Tibetan
་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་དཔྱད་ན་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། དེ་ལ་ཡང་དཔྱད་ན་རང་རིག་གི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་དང་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་ལེགས་མོད་ཀྱི། སྔར་གྱི་དོན་རིག་ཚད་འབྲས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་མི་བགྲང་བ་དང་། ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་སུ་འདོད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ། གཞུང་འདི་དག་སྔར་གྱི་མངོན་སུམ་དང་པོ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཚད་འབྲས་སྟོན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་ལ། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་ཅེས་སོགས་དོན་རིག་འབྲས་བུར་གསུངས་པས་ཚད་འབྲས་དང་པོའི་དོན་བསྡུར་འཆད་པ་དང་། འཛིན་བདག་ཤེས་པའི་སྟེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པའོ། །འགྲན་ཟླ་ཀུན་བྲལ་ས་སྐྱ་པའི་བཞེད་པ་ནི། ཚད་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དོན་རིག་དང་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་དང་། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པའི་སྐབས་བཞི་ལས། དང་པོ་གཉིས་པོ་ཚད་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། མངོན་སུམ་གསུམ་པས་ཤེས་པ་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་བདག་གིས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་རང་མཚན་རྟོགས་པར་འདོད་པས་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་ཤིང་། དེ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལུགས་འདིར། རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ཅན། །དེ་ཡི་མཁྱེན་པ་དཔག་མི་ནུས། །ཞེས་པ་ལྟར་ན། སྐབས་འདིར་དེའི་ཚད་འབྲས་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས། སློབ་དཔོན་གྱིས་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བཀག་ནས་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ནི། བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནས། སྒྲོ་འདོགས་པས་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ལ་ཐོག་མར་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐྱ་རིས་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བཀག་ནས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དོན་རིག་གང་ཡིན་ཅེས་པ་ནས་འདི་ཡི་རྣམ་པ་གཉིས་ཅེས་པའི་བར་རོ། །སྐྱ་རིས་འདི་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་རྣམ་བདེན་གྲུབ་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པ་འབྲས་བུ་དང་། རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་རྣམ་སྒྲོ་བཏགས་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་རང་རིག་བཏགས་པ་བ་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་བཀག་ནས་རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ནི། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་སྟོན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ནི་ཚད་འབྲས་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེར་དོན་རིག་འབྲས་བུར་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ནི། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་རྒྱུ་ཡི་ཡུལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏེ། མདོར། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་ནོ། །ལུགས་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུ་ལའང་དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བའམ་གཞན་འདྲའང་རུང་། །ཞེས་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་འཇོག་ཚུལ་ལུགས་གཉིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་དགོས་པའི་ལུང་རིགས་ཀྱི་གནད་བདུན་ཡོད་པ་ནི་སྤྱི་དོན་དུ་བལྟའོ། །ལུགས་འདི་ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་སྣང་བས་ཁོ་བོ་ནི་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་རྣམ་གཞག་བཤད། །རྣམ་གཞག་དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཕྱི་དོན་ལས་བྱུང་དོན་རིག་ཚད་འབྲས་བཤད། །བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་རྣམ་རིག་ཚད་འབྲས་བཤད། །ཕྱི་དོན་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ། །རྣམ་པ་བརྫུན་ཡང་རང་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚད་འབྲས་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་བསྒྲུབ། །ཚད་འབྲས་དོན་གཞན་ཡིན་པ་དགག །བདག་གཅིག་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དོན་རྟོགས་འཇོག་ནུས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །འཇོག་ནུས་ཁྱད་པར་ག
Chinese
由……所开示。第三是，外境事物即使存在，由……等等所开示。如是说，若依唯识宗的观点来分析，则有自证的量果，名言上境识的量果，再分析则有转变为自证之果三种区分，这很好。但不将之前的境识量果包括在内，以及认为第三量果唯是唯识宗的观点，则稍有不妥。因为这些论典是先前三种现成的量果的显示者。若依经部宗的观点来分析，则会陷入没有显示转变为自证之果的论典的过失。有些人认为，根据这位论师的观点，何时唯识等等被说成是境识之果，因此比较解释第一量果的意义，以及依凭执著主体的知识，如唯识宗的方向一样等等的说法，而主张第三量果是经部宗的观点，这是颠倒解释这位论师的意图。无与伦比的萨迦派的观点是，量果的主要部分是境识和自证的量果两种，而这两种在名言上都显示为境识之果，分析时则有显示为自证之果的四种情况。前两种是量果的主要部分，因为此时是解释现量证悟自相的论证的场合，所以前两种现量证悟事物自相的论证是境识的量果，第三现量证悟知识自相的论证是自证的量果。而瑜伽现量，依经部宗的观点，认为证悟无我之蕴的自相，因此没有超出前两者的对境。而此宗认为，证悟它的论证是，瑜伽证悟不可思议，以及具有不可思议智慧者，他的智慧无法衡量。如是说，此时不显示它的量果。如是二者中，论师在境识的量果的场合，遮破了有部宗，而成立经部宗，即是说，能成办事业，从……到，因为增益而趣入。
English
It is shown by... The third is, even if external objects exist, it is shown by... etc. As it is said, if analyzed according to the Mind-Only school, there are three distinctions: the valid result of self-awareness, the valid result of object-awareness in name, and further analysis reveals the transformation into the fruit of self-awareness, which is good. However, it is slightly inappropriate not to include the previous object-awareness valid result, and to consider the third valid result to be only the view of the Mind-Only school. Because these treatises are the displayers of the valid results of the first three perceptions. If analyzed according to the Sutra school, it would be wrong to say that there are no treatises that show the transformation into the fruit of self-awareness. Some people think that according to this teacher's view, when Mind-Only etc. is said to be the fruit of object-awareness, therefore comparing and explaining the meaning of the first valid result, and relying on the knowledge of the grasping subject, like the direction of Mind-Only etc., and asserting that the third valid result is the view of the Sutra school, this is an inverted explanation of this teacher's intention. The view of the incomparable Sakya school is that the main part of the valid result is the two valid results of object-awareness and self-awareness, and both of these are shown as the fruit of object-awareness in name, and when analyzed, there are four situations where it is shown as the fruit of self-awareness. The first two are the main part of the valid result, because at this time it is the occasion to explain the proof of direct perception realizing its own characteristics, so the proof of the first two direct perceptions realizing the own characteristics of things is the valid result of object-awareness, and the proof of the third direct perception realizing the own characteristics of knowledge is the valid result of self-awareness. And the Yoga direct perception, according to the Sutra school, believes that it realizes the own characteristics of the aggregates devoid of self, so it does not go beyond the objects of the first two. And in this tradition, the proof of realizing it is, Yoga realization is inconceivable, and those with inconceivable wisdom, their wisdom cannot be measured. As it is said, at this time it does not show its valid result. Thus, of the two, the teacher, in the context of the valid result of object-awareness, refutes the Vaibhashika school and establishes the Sutra school, that is, it accomplishes the task, from... to, because of superimposition, it enters.
Chinese
到这里为止。 对于自证的量果，首先以真假二者都承认的量果的草图是，遮破经部宗，成立唯识宗，从“什么是义智”到“这的两种相”之间。 这个草图以真假二者都承认的理由，对于真实现象宗，以所取相真实成立作为所量时，自证有法是果；对于虚假现象宗，以所取相是假立作为所量时，自证假立法是果，这样说了。 对于此，遮破真实现象宗，成立虚假现象宗是，从“谁以事物作分析”以下来阐述的。 对于那二者，在名言中成为义智果的方式，经部宗以第一个量果本身来阐述，在那里，所说的义智是果，是在名言中，如果分析，自证是果的缘故。 唯识宗是，从“何时识是因之境”等三句偈颂来阐述的，总之，“从它的自性确定事物”是根本和注释的意义。 二者都以名言说是义智果，但如果分析，自证是果是，“外境事物即使存在”等来阐述的，无论是和它相同还是其他相同都可以，因为说了安立外境为所量的两种方式的缘故。 此外，对于这二者都需要结合的经论的七个要点，在总义中看。 这个宗派似乎是圆满了陈那、法称的意旨，没有错谬，因此我跟随这个来讲解。 第二有二：说量果所量三的分类，说那个分类的成立依据。 第一有四：说从外境产生的义智量果，说从串习稳固产生的识智量果，外境存在但成立自证是果，现象虚假但成立自证是果。 第一有三：成立量果本体是一，遮破量果是他体，遣除对于本体是一的争论。 第一有四：认识事物，能安立是成立依据，安立能的差别。
English
Up to here. Regarding the valid result of self-cognition, the initial sketch of the valid result, which acknowledges both true and false appearances, is to refute the Sautrantika school and establish the Vijnanavada school, from "What is object-cognition?" to "These two aspects of it." This sketch, because of the reason that it acknowledges both true and false appearances, when the apprehended aspect is established as truly existent as the object of measurement in the true appearance school, self-cognition, the property-possessor, is the result; in the false appearance school, when the apprehended aspect is made the object of measurement as an imputation, self-cognition, the imputed entity, becomes the result, so it is said. Regarding this, refuting the true appearance school and establishing the false appearance school is shown from "Who analyzes entities?" onwards. Regarding how both of them become object-cognition results in name only, the Sautrantika school shows it with the very first valid result; there, the object-cognition spoken of as the result is in name only, because if analyzed, self-cognition is the result. The Vijnanavada school is shown by three verses, such as "When cognition is the object of the cause"; in short, "From its essence, the object is determined" is the meaning of the root text and commentary. Both schools say that in name only, object-cognition is the result, but if analyzed, self-cognition is the result, as shown by "Even if external objects exist," etc., whether it is the same as it or another similar one is fine, because the two ways of establishing external objects as objects of measurement are spoken of. Furthermore, there are seven key points of scripture and reasoning that need to be applied to both of these schools, which should be looked at in the general meaning. This school seems to be a complete and unerring fulfillment of the intention of Dignaga and Dharmakirti, so I will follow this and explain it. The second has two: explaining the classification of valid cognition, result, and object of measurement; and explaining the proof of that classification. The first has four: explaining the object-cognition valid result arising from external objects; explaining the cognition valid result arising from the stabilization of habit; even though external objects exist, self-cognition is established as the result; even though appearances are false, self-cognition is established as the result. The first has three: establishing that the valid cognition and result are of the same entity; refuting that the valid cognition and result are different entities; refuting the debate about being the same entity. The first has four: knowing the object, being able to establish is the proof; the difference of being able to establish.