Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་དྲག་ཕྱུར་བས་རང་གི་རྒྱུ་མེས་བུད་ཤིང་གི་ཚ་བ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་རང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་སྟེ་ཚ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འདས་པ་བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མས་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་དུས་གཅིག་པ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མའི་ནུས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི། ཁྱོད་མེད་ཅིང་རོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་རོ་ལས་གཞན་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་དཔག་མི་ནུས། འབྲས་སྤྱིས་རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་དཔག་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཁ་ཡར་བས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ཁ་ཡར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ནི་འབྱུང་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྒྱལ་དཔོག་པས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ལུས་དང་། དབང་པོ་དང་། བློ་ལ་སོགས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་སྐྱེས་བུ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རོ་ལས་གཟུགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ན་འབྲས་བུའི་སྤྱིས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ་བཟུང་བའི་འབྲས་བུའི་སྤྱི་དུ་ཙམ་མཐོང་བ་སྟེ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་གཞི་འགར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རྩྭ་སོགས་མེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་ཁེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བརྗོད་འདོད་སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཚིག་ལས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཆགས་པ་ཅན་དང་ལ་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་ཅན་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། ། མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གསུམ་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་འབྲེལ་དང་། གཞུང་གི་དོན་ཏོ། །དང་པོ་ལ། རྣམ་ངེས་ལས་བསྟན་ཚུལ་དང་། གཞུང་འདིར་བསྟན་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་དོན་ལེའུར། ཐོག་མར་རང་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ཡང་འཇུག་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ངོས་གཟུང་བ་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས། མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཐོག་མར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ནས་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་བྱེད། རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་འཇིག་པ་ཡང་། །ཞེས་སོགས་རྣམས་བསྟན། དེ་ནས་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། ཁྱབ་འབྲེལ་ངེས་བྱེད། དེ་མེད་པར་ནི་དེ་ཡོད་ན། །ཞེས་སོགས་བསྟན། དེ་ནས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱབ་འབྲེལ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ངེས་བྱེད་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་ཀྱིས་ངེས་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་ལས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའམ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་གསུངས། དེ་ནས། ཆོས་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལ་གཞན་ཡང་ཞེས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་དང་བཅས་ཏེ་གསུངས། དེ་ཉིད་ལ་བྱས་མི་རྟག་རྫས་གཞན་ཡིན་ཡང་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་འཕྲོས་མཛད་ནས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་མིན། ཅེས་པ་ནས། མ་རྟོགས་རྟོགས་བྱའི་སྦྱོར་སྒོ་ནས། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས་ཏེ། དེས་རང་དོན་ལེའུ་རྫོགས་སོ། །རྟགས་ཡང་དག་གི་གྲངས་ངེས་སོགས་གཞན་དོན་ལེའུར་གསུངས་ཤིང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལུས་མདོར་བསྟན་དང་། གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་གཞུང་འདིར་མདོར་བསྟན་གྱི་དོན་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་འཆད་པ་ལ་ཡང་
Chinese
因为，例如，浓烟凭借真实衡量由自己的因，火，产生木柴热量的能力，而不混淆自己和一同产生的木柴的变化，即热量。因此，现在的甘蔗味道，有法，在某个基础上，过去的甘蔗味道，先前的甘蔗味道产生现在甘蔗形状的能力，和同时的现在甘蔗形状，是理解，即成为成立的正因。因为如果没有先前甘蔗味道的能力介入，你就不存在，并且先前味道本身是味道之外的形状之因，即一同产生的条件，就是这样，因此。因此，从味道的相属推知形状等的智慧，有法，是从成为自己之因的果之相属所生，因为是成为自己之因的果相属的利益对象。第二部分有二：不集合因不能衡量果，不能用果的总体衡量因的差别。第一部分是：如果集合因是能产生果的成立自性相属正因，那么用缺少因成立果是什么理路呢？缺少苗芽集合因，有法，在哪个基础上，果苗芽是从你那里产生的，作为推知的相属，即使仅仅是没有在不相似方见到，也是具有剩余，即是不确定周遍的理路，因为你没有产生果苗芽的能力，并且那是成立方的有法理路。例如，国王占卜者以集合贪等之因，身体和，感官和，智慧等作为相属，从而推知士夫具有果贪等相属一样。第二部分是：如果从味道推知形状的理路是果相属，那么用果的总体衡量因的差别的理路是什么相属呢？国王占卜者等仅仅以没有在不相似方见到的理由，就认为是正确的理路，即从见到被抓住的果的总体多少，作为相属，从而在某个基础上推知因的差别，草等，火等相属，有法，如同量一样。
English
Because, for example, thick smoke, by actually measuring the ability of its own cause, fire, to generate heat in firewood, does not confuse itself with the change in the firewood that arises together, namely heat. Therefore, the current taste of sugarcane, has the property, on some basis, the past taste of sugarcane, the previous taste of sugarcane producing the ability of the current sugarcane shape, and the simultaneous current sugarcane shape, is understanding, that is, becomes the established valid reason. Because if the ability of the previous sugarcane taste does not intervene, you would not exist, and the previous taste itself is the cause of the shape other than the taste, that is, the condition that arises together, that is how it is, therefore. Therefore, the wisdom of inferring shapes etc. from the sign of taste, has the property, is born from the sign of the fruit that has become its own cause, because it is the object of benefit of the sign of the fruit that has become its own cause. The second part has two: not being able to measure the fruit by not assembling the causes, and not being able to measure the difference of the cause by the generality of the fruit. The first part is: if the assembled cause is the established nature sign that can produce the fruit, then what is the reasoning for establishing the fruit by lacking the cause? The lacking assembled cause of the sprout, has the property, on what basis is the fruit sprout produced from you, as an inference sign, even if it is only not seen in the dissimilar side, it is also a reason with remainder, that is, an uncertain pervasion, because you do not have the ability to produce the fruit sprout, and that is the reason of the property of the established side. For example, the king diviner uses the assembled causes of greed etc., body and, senses and, wisdom etc. as signs, thereby inferring that the individual has the fruit of greed etc. like signs. The second part is: if the reasoning of inferring shape from taste is the fruit sign, then what sign is the reasoning of measuring the difference of the cause by the generality of the fruit? The king diviner etc. only with the reason of not seeing in the dissimilar side, considers it as the correct reasoning, that is, from seeing the generality of the fruit that is grasped, as a sign, thereby on some basis inferring the difference of the cause, grass etc., fire etc. signs, has the property, like a valid cognition.
Chinese
即显现，也就是周遍不决定的缘故，因为作为理由的所取，是不遍及相违品的论式之故。例如，如同成立所说总的果，是由词句产生具有因的差别，以及成立具有嗔恨等等一样。 没有则不生广说。 第三，没有则不生广说分二：总的关系和论的意义。第一，从《释量论》所说的方式和此论中所说的方式两方面来说。第一方面，在自义品中，首先宣说了自义比量的定义，以及它是显现境上的错觉，但在进入境上是量之理，之后宣说了具有第三种依存方式的论式之确认。然后，在论式的分类中，分为三种，对于不可得的论式，首先宣说了显现可能不可得的论式，包括分类，然后宣说了不显现不可得的论式，包括其余意义。然后是自性因的定义，包括分类，以及“周遍关系决定，无因故亦坏灭”等等。然后是果因的定义，以及“周遍关系决定，彼无则此有”等等。然后，两种成立因的周遍关系，也必须由自性决定和因果决定来决定。对此，“随行和违逆中”等一颂，以及“因和果的事物”等两颂连在一起宣说。然后，“法义他之因”等一颂，以及“另外”的连接词一起宣说。对于此，虽然已作是无常的异体，但已作不会错认为无常，因为在相违品上没有见到之故，这样作了补充。从“仅仅在相违品上没有见到，并不是没有错觉”开始，到“从不理解到理解的连接处”之间宣说，这样自义品就结束了。正确因的数目决定等在其他意义品中宣说，论式的体总说，以及遣他的详细论述，是《释量论》的特点。第二，在此论中，依次解释总说的四种意义。
English
That is, appearance, that is, because the pervasion is uncertain, because the reason for taking as a sign is a reason that does not pervade the opposite side. For example, it is like establishing the general result of what is said, which is produced from words and has the difference of cause, and establishing anger and so on. If it doesn't exist, it won't arise, explained in detail. Third, explaining in detail that if it doesn't exist, it won't arise, there are two aspects: the general relationship and the meaning of the text. First, from the way it is taught in the Pramāṇaviniścaya and the way it is taught in this text, there are two aspects. First, in the chapter on self-benefit, first the definition of self-benefit inference is taught, and then the proofs that it is a delusion in the object of appearance, but a valid cognition in the object of entry, and then the identification of the reason with the third mode of dependence is taught. Then, in the classification of reasons, there are three types. For the reason of non-observation, first the reason of observable non-observation is taught, including the classification, and then the reason of non-observable non-observation is taught, including the additional meaning. Then the definition of the nature sign is taught, including the classification, and "the pervasive relationship is determined, and because there is no cause, it also perishes," and so on. Then the definition of the effect sign is taught, and "the pervasive relationship is determined, if that does not exist, then this exists," and so on. Then, the pervasive relationship of the two establishing signs must also be determined by the determination of nature and the determination of cause and effect. To this, "from following and reversing," etc., one verse, and "the object of cause and effect," etc., two verses are connected and spoken. Then, "the reason for other things of Dharma," etc., one verse, and the conjunction of "also" are spoken together. For this, although it has been made, it is another impermanent substance, but it is not mistaken that what is made is impermanent, because it has not been seen on the opposite side, so it is supplemented. From "merely not seeing on the opposite side does not mean there is no delusion," to "from the connection of not understanding to understanding" is spoken, and thus the chapter on self-benefit is completed. The determination of the number of correct signs, etc., is spoken in the chapter on other benefits, and the body of the reason is briefly stated, and the detailed discussion of exclusion of others appears to be a characteristic of the Pramāṇavārttika. Second, in this text, the four meanings of the brief statement are explained in order, and also