Tibetan
ཡིས་ནི་འབྲས་བུ་གཏན་ཚིགས་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དུ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེ་ལོག་པས་འབྲས་བུ་དུ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ཆོས་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན་གཞན་རྟགས་ནི་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཆོས་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མི་འགའ་ཞིག་ལ་རྟ་མི་བདོག་ཅེས་སྟེ་མེད་པས། ཕྱུགས་ཀྱང་བདོག་པ་མིན་ནམ་ཅི་སྟེ་འབྲེལ་མེད་ཕྱུགས་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་རྟགས་ཆོས་ཅན། གཅིག་རྟགས་ཉེ་བ་སྟེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་ཆོས་ནི་ཉེ་བའམ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མི་འགའ་ཞིག་ལ་ཕྱུགས་ནི་བདོག་ཅེས་ཏེ་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་རྟ་ཡང་བདོག་གམ་ཅི་སྟེ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་མི་མཐུན་དཔེ་མེད་ཀྱང་རིགས་པས་རྟོགས། རིགས་པ་དཔེ་ལ་མི་ཤེས་པ་ལ་སྟོན། རིགས་པ་ཤེས་ལ་སྒྲུབ་ངག་བརྗོད་ཚུལ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གྲུབ་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་ཡང་བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་གཉིས་ལས་གཞན་མི་སྲིད་ཅིང་། གཉིས་པོ་དེ་ཡང་དཔེ་དག་གིས་སྟོན་ཏེ། མཐུན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་དང་། མི་མཐུན་དཔེ་ལ་ལྡོག་པ་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྡོག་པ་སྟོན་པ་ལ་མི་མཐུན་དཔེ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ངེས་པར་དགོས་སམ་ཞེ་ན། འགྲེལ་པས་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་པོ་འདི་ལ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ངེས་པར་གཞི་དངོས་པོར་གྲུབ་དགོས་པར་མི་འདོད་དེ། མི་མཐུན་དཔེ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་དེ་དག་མེད་ནའང་རྟགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ཅེས་པའི་རིགས་པ་བརྗོད་པ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་དཔེ་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལས་རྟོགས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་འང་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པ་མཐོན་ཅིང་། འདི་དང་ཚིགས་བཅད་འོག་མའི་བར་དུ་རང་འགྲེལ་ལས། འདི་ལྟར་ཞེས་པའི་ཚིག་ལས་མཚམས་སྦྱོར་གཞན་མེད་པས་གོང་གི་དེ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་དེ་གཞུང་འོག་མས་སྟོན་དགོས་པའི་དོན་མ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་རིགས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། དཔེ་བུམ་པ་ལ་མི་རྟག་པ་བྱས་པ་
Chinese
因为如果是结果的理由，那就会逆转，因为结果在原因上没有随同和逆转的错误。例如，作为烟的原因的火熄灭了，结果烟也会逆转一样。第二，如果能立宗的法和理由之间的关系没有成立，那么其他的理由就是有法。一个法逆转的力量怎么会逆转呢？不会逆转的，因为和法没有关系。有些人没有马，所以没有，难道就没有牲畜吗？因为没有关系，牲畜不会逆转一样。没有逆转的那样，一个理由是有法，一个理由接近，也就是因为有，其他的法怎么会接近或者有呢？不会有的，因为和法没有关系。有些人有牲畜，所以那样也有马吗？不会有的一样。第三有三点：没有不相似的例子，也能用道理来理解。道理是为不了解例子的人说明的。对于了解道理的人，有能成立的陈述方式两种。第一，那样依靠自性和关系的威力，随同和逆转成立，为了理解理由的所立宗，自性关系也是一个本体，除了生起两个之外不可能有其他的，两个也用例子来表示，因为在相似的例子上要表示随同，在不相似的例子上要表示逆转。那么为了表示逆转，一定要有不相似的例子在事物上成立吗？解释说，为了逆转成立，这两个能成立的理由，对于有法，逆转成立的不相似的例子，不一定要在基础上在事物上成立，即使没有在事物上成立的不相似的例子，也能从说理由在不相似的方面没有的道理中理解逆转。以前大多数没有在事物上的不相似的例子，也说没有那些法来理解，解释说“也”这个词的力量很高。这个和下面的偈颂之间，自释中，没有“这样”这个词之外的其他连接，所以没有理解上面说没有的，下面的正文一定要表示的意义。第二，那么道理是什么呢？例如，瓶子被做成无常
English
Because if it is the reason of the result, then it will be reversed, because there is no error of following and reversing the result on the cause. For example, when the fire that is the cause of smoke is extinguished, the result, smoke, will also be reversed. Second, if the relationship between the dharma and the reason that can establish the proposition is not established, then the other reason is the subject. How can the power of reversing one dharma reverse? It will not reverse, because it has no relationship with the dharma. Some people do not have horses, so they do not have them. Do they not have livestock? Because there is no relationship, livestock will not reverse. Just like that which does not reverse, one reason is the subject, one reason is close, that is, because it exists, how can other dharmas be close or exist? It will not exist, because it has no relationship with the dharma. Some people have livestock, so do they also have horses? It will not exist. Third, there are three points: even without dissimilar examples, it can be understood by reason. Reason is explained to those who do not understand examples. For those who understand reason, there are two ways of stating that can be established. First, in this way, relying on the power of self-nature and relationship, following and reversing are established. In order to understand the reason's proposition, the self-nature relationship is also one entity, and there can be no other than the arising of two. The two are also expressed by examples, because in similar examples, following must be expressed, and in dissimilar examples, reversing must be expressed. So, in order to express reversing, is it necessary for dissimilar examples to be established in things? The explanation says that in order for reversing to be established, these two reasons that can be established, for the subject, the dissimilar examples in which reversing is established, do not necessarily have to be established on the basis of things. Even if there are no dissimilar examples established in things, reversing can be understood from the reason that the reason does not exist in dissimilar aspects. In the past, most dissimilar examples did not exist in things, but it was also said that those dharmas did not exist to understand. The explanation says that the power of the word "also" is very high. Between this and the following verse, in the self-commentary, there is no other connection than the word "in this way", so the meaning that the above-mentioned absence must be expressed by the following text is not understood. Second, then what is the reason? For example, a pot is made impermanent.
Tibetan
དེ་ཡི་ངོ་བོ་དང་། དཔེ་ཚང་མང་ལ་མེ་དུ་བ་དེའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་སྟོན་པའི་རིགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། བྱས་མི་རྟག་གི་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་དང་མེ་དུའི་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་དེ་དག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྟོན་ཏེ། ཕྱིར་རྒོལ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་བ་གཉིས་པོ་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མི་མཐུན་དཔེ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་རྗེས་འགྲོ་བསྟན་པས་ལྡོག་པ་འགྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་མཐུན་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་པས་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པའི་མཁས་པ་དང་། དང་པོ་ནས་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་ཟིན་མ་བརྗེད་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས་ཆོས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དཔེའི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཤེས་ཀྱང་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པར་མ་ནུས་པའི་རྒོལ་བ་རྨོངས་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བྱ་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་དཔེ་དག་གིས་སྟོན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་ན་སྤྱི་ཁྱབ་མ་དྲན་པའི་རྒོལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་ཁྱབ་པ་བརྗོད་དགོས་ཏེ། སྤྱི་ཁྱབ་མ་དྲན་པ་དྲན་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཉིས་ཀ་བརྗོད་དགོས་སམ་ཤེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་ཁྱབ་པ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དངོས་སུ་སྨྲས་པས་གཅིག་ཤོས་མ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་དྲན་པ་ཡང་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཅིག་ཤོས་དེ་དོན་གྱིས་གོ་བས་སོ། །འདི་དག་གི་དོན་ལ་ཁ་ཅིག མཁས་པའི་དོན་དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་བཤད་ནས་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དཔེའི་སྟེང་དུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་ཙམ་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལ་སྤྱི་ཁྱབ་དྲན་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གཞུང་སྔ་མའི་དོན་ཆོས་དེ་དག་མེད་ན་རྟག་དེ་དག་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་བཤད་ནས་བརྗོད་པ་ལས་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན་གང་ཟག་གཉིས་ལས་མི་མཁས་པ་ལ་སྟོན་ཚུལ་ནི་དཔེ་ལ་ཞེས་སོགས་དང་། མཁས་པ་ལ་སྟོན་ཚུལ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཅིང་། ཕྱོགས་ཆོས་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པའི་དོན་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་འཆད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལྡོག་ཁྱབ་བརྗོད་པའི་ངོས་འཛིན་དཔེའི་སྟེང་དུ་རྗེས་ཁྱབ་བརྗོད་པ་ལ་འཆད་པ
Chinese
其自性，以及在所有例子中，以火和烟作为原因的事物来展示的推理，是所立宗。因为不了解所作与无常的单一关系，以及火与烟的因果关系，所以要向反驳者展示。因为那两个反驳者通过例子来了解这两个关系是合理的。也就是说，当反例在事物中没有成立时，通过在正例中展示随同，就能成立反向。第三，像这样展示，通过在正例中了解周遍关系，对于记得普遍概念的智者，以及从一开始就记得普遍概念而不忘记的智者们来说，是所立宗。后生比量不依赖于陈述周遍的论式，因为后生比量仅仅是陈述了作为理由的同品遍在。那么，对于虽然通过例子了解了周遍关系，却不能记得普遍概念的愚昧反驳者，该怎么办呢？因为关系是由例子来展示的，所以在例子中了解了关系，却不记得普遍概念的反驳者，是所立宗。你必须为他陈述周遍，因为必须让他回忆起不记得的普遍概念。那么，需要陈述两个周遍吗？对于这样的反驳者，是所立宗。在你面前，真实地说出两个周遍中的任何一个，就能使没有说出的另一个产生正确的记忆，因为他通过那个就能理解另一个的意义。对于这些意义，有些人，将智者的意义解释为仅仅通过例子了解关系，认为不需要为他陈述周遍，这是不合理的。因为仅仅通过例子了解关系，不是这种情况下的智者，而且为了让他回忆起普遍概念，必须陈述周遍。有些人将先前论著的意义解释为，如果那些法不存在，那么常法就不存在，从而从陈述中理解反向的意义。如果从陈述中理解，那么如何陈述呢？对于两个人中的不智者，展示的方式是“在例子中”等等，对于智者，展示的方式是“对于智者们”等等。仅仅陈述同品遍在的意义，解释为同品遍在决定的量，也是不合理的。反向周遍陈述的识别，解释为在例子中陈述随同周遍
English
Its nature, and the reasoning that demonstrates fire and smoke as the cause of things in all examples, is the subject. Because the relationship of what is made and impermanent is not understood, and the causal relationship of fire and smoke, it should be shown to the opponent. Because it is reasonable for those two opponents to understand these two relationships through examples. That is, when the counter-example is not established in things, by showing the concomitance in the positive example, the reverse can be established. Third, by showing it in this way, by understanding the pervasive relationship in the positive example, for the wise who remember the universal concept, and for the wise who remember the universal concept from the beginning and do not forget, it is the subject. Subsequent inference does not depend on the statement of pervasive arguments, because subsequent inference merely states the presence of the reason in the same class. So, what should be done for the ignorant opponent who understands the pervasive relationship through examples, but cannot remember the universal concept? Because the relationship is shown by examples, if the opponent understands the relationship in the example, but does not remember the universal concept, it is the subject. You must state the pervasion for him, because you must make him recall the universal concept that he does not remember. So, is it necessary to state both pervasions? For such an opponent, it is the subject. In your presence, by truly stating any one of the two pervasions, it will cause the correct memory to arise for the other one that was not stated, because he will understand the meaning of the other through that. For these meanings, some people, interpreting the meaning of the wise as merely understanding the relationship through examples, think that it is not necessary to state the pervasion for him, which is unreasonable. Because merely understanding the relationship through examples is not the wise in this case, and in order to make him recall the universal concept, it is necessary to state the pervasion. Some people interpret the meaning of the previous treatise as, if those dharmas do not exist, then the permanent dharma does not exist, thereby understanding the meaning of the reverse from the statement. If it is understood from the statement, then how to state it? For the unwise of the two people, the way to show it is "in the example" and so on, and for the wise, the way to show it is "for the wise" and so on. It is also unreasonable to interpret the meaning of merely stating the presence in the same class as the measure of the presence in the same class. The identification of the reverse pervasive statement is interpreted as stating the subsequent pervasion in the example.