Tibetan
་གྱི་བུ་ལས་སྔོ་སངས་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའི་གཏན་ཚིག་ལ་ལ་དག་ཏུ་ནི་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁྲུལ་ན་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟགས་ལོག་པ་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་རྟགས་དེ་འཁྲུལ་པ་དེ་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བར་མཐོང་ཡང་དོན་ལ་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད། །དགག་པའི་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུ་བ་དང་ཤ་བ་ལྟ་བུ་གང་ལས་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འགའ་ལ་མེ་དང་ཤིང་དེའི་རྟོག་པ་གྲུབ་པར་གྱུར་པའི་དུ་བ་དང་ཤ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུ་མེའམ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤིང་དག་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ནི་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལས་སྐྱེས་པའམ། ཤིང་དེའི་ངོ་བོར་གདོན་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་དེ། འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་བྱ་དེ་དག་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་ལ་རང་བཞིན་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པས་མི་འཁྲུལ་བར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་དུའང་མི་འཁྲུལ་བར་འཇོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡོད་ན་ལྟར་རུང་གི་ཤ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤིང་ངམ། དུ་བ་རང་གི་རྒྱུ་མེ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་གཞན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པའི་གཞིར་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དེ་དག་སྣང་བ་མེད་ན་ནི་ཆོས་ཅན། གཞི་དེར་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དེ་དང་ལྡན་པ་རང་བཞིན་ཅན་ཤ་པ་དང་། འབྲས་བུ་དུ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། གཞི་དེ་རང་བཞིན་ཤིང་དང་། རྒྱུ་མེ་ཚད་མས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིའི་བློ་རྗེས་དཔག་ནི་ཚད་མ་མིན་པར་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ན་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ཆོས་ཅན། རང་ལ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ལ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་མ་ལུས་པ་ད་ལྟར་རང་གི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་ལ་ལྐོག་གྱུར་རྣམས་རང་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གཞན་དུ་ནི་རྟོགས་པ་སྲེད་པས་དེ་དག་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་ནི་
Chinese
如果有人问，在某些像用青稞苗来证明青稞子这样的论证中，会见到谬误，这是为什么呢？回答是，第二点分为两部分：如果谬误存在，那么论证就不正确；正确的论证中不存在谬误。第一点是：顺世论者，你之所以认为错误的、不具备三种特征的论证具备三种特征，是因为你认为不具备三种特征的论证是错误的。不具备三种特征的论证不是正确的论证，因为即使你认为它具备三种特征，但实际上它并不具备。第二点分为两部分：在成立的论证中不存在谬误；在否定的论证中不存在谬误。第一点是：例如，在某些时候，烟和动物粪便使某些有法的事物对火和木头的概念得以成立，那么烟和动物粪便这些有法，如果没有自己的原因火或者自己的本质木头，你的观点是不成立的，因为它们是从火中产生的，或者无疑是木头的本质。在其他具备三种特征的论证中也不可能存在谬误，因为结果和遍及的事物与原因和遍及者之间已经成立了自性关系，所以凡是认为不会有谬误的，那本身就是安立其他具备三种特征的论证也不会有谬误的特征，因为它是安立者。第二点是：如果存在像动物粪便自己的本质木头，或者烟自己的原因火，看到的原因其他的根等存在的基础中，自性和原因没有显现，那么有法，在那个基础上，具备自性和原因的自性动物粪便和结果烟等又怎么会存在呢？因为那个基础的自性木头和原因火已经被量否定了。第三点是：如果普遍的智慧比量不是量，而是只有现量才是量，那么能见到此岸的人有法，将会获得自己所有隐蔽的事物都不会没有，因为自己所有隐蔽的事物现在还没有被自己的现量所成立。例如就像彼世的事物一样。如果有人说，自己隐蔽的事物可以通过自己的根现量在其他时间证悟，所以没有没有它们的过失。那么，普通人的根现量的智慧是
English
If someone asks, why is it that errors are seen in some arguments, such as using barley sprouts to prove barley seeds? The answer is that the second point is divided into two parts: if errors exist, then the argument is not correct; there are no errors in correct arguments. The first point is: Materialists, the reason you think that wrong arguments that do not have three characteristics have three characteristics is because you think that arguments that do not have three characteristics are wrong. Arguments that do not have three characteristics are not correct arguments, because even if you think they have three characteristics, they actually do not. The second point is divided into two parts: there are no errors in established arguments; there are no errors in negative arguments. The first point is: For example, at certain times, smoke and animal dung cause certain things with properties to establish the concept of fire and wood, then smoke and animal dung, these things with properties, if they do not have their own cause fire or their own essence wood, your view is not valid, because they are produced from fire, or are undoubtedly the essence of wood. It is also impossible for errors to exist in other arguments that have three characteristics, because the self-nature relationship has already been established between the result and the pervaded thing and the cause and the pervader, so whatever is considered not to have errors is itself the characteristic of establishing that other arguments with three characteristics will not have errors, because it is the establisher. The second point is: If there is the essence of animal dung wood, or the cause of smoke fire, in the basis where the cause of seeing other roots etc. exists, and self-nature and cause do not appear, then, things with properties, on that basis, how can the self-nature animal dung and the result smoke etc. that have self-nature and cause exist? Because the self-nature wood and the cause fire of that basis have been negated by valid cognition. The third point is: If universal wisdom inference is not valid cognition, but only direct perception is valid cognition, then the person who can see this shore, the thing with properties, will obtain that all hidden things of oneself will not be without, because all hidden things of oneself have not yet been established by one's own direct perception. For example, like the things of the other world. If someone says that hidden things of oneself can be realized by one's own root direct perception at other times, so there is no fault of not having them. Then, the wisdom of the root direct perception of ordinary people is
Tibetan
ཆོས་ཅན། ལྐོག་གྱུར་མ་ལུས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་རྟོགས་པ་དེ་རིགས་པ་མིན་ཏེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་། རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སོགས་ལ་ཁྱོད་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དབང་པོའི་བློ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་དང་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲུབ་སྟེ། རང་མཚན་མངོན་གྱུར་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་བློ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་གྱུར་ལ་མངོན་སུམ་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག རྣམ་རྟོག་མེད་པར་སྤྱི་འཛིན་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་སྤྱི་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ཉིད་འཇལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལོག་རྟོག་གཉིས་པོ་ལྷན་ཅིག་བརྗོད། །འགོག་བྱེད་རིགས་པ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདྲེས་པ་འཛིན་པ་ཚད་མ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཚད་མ་གཞན་དུ་འགྱུར། །དེས་ན་གཉིས་ལས་གྲངས་གཞན་སེལ་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པ་ན་རེ། ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཁ་དོག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཁ་དོག་རང་མཚན་དང་མི་རྟག་པ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པས་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་དེ་རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་དེ་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་མཚན་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཞིང་། རྟགས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནི་ཡོད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་ཡིན། ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔྱོད་པ་པ་ན་རེ། སྔར་ཁང་ནང་དུ་མེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་། ཕྱིས་ཁང་རྒྱབ་ཏུ་དུ་བའི་རྟགས་ལས་སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་མེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་སྔར་གྱི་མེའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་གཉིས་ལས་གཞན་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ལ་ལྟོས་པས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན། རང་གི་རྟེན་གཞི་རྟགས་དུ་བ་དང་ནི་མེའི་ཁྱད་པར་དེ་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པས་རྗེས་དཔག་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་རྣམས་མངོན་རྗེས་གཉིས་ལས་གྲངས་མང་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྤྱི་གཉིས་དང་། རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་སོགས་མང་པོ
Chinese
有法。您以隐蔽的全部在其他时间证悟，这不合道理。因为您不可能进入有色根和因产生果的能力等。如果说因为那个的缘故而证悟那些不存在，那么，根的智慧和果的产生将变成无因。因为有色根和因没有产生果的能力。第四，现量并非唯一是量，而是量成立为现量和比量两种。因为自相显现时，无分别的智慧进入，所以自之体性显现时，现量进入作为衡量者。因为无分别不执持总相，所以总相由比量衡量。第二，破斥多数方的邪分别有二：一起说两个邪分别，分别阐述遮破的理证。第一有三：执持混合是其他量，见到差别是其他量，因此不能遣除二之外的数。第一，顺世外道说：量有法，颜色不可能证悟为无常，因为所量决定为自相和总相两种。遍：因为颜色是自相，无常是总相，所以颜色无常是自相和总相混合。因此，证悟颜色无常的智慧有法，变成二量之外的其他量，因为是总相所以不是现量，并且不依赖于相而存在，所以也不是比量。因为是量。第二，正理论者说：以前在房间里现量见到火，后来从房间后面通过烟的相，执持以前现量见到的火就是这个，这是见到以前火的差别的量。像那样的智慧有法，是二量之外的其他量，因为依赖于相所以不是现量，并且没有证悟自己的所依相烟和火的差别之间的关系，所以也不是比量。第三，量是成立为现量和比量两种之外的多数，因为所量有自相和总相两种，以及自相和总相混合等多种。
English
Subject: It is not reasonable for you to realize all that is hidden at other times. Because it is impossible for you to enter into things like colored senses and the ability of causes to produce effects. If you say that you realize those things do not exist because of that, then the wisdom of the senses and the production of effects will become without cause. Because there are colored senses and causes do not have the ability to produce effects. Fourth, direct perception is not the only valid cognition, but valid cognition is established as two types: direct perception and inference. Because when the self-character appears, non-conceptual wisdom enters, therefore when its own nature appears, direct perception enters as the measurer. Because non-conceptual does not grasp the general characteristic, therefore inference itself enters as the measurer of the general characteristic. Second, there are two refutations of the wrong conceptions of the majority side: both wrong conceptions are stated together, and the reasons for refuting them are explained separately. The first has three parts: Grasping mixtures becomes another valid cognition. Seeing distinctions becomes another valid cognition. Therefore, it is not possible to eliminate numbers other than two. First, the logician says: Subject, valid cognition, color will not be realized as impermanent, because the object to be measured is determined as two types: self-characteristic and general characteristic. Pervasion: Because color is a self-characteristic and impermanence is a general characteristic, color impermanence is a mixture of self-characteristic and general characteristic. Therefore, the wisdom that realizes color impermanence, subject, becomes another valid cognition other than the two valid cognitions, because it is a general characteristic, it is not direct perception, and it exists without relying on a sign, so it is not inference either. Because it is a valid cognition. Second, the Mimamsaka says: Previously, fire was directly perceived in the room. Later, from the sign of smoke behind the room, grasping that the fire previously seen directly is this, is the valid cognition of seeing the difference of the previous fire. Such wisdom, subject, is another valid cognition other than the two valid cognitions, because it relies on a sign, it is not direct perception, and because it has not realized the relationship between its own basis, the sign of smoke, and the difference of fire, it is not inference either. Third, valid cognitions are established as many numbers other than the two, direct perception and inference, because the object to be measured has two types: self-characteristic and general characteristic, as well as many such as mixtures of self-characteristic and general characteristic.