Chinese
因为（他们）随顺错误的贪欲和心识，而不随顺其他的我的功德和行，因此，具有我执的那些获得自在灌顶者，有法，为什么不去往造作处等产生的地方呢？因为必定会去往。因为产生之因，错误的贪欲和心识没有衰减的缘故。第二，如果说，自在的灌顶使那些错误的贪欲和心识无能为力，因此不会再次投生。那么，获得自在灌顶的补特伽罗，有法，在灌顶之后，造作眼等，那些二种心识的力量，执取对境，以及趣入对境，以及散乱，也就是扰乱，以及止息扰乱，这些都会变得没有。因为灌顶之后，错误的贪欲和心识变得无能为力的缘故。如果说，灌顶不会在死亡的时候投生到其他地方，因为没有投生后世之识的缘故。那么，临终的垢染，错误的贪欲，有法，你们会连接后世的错误贪欲。因为连接后世错误贪欲的因缘具足且没有阻碍的缘故。如果说，因不成，因为灌顶使那些错误的贪欲没有能力从先前产生后来的缘故。灌顶，有法，即使在有情活着的时候，也会使先前的垢染没有能力产生后来的垢染。因为死后这样做和（活着）理由相同的缘故。第三，过失，错误贪欲的相续，有法，不会从灌顶中退转。因为是自己之种子我执所生，并且灌顶不会损害它的缘故。因此，过失，错误贪欲的相续，有法，是先前我执的因，因为对治无我之证悟的方面增长时，你会减少，并且自己的方面，先前我执增长时，你会增长的缘故。第四有二，宣说对常我的损害，以及遣除对它的太过之过。第一，如果说，仅仅认为错误贪欲和心识是轮回之因是不合理的，因为常我也需要成为轮回之因的缘故。常我，有法，是次第产生果
English
Because (they) follow wrong desire and consciousness, and do not follow other qualities and actions of the self, therefore, those who have self-grasping and have received the empowerment of freedom, why don't they go to the place of creation, etc.? Because they will definitely go. Because the cause of birth, wrong desire and consciousness, has not diminished. Second, if it is said that the empowerment of freedom makes those wrong desires and consciousness powerless, so they will not be reborn again. Then, the person who has received the empowerment of freedom, after the empowerment, the creation of eyes, etc., the power of those two consciousnesses, grasping the object, and entering the object, and distraction, that is, disturbance, and stopping the disturbance, these will become non-existent. Because after the empowerment, wrong desire and consciousness become powerless. If it is said that empowerment will not be reborn in other places at the time of death, because there is no consciousness to be born in the next life. Then, the defilements at the time of death, wrong desire, you will connect the wrong desire of the next life. Because the cause of connecting the wrong desire of the next life is complete and there is no obstacle. If it is said that the reason is not established, because the empowerment makes those wrong desires unable to produce the later from the previous one. Empowerment, even when sentient beings are alive, will make the previous defilements unable to produce the later defilements. Because doing so after death and (being alive) have the same reason. Third, the fault, the continuum of wrong desire, will not retreat from empowerment. Because it is born from its own seed, self-grasping, and empowerment will not harm it. Therefore, the fault, the continuum of wrong desire, is the cause of the previous self-grasping, because when the aspect of realizing the antidote of selflessness increases, you will decrease, and when your own aspect, the previous self-grasping, increases, you will increase. Fourth, there are two, explaining the harm to the permanent self, and dispelling the excess of it. First, if it is said that it is unreasonable to think that only wrong desire and consciousness are the cause of samsara, because the permanent self also needs to be the cause of samsara. The permanent self is the cause of gradually producing fruit
Tibetan
འགལ་བར་ཐལ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཕྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་འགལ་བར་ཐལ། འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་དུས་དང་མི་བྱེད་པའི་དུས་དག་ནི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་། འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའང་གཅིག་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་རྟག་པ་དེ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་དེ་དག་ལས་བྱེད་པ་པོ་དེ་ལས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལས་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ཆོས་ཅན། རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ཡིན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། རྣམ་སྨིན་ཟ་བ་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བདག་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དང་། ལས་བྱས་པ་དང་། མཐོང་བ་སོགས་ལ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ངོ་ཤེས་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བ་པོ་དང་དྲན་པ་པོ་གཅིག་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་ཐལ་བ་འཕེན་ནམ། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཕེན། དང་པོ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བ་པོའི་གང་ཟག་དང་དྲན་པ་པོའི་གང་ཟག་གཅིག་ཡིན་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་གྲགས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་འགའི་མྱོང་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཆོས་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཆོས་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་དྲན་པ་སོགས་ཡོད་པར་ཐལ། མྱོང་བ་པོའི་ཆོས་དང་དྲན་པ་པོའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཆོས་གྲགས་ལ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཕུང་པོ་སྔ་མས་མྱོང་བ་ལས་ཕྱི་མས་དྲན་པ་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་མྱོང་བ་ལས་ཆོས་ཀྱིས་དྲན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མྱོང་བ་ལས་དྲན་པ་འབྱུང་བ་ནི་ཡོད། གང་ཟག་གིས་མྱོང་བ་ལས་གང་ཟག་གིས་དྲན་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེས་ནའོ། །འདིར་གནད་འདི་ཤེས་དགོས་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་མྱོང་དྲན་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་འདོད་ཅིང་། གང་ཟག་རྫས་ཡོད་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་གང་ཟག་གིས་མྱོང་བ་གང་ཟག་གིས་དྲན་པ་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་ལ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ
Chinese
这不合理，因为不需要依靠因缘。还有，后来产生结果也是不合理的，因为产生结果的时候和不产生结果的时候的自性是一样的。还有，从因产生作用者和享受果报者也会变成同一个，因为常恒的我和他们两个是同一个。如果说这不成立，因为享受果报者和产生作用者是不同的，那么，作为作用者的我的法，成为享受异熟果报者就会消失，因为和享受异熟果报者是不同的。另外，作为法的我，产生结果的能力也不是成立的，因为是常恒的。第二，如果别人经历、造作、看见等等，就会变成别人忆念、享受、认识等等，因为经历者和忆念者不是同一个。如果从补特伽罗的角度出发而推出这样的推论，还是从法（达磨）的角度出发而推出？如果是前者，那么别人经历的就会变成别人忆念等等，因为经历者的补特伽罗和忆念者的补特伽罗不是同一个等等，这样的推论，你对法称（Dharmakīrti）没有损害，因为有些补特伽罗没有经历等等，所以法称对你作出了周遍不决定的相应回答。如果是后者，那么其他蕴所经历的，其他蕴就会忆念等等，因为经历者的法和忆念者的法等等不是同一个，这样的推论，你对法称没有损害，因为先前的蕴所经历的，后来的蕴会忆念等等，所以法称对你作出了承许的相应回答，因为法由经历而产生忆念是有道理的，补特伽罗由经历而产生忆念是没有道理的。这里需要明白这个要点，就是实事论者认为经历忆念等等可以用理智来分析，认为补特伽罗实有的人则认为补特伽罗经历、补特伽罗忆念等等可以用理智来分析，克什米尔的说一切有部
English
This is unreasonable, because it does not need to rely on causes and conditions. Also, it is unreasonable to produce results later, because the nature of the time of producing results and the time of not producing results is the same. Also, the agent who produces from the cause and the enjoyer of the result will also become the same, because the permanent self and the two of them are the same. If it is said that this is not established, because the enjoyer of the result is different from the agent, then, as the dharma of the agent, the self that becomes the enjoyer of the ripening result will disappear, because it is different from the enjoyer of the ripening result. In addition, as the dharma, the self, the ability to produce results is also not established, because it is permanent. Second, if others experience, act, see, etc., it will become others remember, enjoy, recognize, etc., because the experiencer and the rememberer are not the same. If such a consequence is drawn from the perspective of a person, or from the perspective of a dharma? If it is the former, then what others experience will become what others remember, etc., because the person of the experiencer and the person of the rememberer are not the same, etc., such a consequence, you do not harm Dharmakīrti, because some people do not have experience, etc., so Dharmakīrti gave you a corresponding answer of uncertain pervasion. If it is the latter, then what other aggregates experience, other aggregates will remember, etc., because the dharma of the experiencer and the dharma of the rememberer, etc. are not the same, such a consequence, you do not harm Dharmakīrti, because the previous aggregates experience, the later aggregates will remember, etc., so Dharmakīrti gave you a corresponding answer of acceptance, because it is reasonable for dharma to produce remembrance from experience, it is unreasonable for a person to produce remembrance from experience. Here it is necessary to understand this key point, that is, the realists believe that experience, remembrance, etc. can be analyzed by reason, and those who believe that the person exists substantially believe that the person experiences, the person remembers, etc. can be analyzed by reason, the Kashmir Sarvāstivāda