Tibetan
སོ་སོ་བ་དག་དོན་གཞན་རྡུལ་ཕྲན་ཟླ་བོ་དུ་མ་དང་ནི་མངོན་པར་འབྲེལ་ཞིང་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་སྒོ་ནས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་ལས་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་གང་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་དེ་དག་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། བསགས་པ་ལ་དམིགས་ཞེས་པའི་ཚིག་དེས་ཆོས་ཅན། རིགས་སྤྱི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་དབང་ཤེས་རྟོག་པར་བསྟན་པ་མིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཚོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་དེ་དག་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་དམིགས་ཡུལ་དུ་སྟོན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་གཞུང་དེའང་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་རིགས་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དང་ཚོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་ལ་སྤྱི་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་ཉིད་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཞེད་དེ་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་གཞན་དག་ཚོགས་པ་མེད་པར་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་བྱེད་ནུས་དེའང་མེད་ལ། དེ་མེད་ན་དབང་ཤེས་དེ་མ་འཕྲད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ལ་འཛིན་བྱེད་དུ་ངེས་པ་མིན་གྱི། ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་ཡུལ་དུ་མ་འཛིན་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་ཚོགས་པ་དེས་དབང་ཤེས་གཅིག་བསྐྱེད་པས་སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མིན་པར་ཐལ། རྫས་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྫས་དུ་མ་ཤེས་པས་འཛིན་ན་རིམ་གྱིས་འཛིན་པས་ཁྱབ་པས་དབང་ཤེས་སྤྱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཏིལ་སོགས་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མེད་པར་ཐལ། །ཁྲ་བོ་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མེད་པ་ཐལ། །ནོག་སོགས་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མེད་པར་ཐལ། །སྣ་ཚོགས་གཞན་དུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ཐལ། །དུ་མ་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་གཞན་ལའང་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཏིལ་དང་ནས་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཅིག་ཆར་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། མི་སྣང་བར་ཐལ། རྫས་ཐ་དད་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཏིལ་སོགས་རྣམས་ཤེས་པས་རིམ་གྱིས་མཐོང་ཡང་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཆར་འཛིན
Chinese
各自的意义在于，其他的众多微尘同伴是明显相关联和聚集的缘故。通过它，从没有产生官觉能力的各个微尘中，产生出其他能够产生官觉的微尘，是为了说明众多会变成那种微尘的微尘。因此，以“缘于聚集”为目标的词句，并非在于说明作为法，类概念是官觉的境，从而显示官觉是分别念，而是因为互相聚集的众多特殊微尘是产生官觉的原因，仅仅是显示为目标而已。第二，论师世亲的论著也是如此，并非在于通过显示官觉是类概念的行境，从而显示是分别念，而是因为官觉将聚集其他微尘的众多特殊微尘命名为“总”，仅仅是说明它是那个的行境而已。众多特殊微尘本身被认为是官觉的境，因为各个其他的微尘如果没有聚集，那么特殊微尘也没有作为官觉的所缘条件的能力。如果没有那个，那么官觉就不是一定执持没有相遇的单个微尘，而是肯定执持互相相遇的众多境。第三分为二：辩论和回答。第一，如果众多微尘聚集产生一个官觉，因此成为一个生处，那么众多微尘，不应被官觉同时执持，因为是众多事物。因此，如果知识执持众多事物，那么一定是依次执持，因此认为官觉是总的行境。第二分为五：不应同时执持芝麻等，不应同时执持杂色，不应同时执持疙瘩等，不应在其他地方知道各种各样，其他地方也有同时执持众多。第一分为二：立宗和驳斥其他回答。第一，对于众多芝麻和青稞等，如何显现为同时执持呢？不应显现，因为是众多不同的事物。第二，如果知识是依次看到芝麻等，但是因为进入迅速所以同时执持
English
The respective meanings are that other numerous dust-like companions are manifestly related and gathered together. Through it, from the individual dust particles that do not have the ability to generate sense perception, other dust particles that can generate sense perception are produced, in order to explain those numerous dust particles that will become that kind of dust particle. Therefore, the phrase "focusing on accumulation" does not mean that, as a phenomenon, the general category is the object of sense perception, thereby showing that sense perception is conceptual thought, but because the numerous special dust particles that gather together are the cause of the arising of sense consciousness, it is merely showing it as the object. Secondly, the treatise of Master Vasubandhu is also like this, it is not showing that sense perception is conceptual thought by showing that sense perception is the object of the general category, but because sense perception names the numerous special dust particles that gather with other dust particles as "general," it is merely explaining that it is the object of that. The numerous special dust particles themselves are considered to be the object of sense perception, because if the individual other dust particles are not gathered, then the special dust particles also do not have the ability to act as the objective condition of sense perception. If there is not that, then sense perception is not necessarily grasping a single dust particle that has not met, but it is certain to grasp the numerous objects that have met each other. The third is divided into two: debate and answer. First, if numerous dust particles gather to produce one sense perception, therefore becoming one sense base, then numerous dust particles should not be grasped simultaneously by sense perception, because they are numerous things. Therefore, if knowledge grasps numerous things, then it must be grasped sequentially, therefore it is considered that sense perception is the object of the general. The second is divided into five: it is not possible to grasp sesame seeds etc. simultaneously, it is not possible to grasp mottled colors simultaneously, it is not possible to grasp lumps etc. simultaneously, it is not possible to know various things in other places, and there are also others who grasp numerous things simultaneously. The first is divided into two: establishing the thesis and refuting other answers. First, for numerous sesame seeds and barley etc., how does it appear to be grasped simultaneously? It should not appear, because they are numerous different things. Second, if knowledge sees sesame seeds etc. sequentially, but because the entry is rapid, it grasps simultaneously.
Tibetan
་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇུག་པ་མགྱོགས་པའི་ཕྱིར། ཅིག་ཆར་སྣང་ཞེས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་ཡི་གེའང་ཅིག་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ནམ་མཁའ་ནས་ཐུར་དུ་རིམ་ཅན་འབབ་པའི་ཏིལ་སོགས་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དབང་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་མིན་ཅིག་ཆར་དུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་ཤེས་ཁྱོད་ལ་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བློ་རྣམས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་འགའ་ཞིག་ཡུལ་རིམ་མིན་དུ་འཛིན་པར་སྣང་བ་དང་། གཞན་ནི་ཡུལ་རིམ་ལྡན་དུ་འཛིན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐམས་ཅད་རིམ་མིན་དུ་འཛིན་པར་ཁོ་ནར་སྣང་བར་ཐལ། དུས་སྔ་ཕྱི་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱེ་བའི་མྱུར་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། དོན་ཀུན་འཛིན་པའི་བློ་ལ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་འདི་ནི་རིམ་མིན་ཅིག་ཆར་སྣང་བ་ཁོ་ནར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇུག་པ་མྱུར་བར་མཚུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གནོད་བྱེད་ཐལ་བ་དགོད། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དུ་མ་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མི་སྲིད་ན་ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་། རྨ་བྱ་དང་། སྣམ་བུའི་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སྔོ་སེར་སོགས་དུ་མའང་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་བློ་ལ་ཅིག་ཆར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྫས་ཐ་དད་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨད། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཏུ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ཁྲ་བོའི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་ཡིན་པས་དེ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་འདི་ཆོས་ཅན། ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ཁྲ་བོཾ་དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། དེ་བས་ཆེས་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་གཅིག་ཉིད་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །རགས་སྣང་ལ་བརྟེན་རྩོད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དགོད། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ཁྲ་བོའི་སྔོ་སེར་སོགས་ཆོས་ཅན། རྫས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན་ཏེ། རྫས་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིགས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་སྤུངས་པའི་གཟུགས་དེ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་མཚུངས་ཏེ། ནོར་བུ་དུ་མ་སྤུངས་པའི་ཚེ་འདི་ནི་སྔོན་པོ་འདི་ནི་སེར་པོ་ཞེས་སོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་
Chinese
如果说是因为进入快而显现，那么这个“同时显现”是所立宗，你是不合理的，因为已经说了你也会同时听到文字，这是非常过分的。另外，从天空向下依次落下的芝麻等，那个本身是所立宗，你怎么会不被根识次第而非同时地执持呢？应该会执持的，因为根识对你来说进入快。另外，所有心识都是所立宗，怎么会对它们中的一些显现为执持非次第的境，而另一些则显现为执持有次第的境呢？不应该会这样，而应该只显现为全部执持非次第的境，因为前后相续产生的时间是相同的。如果承认，那么对于执持一切事物的意识来说，这个境就应该只是显现为非次第的同时，因为进入快是相同的。第二部分分为两部分：指出妨害的归谬，遣除理由不成立。第一部分是：如果不可能同时执持多个，那么蝴蝶、孔雀和花布等多种蓝黄等颜色也是所立宗，怎么会同时显现在意识中呢？应该会显现的，因为不是多种不同的事物。第二部分分为两部分：驳斥认为多种为一的宗派，显示多种非一的论证。第一部分是：如果说理由不成立，因为蝴蝶花纹的多种颜色是具有肢体的单一事物，所以能看到它。那么，这个认为多种为一的宗派是所立宗，比蝴蝶的花纹还要更令人惊奇，因为它更是一个笑话。第二部分分为三部分：因为是多种所以不是一，指出多种的论证，遣除依赖粗显的争论。第一部分分为两部分：指出理由，驳斥其他回答。第一部分是：蝴蝶花纹的蓝黄等是所立宗，不是单一事物的自性，因为是多种事物，例如堆积的多种不同种类的宝石的形状那样。第二部分是：如果说不相同，因为在堆积多种宝石时，会区分说这是蓝色，这是黄色等等。
English
If it is said that it appears because of quick entry, then this "appearing simultaneously" is the subject of the proposition. You are unreasonable, because it has already been said that you would also hear the letters simultaneously, which is very excessive. Furthermore, sesame seeds, etc., falling sequentially from the sky downwards, that itself is the subject of the proposition. How would you not be apprehended by the sense consciousness in a non-sequential, simultaneous manner? It should be apprehended, because the sense consciousness enters quickly for you. Furthermore, all consciousnesses are the subject of the proposition. How is it that some of them appear to apprehend non-sequential objects, while others appear to apprehend sequential objects? It should not be so, but rather it should only appear that all apprehend non-sequential objects, because the time of their arising in continuous succession is the same. If you accept that, then for the consciousness that apprehends all things, this object should only appear as non-sequential and simultaneous, because the speed of entry is the same. The second part has two parts: stating the contradictory consequence, and refuting the unestablished reason. The first part is: If it is impossible to apprehend many things simultaneously, then the many blue, yellow, etc., colors of butterflies, peacocks, and printed fabrics are also the subject of the proposition. How would they appear simultaneously in consciousness? They should appear, because they are not many different substances. The second part has two parts: criticizing the tenet that asserts multiplicity as one, and showing the proof that multiplicity is not one. The first part is: If you say that the reason is not established, because the various colors of the butterfly's pattern are a single substance with limbs, therefore it can be seen. Then, this tenet that asserts multiplicity as one is the subject of the proposition, and is even more amazing than the butterfly's pattern, because it is even more of a joke. The second part has three parts: because it is multiple, it is not one; stating the proof of being multiple; and refuting the argument based on coarse appearance. The first part has two parts: stating the reason, and refuting other answers. The first part is: The blue, yellow, etc., of the butterfly's pattern are the subject of the proposition, and are not the nature of a single substance, because they are multiple substances, like the shape of a pile of many different kinds of jewels. The second part is: If you say it is not the same, because when piling up many jewels, one distinguishes and says, "This is blue, this is yellow," etc.