Tibetan
བའི་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པར་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་དེའི་བྱེད་ཆོས་མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཅེས་དྲིའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྔ་ཕྱིར་མེད་པ་མཐའ་གཉིས་ཡིན་པ་དགག །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མཐའ་གཉིས་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་སྔ་ན་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་དང་། ཕྱིས་ཞིག་ནས་མེད་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་མཐའ་ཡིན་ན་སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཞིག་ནས་མེད་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཅིས་མ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས། དངོས་པོའི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་དྲུག་པ་དང་། ཆོས་ཆོས་ཅན་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་མེད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དྲུག་པའི་སྒྲ་དེ་ཇི་ལྟར་སྦྱར་དུ་རུང་སྟེ་མི་རུང་བར་ཐལ། དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དེའི་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན། སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཕྱི་ན་མེད་པའི་མཐའ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟག་པའི་ཕྱིར། རྟགས་བསལ་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་སྔར་མེད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །འབྲེལ་པ་རྟག་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་མིན། །དངོས་པོ་སྔར་མེད་བྱེད་ན་རང་ཚིག་འགལ། །དེས་ན་དངོས་པོ་སྔར་མེད་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་སྔ་མའི་མཐའ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡིན་ཞིང་། བར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། སྔར་མེད་མེད་པ་དེ་ལ་སྔར་མེད་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཁས་བླངས་ཏེ། རིག་པ་ཅན་པ་དེ་ཡིས་ནི་དངོས་པོ་སྔར་མེད་འདོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ། འབྲས་བུ་དེ་རང་རྒྱུ་དང་འཕྲོད་འདུའི་རྒྱུས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། འཕྲོད་འདུའི་རྒྱུ་དེ་ལ་རྒྱུ་ཞེས་གྲགས་ལ། དེས་དེ་དག་འབྲེལ་པར་བྱས་པའི་འབྲེལ་པ་གཉིས་པོ་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞིང་། རྒྱུ་འབྲས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔར་ཡོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་དེ་དང་། རང་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། འདི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། རྟག་ན་འོན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འབྲས་བུ་གང་ཞིག་སྔར་མེད་པ་དེ་རྒྱུས་བྱེད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། རྒྱུས་ཁྱོད་སྔར་མེད་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་སྔར་མེད་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་སྔ་ན་མེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྲེལ་པ་ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རིལ་པོ་འདི་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་མེད་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་སྔར་མེད་དུ་ཁས་མི་ལེན་ན་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བརྗོད་བྱ་ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་དང་། ཆོས་སྔ་ན་མེད་པ་དོན་ལ་ཐ་དད་པ་ཅན་དུ་ཞེན་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་རྫས་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ། དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་དོན་དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་ཐ་དད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལའང་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་རྫས་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཙམ་ཞིག་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྤང་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། བློ་དེ་ཚད་མ་མིན་པ་བསྟན། །ཁྱད་པར་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མིན། །ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །དྲན་པ་བཅད་ཤེས་ཉིད་དུ་བསྟན། །དྲན་པ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འཁྲུལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། ཡང་ཡང་ཤེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐུག་པ་མེད་འགྱུར་དྲན་སོགས་བཞིན། །ཞེས་པའི་དོན་འཆད་དེ། སྔར་ཁང་ནང་དུ་མེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ནས། ཕྱིས་ཁང་རྒྱབ་ཏུ་དུ་བའི་རྟགས་ལས་སྔར་གྱི་མེ་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་ཁྱད་པར་ངོ་ཤེས་པའི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། མེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་ཐ་དད་པ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱིས་ཀྱི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། མེའི་ཁྱད་པར་སྔ་མའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མིན་པར་ཐལ། སྔར་མཐོང་བའི་མེ་དང་མཚུངས་པར་ཕྱིས་ཀྱི་མེ་དེ་འཛིན་པ་སྟེ། སྔ་ཕྱི་མཚུངས་པའི་སྤྱི་ཙམ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་མེ་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཀྱི་བློས་མེ་ཕྱི་མ་འཇལ་བའི་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བློ་དེ
Chinese
说是以表达联系的方式存在。那么，可以问，那个有差别的有，它的两种作用法，究竟是指什么说的呢？分二：破斥前后没有是两种边；破斥因和果是两种边。第一：如果事物在先前没有产生而没有，后来坏灭而没有，这二者本身就是边的话，那么可以问，为什么先前没有和坏灭而没有本身不是无常呢？回答说，不是事物的无常，因为“事物的无常”是第六格，而且不适用于法和有法等词的组合，因为是无有，所以和事物没有联系。如果这样说，那么可以问，以两种边作为有法，和有一起的第六格的词，怎么能适用呢？不适用，因为是无有。另外，有本身是有差别，以及它的联系作为有法，不是被先前没有和后来没有的边所差别，因为是常。立宗者承认了反驳。第二分四：事物先前没有，没有的缘故，没有因果；联系是常的缘故，不是果；如果事物做先前没有，就自相矛盾；因此，显示了事物就是先前没有。第一：如果因是先前的边，果是后来的边，中间的事物是有差别，如果这样说，那么，有差别的事物作为有法，就变成没有被因果所差别，因为因果本身没有成立的缘故。周遍：因为对于先前没有的没有，说成是先前没有的差别，那也不成立的缘故。承认先前的理由，因为有知者不是想事物先前没有，因为承认了事物和先前没有没有联系的缘故。第二：果和有差别本身联系的缘故，或者，果和自己的因以及聚合的因联系的缘故，聚合的因被称为因，由它把那些联系起来的两个联系是果，由因果这二者所差别的事物就是无常，如果这样说，那么，先前存在的果
English
It is said to exist in a way that expresses connection. Then, one might ask, what exactly are those two modes of action of that differentiated existent referring to? There are two parts to this: refuting that prior and subsequent non-existence are the two extremes; refuting that cause and effect are the two extremes. First: If the two, the non-existence of a thing before it arises and the non-existence after it is destroyed, are themselves the extremes, then one might ask, why are prior non-existence and subsequent non-existence not impermanent themselves? The answer is, it is not the impermanence of a thing, because "the impermanence of a thing" is in the sixth case and is not applicable to the combination of terms like dharma and dharmī, because it is non-existence, so it has no connection with a thing. If that is said, then one might ask, how can the term in the sixth case, together with existence, be applied to the two extremes as the subject? It is not applicable, because it is non-existence. Furthermore, the existent itself is differentiated, and its connection as the subject is not differentiated by the extremes of prior non-existence and subsequent non-existence, because it is permanent. The proponent accepts the refutation. The second has four parts: Because a thing does not exist priorly, there is no cause and effect; because the connection is permanent, it is not an effect; if a thing makes prior non-existence, it is self-contradictory; therefore, it is shown that a thing is indeed prior non-existence. First: If the cause is the prior extreme and the effect is the subsequent extreme, and the thing in between is a differentiated existent, if that is said, then the differentiated existent as the subject will become undifferentiated by cause and effect, because cause and effect themselves are not established. It is pervasive: because saying that the non-existence of prior non-existence is a differentiation of prior non-existence is also not established. The previous reason is accepted, because the intelligent one does not think of a thing as prior non-existence, because it is accepted that a thing and prior non-existence have no connection. Second: Because the effect connects with the differentiated existent itself, or because the effect connects with its own cause and the cause of aggregation, the cause of aggregation is called the cause, and the two connections that it connects are the effect, and the thing differentiated by these two, cause and effect, is impermanent, if that is said, then the previously existing effect
Chinese
与生起相关的那部分，以及与自因相关的部分，这两者也是有法。这怎么会不是果呢？因为是常法。第三，如果说，凡是先前没有的果，由因产生就没有过失，那么，事物是有法。因，你不会使先前没有的事物产生，因为你没有先前没有的属性，因为你不承认与先前没有的事物同时产生关联。因此，这个完整的事物是有法，将变成常法，因为它不是通过产生先前没有的事物而成为果的。第四，如果说，那么区分事物和先前没有的事物的声音概念将无法成立，那么，如果不承认事物是先前没有的，就会有过失。所表达的对象是有法，认为事物和法，即先前没有的事物，在意义上是不同的心识是有法。它不是依赖于事物和先前没有的事物在实体上是不同的，因为它是将意义上没有区别的事物和先前没有的事物错误地认为是不同的心识。对于想要在没有区别的意义上显现的事物和先前没有的事物的表达声音也是有法。它不是依赖于事物和先前没有的事物在实体上是不同的，因为它们仅仅依赖于反体的差别。第二，断除将所见差别转化为其他，有五点：显示该心识不是量；差别不是有境；驳斥是量之成立；显示是忆念和决断识；混淆不是忆念之成立。第一，总而言之，也不是反复认识，就像无尽的改变，忆念等四者一样。解释这句话的意思是：先前在房间里亲眼看见火，后来从房间后面的烟的标志中，认识到这就是先前的火的心识是有法。它不是量，因为它执着于前后不同的火的刹那为一体。第二，后来的心识是有法。它也不是以先前的火的差别为有境，因为它执着于后来的火与先前见到的火相同，即执着于前后相同的共相。如果说，先前的火是后来的心识衡量后来的火的例子，那么这个心识
English
That part related to origination itself, and that part related to its own cause, both of these are also subjects. How could this not be a result? Because it is a permanent phenomenon. Third, if it is said that there is no fault in the cause producing a result that did not exist before, then, things are subjects. Cause, you do not make things that did not exist before arise, because you do not possess the attribute of not existing before, because you do not admit to being related to things that did not exist before simultaneously. Therefore, this whole thing is a subject, it will become permanent, because it is not a result through the arising of something that did not exist before. Fourth, if it is said that then the sound concept that distinguishes between things and what did not exist before will not be established, then, if one does not admit that things are what did not exist before, there will be a fault. The object to be expressed is a subject, the mind that clings to things and phenomena, that is, what did not exist before, as being different in meaning is a subject. It does not depend on things and what did not exist before being different in substance, because it is the mind that falsely assumes that things and what did not exist before, which are not different in meaning, are different. The expression sound for things and what did not exist before, which are intended to appear in the sense of no difference, is also a subject. It does not depend on things and what did not exist before being different in substance, because they only depend on the difference in opposition. Second, there are five points to abandon the transformation of seeing differences into others: showing that the mind is not valid; the difference is not an object-possessor; refuting the establishment of validity; showing that it is memory and decisive knowledge; confusing the establishment of not being memory. First, in short, it is also not repeated knowledge, like endless change, memory, etc. Explaining the meaning of this sentence is: having previously seen fire clearly in the room, later from the sign of smoke behind the room, the mind that recognizes that this is the previous fire is a subject. It is not valid, because it clings to the different moments of fire before and after as one. Second, the later mind is a subject. It is also not the object-possessor of the difference of the previous fire, because it holds the later fire to be the same as the previously seen fire, that is, it holds only the generality of the same before and after. If it is said that the previous fire is an example of the later mind measuring the later fire, then this mind