Tibetan
ལ་འདོད་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དུས་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་གསལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་དང་དམིགས་རུང་གི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་གསལ་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ལས་སྤྱི་མངོན་སུམ་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་གསལ་བ་མེད་པའི་དུས་ན་སྤྱི་མ་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཆོས་ཅན། རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དུས་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། བདག་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནུས་བརྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་མེད་པའི་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དེ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དུས་ཀུན་གྱི་ཚེ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། གསལ་བ་མེད་པའི་ཚེ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་གང་ཞིག རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ནུས་པ་འགལ་རྐྱེན་གྱིས་བཅོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དེ་ཡི་རང་འཛིན་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གནས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནུས་པ་དང་ནུས་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ལྟར་འགལ་རྐྱེན་དང་མཐུན་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་གང་འཇུག་སྟེ་མི་འཇུག་པར་ཐལ། རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་སུ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི་སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྔོན་པོའི་སྤྱི་འཛིན་པ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ལ་དོན་གང་གིས་སྤྲུལ་ཏེ་སྤྲུལ་བྱེད་མེད་པར་ཐལ། སྤྱི་ནི་སྔོ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པས་ཁྱོད་ལ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མི་འཇོག གསལ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་ཅིང་སྒྲ་ལས་དངོས་སུ་རྟོགས་ཀྱང་དབང་པོ་སོགས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་མིན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་དབང་སོགས་དོན་ཅན་དུ་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་ལས་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས། དབང་སོགས་ལས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་གང་ལས་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟོག་པ་དང་དབང་ཤེས་གཉིས་ཀའི་དངོས་ཡུལ་དུ་གྱུ
Chinese
如果这样认为，总法，那么，有无明了之时，恒常成为所缘，因为生起自执之识不依赖于明了，因此，并且因为是可缘的常法。第三，如果又认为，总法是依赖于以现量见到明了而对现量明了，因此，在没有明了之时，总法不成为所缘。总法，那么，恒常产生缘自己的现量，因为产生缘自己的现量的能力就是能观察。如果认为，在没有明了的某些时候，生起总执的能力不存在。那个总法，那么，在一切时，将成为没有生起总执的能力，因为没有明了之时，没有生起总执的能力，因为是常法。如果认为，那时能力被违缘所摧毁。那个总法的生起自执识的能力不存在的无能，其自性所住的那个法，那么，为了你使能力和无能的自性穷尽，次第地，违缘和顺缘的能力，哪一个进入，即不进入。因为是不可被条件改变的，因为是常法。第四，在缘蓝色的现量之后，缘蓝色的总法的识，那个法，与你相连的蓝色等相分，是决定的，即显现的那个法，那么，你以什么意义来变化它，即没有变化者。因为总法是空无蓝色等的，因此，不在你那里安立蓝色的相。因为承认明了不是你的对境。第三，如果认为，事物由语词直接表达，并且从语词直接了知，但感官等并非成为无意义，因为为了现量了知色法的事物，感官等必须是有意义的。那个色法，那么，你从语词了知，因此，不是现量了知。从感官等，由感官识现量了知的智慧，从何处显现为不同，即不是。成为分别和感官识二者的实有对境。
English
If it is thought so, general dharma, then, whether there is clarity or not, it will always become the object of focus, because the arising of self-grasping consciousness does not depend on clarity, therefore, and because it is a permanent dharma that can be focused on. Third, if it is also thought that the general dharma depends on seeing clarity with direct perception to clarify direct perception, therefore, when there is no clarity, the general dharma does not become the object of focus. General dharma, then, constantly generate the direct perception that focuses on oneself, because the ability to generate the consciousness of direct perception that focuses on oneself is the ability to investigate. If it is thought that in some times when there is no clarity, the ability to generate general grasping does not exist. That general dharma, then, at all times, it will become without the ability to generate general grasping, because when there is no clarity, there is no ability to generate general grasping, because it is permanent dharma. If it is thought that at that time the ability is destroyed by adverse conditions. That general dharma's ability to generate self-grasping consciousness, the inability that does not exist, the dharma that dwells in its own nature, then, in order for you to exhaust the nature of ability and inability, sequentially, the ability of adverse conditions and favorable conditions, which one enters, that is, does not enter. Because it cannot be changed by conditions, because it is permanent dharma. Fourth, after the direct perception of blue, the consciousness that grasps the generality of blue, that dharma, the aspect of blue and so on that is connected with you, is definite, that is, the appearance, then, with what meaning do you transform it, that is, there is no transformer. Because the general dharma is empty of blue and so on, therefore, the aspect of blue is not established in you. Because it is admitted that clarity is not your object. Third, if it is thought that things are directly expressed by words, and directly understood from words, but the senses and so on do not become meaningless, because in order to directly know the object of form, the senses and so on must be meaningful. That form, then, you understand from words, therefore, it is not directly understood. From the senses and so on, the wisdom directly known by the sense consciousness, from where does it appear as different, that is, it is not. Becoming the real object of both conceptualization and sense consciousness.