Tibetan
ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆགས་ཞེན་མི་བྱེད་པར་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཐག་བཅད་དགའ་སྡུག་གི་བསམ་མནོ་གང་ཡང་ (༢༧)མི་བྱ། གལ་ཏེ་ཉམས་ལ་ཞེན་ཚེ་ཁམས་གསུམ་པའམ་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་རྩ་བ་བྱེད་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ། འདི་ཙམ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལའང་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཕན་པ་མེད་པས་མདོར་ན་ཉམས་རྟོགས་གང་ལའང་ཞེན་ན་ཕུང་། དེ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་ཞེན་འཁྲིས་མེད་པའི་ངང་ནས་ཡུན་བསྲིངས་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྐྱ་བར་ནས་བཏོན། སྡུག་བསྲན་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམས་ན་ཡོན་ཏན་བསམ་ལས་འདས་པས། དེ་ལྟར་སློབ་པར་བྱ་ཞིང་ཉམས་གོ་བ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་དངོས་རྣམས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་མ་ནོར་བར་བྱས་ཏེ་ངོ་འཕྲོད་ངེས་བྱ་ཞིང་། གཙོ་བོར་འདོད་ཡོན་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་མ་ཞེན་པར་བླ་མར་མོས་གུས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་འགྲོ་དྲུག་ལ་བྱང་སེམས་འབྱོངས་པ། ཡེངས་མེད་དུ་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་པ་ལོང་མེད་ཀྱི་བློ་སྣ་ཐུང་སྦུད་པ་ཞེ་བཅད་ཅན་མི་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་བྱ་བ་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་། དེ་ལྟར་སྐྱོན་ (༢༨)དང་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཉམས་རྟོགས་རྣམས་འབད་མེད་དུ་སྐྱེ་བས་དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་བརྒྱད་དོ། ༈ །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ནི། ལུས་གནད་སྔར་ལྟར་བཅས་ལྟ་སྟངས་སྐབས་འདིར་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་མིག་ཚམ་ཚུམ་ཡ་ཡོ་གྱ་གྱུ་མེད་པར་མདུན་གྱི་བར་སྣང་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འདིར་ཐད་ཀར་འབུར་ཚུགས་སུ་གཏད་ཏེ་ཧ་རེ་བ་ལྟ། སེམས་གནས་པ་སྐྱོན་མེད་དེའི་ངང་ནས་རང་ལུགས་སུ་བཟོ་མེད་བདག་མེད་གཉེར་ཁ་མེད་པར་རང་བབས་སུ་ཆམ་བཞག་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ངར་སྐྱེད་ལ་སལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་ཡུད་དེ་བ་བྱས་ལ། ཞི་གནས་བཟང་བདོའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་ལྟོས་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་གཟུགས་དབྱིབས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཡོད་མེད་ཕྱི་ནང་གར་གནས་གནས་པ་དེ་ཀ་མ་གཏོགས་གཞན་ལོགས་སུ་ཤེས་རྒྱུ་ཨེ་འདུག་ཅི་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཅང་མེད་གཅིག་འདུག་གམ་གནས་པའི་ངང་ནས་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཤེས་ (༢༩)པ་ས་ལེ་ཡེར་རེ་ལྷང་ངེ་བ་ངག་ཏུ་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་ཞིག་འདུག །གནས་པའི་ངོ་བོ་དེའང་ཤེས་པ་ནག་ཐོམ་མེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་འདུག །འདིར་གནས་ལུགས་ཀྱི་མཚང་གནད་འགག་ཐམས་ཅད་ཡོད་པས་གོ་ཡུལ་དང་རྣ་ཐོས་དང་ཆོས་སྐད་མཐོ་བ་ཉམས་རྟོགས་བཟང་བཟང་པོའི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པར་སྐྱེས་ཁ་བའི་རང་མགོ་རང་གཡོགས་བྱས་ན་རང་བསླུས་ཤིང་རབ་བྱུང་ཡིན་ན་མི་ཆོས་བླ་མའི་བརྫུན་གྱིས་སྡོམ་པ་ཡང་ཉམས་པས་རང་གིས་ཉམས་ལེན་རྡོ་རུས་གཏུགས་ནས། རྣམ་རྟོག་གི་ཕར་ལྷེན་པ་བཏབ་པ་མ་ཡིན་པར་རང་གི་ནང་ནས་ཚུར་ལ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་མྱོན་རྟོགས་གཤའ་མ་ཞིག་དགོས་པས་རིག་པ་འཇུར་བཏབ་ནས་ལྟ་ཡང་ངལ་གསོ། །ཡང་ལྟ་བ་སྟེ་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་དགོས་ཤིང་འདི་སྐབས་རྣམས་སུའང་འཇོག་ཚུལ་གསལ་དངས་ (༣༠)མདངས་དང་ལྡན་པ་ཉི་མ་སྤྲིན་བྲལ་ལྟ་བུར་གཞག །སྐབས་སུ་ཤེས་པ་ཧུར་ཕྱུང་ནས་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་ལ་འབད་པ་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་པས། བླ་མས་ཀྱང་སློབ་མའི་རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གཅུན་ཞིང་འདྲི། འགའ་ཞིག་ལ་བསླབ་རུང་བྲིད་ཅིང་ཡང་དྲི་སྟེ་གོ་བ། ཉམས། རྟོགས་པ། མྱོང་བ། ཆོས་སྐད་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ངོ་སྤྲད། སློབ་མས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འབད་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་དང་གཅིག ༈ །ཡང་གཞི་རྩ་བཅད་དེ་འགྱུ་ཐོག་གམ་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་རྩད་བཅད་ནས་ངོ་སྤྲོད་བྱ་བ་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་སྤྱོད་ལམ་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་ནས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ངང་དུ་སིང་ངེ་ལྷོད་དེ་དེ་ལས་རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་བ་ཞིག་ཐོལ་སྐྱེས་པའམ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ཞིག་ལ་རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་ཏེ། འཕྲོས་པའི་ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། འཕྲོ་དུས་ལ་ལྟ། འཕྲོས་པའི་གནས་ལ་བལྟས་ཏེ། ཁ་དོག་དབྱིངས་སྐྱེ་ས་གནས་ས་འགག་ས་ (༣༡)ཇི་ལྟར་ཡིན། ཕྱིར་གནས་སམ་ནང་ལུས་ལ་གནས། ནང་ནའང་སྙིང་དབུས་སོགས་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་དུ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དང་འཕྲོ་ཞེས་བརྟག །སེམས་དེ་དངོས་པོར་འདུག་གམ་དངོས་མེད་དུ་འདུག །སྐྱེ་འགག་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཨེ་འདུག །འདུག་ན་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག །མི་འདུག་སྙམ་པའི་སྐད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་འདི་ཡིན་སྙམ་རྒྱུ་ཡང་མེད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་སོགས་ཤེས་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་ཞིག་འདུག་རྟོག་པ་ལ་ལྟ་དུས་དེར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཞིག་གམ་རྟོག་པ་དེ་ལ་བལྟས་པས་རྗེས་མེད་དུ་ཤིགས་ཤིགས་འགྲོ་ཡིན་གང་འམ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཚད་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཤར་ཨེ་འདུག་ལྟ། ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཤར་འདུག་ན་དེ་དུས་ངོས་གཟུང་ཆ་མི་འདུག་སྙམ་པ་འདུག་གམ་མི་འདུག །རྣམ་རྟོག་འགྱུས་སམ་འགྱུར་བཅུག་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་འགག་མེད་འཛིན་མེད་དུ་ལྟ། (༣༢)དེ་ལ་བདེ་འམ་མ་བདེ་ན། བདེ་མི་བདེ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། རྣམ་རྟོག་ཅི་མང་གྱིས་ལ་ལྟོས། ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་སོགས་དྲག་པོ་སྐྱེས་སམ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལའང་ལྟ། རྟོག་པ་རང་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་དང་དེ་སྔ་ཕན་གྱི་རྟོག་པའམ་སེམས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་སོགས་ཀྱང་ནང་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ངེས་ཐག་ཆོད་པ་ལྟ། རྟོག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་རིག་རྗེན་པར་མཐོང་ན་སྔར་གནས་པའི་སྟེང་གི་མཐོང་བའི་གསལ་རིག་རྗེན་པ་དང་ད་རེས་ད་རྟོག་པའི་སྟེང་དུ་མཐོང་བའི་གསལ་རིག་རྗེན་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་ཨེ་འདུག་ལྟ། མ་ཆོད་ན་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཚུར་བཀུག་ནས་གསལ་རིག་ལ་བཞག་སྟེ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ཐོལ་སྐྱེས་པར་ཐོག་མའི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ལེགས་པར་ལྟ་བ་སོགས་མདོར་ན་འཆར་ཚུལ་དང་གོ་བསྟུན་ནས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱས་ཏེ། ཕུ་ཐག་དང་གཞི་རྩ་བཅད་དེ་ལྟ་བ་ངོ་སྤྲོད་དང་བལྟ་ལུགས་དེ་ལ་ནན་ (༣༣)ཏན་བྱ་བ་དང་གཉིས། ༈ །ཡང་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེས་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཕྱིར་སྣང་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་ཡང་ལྟ་སྟངས་ལུས་གནད་སྔར་བཞིན་ལ་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ཀ་བུམ་མམ་སྐུ་བརྙན་ནམ་རི་རབ་ལྟ་བུའམ་བར་སྣང་གི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ཞིག་ལ་མིག་དང་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས་དེ་ལ་ཅེར་ལྟ། དེ་ཐོག་ཤེས་པ་གློད་ལ་ཅུང་ཟད་བཞག །ཡང་ལྟ་དེ་བཞིན་རྣ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྙན་མི་སྙན་ཆེ་ཆུང་ཐ་དད་ཡོད་མེད་རང་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་སོགས་ལ་སྒྲའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། དེ་བཞིན་སྣའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དྲི་བཟང་པོ་ངན་ལ་ལྕེ་ལ་རོ་ཞིམ་མི་ཞིམ་ལུས་ལ་རེག་བྱ་བདེ་སྡུག་ཚ་གྲང་ན་ཚ་ཟུག་གཟེར་སོགས་གང་ཤར་བ་དེ་ལ་ལྟ། དེའི་དུས་ན་སྣང་བ་དེ་འགག་འགྲོ་ཡིན་འདུག་གམ་རང་དང་སྣང་བ་གུད་ན་སྣང་ངམ་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཚུར་འཆར་གད་འམ་སེམས་ཀྱིས་སྣང་བས་འདི་སྣང་བའོ་ཞེས་པར་བཟུང་མཆིས་སམ་སྣང་བ་དང་སེམས་དབྱེར་མེད་པས་ (༣༤)ཡུལ་མེད་སྣང་སྟོང་དུ་ལྷང་ངེ་ཡོད་པ་ལགས། ཞེས་ལྟ་བ་ལྟ་མཁན་གྱི་རྟོག་པ་དང་ཡུལ་ལྔ་པོ་གང་རུང་རེ་ལ་ལྟ་བ་སྤེལ་ལ། དེ་གཉིས་ཁྱད་ཨེ་འདུག་བལྟས་ཏེ་ཡུལ་སྣང་བ་དང་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་ལྟ། ཡུལ་ལ་བལྟས་ཚེ་ཡུལ་དེ་ཕ་གིར་ལམ་མེ་འདུག་ན་དེ་སྐད་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་དེ་སྐད་སྙམ་པའང་མེད་པར་ཡུལ་དེའང་མ་འགགས་ཐལ་ལེ་བ་དེ་ལ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེའང་འཛིན་མེད་གསལ་མེད་དུ་ཤིག་གེ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཀྱང་མེད་པ་འདྲ་བ་ལ། དེ་སྐད་ཐ་དང་མེད་པའོ་སྙམ་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད་པ་ཞིག་འདུག །ཡུལ་ཕ་གིར་ལམ་མེ་འདུག་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་ན་དེ་སྐད་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ
Chinese
无论发生什么不好的事情，都不要执着，要断定它毫无意义，不要有任何喜怒哀乐的想法（27）。如果执着于体验，就会成为在三界或轮回中流转的根本，无法解脱。即使外道也有这些，但没有用处，总之，执着于任何体验和证悟都会毁灭。不要执着于它，在没有执着和依恋的状态中持续下去，通过精进从昏昧中解脱出来。如果生起忍耐力并禅修，功德将不可思议。因此，要这样学习，师徒二人都要正确无误地认识到体验、理解和证悟产生的真实方式，并确定无疑。最重要的是，不要为了今生的欲望而执着，要对上师有不虚假的虔诚，对六道众生修持菩提心。要毫不散乱地记住，要有不盲目的、不短视的、不固执的智慧，不要受到世间法和世间八法的影响，这一点非常重要。如果这样远离过失地修持（28），体验和证悟就会毫不费力地产生，因此要这样努力，这是第八点。༈。第二，胜观：身体姿势保持不变，此时观看方式非常重要，眼睛不要半闭、歪斜或晃动，要直接、凸出地注视前方虚空的中心，像发呆一样。心安住于无过失的状态中，自然而然，不做作，无我，没有皱纹，自然放松，稍微提起精神，保持清醒明亮，不散乱的觉知。仔细观察止观良好时的心的本质，它的本质、颜色、形状、生灭、住三者、存在与否、内外在哪里，除了安住之外，是否还有其他需要了解的？是否有一个无法识别的空性，一无所有？或者在安住的状态中，有一种无法识别的觉（29）性，清晰明亮，无法用语言表达？安住的本质，是黑暗的，还是清晰明亮、赤裸裸的？这里有所有关于实相的关键点，如果听不懂、听不进去，或者只是高谈阔论，没有在被世间八法束缚的相续中生起真实的体验和证悟，只是装模作样，那就是自欺欺人。
English
Whatever bad happens, do not be attached, determine that it is meaningless, and do not have any thoughts of joy or sorrow (27). If you are attached to experience, it will become the root of wandering in the three realms or samsara, and you will not be liberated. Even outsiders have these, but they are useless. In short, attachment to any experience or realization will destroy you. Do not be attached to it, continue in a state of non-attachment and non-clinging, and liberate yourself from dullness through diligence. If you generate patience and meditate, the merits will be inconceivable. Therefore, you should learn in this way, and both teacher and student should correctly and unmistakably recognize the true way in which experience, understanding, and realization arise, and be certain of it. Most importantly, do not be attached to desires for this life, have unfeigned devotion to the guru, and cultivate bodhicitta for the six realms of beings. Remember without distraction, have wisdom that is not blind, not short-sighted, and not stubborn, and do not be influenced by worldly dharmas and the eight worldly concerns. This is very important. If you practice in this way, free from faults (28), experience and realization will arise effortlessly, so strive in this way, this is the eighth point. ༈. Second, Vipassanā: The body posture remains the same, and the way of looking is very important at this time. The eyes should not be half-closed, crooked, or shaking. Look directly and protrudingly at the center of the empty space in front of you, as if staring blankly. The mind abides in a faultless state, naturally, without contrivance, without self, without wrinkles, naturally relaxed, slightly raise your spirits, and maintain clear and bright, undistracted awareness. Carefully observe the nature of the mind when shamatha and vipassanā are good. What is its nature, color, shape, arising, ceasing, and abiding? Does it exist or not? Where is it inside and outside? Apart from abiding, is there anything else to know? Is there an unidentifiable emptiness, nothing at all? Or in the state of abiding, is there an unidentifiable awareness (29), clear and bright, that cannot be expressed in words? Is the nature of abiding dark, or is it clear, bright, and naked? Here are all the key points about reality. If you do not understand, do not listen, or just talk loudly, and do not generate true experience and realization in the continuum bound by the eight worldly concerns, but just pretend, then you are deceiving yourself.
Chinese
如果说是饶迥历，那么以世俗上师的虚假誓言也会失坏，所以自己要以修行来拼搏。不要建立分别念的外在支撑，而是要从自己的内在，以禅修的力量生起真实的证悟，因此要放松觉性来观，也要休息。 还要观，也就是安住的心的自性，并且在这个时候也要保持清晰明亮（30），如同晴空万里。有时要努力提起觉性来努力观自性，这是给予指引的最初方式。上师也要根据弟子的根器来调伏和提问。对于一些可以教导的人，要诱导并反复提问，从而使理解、体验、证悟、经历、佛法术语等不混淆地进行指引。弟子也要那样努力，也就是观心的自性，这是一。 再次，切断根本，也就是追查流动或分别念的根源来进行指引，身体姿势、观看方式、行为举止等如前一样做到后，在具足乐、明、无念的状态中，松坦地安住，从那之中突然生起一个分别念，或者对于任何合适的事物产生分别念。观察所产生的觉知的自性。观察产生的时间。观察所产生之处。颜色、界、生起处、住处、灭处（31）是怎样的？住在外面还是内在的身体里？在内在，又是心脏中心等身体的内外何处，以什么样的形式存在和产生，要进行观察。那个心是作为实物存在，还是作为非实物存在？有生灭、颜色、形状等吗？如果有，是怎样的？如果没有，是否有一种“没有”的声音？或者，是否有一种既没有“这是什么”的想法，也没有生灭等，但却有可以知道的东西？在观察念头的时候，在那里，所有的念头都是空性、离戏、无生灭的，或者观察那个念头，它会无痕迹地消失吗？或者，念头生起时，是否会无有执着地显现？如果无有执着地显现，那么那时，是否有一种“没有执着之处”的想法？让分别念流动或使其流动，然后无有阻碍、无有执着地观察它的自性。（32）在那时，是快乐还是不快乐呢？观察快乐和不快乐各自的自性。产生各种各样的分别念并观察。烦恼、五毒等等。
English
If it is the cycle of Rabjung, then the vows will also be broken by the false vows of worldly gurus, so one must strive with practice until the bones are worn through. Do not establish external supports for conceptual thoughts, but rather from within oneself, a genuine realization born from the power of meditation is needed, therefore relax awareness and also rest. Also, one must observe, that is, the nature of the mind that abides, and at this time also, the way of settling should be clear and bright (30), like the sun free from clouds. Sometimes, one must diligently extract awareness and strive to look at the nature, as this is the initial way of giving introduction. The lama should also tame and question the student according to their capacity. For some who can be taught, entice and question them repeatedly, so that understanding, experience, realization, feeling, and Dharma terms are introduced without confusion. The student should also strive in that way, that is, to look at the nature of the mind, this is one. Again, cutting off the root, that is, tracing the root of the flow or conceptual thoughts and giving introduction, after doing the posture, way of looking, behavior, etc., as before, in a state of being relaxed and loose with the three qualities of bliss, clarity, and non-thought, a sudden conceptual thought arises from that, or elaborate on conceptual thoughts in whatever way is appropriate. Observe the nature of that arising awareness. Observe the time of arising. Observe the place of arising. What are the color, space, place of arising, place of dwelling, place of cessation (31)? Does it dwell outside or inside the body? Inside, in which part of the body, such as the center of the heart, in what form does it dwell and arise, one should examine. Is that mind existing as a real thing or as a non-real thing? Are there arising, ceasing, color, shape, etc.? If there are, what are they like? If there are not, is there a sound of "there is not"? Or, is there something that has neither the thought of "what is this" nor arising and ceasing, but there is something that can be known? When looking at thoughts, at that time, are all thoughts empty, free from elaboration, without arising and ceasing, or when looking at that thought, does it disappear without a trace? Or, when thoughts arise, do they appear without being grasped? If they appear without being grasped, then at that time, is there a thought that there is no grasping, or is there not? Let the conceptual thoughts flow or make them flow, and then observe their nature without obstruction or grasping. (32) At that time, is it happy or unhappy? Observe the nature of happiness and unhappiness separately. Generate many different conceptual thoughts and observe. Afflictions, the five poisons, etc.