Tibetan
་ཕན་འདོགས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འོ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། ནུས་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ནུས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་གཅིག་ཏུ་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་བུམ་པ་བྱས་པའོ་ཞེས་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པ་ཅན་དེ་ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་ན་ནི་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དེས་མ་མཐོང་བར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཕན་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་བཟུང་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་གང་ཞིག ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ནི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་གཞན་མིན་པར་འདི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བུམ་པ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་བཟུང་ན་ནི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཟུང་བར་ཐལ། ཁྱད་པར་གཅིག་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་ན་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་བཟུང་བ་ན་ཁྱད་པར་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཟུང་བ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་ཁྱད་པར་གཞན་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་ལྟོས་པའི་འཁྲུལ་བ་སྟེ་སྒྲོ་འདོགས་སྲིད་པས་དེ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་དང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པར་འདོད་པས་རྣམ་གྲངས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྒྲ་བློ་ཕྱི་མ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་གཅོད་དེ་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་པར་ཐལ། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲ་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་བློ་ཕྱི་མ་དེ་ལས་གཞན་པ་བུམ་པ་བྱས་པར་ངེས་པའི་ཤེས་པ་དེའང་ཆོས་ཅན། ཕྱི་མ་དེ་དང་འདྲ་བར་སེལ་འཇུག་ཏུ་ཐལ། རང་གི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་ངེས་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བུམ་པ་བྱས་པར་ངེས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ངེས་ཤེས་ཡིན་ཤིང་ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། དེས་མ་ངེས་པས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། གོང་དུ་ངེས་ཤེས་གང་ཞིག་ཅེས་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅིང་། དེ་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་ལ་མ་གྲུབ་
Chinese
如果说帮助就是那样，那么有差别者，应成具有无限能力，因为帮助差别的能力也需要帮助。因此，能力必须被认为是与有差别者一体的，如果那样，以确定“瓶子已造”的方式，将有差别者视为帮助一个差别，那么，识，应成把握了它想要不见的其他差别的所有帮助能力，因为以成立的方式见到有差别者瓶子，有差别者与它想要不见的其他差别的所有帮助能力并非他者，而是这一个自性。如果承认，确定瓶子的确定识，如果以一个差别的方式把握有差别者，那么应成把握了一切差别，因为如果视为帮助一个差别，那么就视为帮助一切差别。第三，如果像差别一样，以一个的方式把握有差别者瓶子，那么即使把握了一切其他差别，也不会仅仅因此而生起确定，因此，为了遣除依赖于其他差别无常等的错觉，即增益。如果认为因为想要进入声音和量其他，所以不会成为繁杂，那么，声音和后来的心，应成成立为是排除分别的对境，因为是为遣除增益而进入的声音和心。声音和后来的心之外，确定瓶子已造的识，也应成和后来的心一样，成为排除进入，因为在自己的作用没有消失之前，是进入对境没有从自己的确定方式之外增益的心的缘故。此外，确定瓶子已造的心，瓶子的无常等任何体性，如何是你的执著对境呢？应成不是，因为你是确定识，并且你没有确定瓶子的无常的缘故。那么，瓶子的无常等应成不是执持瓶子的现量对境，因为它没有确定的缘故。不遍及，因为上面有“任何确定识”的相的差别，并且它没有在执持瓶子的现量上成立。
English
If helping is like that, then the distinguished one should become infinitely powerful, because the ability to help the distinction also needs help. Therefore, the ability must be considered as one with the distinguished one, and if so, by determining "the pot is made," if the distinguished one is regarded as helping one distinction, then the consciousness should grasp all the helping abilities of other distinctions that it wants to not see, because seeing the distinguished pot in the way of establishment, the distinguished one and all the helping abilities of other distinctions that it wants to not see are not other, but this one self. If admitted, the definite knowledge of determining the pot, if grasping the distinguished one in the way of one distinction, then all distinctions should be grasped, because if regarded as helping one distinction, then it is regarded as helping all distinctions. Thirdly, if grasping the distinguished pot in the way of one like a distinction, then even if grasping all other distinctions, certainty will not arise merely from that, therefore, in order to eliminate the illusion of relying on other distinctions such as impermanence, i.e., superimposition. If it is thought that because one wants to enter sound and other valid cognitions, it will not become complicated, then the sound and the subsequent mind should be established as the object of eliminating discrimination, because it is the sound and mind that enter in order to eliminate superimposition. The knowledge that determines the pot is made, other than the sound and the subsequent mind, should also become eliminating entry like the subsequent mind, because before one's own function disappears, it is the mind that enters the object where there is no superimposition other than one's own way of determination. Furthermore, the mind that determines the pot is made, how are the natures of the pot, such as impermanence, your objects of clinging? It should not be, because you are a definite knowledge, and you have not determined the impermanence of the pot. Then, the impermanence of the pot, etc., should not be the object of the direct perception that holds the pot, because it has not determined it. It is not pervasive, because above there is a difference in the sign of "any definite knowledge," and it is not established on the direct perception that holds the pot.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཅན། བྱས་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པར་སྤངས་པའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་བཟུང་བས་དོན་དམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལའང་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། བུམ་པ་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གང་ལ་རྟོགས་པ་སྟེ་ངེས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཡོད་ཅིང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་བཟློག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ནི་བློ་གསལ་བ་དང་གོམས་པ་ཆེ་བ་དང་། དོན་དེ་སྐབས་སུ་བབས་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འགལ་རྐྱེན་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཐག་རིང་བ་དང་བློ་ཞན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། སྒྲ་རྟོག་ལྡོག་པའམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པས་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན། བ་ལང་རྟ་ལས་ལོག་པ་དང་། བ་ལང་གི་སྟེང་གི་རྟ་མ་ཡིན་པའི་ལྡོག་པ་དག་ཐ་དད་ན་ངེད་འདོད་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་མེད་ན་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཙམ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་སྒྲ་བློ་ཐ་དད་མི་འཇུག་པར་ཐལ་ལོ། །ཞེས་བྱེ་བྲག་པའི་དོགས་པ་ཡོད་པའི་ལན་དུ་འཆད་ན་གསུམ་སྟེ། ལོག་ལྡོག་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་སྒྲ་གཉིས་འཇུག །དོན་གཞན་མེད་པས་སྤྱི་ཡི་སྐྱོན་མི་མཚུངས། །དོན་ལ་ལྟོས་ན་སྔར་གྱི་ཀླན་ཀ་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་གཉིས་བརྗོད་འདོད་ཙམ་གྱིས་འཇུག དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན། ཚུལ་དེ་རིགས་ཅན་ཀུན་ལའང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི་སྒྲ་རྟོག་ལྡོག་པའམ་གཞན་སེལ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལའང་། ལོག་པ་དང་ལྡོག་པ་དེ་དག་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་བ་ལང་འདི་གཞན་རྟ་ལས་ལྡོག་པ་ཞེས་དང་། བ་ལང་འདི་གཞན་རྟ་ལས་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། སྒྲ་ལ་བརྟེན་པའི་ངེས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དག་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྡས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་དུ་ཕྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་དུ་བཏགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དྲུག་པའི་རྣམ་དབྱེ་འཇུག་པར་འཐད། བརྡ་ཡི་བྱེ་བྲག་དགོས་པར་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་ན་བ་ལང་གི་བ་ལང་ཉིད་ཅེས་དྲུག་པའི་སྒྲ་ཐ་དད་དུ་སྟོན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཅེ་ན། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་ཀས་བ་ལང་གཅིག་ལ་རྟ་
Chinese
之故。那么，现量岂不是不能了知所有自境吗？如果这样问，以瓶执现量为例，有为、无常等差别，如同舍弃了不同部分的瓶子一样执取，即使在胜义中没有了知上的差别，但在名言中存在了知与不了知的差别。因为对于瓶子的哪个差别法，存在了知，也就是存在的决定性顺缘，并且没有错乱之因，那在名言中就成了知，反之则不然。决定的顺缘是智慧明晰、习惯强大，以及事情恰逢其时、努力追求等等。违逆之缘是相似之法、距离遥远、智慧迟钝等等。第三，遮破通过观察反与不反进行辩论的诤论。如果声、分别、遣返或者安立于法而成为遮除之境，那么牛从马上遣返，以及牛上面的非马之遣返等如果各不相同，则会变成与我们所许的共相和差别无别，如果毫无差别，则对于这些以有法和法本身为境的声识，不应理会有不同的安立。如果这样，作为有分别者的疑惑的回答，有三点：反与不反意义虽无别，然二声运用，意义无别故，不似共相过，观待于意义，则仍有先前之责难。第一点有三：二声仅由表达意愿而运用，显示彼无过失，此理应适用于一切同类事物。第一，声、分别、遣返或者安立于其他遮除上，对于那个反与不反，意义上虽然没有差别，但是“此牛从其他马处遣返”以及“此牛从其他马处返回”等，表达法和有法的声音，以及依赖于声音的不同的决定，这些有法，并非由于意义不同而运用，而是仅仅通过名称将法和有法区分开来而随之运用，因为是安立在法和有法不同的假立之上的缘故。第二点有二：安立第六格的语法是合理的，安立名称的差别是必要的。第一，如果法和有法在意义上没有差别，那么“牛的牛性”等第六格的语法就没有必要不同地显示出来，如果这样问，表达法和有法的两种声音都指向同一头牛
English
Therefore. Now, wouldn't it be the case that direct perception does not understand all of its own objects? If you ask this, take the example of the direct perception of a pot. The distinctions of being produced, impermanent, etc., are grasped like a pot that has abandoned its different parts. Even though there is no difference in understanding in the ultimate sense, there is a difference between understanding and not understanding in name. Because for which distinction of the pot there is understanding, that is, there is a definitive favorable condition, and there is no cause for error, then in name it becomes known, and not the opposite. The definitive favorable conditions are clear intelligence, great familiarity, and the matter being timely, striving for it, and so on. The opposing conditions are similar phenomena, distance, dull intelligence, and so on. Third, refuting the debate that expresses by examining the reverse and non-reverse. If sound, discrimination, reversal, or establishment on the Dharma becomes the object of elimination, then if the reversal of a cow from a horse and the reversal of a non-horse on the cow are different, then it will become indistinguishable from the universal and particular that we accept. If there is no difference, then for these sound minds that take the subject and the Dharma itself as objects, it is not reasonable to have different establishments. If so, as an answer to the doubts of the Vaisheshikas, there are three points: Although the meanings of reverse and non-reverse are not different, two sounds are used. Because the meanings are not different, it is not like the fault of universality. If you look at the meaning, there is still the previous accusation. The first point has three: The two sounds are used only by the intention of expression, showing that there is no fault in them. This reason should be applied to all similar things. First, sound, discrimination, reversal, or establishment on other eliminations, for that reverse and non-reverse, although there is no difference in meaning, but "this cow is reversed from other horses" and "this cow is returned from other horses," etc., the sounds expressing the Dharma and the subject, and the different decisions that rely on the sounds, these subjects are not used because of the different meanings, but only follow the distinction between the Dharma and the subject by name, because it is established on the different establishments of the Dharma and the subject. The second point has two: It is reasonable to establish the grammar of the sixth case, and it is necessary to establish the difference of names. First, if the Dharma and the subject have no difference in meaning, then the grammar of the sixth case such as "the cow's cow-ness" does not need to be shown differently. If you ask this, the two sounds expressing the Dharma and the subject both point to the same cow.