Tibetan
རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་གསལ་བར་སྣང་བའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གོམས་ལས་གསལ་སྣང་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ། །གསལ་བར་སྣང་བས་རྟོག་མེད་འགྲུབ། །ཡང་དག་མིན་ལའང་གསལ་སྣང་ཡོད། །ཚད་མ་ཡིན་མིན་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ན་གོམས་བྱའི་དོན་གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ན་གོམས་བྱའི་དོན་ལ་རྟོགས་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་པར་བསལ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་དང་། འཇིགས་པ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་རློམ་པ་སྟེ་བསླད་པ་དང་རྐུན་པོ་གོམས་པའི་རྨི་ལམ་སོགས་ཀྱི་བསླད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མདུན་ན་གནས་པ་བཞིན་དུ་ནི་ཡང་དག་མིན་པ་ཆགས་ཡུལ་ལ་སོགས་པའང་གསལ་བར་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བ་འགྲུབ་ནའང་རྟོག་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་གི་དོན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་བློ་ནི་རང་གང་ལ་རྟོག་པར་སོང་བའི་དོན་དེ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་ལ་ཡང་གསལ་སྣང་ཡོད་དེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་རྟོག་བཅས་ཡིན་ཡང་རང་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ན་ཡང་དྲན་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གང་ལ་རྟོག་པར་སོང་བའི་ཡུལ་དེ་གསལ་བར་སྣང་བ་མེད་དེ། ཡུལ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་འདྲའི་དོན་ལྡན་མིན་པར་བསླད་པའི་ཚེ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་གོམས་པ་ཀུན་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། ཁྱོད་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གསལ་སྣང་ཅན་དུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལས་ཀྱང་གསལ་སྣང་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། ཀེང་རུས་སོགས་མི་གཙང་བ་དང་། ཟད་པར་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་དོན་ཡང་ཡང་ཡང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་དང་། གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་དུ་ཚད་མས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་དོན་བདག་མེད་སོགས་དང་། ཡང་དག་པ་མིན་པའི་དོན་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་གྱུར་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་བསྒོམ་བྱའི་དོན་དེ་གསལ་བར་
Chinese
瑜伽现量是，以修习真实义的力量，成为真实义明显显现的智慧之故。第二有四：立宗串习生起明相，由明相成立无分别，于非真实亦有明相，分判是否为量而说。第一，修习四圣谛之智，法性，串习至极时，所串习之义显明显现，以串习至极时，于所串习之义，遣除分别之网故。譬如贪欲，怖畏，及忧恼所诳惑，即串习盗贼之梦等诳惑所依，由串习力，如于面前安住般，真实非有之贪欲境等亦明显见。第二，若以修习力成就明显显现，如何无分别耶？瑜伽现量，法性，于真实义无分别，以真实义彼显明显现之故。周遍，与分别相联之智，非为自所分别之义彼显明显现者之故。若谓分别亦有明相，以梦中之识虽有分别然自境明显显现之故。梦中忆念之分别，法性，自所分别之境彼无明显显现，以观待彼境，显明显现者于如是义非具义而诳惑之时忆念之故。第三，若谓一切串习皆生明相，汝瑜伽现量与许为真实义之明相相违耶？非真实义修习亦有明相生起，如骷髅等不净物，及坏灭地水等非真实义，亦屡屡修习之力，所化即生起之识，由量所见为无分别且明显显现之故。是故真实义无我等，及非真实义坏灭地等，任何极串习之智，法性，修习圆满时，所修之义彼明显
English
Yoga direct perception is so because it is the mind that clearly perceives the true meaning through the power of meditating on the true meaning. The second has four parts: establishing that clear appearance arises from habituation; establishing non-conceptuality through clear appearance; there is also clear appearance in what is not true; and explaining by distinguishing whether it is valid or not. First, the mind that meditates on the four noble truths, the dharma nature, when habituation reaches its limit, the meaning of what is habituated appears clearly, because when habituation reaches its limit, the net of conceptualization is completely removed from the meaning of what is habituated. For example, lust, fear, and sorrow are deceptive, that is, relying on the deception of dreams of habitual thieves, etc., by the power of habituation, as if dwelling in front, even the objects of lust, etc., which are not truly existent, are clearly seen. Second, if clear appearance is achieved through the power of meditation, how is it non-conceptual? Yoga direct perception, the dharma nature, is non-conceptual with respect to the true meaning, because that true meaning appears clearly. It is pervasive, because the mind that is related to conceptualization is not one in which the meaning that it conceptualizes appears clearly. If it is said that there is also clear appearance in conceptualization, because the consciousness in dreams is conceptual but its own object appears clearly. The conceptualization of memory in dreams, the dharma nature, the object that it conceptualizes does not appear clearly, because when the clear appearance in relation to that object is deceptive and does not have meaning in such a meaning, it is remembered. Third, if it is said that all habituation produces clear appearance, does your yoga direct perception contradict the clear appearance of the true meaning? Clear appearance also arises from meditating on what is not true, such as impure things like skeletons, and decaying earth and water, etc., which are not true, are also repeatedly meditated on, so the consciousness that is transformed, that is, generated, is seen by valid cognition as non-conceptual and clearly appearing. Therefore, whatever mind is extremely habituated to the true meaning, such as selflessness, and the non-true meaning, such as decaying earth, etc., the dharma nature, when meditation is complete, the meaning of what is meditated on is clear.
Tibetan
སྣང་བ་དང་། དེ་ལ་མི་རྟོག་པའི་བློ་འབྲས་བུར་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྟེན་བརྟན་གོམས་པ་རང་གི་ངང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ཞིང་བསྒོམ་བྱའི་དོན་དེ་བསྒོམས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གོམས་པ་ལས་གསལ་སྣང་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་འབྱུང་བ་དེ་ལ་སྔར་ལེའུ་གཉིས་པར་བཤད་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྒོམས་པ་ལས་གསལ་སྣང་བྱུང་བའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མངོན་སུམ་ཚད་མར་འདོད་དེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བསླུ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རྟོག་བྲལ་ཡིན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མིན་ཏེ། ཉེ་བར་བསླད་པ་སྟེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མདོར། རྟོག་པའང་རང་རིག་ཉིད་དུ་འདོད། །དོན་ལ་མ་ཡིན་དེ་རྟོག་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་ཏེ། མངོན་སུམ་བཞི་ཆར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན། རྟོག་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་བཞི་པོ་གང་རུང་དུ་འགྱུར་སྲིད་དམ་མི་སྲིད། སྲིད་ན་བཞི་ཆར་རྟོག་བྲལ་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ། མི་སྲིད་ན་ཆགས་ལ་སོགས། རང་རིག་ཅེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་སྲིད་ཀྱང་དེ་ལ་རྟོག་པ་མ་ཡིན། གང་ལ་རྟོག་པར་སོང་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བ་མེད་པས་མི་འགལ་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་གང་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གང་ལ་སྒྲ་དོན་འཛིན་པར་སོང་བ་དེ་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་མིན་ཏེ། ཡུལ་གང་ལ་སྒྲ་དོན་འཛིན་པར་སོང་བ་དེ་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྟོག་བྲལ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲ་དོན་འཛིན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲ་དོན་ཏེ་སྒྲའི་དངོས་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཀུན་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མ་འཁྲུལ་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བཤད་པ་ནི། མདོར། འཁྲུལ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་། །རྗེས་དཔག་རྗེས་སུ་དཔག་ལས་བྱུང་། །དྲན་དང་མངོན་འདོད་ཅེས་བྱ་འོ། །མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ནི་བུམ་པའི་རྫས་དང་། གྲངས་དང་། ལས་དང་། སྤྱི་ལ་སོགས་པ་འ
Chinese
显现，以及由此产生的不分别的智慧作为果，因为串习稳固的所依，自然而然地会变得特殊，并且所修的对境就是修习的智慧。第四是，从串习正确和不正确的对境中产生明亮显现和无分别，对此，如同之前第二品中所说的，从如实修习四圣谛的实物中产生明亮显现的智慧，是为有法。被认为是现量，因为是对正确之义不分别且无欺骗的知识。其余如地等入定，是为有法。虽然无分别，但不是瑜伽现量，因为是近于扰乱，即是错乱的缘故。第三是，经中说：分别也认为是自证。于义非为彼是分别故。解释此义，如果四种现量都是无分别的，那么，分别本身有可能变成四种现量中的任何一种吗？如果可能，就与四种都是无分别的说法相违背。如果不可能，就与贪等说是自证相违背。如果这样问，那么，分别也可以在自己的体性上成为自证现量，但那不是分别。因为对于成为分别的对境，没有成为现量，所以不相违背。如此，任何知识，是为有法。对于任何成为执著声音和意义的对境，就不是对于那个对境的现量，因为对于任何成为执著声音和意义的对境，就是对于那个对境的分别。又是，那个有法。对于自己的体性是无分别的，因为对于自己的体性不是执著声音和意义，因为自己的体性不是声音和意义，即不是声音的真实对境的缘故。因此，所有分别和无分别的知识，是为有法。对于自己的体性是现量，因为对于自己的体性是无分别且不错误的知识的缘故。第二，为了不错误的理解，宣说相似现量，经中说：错乱和世俗的知识，以及比量从比量所生。忆念和现欲称为，相似现量连同眩翳。如是说，错乱如将阳焰执著为水的分别。世俗的知识如瓶子的实体，数量，作用和总相等。
English
Appearance, and the wisdom of non-discrimination arising therefrom as a result, because the stable basis of habituation naturally becomes special, and the object of meditation is the wisdom of meditation. The fourth is that from habituation with correct and incorrect objects arises clear appearance and non-discrimination, regarding this, as explained in the previous second chapter, the wisdom of clear appearance arising from meditating on the reality of the four noble truths as they are, is the subject. It is considered to be direct perception, because it is knowledge that is non-discriminating and non-deceptive with respect to the correct meaning. The remaining samadhi of earth and so on, is the subject. Although non-discriminating, it is not yogic direct perception, because it is close to being corrupted, that is, it is mistaken. The third is, in the sutra it says: Discrimination is also considered self-awareness. It is not in the meaning because it is discrimination. Explaining this meaning, if all four direct perceptions are non-discriminating, then, is it possible for discrimination itself to become any of the four direct perceptions? If it is possible, it contradicts the statement that all four are non-discriminating. If it is not possible, it contradicts the statement that attachment and so on are self-awareness. If asked in this way, then, discrimination can also become self-aware direct perception in its own nature, but that is not discrimination. Because for the object that has become discrimination, there is no becoming direct perception, so it is not contradictory. Thus, any knowledge, is the subject. For any object that becomes grasping sound and meaning, it is not direct perception for that object, because for any object that becomes grasping sound and meaning, it is discrimination for that object. Also, that is the subject. It is non-discriminating with respect to its own nature, because it is not grasping sound and meaning with respect to its own nature, because its own nature is not sound and meaning, that is, it is not the real object of sound. Therefore, all discriminating and non-discriminating knowledge, is the subject. It is direct perception with respect to its own nature, because it is non-discriminating and non-erroneous knowledge with respect to its own nature. Second, in order to understand without error, explaining the semblance of direct perception, the sutra says: Mistaken and conventional knowledge, and inference arising from inference. Memory and manifest desire are called, semblance of direct perception together with cataracts. Thus it is said, mistake is like the discrimination of grasping a mirage as water. Conventional knowledge is like the substance, number, action, and generality of a vase.