Tibetan
གས་ཀྱི་ཆ་སྔ་མ་འཛིན་པའི་ཉན་བློ་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ནས་ཡི་གེ་རིང་སོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཀུན་འཛིན་ཞེ་ན། ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེ་ཡི་ཆ་རིམ་ལྡན་དུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་ཅིག་ཆར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་སྣང་བ་གང་ཞིག གོ་རིམ་མེད་པའི་གཅིག་ཡིན་པས་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་རིམ་མེད་པའི་བློ་གཅིག་པོ་དེ་ནི་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱི་རིམ་ལྡན་གྱི་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་རྣམས་མཐའི་བར་ཏེ་ཆ་ཐ་མའི་དུས་ན་ཡང་མི་འགག་པར་གནས་པས་ན། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་བློ་རིམ་མེད་གཅིག་བསྐྱེད་ཅེ་ན། འབད་རྩོལ་མཚུངས་པས་ཨ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཆོས་ཅན། འོག་ནས་འོག་ཏུ་སྒྲ་ནི་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲའི་ཆ་སྔ་མ་སྔ་མ་གནས་པའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྣན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡི་གེའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་ནི་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་རིམ་ལྡན་ཁོ་ནས་ཉན་བློ་ལ་སྣང་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་མིན་ཅིག་ཆར་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་དེ་རྣམས་ཡོད་པའི་འོག་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཆོས་ཅན། ཆ་སྔ་མ་རྣམས་ཐོས་པའི་བློ་རིམ་མེད་དེ་ནི་རང་ཉིད་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ཡི་གེའི་ཆ་དང་པོ་ནི་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་འགགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུས་མཉམ་དུ་འདོད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་མི་གནས་ཀྱང་བློ་རང་ཉིད་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་གཏན་ནས་མི་འཇིག་པར་ཐལ། སྔར་རང་ཉིད་མི་འཇིག་པ་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་རིམ་པ་མེད་པའི་རིང་པོ་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་ནི་རྩོལ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པ་དེ་ཉན་ཤེས་རིམ་མེད་ཀྱིས་འཛིན་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ། ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་མི་འཇིག་པ་དེ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྩོལ་བ་ལན་གཅིག་བཙལ་བ་ལས་ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཔྱོད་པ་པ་སོགས་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་རྩོལ་བ་ལས་མི་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ཟིན་རྩོལ་བས་གསལ་བར་བྱས་པར་སྨྲ་བ་ལའང་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་དུ་ཐལ། ཞེས་པའི་སྐྱོན་འདི་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བ་ལན་གཅིག་གིས་ཁྱོད་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རིམ་ལྡན་དུ་མས་རིང་སོགས་འཛིན་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིང་བློ་དྲན་པ་མེད་པར་ཐལ། །དྲན་པར་འདོད་པའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་བློ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྒྱུན་ལྡན་དུ་མ་ཡིས་ནི་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་དེ་བར་མ་ཆོད་པར་འཛིན་ཞིང་བློ་དེ་དག་བློ་ཐ་མ་དེས་མྱོང་བས་སོ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཐོས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་བློ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་ཐ་མ་འཛིན་པའི་བློ་གཅིག་པུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མྱོང་གི་གཞན་མ་མྱངས་ལ། གཅིག་པུ་དེ་ཡང་རིང་པོར་འཛིན་པ་མིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བ་དགག །མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་བློ་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ། །མྱུར་བས་བར་མ་ཆད་དུ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་འཛིན་པའི་བློ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་སོ་སོ་ཐ་དད་དུ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་རེ་རེས་སྤེལ་ནས་མྱོང་བས་ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་བློ་དྲན་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། ཡི་གེ་དེའི་སྒྲ་ཐོས་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། བར་ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་རེ་རེས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་སྔ་མས་ཁེགས། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གི་ཐལ་བ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། སྔ་ཕྱི་འཇུག་པ་མྱུར་བས་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ཐོས་པ་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། འཇུག་པ་མྱུར་བས་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱོར་བ་དེའང་དེ་ནི་གཞན་ལའང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཞེས་པར་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། འཇུག་པ་མྱུར་བས་འཁྲུལ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །དབང་པོས་སྦྱོར་ན་ལོག་ཤེས་ཉིད་དུ་ཐལ། །སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དབང་ཤེས་ཉིད
Chinese
如果说，听觉意识在保持着先前部分的同时，也能把握长字母等的所有部分，那么，听觉意识，不应成为把握长字母的，因为字母的各个部分并非以顺序显现。理由成立，因为对于听觉意识来说，字母的各个部分是同时显现的，因为字母的各个部分，凡是显现的，都是无序的单一。第二，互不混杂的，字母的前后部分，如何能实际产生无序的单一意识，或者不能产生呢？因为它们不是前后有序的多个。第三，如果字母的先前部分，直到最后，也就是最后部分的时候也不消失，那么，同时聚集的字母各部分，如何能产生一个无序的听觉意识呢？如果努力相同，那么在说“阿”的时候，声音会变得越来越大，因为先前的声音部分，会叠加在后来的声音部分之上。此外，在所有字母部分的最后，字母的各个部分，甚至也不会仅仅以有序的方式显现给听觉意识，因为听觉意识会同时把握所有字母的前后部分，因为它把握的是同时聚集的字母各部分。此外，在先前字母部分存在之后，在后来部分的时候，听闻先前部分的无序意识，不应是自身存在的，因为作为对象的第一个字母部分是不存在的，即已消失。普遍规律是被承认的，因为对象和有对象者被认为是同时的。如果对象不存在，但意识自身在之后仍然不消失，那么，这个意识，之后也应永远不会消失，因为它与先前不消失的自身没有区别。第四，如果无序的长字母，在同一时间由努力产生，并长期存在，那么，无序的听觉意识会把握它吗？对于这个问题，字母，仍然存在之后也不会消失的过失，因为之后它与先前不消失的没有区别。此外，字母，在产生你的时候，后来的努力会变得毫无意义，因为你一次努力就能找到一个无分的部分。
English
If the auditory consciousness, while maintaining the previous parts, can also grasp all the parts of long letters, etc., then, the auditory consciousness should not become the one that grasps long letters, because the various parts of the letter do not appear in sequence. The reason is established, because for the auditory consciousness, the various parts of the letter appear simultaneously, because the various parts of the letter, whatever appears, is a single one without order. Second, the previous and subsequent parts of the letter, which do not mix with each other, how can they actually produce a single, unordered consciousness, or not produce it? Because they are not multiple with a sequential order of before and after. Third, if the previous parts of the letter do not disappear until the end, that is, the time of the last part, then, how can the various parts of the letter gathered at the same time produce a single, unordered auditory consciousness? If the effort is the same, then when saying "A," the sound will become louder and louder, because the previous sound parts will be superimposed on the later sound parts. Furthermore, at the end of all the letter parts, the various parts of the letter will not even appear to the auditory consciousness in an orderly way only, because the auditory consciousness will simultaneously grasp all the previous and subsequent parts of the letter, because it grasps the various parts of the letter that are gathered at the same time. Furthermore, after the previous letter parts exist, at the time of the later parts, the unordered consciousness of hearing the previous parts should not be self-existent, because the first letter part as the object does not exist, i.e., it has disappeared. The universal rule is admitted, because the object and the object-possessor are considered to be simultaneous. If the object does not exist, but the consciousness itself still does not disappear afterwards, then, this consciousness should never disappear afterwards, because it is no different from the self that did not disappear before. Fourth, if the unordered long letter, produced by effort at the same time, and exists for a long time, then, will the unordered auditory consciousness grasp it? For this question, the letter still has the fault of not disappearing afterwards, because afterwards it is no different from what did not disappear before. Furthermore, letter, when producing you, the later efforts will become meaningless, because you can find an indivisible part with one effort.
Chinese
因为产生的缘故。如果论式者等说，字母不是从功用中产生已经成立，而是通过功用使之显现，那么字母法相，你被显现出来，后续的功用就成了无意义，这个过失仍然存在，因为一次功用就能使你全部显现。第二，如果以多个次第相连来执持长等，那么在承诺上存在矛盾，分为两种：长念的智慧不存在了。驳斥想要回忆的其他的回答。第一，执持长字母的智慧没有体验过，这个过失不存在，因为听觉意识前后相续的多个，不间断地执持字母的前后多个部分，并且那些智慧被最后的智慧所体验，如果这样说。听到字母的人法相，执持长字母的智慧不会变成回忆，因为只有执持字母最后部分的智慧被体验，其他的没有被体验，并且唯一的那一个也不是执持长的，因此是这个原因。第二，分为两种：驳斥所知和能知交替产生。驳斥所知和能知同时产生。第一，分为两种：听觉智慧没有不间断地产生。驳斥因为快速而不间断地错觉。第一，如果说，执持字母部分的智慧，前后刹那各自不同，通过各自的能知智慧交替体验，因此执持长字母的智慧没有回忆的过失。那么，听到那个字母的声音的智慧法相，不会显现为没有间隔，因为每一个能知的事物都间隔着。第二，分为两种：被之前的理证所遮破。被其他的理证所驳斥。第一，对于谁的推论没有周遍，因为前后进入快速，即使间隔也连接成没有间隔，因为是显现的缘故，如果这样说。听觉智慧法相，你听到声音即使间隔，也不应该连接成没有间隔，因为通过快速进入而连接成没有间隔，那个对于其他的也是相同的，因为已经被驳斥了。第二，分为四种：如果因为进入快速而错觉，那么就太过分了。如果通过根来连接，那么就成了颠倒识。连接的是根识本身。
English
Because of arising. If debaters and others say that letters are not produced from effort, but are manifested by effort, then the letter, the subject, becomes meaningless because the subsequent effort to manifest you is meaningless, since one effort can manifest you completely. Secondly, if holding long etc. with multiple successive ones, then there are two contradictions in commitment: the wisdom of long thought does not exist. Refuting other answers that want to remember. First, there is no fault that the wisdom holding the long letter is not experienced, because the successive moments of auditory consciousness hold the previous and subsequent parts of the letter without interruption, and those wisdoms are experienced by the last wisdom, if you say so. The person who hears the letter, the subject, the wisdom that holds the long letter will not become a memory, because only the wisdom that holds the last part of the letter is experienced, and the others are not experienced, and the only one is not holding the long one, therefore it is the reason. Second, there are two types: refuting the alternating generation of knowable and knower. Refuting the simultaneous generation of knowable and knower. First, there are two types: auditory wisdom does not arise without interruption. Refuting the illusion of being uninterrupted due to speed. First, if you say that the wisdom holding the parts of the letter, the previous and subsequent moments are different from each other, and they are experienced alternately by each knowing wisdom, therefore there is no fault that the wisdom holding the long letter has no memory. Then, the wisdom of hearing the sound of that letter, the subject, will not appear without interruption, because each knowing object is separated by intervals. Second, there are two types: refuted by the previous reasoning. Refuted by other reasoning. First, there is no pervasion for whose inference, because the entry before and after is fast, even if there is an interval, it is connected without interruption, because it is the appearance, if you say so. Auditory wisdom, the subject, you should not connect the sound you hear without interruption even if there is an interval, because connecting without interruption by entering quickly is the same for others, because it has been refuted. Second, there are four types: if there is illusion due to rapid entry, then it is too much. If connected through the root, then it becomes inverted consciousness. What connects is the root consciousness itself.