Tibetan
་ན་འཛིན་ཅིང་། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྡ་དྲན་གྱིས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པའི་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཁོ་ན་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་དྲན་པ་ན་ཇི་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པའི་དོན་སྔ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་འདོད་པ་དང་། དབང་ཤེས་ནི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྡར་བཏགས་པ་མེད་པའི་དོན་ཕྱི་མ་འཛིན་ཞིང་། དོན་ཕྱི་མས་དབང་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བརྡ་དྲན་པ་དོན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དབང་ཤེས་ནི་བརྡའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དམིགས་རྐྱེན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་རུང་བར་ཐལ། དོན་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མིག་བློས་མཚོན་ནས་དབང་བློ་ཆོས་ཅན། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱིས་མཚན་ནས་རང་གི་རྐྱེན་གསུམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། བརྡ་དྲན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་ཀྱི། བརྡ་དྲན་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཚན་མཚོན་གཉིས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚོན་བྱའི་མིང་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །མཚན་ཉིད་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་པོ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡང་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་པར་མཚུངས་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་དབང་གཉིས་ཀ་ལ་རག་ལས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་དེས་མཚོན་ནས་ཡུལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཞེས་མི་བརྗོད་པར་དབང་པོས་མཚོན་ནས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཐ་སྙད་དེས་དོན་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་པར་དེའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་རྟོགས་ལྡན་ནི་དགོས་པ་མེད་པར་ཐ་སྙད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དེ་ཐུན་མོང་
Chinese
因为执持着你以名言分别未曾作为对境的义的后一刹那，所以是周遍的。如果有名言分别，那么如何成立已经以名言安立的前义，也就是想要证悟的义呢？而根识是执持着没有以名言安立的义的差别的后义，如果后义直接产生根识，那么对于根识来说，名言分别有什么用呢？因为必须是没有用的。如果说因不成，因为根识是仅仅执持着名言的境的总的游散部分。那么，有法根识不成，不应依赖于作为所缘缘的义的差别第二刹那，因为是执持着不依赖于义的总的游散部分。第三，以眼识为例，有法根识，从眼和色来代表，是依赖于自己的三个条件而产生的，不是从名言分别产生的，因为是随着自己的因缘三者有无而转变的，不是随着名言分别的有无而转变的缘故。第二，对于能诠所诠二者的诤论进行遮遣，分为二：遮遣对于所诠之名的诤论，遮遣对于体性义的诤论。第一，经中说：因为是不共之因，所以它的名称由根所作。所说之义的解释分为二：诤论和回答。第一，如果说，在产生根的现量识时，根就像具有能力一样，境也同样具有能力，那么为什么从境根二者依赖而产生的识，不是以境来代表而说成境的现量，而是以根来代表而说成根的现量呢？第二，对于从境根二者所生的无错乱的识，之所以要安立根的现量这个名称，也是因为这个名称能够不共地理解那个义的缘故，因为有那个法的缘故。因为一般来说，有证悟者不是没有必要地安立名称的，但是依靠那个名称，那个义能够不共
English
Because it holds only the later moment of meaning that you have not made an object with nominal distinction, it is pervasive. If there is nominal distinction, then how can the previous meaning that has been established with nominal terms, that is, the meaning to be realized, be established? And root consciousness holds the later meaning without the distinction of meaning established by nominal terms. If the later meaning directly produces root consciousness, then what is the use of nominal distinction for root consciousness? Because it must be useless. If you say that the reason is not established, because root consciousness only holds the general wandering part of the object of nominal terms. Then, the subject, root consciousness, is not established, it should not rely on the second moment of the difference of meaning as the objective condition, because it holds the general wandering part that does not rely on meaning. Third, taking eye consciousness as an example, the subject, root consciousness, represented by eye and form, arises depending on its own three conditions, not from nominal distinction, because it changes according to the presence or absence of its own causes and conditions, not according to the presence or absence of nominal distinction. Second, there are two ways to refute the debate between the signifier and the signified: refuting the debate over the name of the signified, and refuting the debate over the nature of the meaning. First, the sutra says: Because it is the uncommon cause, its name is made by the root. The explanation of the meaning is divided into two: debate and answer. First, if it is said that when the direct perception of the root arises, the root is like having the ability, and the object also has the same ability, then why is the consciousness that arises from relying on both the object and the root not represented by the object and called the direct perception of the object, but represented by the root and called the direct perception of the root? Second, the reason why the name of the direct perception of the root is to be established for the unerring consciousness arising from both the object and the root is also because that name can understand that meaning in an uncommon way, because it has that dharma. Because in general, enlightened beings do not establish names unnecessarily, but relying on that name, that meaning can be uncommon.
Tibetan
མ་ཡིན་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་མཐོང་ནས་ཐ་སྙད་དེ་དོན་དེའི་མིང་དུ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཆོས་ཅན། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་འདི་ལ་ནི་སྦྱར་བར་བྱ་བར་འོས་ཏེ། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བར་བྱེད་ནུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཤེས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་འོས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ཤེས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་འོས་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་དེ་ལས་རང་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་པ་དེ་ནི་ལོག་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་གིས་གནོད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་། །རིགས་པས་གནོད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། དེ་དོན་དུ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱོད་མདོ་སྡེ་པ་དབང་ཤེས་རྟོག་བྲལ་དུ་འདོན་ན། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་པོའི་བློ་ཆོས་ཅན། གདོན་མི་ཟ་བར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་ཐལ། རིགས་སྤྱི་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། བསགས་པ་ལ་དམིགས་ཞེས་བཤད་པའི་བསགས་པ་དག་ནི་ཆོས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། ཚོགས་པ་དེ་རིགས་སྤྱི་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་དབང་བློས་དམིགས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛོད་འགྲེལ་ལས། འདི་རྣམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། དབང་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པར་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་བ་སྤང་། །མཁས་པའི་གཞུང་དང་འགལ་བ་སྤང་། །ལུང་གི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བསགས་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་དེས་ཆོས་ཅན། དུ་མ་ཚོགས་པའི་རིགས་སྤྱི་བཤད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་
Chinese
因为见到能使理解为非（此物）的必要，所以才确定地将该词语用作该事物的名称。因此，关于“根的现量”这个词，应施加于从境和根二者所生的无错乱的识，因为它是能够使理解为从境和根二者所生的无错乱的识的非共同的词语，这是自性因，是正确的能立因，因为与自己的所立之法具有本体同一的联系。关于从境和根二者所生的无错乱的识，施加“境识”这个词语是不应理的，因为从该词语本身能够非共同地理解，而施加“境识”这个词语所应理的遍，是相违的缘故。第二（部分）有二：遣除以教证妨害的诤论，遣除以理证妨害的诤论。第一（部分）：经中说：“以彼多义所生故，自义总相之行境。”解释所说之义有二：诤论和回答。第一（部分）：你，经部师，如果主张根识是离分别的，那么与你自己的宗派所说的五识聚是以积聚为对境相违，这样，根的智慧，是无法避免地与分别念相联系的，因为是执持类总的智慧的缘故。承认这个理由，因为所说的以积聚为对境的积聚，是众多法集合的，集合是类总，并且根识以它为对境的缘故。而且，世亲论师在《俱舍论释》中说：“这些是各自蕴的自相，以各自自相为境，不是以实物的自相为境。”这也相违，因为根识不是以自相为境，而是仅仅以总相为境的缘故。如果这样说。第二（部分）有三：遣除与自宗相违，遣除与智者的论典相违，遣除对教证之义的诤论。第一（部分）：这个“积聚”的词语，不是说众多集合的类总，因为不能产生根识的微尘
English
Because it is seen that it is necessary to make (something) understood as not being (this thing), that is why that term is definitely applied as the name of that thing. Therefore, concerning the term "sense perception," it should be applied to the non-erroneous consciousness that arises from both object and sense faculty, because it is a term that can make one understand non-commonly the non-erroneous consciousness that arises from both object and sense faculty, which is a nature reason, a correct probans, because it has a relationship of identity with its own to-be-proven dharma. Concerning the non-erroneous consciousness that arises from both object and sense faculty, it would be contradictory to apply the term "object-consciousness," because the pervasion of what is appropriate to apply the term "object-consciousness" is contradictory, since it can be understood non-commonly from that term itself. The second (part) has two: refuting arguments that are harmful by scripture, and refuting arguments that are harmful by reasoning. The first (part): In the sutra, it says, "Because it is produced by many meanings, it is the object of the general characteristic of its own meaning." There are two explanations of the meaning of what is said: argument and answer. The first (part): You, Sautrāntika, if you assert that sense consciousness is free from conceptualization, then it contradicts what your own tenet says, that the five aggregates of consciousness are those that focus on accumulation, in this way, the mind of the senses is inevitably connected with conceptual thought, because it is the mind that holds the general category. The reason is accepted, because the accumulation that is said to focus on accumulation is a collection of many dharmas, the collection is a general category, and the sense consciousness focuses on it. Moreover, Master Vasubandhu said in the commentary on the Abhidharmakośa, "These are the self-characteristics of their own realms, with their own self-characteristics as objects, but not with the self-characteristics of substances." This is also contradictory, because sense consciousness is not with its own self-characteristic as an object, but only with the general characteristic as an object. If you say that. The second (part) has three: refuting contradiction with one's own tenet, refuting contradiction with the treatises of the wise, and refuting arguments about the meaning of scripture. The first (part): This word "accumulation" does not refer to the general category of many collections, because the subtle particles cannot produce sense consciousness.