིད་ཡིན་ཞིང་། སྤྱི་དོན་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ལ་སྒྲ་འཇུག་པར་འདོད་ན། ཉེས་པ་འདི་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་གང་ཞེ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་རང་དབང་དུ་མི་འཇུག་པར་ཐལ། སྤྱི་དོན་གཞན་བརྗོད་ནས་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་གཞི་མཐུན་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་གསལ་བ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་མ་འཕངས་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་བཏགས་པ་བར་ཐལ། སྤྱི་དོན་གཞན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཕྱོགས་གླང་གིས་བརྗོད་པ་རྣམས་སོ།། །།གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལ་སྐྱོན་དེ་འཇུག་པར་བསྟན། རང་ལ་སྐྱོན་དེ་མེད་པར་བསྟན། གཞན་ལ་འཇུག་ཚུལ་གསལ་བར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཐ་དད་དུ་མེད་ན་དྲུག་པའི་ཚིག་དང་། མང་པོའི་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་དང་བརྡ་སྤྲོད་པ་གང་དག་གི་ལྟར་ན། དྲུག་པ་དང་མང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་བརྗོད་ཀྱི་ལྷུར་ཏེ་གཙོ་བོར་བརྗོད་འདོད་ལ་མི་རྟེན་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། དྲུག་པ་དང་། ཚིག་དབྱེ་སྟེ། མང་ཚིག་དང་ལ་སོགས་པ་བ་ལང་གི་དངོས་པོ་ནི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཕན་གྱི་ཚིག་མི་འཇུག་པར་ཐལ། དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཀླན་ཀ་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ངེད་ལྟར་ན་དྲུག་པ་དང་མང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་ཏུ་རུང་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཐ་དད་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྨྲ་བ་པོ་སྟེ་བརྡ་བྱེད་པ་པོས་ཇི་ལྟ་བུར་དོན་ཐ་དད་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ། བརྡ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཐ་དད་དང་ཐ་མི་དད་དེ་བརྗོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཅིག་ཚིག་དང་མང་ཚིག་གི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་གཅིག་དང་དུ་མས་བྱས་པར་འདོད་ན་བུད་མེད་གཅིག་དང་བྱེ་མ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན། བཙུན་མོ་རྣམས་ཞེས་དང་། བྱེ
Chinese
关于相反意义的那个问题。虽然说了一个，但是从八种变格中，能从有法中区分出法的第六变格的词，有法者啊。你能够像那样，证明没有其他意义的法和有法在意义上是不同的，也就是说，能够显示，因为它是进入到用一个表达来说明不同之处，仅仅是用区分的差别来使其不同的表达方式。第二种情况是，如果两个词都表达同一个相违，那么用表达来区分法和有法就没有必要了，如果这样说。在有法者牛的上面，有不是马和不是水牛等等的许多差别。从不是水牛等等的其他差别中，舍弃不是马的单纯的法，以及不舍弃的不是马的那些是有法者。按照顺序，表达法和有法的词，就是那个词的表达的差别进入的所依或理由，因为它是随顺了证悟法和有法者，也就是听者的意愿的差别。因此，对于同一个意义，区分法和有法，有法者啊。是有必要的，因为是为了以舍弃和其他不舍弃差别的方式来理解同一个意义。第三种情况是，所谓不是马和不是马本身，这是在表达总和具有总。同样，所谓白牛和牛的白色等等，这是在表达功德和具有功德。牛行走和牛的行走等等，这是在表达行为和具有行为。对于所有这些，表达实体，也就是有法者，和表达事物，也就是法的词，有法者啊。你的表达中没有任何意义上的差别，因为你的差别仅仅是以舍弃其他差别和不舍弃其他差别的方式来表达同一个意义。此外，因为想要通过舍弃和不舍弃其他差别的方式来了解当下的意义，所以用对表达的词有帮助的具有助缘的结尾，或者具有作者的助缘的结尾，或者除此之外的能作者的结尾，或者没有特别说明的其他白色等等来表达也可以，那些词，有法者啊。除了舍弃和不舍弃其他差别之外，没有其他的表达意义的
English
Regarding the matter of opposite meanings. Although it speaks of one, from among the eight cases, the word of the sixth case that distinguishes the dharma from the dharmin, O dharmin. You can, in that way, prove that the dharma and dharmin, which have no other meaning, are different in meaning, that is, you can show, because it is the expression that enters into making the difference by using one expression to explain the difference, merely by the difference of distinction. The second case is, if both words express the same contradiction, then it is not necessary to distinguish the dharma and dharmin by expression, if it is said like that. On the dharmin cow, there are many differences such as not being a horse and not being a buffalo, etc. From the other differences such as not being a buffalo, etc., abandoning the mere dharma of not being a horse, and those that do not abandon not being a horse are the dharmin. In order, the word expressing the dharma and dharmin is the basis or reason for the difference in the expression of that word to enter, because it is the difference that follows the wishes of the one who realizes the dharma and dharmin, that is, the listener. Therefore, for the same meaning, distinguishing the dharma and dharmin, O dharmin. It is necessary, because it is for the sake of understanding the same meaning in the way of abandoning and not abandoning other differences. The third case is, the so-called not being a horse and not being a horse itself, this is expressing the general and having the general. Similarly, the so-called white cow and the whiteness of the cow, etc., this is expressing qualities and having qualities. The cow walking and the walking of the cow, etc., this is expressing actions and having actions. For all these, the words expressing the entity, that is, the dharmin, and expressing the thing, that is, the dharma, O dharmin. There is no difference in meaning in your expression, because your difference is merely expressing the same meaning in the way of abandoning other differences and not abandoning other differences. Furthermore, because one wants to understand the meaning of the moment by abandoning and not abandoning other differences, one can also express it with the ending of the auxiliary cause that is helpful to the word of expression, or the ending of the auxiliary cause that has the agent, or the ending of the agent other than that, or other white, etc. that are not specifically stated, those words, O dharmin. Apart from abandoning and not abandoning other differences, there is no other expressive meaning of the
Chinese
没有差别，因为只是用多种方式表达同一个意思而已。第二，对于认为他者排除之语境的佛教徒来说，有法，想要表达与种类的其他意义相关的差别，驳斥了对胜论派一方所说的相同过失，因为反过来意义没有差别。有周遍，种类即共相，以及与之相关的都是实体差别，如果想要通过其他共相意义来使声音指向差别，就会有这三种过失。哪三种呢？声音有法，不应自主地指向明晰，因为在表达其他共相意义之后才指向明晰。明晰所具有的差别不应成为同基，因为声音没有舍弃明晰所具有的差别。声音有法，指向明晰也应是假立，因为表达了其他共相意义，这是陈那所说的。第三有三点：显示他者有此过失，显示自己没有此过失，清楚地解释了他者如何有此过失。第一，胜论派说，如果法和有法没有差别，那么第六格词和多数词等差别就不合理。对于胜论派和语法学家来说，第六格和多数等词都是因为事物差别而说的，对于不依赖于主要表达意图的那些人来说，有法，第六格和词的区分，即多数词等，如“牛的事物就是牛本身”那样，那些词不应适用，因为意义上没有差别。这是类似的责难。第二，按照我们的观点，无论是第六格还是多数词等词，有法，即使意义没有差别，也可以适用，因为不依赖于外在意义的差别，说话者即表达者如何确定意义差别和非差别的表达方式，表达者同样是意义差别和非差别的表达者。第三，如果认为单数词和复数词的语音应用都是由一个或多个事物造成的，那么对于一个女人和一个沙子来说，有法，“妃嫔们”和“沙
English
There is no difference, because it is only expressing the same meaning in various ways. Secondly, for Buddhists who consider the context of excluding others, the subject is, wanting to express the difference related to the other meaning of the category, refutes the same fault said to the Vaiseṣika school, because there is no difference in the meaning of reversing. There is pervasion, the category is the general characteristic, and those related to it are substantial differences, and if one wants to make the sound point to the difference through other general characteristic meanings, there will be these three faults. What are the three? Sound has the property, it should not autonomously point to clarity, because it points to clarity after expressing other general characteristic meanings. The differences that clarity has should not become the same basis, because the sound has not abandoned the differences that clarity has. Sound has the property, pointing to clarity should also be nominal, because it expresses other general characteristic meanings, this is what Dignāga said. The third has three points: showing that others have this fault, showing that oneself does not have this fault, and clearly explaining how others have this fault. First, the Vaiseṣika school says that if the dharma and the possessor of dharma have no difference, then the differences such as the sixth case word and the plural word are unreasonable. For the Vaiseṣika school and grammarians, the sixth case and plural words are all said because of the difference of things, for those who do not rely on the main intention of expression, the subject is, the distinction of the sixth case and the word, that is, plural words, etc., such as "the thing of a cow is the cow itself", those words should not apply, because there is no difference in meaning. This is a similar accusation. Second, according to our view, whether it is the sixth case or plural words, etc., the subject is, even if the meaning has no difference, it can also be applied, because it does not depend on the difference of external meaning, how does the speaker, that is, the expresser, determine the expression of meaning difference and non-difference, the expresser is also the expresser of meaning difference and non-difference. Third, if it is considered that the phonetic application of singular words and plural words are all caused by one or more things, then for a woman and a sand, the subject is, "consorts" and "sand"