Tibetan
ད་བྱེད་བསྟན། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྐབས་འགར་ཤེས་པ་སྔ་མ་དག་ལ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་རིམ་གྱིས་ཟད་པ་ན་ཤེས་པ་སྔ་མ་འཛིན་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བས་ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་བློ་ནི་བློ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཟད་པ་ན་ཆོས་ཅན། བློ་ཕྱི་མ་དོན་ལ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། དོན་འཛིན་པའི་བློ་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་གང་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། བློ་སྔ་མ་ནུས་པ་ཅན་སྔོན་དུ་སོང་བ་མེད་པར་བློ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔ་མ་དེ་དོན་གཞན་གཟུགས་ལྟ་བུ་ལ་ཆགས་པས་ཤེས་པ་དེའི་སྒྲ་འཛིན་སོགས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་ན། སྒྲ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཀུན་གཞི་ལས་འཇུག་ཤེས་རིགས་མི་མཐུན་དུ་མ་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཀུན་གཞི་ལས་དུས་ཅིག་ཆར་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་འཇུག་ཤེས་དུ་མ་སྐྱེ་རུང་ཡང་། ཡིད་ཤེས་གཟུགས་ཁོ་ན་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཅན། ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་སྒྲ་འཛིན་སོགས་འབྱུང་བ་མིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སེམས་གཟུགས་ཁོ་ན་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་གཅིག་གིས་ཀུན་གཞིས་སྒྲ་འཛིན་སོགས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་སྔ་མ་ནུས་པ་ཅན་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན་ཡིད་གཞན་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། ཡིད་སྔ་མ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མཚུངས་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡིད་ཤེས་སྔ་མ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རེ་རེ་རིམ་པ་བཞིན་སྐྱེ་བས་ཀྱང་སྟེ་སྐྱེ་བའི་ཡིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། ཡིད་རྟག་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་ཞུགས་ནས་གཟུགས་ལ་ནི་ཆགས་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་གཞན་རྣ་བའི་དབང་པོ་སོགས་ལ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་དུ་མ་མི་སྐྱེ་བར་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་ཡིན་གྱི། བློ་སྔ་མའི་ནུས་པ་ལས་རེ་རེ་སྐྱེ་བ་མིན་ཞེ་ན། དོན་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཡིད་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བློ་རེ་རེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་ངེས་པ་མིན་པར་ཐལ། སྐབས་ལ་ལར་གཟུགས་འཛིན་སོགས་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་ཚང་
Chinese
现在开始阐述，驳斥其他观点。第一种情况：如果有时先前的意识具有产生后续意识的能力，但这种能力逐渐耗尽，那么就不会产生执持先前意识的智慧，因此会转移到其他对象上，是这样吗？第二种情况：先前的智慧在产生后续智慧的能力耗尽时，作为事物的自性，后续的智慧不会转移到对象上，因为执持对象的后续智慧从何而来？理由成立，因为没有先前的有能力的智慧，就不会产生后续的智慧。如果先前的作意执着于其他对象，如色法，那么该意识产生执持声音等的能力就会减弱，因此无法理解产生执持声音等的意识。那么，这是否与从阿赖耶识中同时产生多种不同类型的行识相矛盾呢？一般来说，虽然可以从阿赖耶识中同时产生多种不同类型的行识，但当意识特别执着于色法时，作为事物的自性，不会从阿赖耶识中产生其他执持声音等，因为非常清晰的心特别执着于色法，这唯一的心会削弱阿赖耶识产生执持声音等的能力。如果先前的有能力的意识不是后续意识的原因，那么后续的其他意识，作为事物的自性，就不会依赖于先前意识对对象的执着，因为先前的意识不是你的原因。此外，意识，作为事物的自性，你的后续刹那完全依赖于先前刹那，因为你一个个依次产生，也是因为是产生的意识。第三种情况：小部派说，意识是常恒的，像微尘一样只有一个，因此，进入眼根后执着于色法，也就是跟随色法，不会进入其他耳根等，因此，不会产生其他多种意识，而必定产生一个个意识，不是从先前智慧的能力中产生一个个意识，是这样吗？能看见事物的人，作为事物的自性，不能因为意识必定是唯一的理由而必定只产生一个个智慧，因为在某些时候会同时产生执持色法等多种智慧。此外，五境和五根齐全
English
Now, let's begin to explain, refuting other viewpoints. First case: If sometimes the prior consciousness has the ability to generate subsequent consciousness, but this ability gradually diminishes, then the wisdom that holds the prior consciousness will not arise, and therefore it will transfer to other objects, is that so? Second case: When the prior wisdom exhausts its ability to generate subsequent wisdom, as the nature of things, the subsequent wisdom will not transfer to the object, because where does the subsequent wisdom that holds the object come from? The reason is established, because without the prior capable wisdom, the subsequent wisdom will not arise. If the prior attention clings to other objects, such as form, then the ability of that consciousness to generate the holding of sound, etc., will be weakened, and therefore it will not be possible to understand the arising of the consciousness that holds sound, etc. Then, does this contradict the simultaneous arising of various different types of active consciousness from the Alaya consciousness? Generally speaking, although various different types of active consciousness can arise simultaneously from the Alaya consciousness, when the mind is particularly attached to form alone, as the nature of things, other holdings of sound, etc., will not arise from the Alaya consciousness, because the very clear mind is particularly attached to form alone, and this single mind will weaken the Alaya consciousness's ability to generate holdings of sound, etc. If the prior capable consciousness is not the cause of the subsequent consciousness, then the subsequent other consciousness, as the nature of things, will not depend on the prior consciousness's clinging to the object, because the prior consciousness is not your cause. Furthermore, consciousness, as the nature of things, your subsequent moment completely depends on the prior moment, because you arise one by one in sequence, also because it is the arising consciousness. Third case: The Vaibhashika says that consciousness is permanent, like a dust particle, only one, therefore, entering the eye faculty and clinging to form, that is, following form, it will not enter other ear faculties, etc., therefore, other multiple consciousnesses will not arise, but one consciousness will definitely arise one by one, not arising one by one from the ability of prior wisdom, is that so? A person who can see things, as the nature of things, cannot necessarily generate only one wisdom at a time because the reason is that consciousness must be unique, because at certain times multiple wisdoms such as holding form will arise simultaneously. Furthermore, the five objects and the five faculties are complete.
Tibetan
ཞིང་ཡིད་ཤེས་སྔ་མ་ཡུལ་ལྔ་ཆར་ལ་འཇུག་པ་མཚུངས་པ་སྟེ་གང་རུང་གཅིག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་ཡིད་གཅིག་ལས་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བློ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་དང་ཡིད་རྟག་པ་ལྡན་པ་ཙམ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིད་གཅིག་ལས་མེད་པས་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཤེས་པའང་གཅིག་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་མི་སྐྱེ་ཞེ་ནའང་མར་མེ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དུ་མས་མཐོང་སྟེ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་དུ་མ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡིད་རྟག་པས་ཤེས་པ་དུ་མ་བསྐྱེད་ན་ཅིག་ཆར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མིན་ན་ཡིད་དེ་ཆོས་ཅན། རིམ་གྱིས་ཀྱང་བློ་དུ་མ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱང་བློ་དུ་མ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་རྟག་པས་བློ་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་བཀག་པའི་རིགས་པ་འདིས་ཆོས་ཅན། ལུས་རྟག་པ་གཅིག་གིས་བློ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་རྒྱང་འཕེན་པའི་འདོད་པ་དང་། ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་གཅིག་གིས་ཡུལ་ལ་རིམ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་བློ་དུ་མ་དང་ལས་དུ་མའི་བྱེད་པོ་ཡིན་ན་ཅིག་ཆར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མིན་ན་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བར་མཚོན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་ལས་བློ་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་ངེས་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་རྟག་པར་དང་པོ་ནས་ཡོད་ན་བློ་རྣམས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་མེད་ན་དེ་ཕྱིས་གང་ལས་སྐྱེ། བློ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་མོད། སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་འདོད་པ་བློ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། བློ་ཕྱི་མ་འདུ་བྱེད་ལས་སྐྱེ། དེ་བློ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་སྔ་མ་དེ་རང་འཛིན་པའི་བློ་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་ཡང་གཟུང་ཡུལ་མིན་པས་བློ་ཕྱི་མ་དེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་ཞེ་ན། བློ་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་སྟེ། ཁྱོད་རང་འཛིན་པའི་བློ་ཕྱི་མ་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་གཟུང་ཡུལ་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་དེ་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ལས་གཞན
Chinese
如果说，先前的意识对于五种境都同样适用，即对于任何一种境都没有特别的执着，那么在所有情况下，有法，你不会产生对其他境的认知，因为你只有一个意识，并且是相同的。此外，所有先后的心识，有法，都将同时产生，因为仅仅是与常恒的我和意识相关联就会产生。如果说，因为只有一个作者（意识），所以行为和结果的认知也只会产生一个，而不是所有都同时产生，那么，一盏灯，有法，正如许多人能看到它一样，它不会产生许多自我认知的意识，因为它是一个。此外，如果常恒的意识不产生许多认知，那么它将同时产生；如果不是这样，那么那个意识，有法，将没有能力逐渐产生许多心识，因为之后它与不产生许多心识没有区别。这种阻止常恒的意识产生许多心识的理由，有法，也驳斥了外道认为常恒的身体能逐渐产生心识的观点，以及数论派认为常恒的智慧之士能逐渐享受境的观点，因为如果常恒的身体和士夫是许多心识和行为的作者，那么它们将同时进行；如果不是这样，那么它们也不能逐渐进行。如果说，从我的功德——造作中，肯定会产生每一个心识，那么，如果造作常恒地从一开始就存在，那么所有的心识将同时产生；如果不存在，那么它之后从何产生？如果说从先前的意识本身产生，那么，情况确实如此。佛教徒，有法，你们自己的观点，即从先前的意识产生后来的意识，已经成立，因为后来的意识从造作中产生，而它又从先前的意识产生。第二，如果先前的意识是认知自身的心识的近取因，但不是所取境，因此后来的心识会转移到其他境，那么，先前的意识，有法，你具备后来的心识的所取境的特征，因为你本身就是直接产生认知自身的心识的作者。这是普遍的，因为一般来说，对于所取境的事物来说，作为所取境的那部分，与直接产生认知自身的意识不同。
English
If it is said that the previous consciousness applies equally to all five objects, that is, there is no particular attachment to any one of them, then in all cases, the subject, you will not generate cognition of other objects, because you have only one consciousness, and it is the same. Furthermore, all previous and subsequent consciousnesses, the subject, will arise simultaneously, because merely being associated with the permanent self and consciousness will cause them to arise. If it is said that because there is only one agent (consciousness), only one cognition of action and result will arise, and not all will arise simultaneously, then, a single lamp, the subject, just as many people can see it, it will not generate many self-apprehending consciousnesses, because it is one. Furthermore, if the permanent consciousness does not generate many cognitions, then it will generate them simultaneously; if not, then that consciousness, the subject, will not have the ability to gradually generate many minds, because afterwards it is no different from not generating many minds. This reason for preventing the permanent consciousness from generating many minds, the subject, also refutes the view of the Tirthikas that the permanent body can gradually generate minds, and the view of the Samkhyas that the permanent Purusha of intelligence can gradually enjoy objects, because if the permanent body and Purusha are the agents of many minds and actions, then they will act simultaneously; if not, then they cannot act gradually either. If it is said that each mind is definitely generated from the merit of the self—volition, then, if volition exists permanently from the beginning, then all minds will arise simultaneously; if it does not exist, then from what does it arise later? If it is said that it arises from the previous mind itself, then, that is indeed the case. Buddhists, the subject, your own view that the subsequent mind arises from the previous mind is established, because the subsequent mind arises from volition, and it arises from the previous mind. Secondly, if the previous mind is the immediate cause of the subsequent mind that cognizes itself, but is not the object of apprehension, so the subsequent mind shifts to another object, then, the previous mind, the subject, you possess the characteristic of being the object of apprehension of the subsequent mind, because you yourself are the direct generator of the subsequent mind that cognizes itself. This is pervasive, because in general, for things that are objects of apprehension, the aspect of being an object of apprehension is different from directly generating the consciousness that cognizes itself.