Chinese
思维并修习空性，却成了空性变质，因此对业果变得粗暴。因此，舍弃以分别念造作的空性修习，观察那个无有执着的自性，不做任何改造。如果没有将一切应舍弃的和应亲近的都理解为空性，当自相续中生起诸多烦恼和恶劣分别念等时，就执持这些为敌人，认为这是夺取解脱性命的，认为这些应该被空性摧毁。像这样将二者执为应舍弃的和应亲近的，修习空性就成了空性的对治。那就是，认出那个烦恼或者执着应舍弃和应亲近的分别念本身，不作任何取舍地安住。如果没有将基、道、果三者都理解为空（61）性，却认为证悟成佛之道中最殊胜的就是空性，如果证悟了这个就是道的殊胜，除此之外的其他道都是低劣的，像这样不思维方便分，就是空性歧途。因此，观察执持那个道为殊胜，执着空性的分别念的自性，从而了知一切都是空性，没有应舍弃的和应亲近的，没有殊胜和低劣，一切皆为空性。对于没有体验过的密咒或者以分别念造作的空性，对一切法都加以推广，仅仅认为一切都是空性，或者因为一切都是空性，所以什么也不成立。说什么造作的善业有什么用呢？像这样轻蔑业因果，就是空性推广的歧途。那就是，观察那个认为“是空性”的念头本身，认出它，并将它安住于远离它自己本性的分别念（62）上。这些以分别念造作的空性，也并非在任何情况下都不行。对于初学者来说，如果不修习分别念造作的空性，那么即使一开始就开示空性，也无法证悟，因此串习那个，最终空性会自然而然地被证悟，所以修习分别念造作的空性也是合理的。但最终这是大手印的歧途，所以必须舍弃。这些是四种歧途的障碍，因此不要混淆取舍，并且在那个状态中不要进行分别念，而是对任何显现都不作改造地安住，不要动摇那个原始的状态，不要进行强烈的身体姿势和摄持气息等，而是放松地安住于善、不善、无记等的分别
English
Thinking and meditating on emptiness, but emptiness becomes degenerate, thus becoming rough on karma and its results. Therefore, abandon the practice of emptiness fabricated by conceptual mind that clings to non-existence, and look at the nature of that non-clinging, without any modification. If one does not understand that all that should be abandoned and all that should be embraced are emptiness, when many afflictions and evil thoughts arise in one's own mind, one holds these as enemies, thinking that this is taking away the life of liberation, thinking that these should be destroyed by emptiness. Like this, holding the two as what should be abandoned and what should be embraced, practicing emptiness becomes the antidote of emptiness. That is, recognize that affliction or the thought that clings to what should be abandoned and what should be embraced, and abide without any acceptance or rejection. If one does not understand that the ground, path, and result are all empty (61), but thinks that the most excellent of the paths to enlightenment is emptiness, if one realizes this, it is the excellence of the path, and all other paths besides this are inferior, like this, not thinking about the aspect of means is a wrong path of emptiness. Therefore, observe the nature of the thought that holds that path as excellent and clings to emptiness, and thereby know that everything is emptiness, there is nothing to be abandoned and nothing to be embraced, there is no excellence and no inferiority, everything is emptiness. For tantra that has not been experienced or emptiness fabricated by conceptual mind, all dharmas are extended, merely thinking that everything is emptiness, or because everything is emptiness, nothing is established. What is the use of saying what is the use of fabricated virtue? Like this, despising the cause and effect of karma is a wrong path of emptiness extension. That is, observe that thought that thinks "it is emptiness" itself, recognize it, and let it abide in the thought that is free from its own nature (62). These emptinesses fabricated by conceptual mind are not all bad in every way. For beginners, if one does not practice emptiness fabricated by conceptual mind, then even if emptiness is taught from the beginning, one cannot realize it, therefore, by familiarizing with that, emptiness will eventually be realized naturally, so it is reasonable to practice emptiness fabricated by conceptual mind. But in the end, this is a wrong path of Mahamudra, so it must be abandoned. These are obstacles to the four wrong paths, therefore, do not confuse acceptance and rejection, and in that state, do not engage in conceptual mind, but abide without modifying whatever arises, do not move from that original state, do not engage in strong physical postures and holding the breath, etc., but relax and abide in the thoughts of good, non-good, unspecified, etc.
Tibetan
་པ་གང་ལའང་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་མེད་པར་རང་ཡན་དུ་གང་ཤར་འཛིན་མེད་རང་གར་འཇོག་པར་བྱ་བ་དང་གསུམ། ༈ ཡང་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྒོམ་དུ་དགའ་རབ་ཤར་ནས་སྐབས་ཤིག་ཏུ་རྟོག་ (༦༣)པ་རགས་ཤིང་མང་བ་སྒོམ་གྱིས་མི་ཆུན་པ་དྲག་པོ་གཡོ་ན་རྟོག་པ་དགྲར་ལངས་ཏེ། དེ་ནི་རྟོག་པ་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་དང་རྟོག་པ་དེ་ཀ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་བལྟས་པར་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བསམས་ནས། སྒོམ་གྱི་ངོ་ཏིར་བྱས་པས་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུར་འཆར་བས་དེ་བཞིན་སྐྱོང་བ་དང་། སྔར་ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་འདག་པ་ལས་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་སོགས་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་དགྲར་ལངས་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་དེའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པས་མ་སྤང་རང་སར་དག་ནས་རྣམ་པ་ལམ་མེ་བདེའང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྟོང་པའི་སྟེང་དུ་རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རང་དག་ལ་འགྲོ་བས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་བརྟག་དཔྱད་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ནས་སྤང་གཉེན་དགེ་སྡིག་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་སྟོང་ཉམས་ཀྱི་རིགས་ (༦༤)གཙོ་བོར་གྱུར་པས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སོང་ནས་ཅི་ཡང་བྱེད་མི་ཤེས་པར་སྟོང་པར་འཛིན་པ་ནི་སྟོང་པ་དགྲར་ལངས་སམ་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོང་འཛིན་དེ་ཀ་ངོས་བཟུང་སྟེ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་ན་སེལ་བས་དེ་ལྟར་འཇོག་པ་དང་། སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ལ་དངོས་འཛིན་གྱིས་ཞེན་ཏེ་གུ་དོགས་སྐྱེས་པའམ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཅི་མཐོང་ལ་སྐྲག་ཅིང་ཞེན་ཏེ། དེ་ལ་མ་བདེ་ཏིང་ངེ་བ་དེ་ལ་སྣང་བ་དགྲར་ལངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྣང་བ་དང་དངོས་འཛིན་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པར་བྱས་ན་སེལ་ཞིང་། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་གཞན་ལས་ཆེ་བ་ཞིག་སྐྱེ་ནའང་། དེ་ཉིད་ཕྱག་ཆེན་དུ་མ་དག་པར་རང་ག་བར་ཤོར་ནས། གཞན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ། ད་འདི་ལས་གཞན་དོན་བྱས་ན་ཕན་པ་ཆེ་འདུག་བསམས་ནས་མི་འགྲུབ་བཞིན་རང་གི་ (༦༥)ཡོན་ཏན་རྣམ་བསྐྱུར་ཏེ། གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དགྲར་ལངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་དུང་ངེ་བའི་བློ་དེ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་ནས་སྙིང་རྗེ་ལམ་མེ་བ་དེ་རང་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གསལ་བའི་ངང་ནས། སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེར་བཏབ་པས་དགྲ་ལངས་སེལ་ཞིང་། གཞན་ཕན་
Chinese
第三，对于任何事物，既不肯定也不否定，既不接受也不拒绝，而是任其自然，不对任何显现执着，任其自然。 再次，如果修习时，念头和烦恼变得强烈，有时粗大的念头增多，以至于无法通过禅修来控制，并且剧烈波动，这时念头就变成了敌人。 此时，要认识到念头本身的本质，并认清念头本身，不要将其视为过错，而是将其视为恩人。 通过将念头作为禅修的核心，它会显现为离戏法身，并像这样守护它。 过去，任何烦恼的生起都会被空性所消除，但有时贪欲等烦恼会不由自主地生起，这时烦恼就变成了敌人。 此时，要认识到任何生起的烦恼的本质，既不肯定也不否定，而是安住其中，这样，无需断除，烦恼便会在自身处清净，并且会以清晰、舒适、非概念性的空性状态显现，正如所说，念头会被转化为道用。因此，要像这样修行。 通过寻找和检查心，如果找不到心，并且看到一切法皆无自性，从而轻视一切应断除之物和应修习之物，善与恶，并且主要专注于空性的体验，导致自己和他人的一切都消失在空性中，以至于什么都不知道该做什么，并且执着于空性，这时空性就变成了敌人，或者说是陷入了黑暗之中。 此时，也要认清对空性的执着本身，既不肯定也不否定，而是安住其中，这样就能消除它，所以要像这样安住。 即使了解显现是缘起，但仍然以实执执着于空性，从而产生狭隘感，或者对所见到的各种显现感到恐惧和执着，并因此感到不适，这被称为显现变成了敌人。 此时，要认识到显现和实执本身的本质，既不肯定也不否定，而是安住其中，这样就能消除它。 像这样禅修后，即使生起了比其他人更强烈的信心和慈悲等，但如果这些没有被视为大手印，而是任其自然，并且对那些不具备这些功德的人产生慈悲心，心想：如果我现在为他们做利他之事，会更有帮助。 于是，在没有成就的情况下，放弃了自己的功德，而投入到利他之中，这就是慈悲变成了敌人。 此时，也要认清慈悲的这种模糊不清的心，既不肯定也不否定，而是安住其中，这样，慈悲就会在自性大印中清晰显现。 通过广泛地发愿，就能消除敌人，利益他人。
English
Third, without affirming or negating anything, without accepting or rejecting, but letting it be, without clinging to any appearance, letting it be as it is. Furthermore, if thoughts and afflictions arise strongly in meditation, and sometimes coarse thoughts increase so much that they cannot be controlled by meditation, and they fluctuate violently, then thoughts become the enemy. At this time, recognize the very nature of the thought itself, and identify the thought itself, without seeing it as a fault, but thinking of it as a benefactor. By making the thought the core of meditation, it will appear as the non-dual Dharmakaya, and protect it in this way. In the past, any arising of afflictions would be eliminated by emptiness, but sometimes afflictions such as desire arise involuntarily, then afflictions become the enemy. At this time, recognize the nature of whatever affliction arises, without affirming or negating, but abiding in it, so that without abandoning it, the affliction will be purified in its own place, and it will appear in a clear, comfortable, non-conceptual emptiness state, as it is said that thoughts will be transformed into the path. Therefore, practice in this way. By searching for and examining the mind, if the mind cannot be found, and seeing that all phenomena are without inherent existence, thereby belittling all that should be abandoned and all that should be cultivated, good and evil, and mainly focusing on the experience of emptiness, causing oneself and others to disappear into emptiness, so that one does not know what to do, and clinging to emptiness, then emptiness becomes the enemy, or it is falling into darkness. At this time, also recognize the very clinging to emptiness itself, without affirming or negating, but abiding in it, so that it can be eliminated, so abide in this way. Even if one understands appearances as dependent origination, but still clings to emptiness with substantial clinging, thereby generating narrowness, or being afraid and clinging to the various appearances that are seen, and therefore feeling uncomfortable, this is called appearance becoming the enemy. At this time, recognize the nature of appearance and substantial clinging itself, without affirming or negating, but abiding in it, so that it can be eliminated. After meditating in this way, even if faith and compassion, etc., arise more strongly than others, but if these are not regarded as Mahamudra, but are left to their own devices, and compassion arises for those who do not possess these qualities, thinking: If I do altruistic deeds for them now, it will be more helpful. Therefore, without achieving accomplishment, abandoning one's own qualities and engaging in altruism, this is compassion becoming the enemy. At this time, also recognize this vague mind of compassion, without affirming or negating, but abiding in it, so that compassion will clearly appear in the nature of the great seal. By making extensive aspirations, the enemy can be eliminated, benefiting others.