Chinese
因为你不是量。立宗。如果承认，佛教徒，佛教的教证是抛弃的支分，因为不是成立的量。因为佛教的教证之外的，与它的意义相违背是承认合理的。第二有三：自己说成立因合理，他人承认不是成立因，没有成立因也破除成立。第一，数论者，自己以现量了知乐空无我，从何处产生的成立因，为何不向他人说，说合理，因为是成立乐空无我的前敌者。如果我等从自己承认的教证了知乐空无我，所以不向他人说。数论者，自己以理智衡量教证是量，向佛教徒说合理，凡是在佛教徒面前成立乐空无我的前敌者，自己教证之外没有乐空无我的成立因，以何理智衡量教证是量，此理智佛教徒为何不衡量，衡量合理。如果我等是从瑜伽现量了知，所以不向他人说。数论者，成立瑜伽现量的方法向佛教徒展示合理，之前凡是没有瑜伽现量之外的乐空无我的成立因，之前成为凡夫时，从哪些成立因的能力产生瑜伽现量了知，以及感官即展示瑜伽现量的成立因，如果展示从这些成立因产生瑜伽现量，所成立和成立因的意义的能力或关系，后敌者佛教徒也是有能力的。如果瑜伽现量没有成立因的方法，瑜伽现量与任何意义都断绝关系，因为不是以成立因的方式，以总的方式也能作为行境，瑜伽现量，乐空无我和你的意义那些是所成立和成立
English
Because you are not valid cognition. Thesis stated. If conceded, Buddhist, the Buddhist scripture is a branch of what is discarded, because it is not a valid means of proof. Because other than the Buddhist scripture, it is reasonable to concede what contradicts its meaning. The second has three parts: It is reasonable to state one's own means of proof. Others' concessions are not means of proof. Refuting establishment even without means of proof. The first is: Samkhya, the means of proof by which you realize pleasure, emptiness, and selflessness, why shouldn't that means of proof be stated to others, it is reasonable to state, because you are the former opponent establishing pleasure, emptiness, and selflessness. If we realize pleasure, emptiness, and selflessness from our own conceded scripture, so we don't state it to others. Samkhya, it is reasonable to state to Buddhists the reasoning by which you consider your own scripture to be valid. Whoever is the former opponent establishing pleasure, emptiness, and selflessness in the presence of Buddhists, there is no means of proof for pleasure, emptiness, and selflessness other than your own scripture, by what reasoning do you consider scripture to be valid, why shouldn't this reasoning be considered by Buddhists, it is reasonable to consider. If we realize it from yogic direct perception, so we don't state it to others. Samkhya, it is reasonable to show Buddhists the method of establishing yogic direct perception. Previously, whoever had no means of proof for pleasure, emptiness, and selflessness other than yogic direct perception, previously, when you were an ordinary person, from the power of which means of proof did you realize that yogic direct perception arises, and if you show the sense faculties, i.e., the means of proof by which yogic direct perception arises, if you show that yogic direct perception arises from these means of proof, the Buddhist opponent is also capable of knowing the power or relationship of the meaning of what is to be established and the means of proof. If there is no method of establishing yogic direct perception, yogic direct perception is completely cut off from any meaning, because it is not an object to be acted upon even in a general way through the means of proof, yogic direct perception, pleasure, emptiness, and selflessness and your meanings are what is to be established and the means of proof.
Tibetan
་བྱེད་དུ་དཔྱོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དོན་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་ཆད་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེས་བུའི་བསམས་པ་སྟེ་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་དབང་གིས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་དེ་ཉིད་མིན་པ་འཇོག་རིགས་པར་ཐལ། ལུང་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ལུང་ཚད་མར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་དང་། དེར་སྣང་གི་རྣམ་གཞག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཆོས་ཅན། བློ་བདེ་སེམས་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་མེད་པ་ལ་བློས་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཡིན་ན་དོན་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་པ་ཚད་མས་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་བློ་བདེ་སེམས་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཡང་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དོན་ལ་ཡོད་པས་དེ་འཛིན་པའི་བློ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བློ་བདེ་སེམས་མེད་དོན་ལ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་གྱི་རྟགས་ལས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་བློ་དང་འཁྲུལ་བར་མཚུངས་ཏེ། དངོས་པོ་སྟེ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་རྟགས་ཆོས་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དང་ནི་འབྲས་བུའམ་སྣང་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་སྟེ་མ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་གསུམ་པོ་ཁོ་ན་ལ་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དེ་རྟགས་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། གྲངས་ཅན་རང་ལ་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་སྟེ་གྲུབ་པར་ཐལ། གྲངས་ཅན་རང་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་གསུམ་གང་རུང་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོར་མ་འདུས་ན་གཞན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། གཞན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ལས་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་རྟོགས་པར་མི་རིགས་པར་ཐལ། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དེ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་གསུམ་གང་རུང་དུ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་སྔར་རྒོལ་རང་ལ་གྲུབ་པ་དགོས་ན་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རྟགས་ཀྱང་སྔར་རྒོལ་རང་ལ་གྲུབ་པ་དགོས་ཤིང་དེ་ཡང
Chinese
因此，你对作为能立不存在任何分析。因为你与任何事物都没有任何联系，所以即使以普遍的方式，也不应该成为使用的对象。第二：由于仅仅是人的想法，即欲望的力量，因此可以确定存在的真实与非真实。仅仅因为接受了经文，经文就变成了量，并且由此成就了所要证明的事物。如果承认，那么正确的理由和显现的分类将完全不存在，因为人的欲望不依赖于事物的状态。因此，有生灭之法，作为有法，以无忧无虑之心作为能立，是不正确的。因为在没有以无忧无虑之心作为成立的三种方式的情况下，仅仅是通过意识知道它存在。普遍地讲，如果能立是正确的，那么它必须依赖于通过量来了解存在三种方式。第三：如果生灭之法不是无忧无虑之心的正确能立，但无忧无虑之心在意义上存在，因此持有它的心是量，那么，即使无忧无虑之心在意义上存在，从生灭之法的标志中如此理解，作为有法，类似于不理解真实对象的迷惑之心，因为它是与不具备事物，即三种方式的完整标志无关地持有要证明的事物的心。如果那个标志与法有关联，那么只有自性之标志，以及结果或显现，即未见之标志这三种标志才成立关联，因此，如果生灭之法在事物上成立为三种标志中的任何一种，那么，生灭之法，作为有法，为什么不能在数论者自己那里成立为成立无忧无虑之心的正确标志呢？因为它在数论者自己那里成立为成立那样的三种标志中的任何一种。如果不包括在这三种中，那么，对于其他辩论者来说，作为有法，从其他生灭之法中，不应该理解为无忧无虑之心，因为生灭之法不包括在成立那样的三种标志中的任何一种中。第三：如果自续的标志的同品周遍需要先前在辩论者自己那里成立，那么反驳的标志也需要先前在辩论者自己那里成立，并且那也
English
Therefore, there is no analysis whatsoever of you as the establisher. Because you are completely disconnected from anything, even in a general way, you should not be an object of use. Second: Because of the power of mere human thought, that is, desire, it is reasonable to establish what is true and untrue of reality. Merely by accepting the scriptures, the scriptures become valid cognitions, and from that, the object to be proven is accomplished. If you accept that, then correct reasoning and the classifications of appearances will be completely non-existent, because human desire does not depend on the state of affairs. Therefore, phenomena that arise and cease, as the subject, with a carefree mind as the establisher, are not correct. Because in the absence of the three modes of establishing a carefree mind, it is merely knowing that it exists through consciousness. Universally, if the establisher is correct, then it must depend on knowing through valid cognition that there are three modes of existence. Third: If arising and ceasing phenomena are not the correct establisher of a carefree mind, but a carefree mind exists in meaning, therefore the mind that holds it is valid cognition, then, even if a carefree mind exists in meaning, understanding it in that way from the sign of arising and ceasing phenomena, as the subject, is similar to a deluded mind that does not understand the true object, because it is a mind that holds the object to be proven without being related to the complete sign of things, that is, the three modes. If that sign is related to the dharma, then only the sign of the nature, and the result or appearance, that is, the sign of non-observation, are established as related, therefore, if arising and ceasing phenomena are established in things as any of the three signs, then, arising and ceasing phenomena, as the subject, why is it not established as the correct sign for establishing a carefree mind in the Samkhyas themselves? Because it is established in the Samkhyas themselves as any of the three signs for establishing it in that way. If it is not included in these three, then, for other debaters as well, as the subject, it should not be understood as a carefree mind from other arising and ceasing phenomena, because arising and ceasing phenomena are not included in any of the three signs for establishing it in that way. Third: If the subject-property of the sign of the autonomous system needs to be established previously in the debater himself, then the sign of the consequence also needs to be established previously in the debater himself, and that also